Adhyaya 23

Verse 1

मार्कंडेय उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यमिंद्रद्युम्न निबोध मे । कलौ निवसते यत्र क्लेशहा रुक्मिणीपतिः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ອິນດຣະດຍຸມນະ, ຈົ່ງຮຽນຮູ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງ ດວາຣະກາ—ບ່ອນທີ່ໃນຍຸກກະລິກໍຍັງມີ ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທຸກ, ພຣະຜົວຂອງ ຣຸກມິນີ, ປະທັບຢູ່.

Verse 2

कलौ कृष्णस्य माहात्म्यं ये शृण्वंति पठंति च । न तेषां जायते वासो यमलोके युगाष्टकम्

ໃນຍຸກກະລິ, ຜູ້ໃດຟັງ ແລະ ສວດອ່ານມະຫາອານຸພາບຂອງ ພຣະກຣິສະນະ, ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄປພັກອາໄສໃນໂລກຂອງຍະມະ—ແມ່ນແຕ່ຕະຫຼອດແປດຍຸກກໍບໍ່ເຖິງ.

Verse 3

नित्यं कृष्णकथा यस्य प्राणादपि गरीयसी । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिदिह लोके परं नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດທີ່ຮັກການເລົ່າພຣະກຣິດສະນະເປັນນິດ ແມ່ນຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈ—ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຫາຍາກ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 4

मन्वंतरसहस्रैस्तु काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकावासे वसतां पंचभिर्दिनैः

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຢູ່ອາໄສທີ່ກາສີເປັນພັນໆ ມັນວັນຕະຣະ—ຜົນບຸນນັ້ນເອງ ຜູ້ຢູ່ດວາຣະກາ ເພີງຫ້າມື້ ກໍໄດ້ຮັບ.

Verse 5

कलौ निवसते यस्तु श्वपचो द्वारकां यदि । यतीनां गतिमाप्नोति प्राह ह्येवं प्रजापतिः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນກະລິຍຸກ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕໍ່າສຸດດັ່ງຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ ຖ້າໄດ້ຢູ່ດວາຣະກາ ກໍຈະບັນລຸຄວາມສະຖານະທາງຈິດວິນຍານເທົ່າກັບຍະຕີ; ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 6

द्वारकां गंतुकामं यः प्रत्यहं कुरुते नरः । फलमाप्नोति मनुजः कुरुक्षेत्रसमुद्भवम्

ຜູ້ໃດທີ່ທຸກມື້ ຕັ້ງໃຈດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈວ່າຈະໄປດວາຣະກາ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການຈາລິກໄປກຸຣຸເກສະຕຣະ.

Verse 7

सोमग्रहे च यत्प्रोक्तं यत्फलं सोमनायके । दृष्ट्वा तत्फलमाप्नोति द्वारवत्यां जनार्द्दनम्

ແລະ ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເວລາສຸຣິຍະ/ຈັນທະຄາດຂອງໂສມ, ແລະ ຜົນບຸນໃດທີ່ກ່າວໄວ້ທີ່ໂສມນາຖ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະຈະນາຣະດະນະໃນດວາຣະວະຕີ ກໍໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 8

पुष्करे कार्त्तिकीं कृत्वा यत्फलं वर्षकोटिभिः । तत्फलं द्वारकावासे दिनेनैकेन जायते

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການປະຕິບັດວຣະຕະກາຣຕິກີທີ່ປຸສກະຣະ ຕະຫຼອດກະລະກົດິປີ—ບຸນຜົນນັ້ນເກີດຂຶ້ນໄດ້ໃນການຢູ່ດວາຣະກາ ແຕ່ພຽງ 1 ມື້.

Verse 9

द्वारकायां दिनैकेन दृष्टे देवकिनंदने । फलं कोटिगुणं ज्ञेयमत्र लक्षशतोद्भवम्

ໃນດວາຣະກາ ແມ່ນພຽງແຕ່ 1 ມື້ໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຂອງເທວະກີ—ຜົນບຸນຄວນຮູ້ວ່າເພີ່ມພູນເປັນກະລະກົດິເທົ່າ ແລະເກີດບຸນນັບແສນໆໃນທີ່ນີ້.

Verse 10

कलौ निवसतां भूप धन्यास्तेषां मनोरथाः । कृष्णस्य दर्शने नित्यं द्वारकागमने मतिः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຍຸກກະລິ ຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າຊ່າງເປັນມົງຄຸນ—ໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນເສມໍໃນການເຫັນພຣະສີກຣິສນະ ແລະໃນການໄປດວາຣະກາ.

