Adhyaya 30

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा तेषां सुतीर्थानां क्षेत्राणामभवन्मुदः । गन्तुं द्वारवतीं पुण्यां सर्वेषामपि सर्वशः

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມປິຕິຍິນດີເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ທີຣະທະອັນປະເສີດ ແລະ ເຂດສັກສິດທັງປວງ—ທຸກໆແຫ່ງ ທຸກໆທາງ—ປາຖະໜາຈະໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ (ດວາຣະກາ) ອັນບຸນສູງ.

Verse 2

द्वारकागमने दृष्ट्वा तथा नारदगौतमौ । महोत्सवो महांस्तत्र भविष्यति मनोहरः

ເມື່ອເຫັນການເດີນທາງໄປຫາ ດວາຣະກາ ແລະເຫັນ ນາຣະດະ ກັບ ໂກຕະມະ ດ້ວຍ ກໍຮູ້ວ່າ ທີ່ນັ້ນຈະມີມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ ແລະ ງາມນ່າຊົມ.

Verse 3

तीर्थानां कृष्णयात्रायां गन्तव्यमित्यवो चतुः । अथ ते ह्यृषयो देवाः सर्वतीर्थसमन्विताः

ພວກເຂົາປະກາດວ່າ: «ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງໄປສູ່ການຈາລິກບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ຂອງທີ່ທີຣະທະທັງປວງ». ແລ້ວບັນດາລຶສີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພະລັງຂອງທີ່ທີຣະທະທັງປວງ—ກໍເດີນທາງຕາມນັ້ນ.

Verse 4

गौतमीं तु पुरस्कृत्य ययुर्द्वारवतीं मुदा । तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्यानि कृत्स्नशः । द्वारकागमनं चक्रुः सानन्दा ऋषयः सुराः

ເຂົາໄດ້ນຳ ໂກຕະມີ ໄວ້ເປັນຜູ້ນຳ ແລ້ວເດີນໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ທີຣະທະທັງປວງ—ພ້ອມທັງເຂດສັກສິດ ແລະ ປ່າສະຖານບູຊາທັງໝົດ—ກໍເດີນທາງໄປຫາ ດວາຣະກາ; ບັນດາລຶສີ ແລະ ເທວະ ລ້ວນຊື່ນບານມີອານັນ.

Verse 5

श्रद्धया परया भक्त्या कृष्णदर्शनलालसाः । वीणानिनादतत्त्वज्ञं नारदं पथि तेऽ ब्रुवन्

ດ້ວຍສັດທາອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະ ພັກຕິອັນສູງສຸດ, ພວກເຂົາປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ; ໃນທາງເດີນ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວກັບ ນາຣະດະ—ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງສຽງວີນາ ແລະ ຄວາມໝາຍທາງວິນຍານຂອງມັນ.

Verse 6

ऋषय ऊचुः । राशयः पुण्यपुञ्जानां कृता वै तपसां तथा । यज्ञदानव्रतानां च तीर्थानां महतां भुवि

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມີກອງບຸນອັນບໍລິສຸດຫຼາຍ ເກີດຈາກຕະປະສະຍາ ແລະຈາກຍັດ, ທານ, ວຣະຕ ພ້ອມທັງຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 7

संप्राप्तस्तत्प्रसादोऽयं यद्द्रक्ष्यामः कुशस्थलीम् । पृच्छामहेऽधुना त्वां वै योगिनां परमं गुरुम्

ພຣະກະລຸນານີ້ໄດ້ບັງເກີດແກ່ພວກເຮົາ ຄືການຈະໄດ້ເຫັນກຸສະສະຖະລີ (ດວາຣະກາ). ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ພວກເຮົາຂໍຖາມທ່ານ ໂອ້ ຄູອາຈານສູງສຸດໃນບັນດາໂຍຄີ.

Verse 8

द्वारकायास्तु यात्रायां को विधिः संप्रकीर्तितः । नियमः कोऽत्र कर्त्तव्यो वर्जनीयं च किं मुने

ໂອ້ ມຸນີ, ການເດີນທາງໄປນະມັດສະການດວາຣະກາ ມີພິທີການອັນໃດທີ່ຖືກກໍານົດ? ຄວນຮັກສາວິໄນອັນໃດ ແລະຄວນຫຼີກເວັ້ນສິ່ງໃດ?