Verse 11

एकामपि द्वादशीं तु यः करोति नृपोत्तम । कृष्णस्य सन्निधौ भूप द्वारकायाः फलं शृणु

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ, ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງດວາຣະກາ: ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະດວາດະຊີ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິສນະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 12

धन्यास्ते कृतकृत्यास्ते ते जना लोकपावनाः । दृष्टं कृष्णमुखं यैस्तु पापकोट्ययुतापहम्

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ, ເຂົາເຈົ້າເຮັດກິດໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ, ເປັນຜູ້ຊຳລະໂລກ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະກຣິສນະ, ເພາະມັນລົບລ້າງບາບນັບສິບລ້ານກະລະກົດິ.

Verse 13

यत्फलं व्रतसंयुक्तैर्वासरैः कृष्णसंयुतैः । यज्ञैर्दानैर्बृहद्भिश्च द्वारकायां तथैकया

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກວັນທີ່ປະກອບດ້ວຍວຣະຕະ ແລະອຸທິດແດ່ພຣະກຣິດສະນະ, ຈາກຍັດຍະ ແລະທານອັນໃຫຍ່—ຜົນນັ້ນກໍໄດ້ເທົ່າກັນ ແມ່ນແຕ່ການປະຕິບັດພຽງຢ່າງດຽວໃນດວາຣະກາ।

Verse 14

क्षीरस्नानं प्रकुर्वंति ये नराः कृष्ण मूर्धनि । शताश्वमेधजं पुण्यं बिंदुना बिंदुना स्मृतम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບການອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳນົມເທິງພຣະເສົາຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ແຕ່ລະຢອດໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງ।

Verse 15

दधि क्षीराद्दशगुणं घृतं दध्नो दशोत्तरम् । घृताद्दशगुणं क्षौद्रं क्षौद्राद्दशगुणोत्तरम्

ນົມສົ້ມ (ດະທິ) ໃຫ້ບຸນຫຼາຍກວ່ານ້ຳນົມສິບເທົ່າ; ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ຄຣິຕ/ກີ) ຫຼາຍກວ່ານົມສົ້ມສິບເທົ່າ; ນ້ຳເຜິ້ງຫຼາຍກວ່າກີສິບເທົ່າ; ແລະເຫນືອກວ່ານ້ຳເຜິ້ງ ກໍເພີ່ມຂຶ້ນອີກສິບເທົ່າ.

Verse 16

पुष्पोदकं च रत्नोदं वर्द्धनं च दशोत्तरम् । मंत्रोदकं च गंधोदं तथैव नृपसत्तम

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ: ນ້ຳດອກໄມ້ ແລະນ້ຳອັນມີແກ້ວມະນີ, ທັງນ້ຳ ‘ວັດທະນະ’ (ນ້ຳເພີ່ມພູນ) ລ້ວນດີກວ່າສິບເທົ່າ; ອີກທັງນ້ຳທີ່ປະສິດທິໂດຍມັນຕຣະ ແລະນ້ຳຫອມ ກໍຖືກສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

इक्षो रसेन स्नपनं शतवाजिमखैः समम् । तथैव तीर्थनीरं स फलं यच्छति भूमिप

ໂອ ພຣະຣາຊາ: ການສະນະປະນະ (ອາບພຣະອົງ) ດ້ວຍນ້ຳອ້ອຍ ເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງ; ແລະການອາບດ້ວຍນ້ຳຕີຣຖະ (ນ້ຳສັກສິດ) ກໍໃຫ້ຜົນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 18

कृष्णं स्नानार्द्रगात्रं च वस्त्रेण परिमार्जति । तस्य लक्षार्जितस्यापि भवेत्पापस्य मार्जनम्

ຜູ້ໃດໃຊ້ຜ້າເຊັດພຣະກຣິດສະນະ ຫຼັງຈາກສົງນ້ຳຍັງຊຸ່ມຢູ່ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ການຊຳລະບາບ ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ສະສົມເປັນແສນໆກໍຖືກລ້າງອອກ।

Verse 19

स्नापयित्वा जगन्नाथं पुष्पमालावरोहणम् । कुरुते प्रतिपुष्पं तु स्वर्णनिष्कायुतं फलम्

ເມື່ອໄດ້ສົງນ້ຳບູຊາພຣະຈະກັນນາຖ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ແລ້ວ ຖ້ານຳພວງມາລາດອກໄມ້ຂຶ້ນຖວາຍ ດອກໄມ້ແຕ່ລະດອກຈະໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບທອງ “ນິສະກະ” ໜຶ່ງອັນ।

Verse 20

स्नानकाले तु देवस्य शंखादीनां तु वादनम् । कुरुते ब्रह्मलोके तु वसते ब्रह्मवासरम्

ໃນເວລາສົງນ້ຳບູຊາພຣະເຈົ້າ ຜູ້ໃດເປົ່າສັງຂ໌ ແລະຕີເຄື່ອງດົນຕີມົງຄຸນອື່ນໆ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຢູ່ໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ ພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນຕະຫຼອດ “ວັນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ” ອັນກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 21

स्नानकाले स कृष्णस्य पठेन्नामसहस्रकम् । प्रत्यक्षरं लभेत्प्रेष्टं कपिलागोशतोद्भवम्

ໃນເວລາສົງນ້ຳບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ຖ້າຜູ້ໃດອ່ານ “ນາມະສະຫັດສະຣະ” ພຣະນາມພັນປະການ ແລ້ວ ທຸກພະຍາງຈະໃຫ້ຜົນບຸນອັນເປັນທີ່ຮັກ ເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວສີນ້ຳຕານ 100 ໂຕ।

Verse 22

फलमेतन्महीपाल गीतायाः परिकीर्तितम् । गजेंद्रमोक्षणेनैवं स्तवराजेन कीर्त्तितम्

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ ຜົນບຸນນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ສຳລັບ ຄຳພີກີຕາອັນສັກສິດ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ກໍໄດ້ປະກາດໄວ້ສຳລັບ ບົດສັນລະເສີນ “ກະເຈນດຣະ-ໂມກຊະນະ” ອັນເປັນລາຊາແຫ່ງສະໂຕຕຣະທັງຫຼາຍ।

Verse 23

स्तवैरृषिकृतैरन्यैः पठितैश्च नराधिप । तोषमाप्नोति देवेशः सर्वान्कामान्प्रयच्छति

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອບົດສັນລະເສີນອື່ນໆ ທີ່ພະຣິສີແຕ່ງ ຖືກສວດອ່ານ ພະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາກໍພໍໃຈ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ।

Verse 24

किं पुनर्वेदपाठं तु स्नानकाले करोति यः । तस्य यल्लभते पुण्यं न ज्ञातं नरनायक

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຜູ້ໃດສວດພຣະເວດໃນເວລາອາບນ້ຳບູຊາ ບຸນກຸສົນທີ່ໄດ້ຮັບນັ້ນ ບໍ່ອາດຮູ້ຂອບເຂດໄດ້ ໂອ ຜູ້ນຳແຫ່ງມະນຸດ।

Verse 25

स्नान काले च संप्राप्ते कृष्णस्याग्रे तु नर्तनम् । गीतं चैव पुनस्तत्र स्तवनं वदनेन हि

ເມື່ອເວລາອາບນ້ຳບູຊາມາຮອດ ຄວນຟ້ອນລຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນະ; ແລະທີ່ນັ້ນຄວນຮ້ອງເພງ ພ້ອມທັງກ່າວສັນລະເສີນດ້ວຍສຽງຂອງຕົນເອງ।

Verse 26

स्नानकाले तु कृष्णस्य जयशब्दं करोति यः । करताल समायुक्तं गीतनृत्यं करोति च

ຜູ້ໃດໃນເວລາອາບນ້ຳບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ຮ້ອງສຽງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະເຮັດການຮ້ອງເພງຟ້ອນລຳພ້ອມກັບຕົບມືເປັນຈັງຫວະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່।

Verse 27

तत्र चेष्टां प्रकुर्वाणो हसते जल्पतेऽपि वा । मुक्तं तेन परं मातुर्योनियंत्रस्य निर्गमम्

ໃນສະຖານນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດທ່າທາງ, ຫົວເຮາະ, ຫຼືເວົ້າຈາ ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມດ້ວຍພັກຕິນັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການອອກຈາກຄັນແມ່ອັນສູງສຸດ—ພົ້ນຈາກການເກີດຊ້ຳໆ।

Verse 28

नोत्तानशायी भवति मातुरंके नरेश्वर । गुणान्पठति कृष्णस्य यः काले स्नानकर्मणः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດສະດຸດສະຫຼອງຄຸນງາມຂອງພຣະກຣິດສະນະ ໃນເວລາປະກອບພິທີອາບນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕ້ອງນອນອ່ອນແອໃນອ້ອມອົງມານດາອີກ—ບໍ່ກັບໄປເກີດເປັນທາຣົກອີກ.

Verse 29

चंदनागुरुमिश्रेण कंकुमेन सुगंधिना । विलेपयति यः कृष्णं कर्पूरमृगनाभिना । कल्पं तु भवने विष्णोर्वसते पितृभिः सह

ຜູ້ໃດທາພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍຈັນທະນາຜະສົມອາກຣຸ ດ້ວຍກຸງກຸມະຫອມ ແລະດ້ວຍກາມຟໍຣ໌ກັບມັດສກ໌ (ມຣິກນາພ) ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນພຣະວິສນຸລົກຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ ພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ.