Verse 10

श्रोतव्यं कीर्तितव्यं च स्मर्तव्यं किं च वै पथि । उत्सवाश्चात्र के प्रोक्ता द्वारकायाश्च तत्पथि । एकैकश्च महाभाग भक्तानन्दविवर्द्धनम् । एतत्सर्वं महाभाग कृपया संप्रकीर्त्यताम्

ໃນທາງເດີນ ຄວນຟັງຫຍັງ, ຄວນຮ້ອງສັນລະເສີນຫຍັງ, ແລະຄວນລະລຶກຫຍັງ? ບັນດາງານບຸນໃດຖືກກໍານົດໃນເສັ້ນທາງໄປດວາຣະກາ? ແຕ່ລະຢ່າງ, ໂອ້ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງຜູ້ສັດທາ; ຂໍທ່ານປະກາດທັງໝົດນີ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 11

श्रीनारद उवाच । कृताभ्यंगस्तु पूर्वेद्युः संपूज्य श्रद्धया हरिम् । भोजयेद्वैष्णवान्विप्रान्स्वशक्त्या संप्रहर्षितः

ພຣະນາຣະດາກ່າວວ່າ: ໃນມື້ກ່ອນ ຄວນອາບນ້ໍາດ້ວຍນ້ໍາມັນ (ອະພະຍັງກະ) ແລ້ວນະມັດສະການພຣະຫຣິດ້ວຍສັດທາ; ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຄວນເລີ້ຍງດູແລວາຍສະນະວະ ແລະພຣາຫມະນະ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 12

अनुज्ञातो महाविष्णोः प्रसादमुपयुज्य वै । शयीत भुवि सुप्रीतो द्वारकां कृष्णमानसः

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະມະຫາວິສນຸ ແລະໄດ້ຮັບປະສາດ (ອາຫານສັກສິດ) ຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຄວນນອນລົງພື້ນດິນດ້ວຍໃຈປິຕິ ຈິດຕັ້ງໃນພຣະກຣິສນະ ແລະມຸ່ງໄປສູ່ທວາຣະກາ.

Verse 14

ततस्तु तदनुज्ञातो गीतवादित्रसंस्तवैः । यात्रारंभं प्रकुर्वीत द्वारकायां प्रहर्षितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດນັ້ນແລ້ວ ຄວນເລີ່ມການເດີນທາງຈາລິກດ້ວຍບົດຮ້ອງ ສຽງດົນຕີ ແລະບົດສັນລະເສີນ ໄປສູ່ທວາຣະກາດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 15

द्वारकां गच्छमानस्तु शान्तो दांतः शुचिः सदा । ब्रह्मचर्यमधः शय्यां कुर्वीत नियतेन्द्रियः

ໃນຂະນະທີ່ເດີນທາງໄປທວາຣະກາ ຄວນຢູ່ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ມີວິໄນຕົນ ແລະບໍລິສຸດເສມອ; ຮັກສາພຣະຫມະຈັນ (ພຣະຫມະຈາຣິຍະ) ແລະນອນລົງພື້ນດິນ ດ້ວຍການຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ.

Verse 16

सहस्रनामपठनं पुराणपठनं तथा । कर्त्तव्यं सकृपं चित्तं सतां शुश्रूषणं तथा

ຄວນສວດອ່ານ «ພັນນາມ» (Sahasranāma) ແລະອ່ານພຣະປຸຣານະເຊັ່ນກັນ; ຄວນຮັກສາໃຈເມດຕາກະລຸນາ ແລະຮັບໃຊ້ບັນດາຜູ້ດີມີຄຸນທຳ.

Verse 17

अन्नदानादिकं सर्वं विभवे सति मानवः । अपि स्वल्पं स्वशक्त्या वै कृतं कोटिगुणं भवेत्

ເມື່ອມີກຳລັງຊັບສິນ ມະນຸດຄວນກະທຳບຸນທຸກຢ່າງ ເລີ່ມຈາກການໃຫ້ອາຫານເປັນຕົ້ນ; ແມ່ນແຕ່ເຮັດເພີຍນ້ອຍຕາມກຳລັງຕົນ ຜົນບຸນກໍຈະເພີ່ມເປັນລ້ານເທົ່າ.