Verse 30

प्रत्येकं चंदनादीनामिंद्रद्युम्न न चान्यथा । नानादेशसमुद्भूतैः सुवस्त्रैश्च सुकोमलैः

ໂອ ອິນທຣະດຸມນະ, ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ: ການຖວາຍຈັນທະນາແລະອື່ນໆແຕ່ລະຢ່າງ ພ້ອມທັງການນໍາເສີນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອ່ອນນຸ່ມປະນີດທີ່ມາຈາກຫຼາຍແດນ ຈະກາຍເປັນການບູຊາແຕ່ລະຢ່າງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ (ໃນດວາຣະກາ).

Verse 31

धूपयित्वा सुगंधैश्च यो धूपयति मानवः । मन्वंतराणि वसते तत्संख्यानि हरेर्गृहे

ຜູ້ໃດຖວາຍທູບຫອມ ໃຫ້ກິ່ນຫອມອົບອວນໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະຫຣິ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພຣະຫຣິ ເປັນຈໍານວນມັນວັນຕະຣະ ເທົ່າກັບຈໍານວນຄັ້ງທີ່ຖວາຍນັ້ນ.

Verse 32

स्वशक्त्या देवदेवेशं भूषणैर्भूषयंति च । हेमजैरतुलैः शुभ्रैर्मणिजैश्च सुशोभनैः

ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ ພວກເຂົາປະດັບພຣະເທວະເທວະເອສະ—ອົງຈອມເທວະ—ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ: ທອງຄໍາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະແກ້ວມະນີສະຫວ່າງໄສອັນງາມສົດ.

Verse 33

तेषां फलं महाराज रुद्राश्च वासवादयः

ໂອ ມະຫາກະສັດ, ແມ່ນແຕ່ ຣຸດຣະ ແລະ ອິນທຣະ ພ້ອມທັງເທວະອື່ນໆ ກໍຮູ້ຜົນແຫ່ງການບູຊານີ້ໄດ້ພຽງບາງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 34

जानंति मुनयो नैव वर्जयित्वा तु माधवम् । येऽर्चयंति जगन्नाथं कृष्णं कलिमलापहम् । केतकीतुलसीपत्रैः पुष्पैर्मालतिसंभवैः

ບັນດາມຸນີກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ—ນອກເສຍແຕ່ໃນພຣະມາທະວະ—ຄືຜູ້ທີ່ບູຊາ ພຣະຈະກັນນາຖ ກຣິດສະນະ ຜູ້ກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງກະລິ ດ້ວຍດອກເກຕະກີ, ໃບຕຸລະສີ, ແລະດອກມາລະຕີ।

Verse 35

तद्देशसंभवैश्चान्यैर्भूरिभिः कुसुमैर्नृप । एकैकं नृप शार्दूल राजसूयसमं स्मृतम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍດອກໄມ້ອື່ນໆອັນຫຼາກຫຼາຍ ແລະອຸດົມສົມບູນ ທີ່ເກີດໃນດິນແດນນັ້ນເອງ—ແຕ່ລະການຖວາຍພຽງດອກດຽວ, ໂອ ເສືອໃນບັນດາກະສັດ, ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະ।

Verse 36

ये कुर्वंति नराः पूजां स्वशक्त्या रुक्मिणीपतेः । क्रीडंति विष्णुलोके ते मन्वतरशतं नराः

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາ ພຣະຜົວຂອງຣຸກມິນີ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເລີນລະເລີຍຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ ຕະຫຼອດຮ້ອຍມັນວັນຕະຣະ।

Verse 37

यः पुनस्तुलसीपत्रैः कोमलमंजरीयुतैः । पूजयेच्छ्रद्धया यस्तु कृष्णं देवकिनंदनम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາ ພຣະກຣິດສະນະ ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ໂດຍໃຊ້ໃບຕຸລະສີທີ່ມີຊໍ່ດອກອ່ອນນຸ່ມ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 38

या गतिर्योगयुक्तानां या गतिर्योगशालिनाम् । या गतिर्दानशीलानां या गतिस्तीर्थसेविनाम्

ຈຸດໝາຍອັນສູງສົ່ງໃດທີ່ເປັນຂອງຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະ, ຈຸດໝາຍໃດຂອງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ; ຈຸດໝາຍໃດຂອງຜູ້ໃຈບຸນບໍລິຈາກ ແລະຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຕີຣຖະອັນສັກສິດ—

Verse 39

या गतिर्मातृभक्तानां द्वादशीं वेधवर्जिताम् । कुर्वतां जागरं विष्णोर्नृत्यतां गायतां फलम्

—ແລະຈຸດໝາຍຂອງຜູ້ກະຕັນຍູບູຊາແມ່; ພ້ອມທັງຜົນບຸນຂອງຜູ້ທີ່ໃນວັນດວາດະສີອັນບໍ່ຖືກເວທ (ຖືກຕ້ອງຕາມດາວະສາດ) ຢູ່ຕື່ນຄືນເພື່ອພຣະວິສນຸ ພ້ອມການຟ້ອນລຳແລະຮ້ອງເພງດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 40

वैष्णवानां तु भक्तानां यत्फलं वेदवादिनाम् । पठतां वैष्णवं शास्त्रं वैष्णवानां तु यच्छताम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜົນບຸນຂອງຜູ້ພັກຕິແຫ່ງໄວສະນະວະ ເທົ່າກັບຜົນຂອງຜູ້ກ່າວອະທິບາຍພຣະເວດ; ຄືຜົນຂອງຜູ້ອ່ານສຶກສາຄຳພີໄວສະນະວະ ແລະຜູ້ມອບທານແກ່ໄວສະນະວະ.