Verse 18

पथि कृष्णस्य यो भक्त्या ग्रासमेकं प्रयच्छति । द्वीपांता तेन दत्ता भूः पुण्यस्यान्तो न विद्यते

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນທາງຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຖວາຍດ້ວຍສັດທາແມ່ນແຕ່ຄໍາຂ້າວຄໍາດຽວ—ເຫມືອນໄດ້ບໍລິຈາກແຜ່ນດິນຈົນສຸດຂອບເກາະ; ບຸນນັ້ນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 19

किं पुनर्द्वारकाक्षेत्रे कृष्णस्य च समीपतः । कलावेकेकसिक्थे च राजसूयायुतं फलम्

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກເທົ່າໃດ ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດດວາຣະກາ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນະເອງ! ແມ່ນແຕ່ອະນຸພາກນ້ອຍດັ່ງເມັດງາດຽວ ກໍໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະນັບໝື່ນ.

Verse 20

गयाश्राद्धसहस्राणि कृतानि शतसंख्यया । अन्नदानं कृतं यैस्तु द्वारकापथि मानवैः

ສໍາລັບຜູ້ຄົນທີ່ເຮັດອານນະທານ (ຖວາຍອາຫານ) ຢູ່ຕາມທາງໄປດວາຣະກາ—ເຫມືອນໄດ້ເຮັດພິທີກະຍາ-ສຣາດທະນັບພັນ ແມ່ນກະທັ້ງນັບເປັນຮ້ອຍໆ.

Verse 21

औषधं चान्नपानीयं पादुके कंबलं तथा । वासांस्युपानहौ चैव वित्तं च विभवे सति । वर्जयेत्संकरं विद्वान्यूथालापांस्तथैव च

ຄວນໃຫ້ຢາ, ອາຫານແລະນ້ໍາດື່ມ, ເກີບແຕະແລະຜ້າຫົ່ມ, ເສື້ອຜ້າແລະເກີບ, ພ້ອມທັງເງິນທອງຕາມກໍາລັງ. ຜູ້ຮູ້ຄວນຫຼີກລ້ຽງຄວາມປົນປ່ວນບໍ່ເປັນລະບຽບ ແລະຫຼີກລ້ຽງການຈໍາເຈົ້າໃນຝູງຊົນ.

Verse 22

परनिन्दां च पैशुन्यं परस्य परिवञ्चनम् । परान्नं परपाकं च सति वित्ते त्यजेद्बुधः

ເມື່ອມີຊັບພຽງພໍ ຜູ້ຮູ້ຄວນລະທິ້ງການນິນທາຜູ້ອື່ນ, ການຟ້ອງຟັງດ້ວຍຄວາມຮ້າຍ, ການຫລອກລວງຜູ້ອື່ນ, ແລະການພຶ່ງພາອາຫານຫຼືການປຸງຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 23

न दोषो हीनवित्तस्य तावन्मात्रपरिग्रहे । श्रोतव्या सत्कथा विष्णोर्नामसंकीर्त्तनामृतम्

ຜູ້ມີຊັບນ້ອຍ ຮັບເອົາແຕ່ພຽງສິ່ງຈໍາເປັນ ບໍ່ເປັນໂທດ. ແຕ່ຄວນຟັງສັດກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ—ນ້ໍາອະມຣິດແຫ່ງການສັນລະເສີນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.

Verse 24

द्वारकापथिगच्छद्भिरन्योन्यं भक्तिवर्द्धनम् । जप्तव्यं वैदिकं जाप्यं स्तोत्रमागमिकं तथा

ຜູ້ເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງໄປດວາຣະກາ ຄວນຊ່ວຍກັນເພີ່ມພູນພັກຕິ. ຄວນຈັບະວິດີກ (japa) ແລະສວດສະໂຕຕຣະຕາມອາຄະມະດ້ວຍ.

Verse 25

यात्रायां यत्फलं प्रोक्तं श्रीकृष्णस्य च वै कलौ । न शक्यते मया वक्तुं वदनैर्युगसंख्यया

ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບການຈາລິກໄປຫາພຣະສີກຣິສນະໃນຍຸກກະລິ ຂ້ອຍບໍ່ອາດກ່າວໃຫ້ໝົດໄດ້ ແມ້ຈະມີປາກຫຼາຍເທົ່າຈໍານວນຍຸກກໍຕາມ.

Verse 26

इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ທຸກຢ່າງທີ່ທ່ານຖາມ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍແລ້ວ. ຈົ່ງພາກພຽນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ—ໂດຍໄວ—ເພື່ອເຂົ້າເຖິງການໄດ້ຮັບພຣະວິສນຸ.

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवं ते नारदेनोक्ता मुनयो हृष्टमानसाः । चक्रुस्ते सहिताः सर्वे कृष्णदेवस्य तत्पथि

ພຣະສີປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສອນຈາກນາຣະດະ ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍກໍມີໃຈຊື່ນບານ ແລະພາກັນອອກເດີນທາງພ້ອມກັນ ຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນໄປຫາພຣະເທວະກຣິສນະ.

Verse 28

केचिच्छृण्वन्ति ता विष्णोः सत्कथा लोकविश्रुताः । यासां संश्रवणादेव भगवान्विशते हृदि

ບາງຄົນຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ ທີ່ໂດງດັງໃນໂລກ; ເພີງແຕ່ໄດ້ຟັງ ພຣະອົງກໍເຂົ້າສູ່ດວງໃຈ।

Verse 29

कीर्त्यमानानि नामानि महापुण्यप्रदानि वै । पावनानि सदा लोके कलौ विप्रा विशेषतः

ນາມທີ່ຖືກສັນລະເສີນຮ້ອງຂັບ ຍ່ອມປະທານບຸນອັນໃຫຍ່; ມັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດເສມອໃນໂລກ—ໂດຍພິເສດໃນຍຸກກະລິ, ໂອ ພຣາຫມະນາ.

Verse 30

पुराणसंहिता दिव्या मुनिभिः परिकीर्तिताः । प्रकाशयंति या विष्णोर्महिमानं सुमंगलम्

ປຸຣານະສັງຄະຫິຕາອັນທິວະ ທີ່ບັນດາມຸນີສັນລະເສີນ ຍ່ອມສ່ອງແສງເຜີຍໃຫ້ເຫັນມະຫິມາອັນມົງຄຸນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 31

सद्गुणाः कर्मवीर्य्याणि कृतानि विष्णुना पुरा । लीलावताररूपैस्तु शृण्वन्ति परया मुदा

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ ພວກເຂົາຟັງຄຸນຄວາມດີ ແລະວິລະກຳອັນກ້າຫານທີ່ພຣະວິສນຸເຄີຍກະທໍາໃນການກ່ອນ ປາກົດເປັນອະວະຕານລີລາຂອງພຣະອົງ।

Verse 32

अपरे वासुदेवस्य चरितानि सुमंगलाः । वदंति परया भक्त्या सानन्दाः साश्रुलोचनाः

ອີກພວກໜຶ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດາ ແລະດວງຕາຊຸ່ມນ້ໍາຕາ ກ່າວເລົ່າດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເຖິງຈະຣິຕາອັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະວາສຸເທວະ।

Verse 33

अन्ये स्मरंति देवेशमनादिनिधनं विभुम् । केचिज्जपंति मुनयः स्तोत्राणि परया मुदा

ບາງຄົນລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ ບໍ່ມີຕົ້ນກໍ ບໍ່ມີທ້າຍ. ບາງມຸນີກໍສວດຈະປະ ແລະສະໂຕຕຣະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ।

Verse 34

केचित्तु शतनामानि जपन्ति मुनयः पथि । अन्ये सहस्रनामानि लक्षनाम तथाऽपरे

ມຸນີບາງອົງໃນຍາມເດີນທາງ ສວດຈະປະນາມະຮ້ອຍ; ບາງອົງສວດນາມະພັນ; ແລະບາງອົງອື່ນອີກ ສວດນາມະແສນ।