Verse 41

तुलसीमालया कृष्णः पूजितो रुक्मिणी पतिः । फलमेतन्महीपाल यच्छते नात्र सशयः

ເມື່ອພຣະກຣິສນະ ຜູ້ເປັນອົງຄູ່ຂອງຣຸກມິນີ ຖືກບູຊາດ້ວຍພວງມາລາຕຸລະສີ, ພຣະອົງປະທານຜົນນີ້ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.

Verse 42

यथा लक्ष्मीः प्रिया विष्णोस्तुलसी च ततोऽधिका । द्वारकायां समुत्पन्ना विशेषेण फलाधिका

ເຊັ່ນທີ່ ພຣະລັກສະມີ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ, ຕຸລະສີຍິ່ງຮັກກວ່ານັ້ນ. ແລະຕຸລະສີທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນດວາຣະກາ ມີຜົນບຸນສູງຍິ່ງເປັນພິເສດໃນການປະທານ.

Verse 43

यत्र तत्र स्थितो विष्णुस्तुलसीदलमालया । पूजितो द्वारकातुल्यं पुण्यं स यच्छते कलौ

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່ ຖ້າບູຊາດ້ວຍພວງໃບຕຸລະສີ ພຣະອົງຈະປະທານບຸນສະເໝີດວາຣະກາ ແມ່ນແຕ່ໃນກະລິຍຸກກໍຕາມ।

Verse 44

योऽर्चयेत्केतकीपत्रैः कृष्णं कलिमलापहम् । पत्रेपत्रेऽश्वमेधस्यफलं यच्छति भूभुज

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິສນະ ຜູ້ກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງກະລິ ດ້ວຍໃບເກຕະກີ, ໃບໜຶ່ງຕໍ່ໃບໜຶ່ງທີ່ຖວາຍ ພຣະອົງປະທານຜົນເທົ່າພິທີອັສວະເມດະ.

Verse 45

योऽर्चयेन्मालतीपुष्पैः कृष्णं त्रिभुवनेश्वरम् । तेनाप्तं नास्ति संदेहो यत्फलं दुर्लभं हरेः

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກຣິສນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ດ້ວຍດອກມາລະຕີ, ໂດຍການບູຊານັ້ນແທ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຂອງຮະຣິທີ່ຫາຍາກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 46

ऋतुकालोद्भवैः पुष्पैर्योऽर्चयेद्रुक्मिणीपतिम् । सर्वान्कामानवाप्नोति दुर्लभान्देवमानुषैः

ຜູ້ໃດບູຊາຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣຸກມິນີ ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມລະດູການອັນຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສົມປາດຖະໜາທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ທີ່ຫາຍາກສຳລັບເທວະແລະມະນຸດ.

Verse 47

कृष्णेनागुरुणा कृष्णं धूपयंति कलौ युगे । सकर्पूरेण राजेन्द्र कृष्णतुल्या भवंति ते

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງບັນດາກະສັດ, ໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ໃດຈຸດທູບບູຊາພຣະກຣິສນະດ້ວຍອະກຸຣຸສີດຳ ພ້ອມກັບການບູຊາກາຟູນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນດັ່ງພຣະກຣິສນະ ໃນສະຫງ່າລາສີແລະພອນ.

Verse 48

साज्येन गुग्गुलेनापि सुगंधेन जनार्द्दनम् । धूपयित्वा नरो याति पदं भूयः सदा शिवम्

ແມ່ນແຕ່ໃຊ້ກຸກກຸລຸທີ່ຫອມ ປົນກັບນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ເພື່ອຈຸດທູບບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະທີ່ສະຖິດອັນມົງຄຸນຕະຫຼອດການ ແລະບໍ່ຫວນກັບອີກ.

Verse 49

यो ददाति महीपाल कृष्णस्याग्रे तु दीपकम् । पातकं तु समुत्सृज्य ज्योतीरूपं लभेत्पदम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດນຳໂຄມໄຟໄປວາງບູຊາຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນະ ຈະລະທິ້ງບາບ ແລະໄດ້ຮັບສະຖານະອັນສະຫວ່າງໄສ ເປັນຮູບແຫ່ງແສງ.

Verse 50

द्वारे कृष्णस्य यो नित्यं दीपमालां करोति हि । सप्तद्वीपवतीराज्यं द्वीपेद्वीपे फलं लभेत्

ຜູ້ໃດຈັດຮຽງມາລາໂຄມໄຟທີ່ປະຕູພຣະກຣິດສະນະເປັນປະຈຳ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຄວາມເປັນເຈົ້າເຫນືອ “ເຈັດທະວີບ”; ໃນແຕ່ລະດິນແດນກໍໄດ້ຜົນຕາມຄວນ.

Verse 51

नैवेद्यानि मनोज्ञानि कृष्णाय विनिवेदयेत् । कल्पांतं तत्पितॄणां हि तृप्तिर्भवति शाश्वती

ຄວນນຳນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ທີ່ນ່າຊື່ນໃຈໄປຖວາຍແດ່ພຣະກຣິດສະນະ; ໂດຍກຸສົນນັ້ນ ຄວາມອິ່ມໃຈອັນຖາວອນຈະເກີດແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈົນສິ້ນກັລປະ.

Verse 52

फलानि यच्छते यो वै सुहृद्यानि नरेश्वर । जायंते तस्य कल्पांतं सफलास्तु मनोरथाः

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດຖວາຍຜົນໄມ້ຄັດສັນດ້ວຍສັດທາ ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບັງເກີດແລະສຳເລັດຜົນ ຈົນສິ້ນກັລປະ.

Verse 53

तांबूलं तु सकर्पूरं सपूगं नरनायक । कृष्णाय यच्छते यो वै पदं तस्याग्निदैवतम्

ໂອ ຜູ້ນໍາແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດຖວາຍຕໍາບູນ (ໃບໝາກ) ທີ່ປຸງດ້ວຍການບູນແລະໝາກພູກ ແດ່ພຣະກຣິດສະນາ, ຜູ້ນັ້ນໄດ້ສະຖານະອັນເກືອບກັບເທວະໄຟ ອັກນີ।

Verse 54

सनीरं कर्पुरोपेतं कुंभं कृष्णाग्रतो न्यसेत् । कल्पांते न जलापेक्षां कुर्वंति च पितामहाः

ຄວນນໍາກຸ່ມ (ຄຸມພະ) ທີ່ເຕັມນໍ້າ ແລະຫອມດ້ວຍການບູນ ໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນາ; ແລ້ວຈົນສິ້ນກັລປະ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຂາດແຄນນໍ້າ।

Verse 56

तत्कुले नास्ति पापिष्ठो न च लोके यमस्य च । वायुलोकान्महीपाल न पुनर्विद्यते गतिः

ໂອ ມະຫີປານ (ກະສັດ), ໃນຕະກູນນັ້ນບໍ່ມີຜູ້ບາບຫນັກທີ່ສຸດ ແລະບໍ່ໄປສູ່ໂລກຂອງຍະມະ; ຈາກໂລກຂອງວາຍຸ ບໍ່ມີການກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່ໃນໂລກມະນຸດອີກ।

Verse 57

कृष्णवेश्मनि यः कुर्य्यात्सधूपं पुष्पमंडपम् । सपुष्पकविमानैस्तु क्रीडते कोटिभिर्द्दिवि

ຜູ້ໃດໃນພຣະເຮືອນຂອງພຣະກຣິດສະນາ ສ້າງມັນດະປະດອກໄມ້ພ້ອມຄວັນທູບ, ຜູ້ນັ້ນຈະເລີນຫຼິ້ນໃນສະຫວັນ ທ່າມກາງວິມານທິບພະຈໍານວນໂກຕິ ທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້।

Verse 58

चलच्चामरवातेन कृष्णं यस्तोषयेन्नरः । तस्योत्तमांगं देवेशश्चुंबते स्वमुखेन हि

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນາພໍໃຈ ໂດຍພັດດ້ວຍຈາມະຣະ (ພັດຫາງຢັກ) ທີ່ເຄື່ອນໄຫວ, ພຣະເທວະເອສະ (ຈອມເທວະ) ຈະຈູບສິຣະຂອງຜູ້ນັ້ນດ້ວຍພຣະໂອດຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 59

व्यजनेनाथ वस्त्रेण सुभक्त्या मातरिश्वना । देवदेवस्य राजेन्द्र कुरुते धर्मवारणम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍພັດແລະຜ້າ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍສັດທາອັນບໍລິສຸດ ມາຕະຣິສວັນ (ວາຍຸ) ກະທຳ «ການປົກປ້ອງທຳມະ» ແດ່ພະເທວະເທວາທັງປວງ।