Verse 35

केचिल्लौकिकगीतानि हरिनामानि हर्षिताः । उत्सवैश्च व्रजंत्यन्ये पताकादिविभूषिताः

ບາງຄົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຮ້ອງເພງທຳມະດາທີ່ມີນາມະຂອງພຣະຮຣິ; ອີກບາງຄົນເດີນໄປໃນຂະບວນງານບຸນ ປະດັບດ້ວຍທຸງ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ।

Verse 36

गीतवादित्रघोषेण करतालस्वनेन च । नास्ति धन्यतमस्तस्मात्त्रिषु लोकेषु कश्चन

ດ້ວຍສຽງຄຶກຄື້ນຂອງບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ ພ້ອມທັງສຽງກະຕານ (ສຽງຕົບສັນຍາ) ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜຈະມີພອນຍິ່ງກວ່າຜູ້ພັກຕະເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 37

दर्शनं यस्य संजातं वैष्णवानामनुत्तमम् । तथैव जाह्नवी पुण्या यमुना च सरस्वती

ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງວິສະນະວະ (Vaiṣṇava) ຜູ້ບໍລິສຸດ; ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບຸນກໍເທົ່າກັບໄດ້ພົບແມ່ນ້ໍາຈາຫນະວີອັນສັກສິດ (ຄື ຄົງຄາ), ຍະມຸນາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ດ້ວຍ।

Verse 38

रेवाद्याः सरितः सर्वाः प्रचक्रुर्गीतनर्त्तनम् । प्रयागादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

ແມ່ນ້ຳທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ແມ່ນ້ຳເຣວາ (Revā) ກໍ່ພາກັນຮ້ອງເພງ ແລະ ຟ້ອນລຳ; ພຣະຍາກ (Prayāga) ແລະ ຕີຣະຖະອື່ນໆ, ມະຫາສະມຸດ ແລະ ພູເຂົາອັນປະເສີດ ກໍ່ຮ່ວມສະເຫຼີມສະຫຼອງດ້ວຍ.

Verse 39

वाराणसी कुरुक्षेत्रं पुण्यान्यन्यानि कृत्स्नशः । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि क्षेत्राणि देवनायकाः । चक्रुर्गीतं च नृत्यं च द्वारकायाश्च सत्पथि

ວາຣານາສີ (Vārāṇasī), ກຸຣຸເກດຕຣະ (Kurukṣetra) ແລະ ສະຖານທີ່ບຸນອື່ນໆທັງປວງ—ຕີຣະຖະ ແລະ ເຂດສັກສິດທີ່ມີໃນສາມໂລກ—ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ນຳເທວະ ໄດ້ຮ້ອງເພງ ແລະ ຟ້ອນລຳ ຢູ່ເສັ້ນທາງອັນປະເສີດຂອງທວາຣະກາ (Dvārakā).

Verse 40

एकैकस्मिन्पदे दत्ते द्वारकापथि गच्छताम् । पुण्यं क्रतुसहस्राणां तत्पादरजसंख्यया

ຜູ້ທີ່ເດີນທາງໄປຕາມຖະໜົນສູ່ທວາຣະກາ (Dvārakā) ເມື່ອກ້າວຂາໄປແຕ່ລະກ້າວ ບຸນກຸສົນກໍ່ເກີດຂຶ້ນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະຕາມເວດະນັບພັນ—ຕາມຈຳນວນຝຸ່ນລະອອງທີ່ຕິດຕີນ.

Verse 41

अथ ते मुनयः सर्वे तीर्थक्षेत्रादिसंयुताः । श्रीमत्कृष्णालयं दूराद्ददृशुर्नारदादयः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣະຖະ, ເຂດສັກສິດ ແລະ ອື່ນໆ—ໂດຍມີນາຣະດະ (Nārada) ແລະ ຜູ້ອື່ນໆນຳໜ້າ ໄດ້ເຫັນແຕ່ໄກ ພຣະວິຫານອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ (Śrī Kṛṣṇa).