Verse 60

धूपं चंदनमालां तु कुरुते कृष्णसद्मनि । देवकन्यायुतैर्लक्षैः सेव्यते सुरनायकैः

ຜູ້ໃດຖວາຍທູບ ແລະມາລາຈັນທະນາ ໃນພະສະຖານຂອງກຣິສນະ ຜູ້ນັ້ນຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ໂດຍຫົວໜ້າເທວະ ພ້ອມດ້ວຍນາງຟ້ານັບແສນນັບພັນ।

Verse 61

ध्वजमारोपयेद्यस्तु प्रासादोपरि भक्तितः । तस्य ब्रह्मपदे वासः क्रीडते ब्रह्मणा सह

ຜູ້ໃດຍົກທຸງຂຶ້ນເທິງພະປະສາດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະສະໜຸກສະໜານຢູ່ນັ້ນກັບພຣະພຣະຫມາ।

Verse 62

प्रांगणं वर्णकोपेतं स्वस्तिकैश्च समन्वितैः । देवदेवस्य कुरुते क्रीडते भुवनत्रये

ຜູ້ໃດປະດັບລານຫນ້າດ້ວຍລາຍສີ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍສະວັດສະຕິກະອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອພະເທວະເທວາທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສະໜຸກສະໜານໄປທົ່ວສາມໂລກ।

Verse 63

यो दद्यान्मण्डपे पुष्पप्रकरं रुक्मिणीपतेः । देवोद्यानेषु सर्वेषु क्रीडते नरनायकैः

ຜູ້ໃດຖວາຍກອງດອກໄມ້ໃນມັນດະປະ ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຣຸກມິນີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສະໜຸກສະໜານໃນສວນເທວະທັງປວງ ພ້ອມກັບຜູ້ນຳອັນສູງສົ່ງໃນຫມູ່ມະນຸດ।

Verse 64

प्रासादे देवदेवस्य चित्रकर्म करोति यः । वसते रुद्रलोके तु यावत्तिष्ठंति सागराः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດສິລະປະຕົກແຕ່ງໃນພຣະວິຫານຂອງເທວະເທວາ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກຢູ່ໃນໂລກຂອງຣຸດຣາ ຕາມທີ່ມະຫາສະໝຸດຍັງຄົງຢູ່।

Verse 65

दद्याच्चन्द्रमयं यस्तु कृष्णोपरि नरेश्वर । वसते द्वारकां यावत्सोमलोके स तिष्ठति

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຖວາຍເຄື່ອງປະດັບດັ່ງດວງຈັນ (ສັນຍາລັກຈັນທຣາ) ເທິງພຣະກຣິສນະ ຕາມທີ່ດວາຣະກາຍັງຄົງຢູ່ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງໂສມະ।

Verse 66

छत्रं बहुशलाकं तु किंकिणीवस्रगुण्ठितम् । दिव्यरत्नैश्च संयुक्तं हेमदण्डसमन्वितम्

ຮົ່ມພິທີອັນສົງ່າງາມ ມີຊ່ອງຄ້າງຫຼາຍ ຫໍ່ດ້ວຍຜ້າແລະກະດິ່ງນ້ອຍໆ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທິບ ແລະມີຄັນທອງ—

Verse 67

समर्पयति कृष्णाय च्छत्रं लक्षार्बुदैर्वृतम् । अमरैः सहितः सर्वैः क्रीडते पितृभिः सह

ຜູ້ໃດຖວາຍຮົ່ມນັ້ນແດ່ພຣະກຣິສນະ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງຊົນອັນຫຼາຍຫຼວງ—ຜູ້ນັ້ນຈະເລີນຫຼິ້ນກັບອະມະຣະທັງປວງ ແລະກັບປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍ।

Verse 68

दद्यान्नरविमानं तु कृष्णाय नरनायक । सत्कृतो धनदेनैव वसते ब्रह्मवासरम्

ໂອ ຜູ້ນໍາແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດບໍລິຈາກພາຫະນະອັນສົງ່າດັ່ງວິມານແດ່ພຣະກຣິສນະ—ໄດ້ຮັບການສັກກາລະຈາກກຸເບຣາ (ທະນະດະ) ເອງ—ຜູ້ນັ້ນຈະພັກຢູ່ຕະຫຼອດ “ວັນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ”.

Verse 69

कृता पूजा दिकं भूप ज्वलंतं कृष्णमूर्द्धनि । आरार्तिकं प्रकुर्वाणो मोदते कृष्णसन्निधौ

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາແລ້ວ, ຜູ້ໃດຖວາຍອາຣະຕີດ້ວຍໂຄມໄຟທີ່ລຸກໄຫມ້ສະຫວ່າງຕໍ່ໜ້າພຣະສີສະຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຍ່ອມຊື່ນບານໃນສານນິທິຂອງພຣະອົງ.

Verse 70

दीप्तिमंतं सकर्पूरं करोत्यारार्तिकं नृप । कृष्णस्य वसते लोके सप्तकल्पानि मानवः

ໂອ ພະຣາຊາ, ມະນຸດຜູ້ໃດປະກອບອາຣະຕີອັນສະຫວ່າງໄສ ພ້ອມກັບການຈຸດກະພູນ (camphor) ຍ່ອມໄດ້ພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະກຣິດສະນະ ເຖິງເຈັດກັນລະປະ (kalpa).

Verse 71

धृत्वा शंखोदकं यस्तु भ्रामयेत्केशवोपरि । संनिधौ वसते विष्णोः कल्पांतं क्षीरसागरे

ຜູ້ໃດຖືນ້ຳທີ່ຖວາຍພຣະພອນໃນຫອຍສັງຂ໌ ແລ້ວວຽນອ້ອມເທິງເກສະວະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຍ່ອມພັກຢູ່ໃນສານນິທິອັນໃກ້ຊິດຂອງພຣະວິສນຸ ຈົນສິ້ນກັນລະປະ ໃນທະເລນ້ຳນົມ.

Verse 72

एवं कृत्वा तु कृप्णस्य यः करोति प्रदक्षिणाम् । पठन्नामसहस्रं तु स्तवमन्यं पठन्नृप । सप्तद्वीपवतीपुण्यं लभते तु पदेपदे

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ຜູ້ໃດເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຂວາ) ຮອບພຣະກຣິດສະນະ ໂດຍອ່ານນາມະສະຫັດສະຣະ (ພຣະນາມພັນ) ຫຼືສວດສະຕະວະອື່ນໆ, ຍ່ອມໄດ້ບຸນທຽບເທົ່າໂລກທີ່ມີເຈັດທະວີບ ໃນທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 73

कुर्य्याद्दण्डनमस्कारमश्वमेधायुतैः समम् । कृष्णं संतोषयेद्यस्तु सुगीतैर्मधुरैः स्वरैः । सामवेदफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ການກົ້ມກາບແບບຍືດຕົວລົງທັງກາຍ (ດັນດະ-ນະມັສກາຣ) ມີບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ 10,000 ຄັ້ງ. ແລະຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະພໍໃຈ ດ້ວຍບົດເພງຮ້ອງດີ ສຽງຫວານອ່ອນ, ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງສາມະເວດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 74

यो नृत्यति प्रहृष्टात्मा भावैर्बहु सुभक्तितः । स निर्द्दहति पापानि मन्वंतरकृतान्यपि

ຜູ້ໃດຟ້ອນດ້ວຍໃຈປິຕິ ເຕັມໄປດ້ວຍພາວະແຫ່ງພັກຕິອັນເລິກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຜົາຜານບາບ ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ສະສົມຂ້າມມັນວັນຕະຣາກໍຕາມ।

Verse 75

यः कृष्णाग्रे महाभक्त्या कुर्य्यात्पुस्तकवाचनम् । प्रत्यक्षरं लभेत्पुण्यं कपिलाशतदानजम्

ຜູ້ໃດອ່ານຄຳພີອັນສັກສິດດ້ວຍມະຫາພັກຕິ ຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນທຸກພະຍາງ ເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວສີນ້ຳຕານໜຶ່ງຮ້ອຍຕົວ।

Verse 76

ऋग्यजुःसामभिर्वाग्भिः कृष्णं संतोषयंति ये । कल्पांतं ब्रह्मलोके तु ते वसंति द्विजोत्तमाः

ບັນດາດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະພໍໃຈ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຈາກຣິກ ຢະຊຸຣ ແລະ ສາມະເວດ ພວກເຂົາຈະພັກອາໄສໃນພຣະພຣົມໂລກ ຈົນສິ້ນກັລປະ।

Verse 77

योगशास्त्राणि वेदांता न्पुराणं कृष्णसन्निधौ । पठंति रविबिंबं ते भित्त्वा यांति हरेर्लयम्

ຜູ້ໃດອ່ານຄຳສອນໂຍຄະ ເວດານຕະ ແລະ ປຸຣານະ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະທະລຸຜ່ານດວງຕາເວັນ ແລະເຂົ້າສູ່ການຫຼວມລະລາຍໃນພຣະຫຣິ।

Verse 78

गीता नामसहस्रं तु स्तवराजो ह्यनुस्मृतिः । गजेन्द्रमोक्षणं चैव कृष्णस्यातीव वल्लभम्

ຄຳພີກີຕາ, ນາມະສະຫັດສະຣະ (ນາມພັນ), ສະຕະວະຣາຊາ (ກະສັດແຫ່ງບົດສັນລະເສີນ), ອະນຸສະມຣິຕິ (ການລະລຶກ), ແລະ ເລື່ອງກາເຈນດຣະໂມກຊະນະ—ທັງໝົດນີ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະກຣິດສະນະ।

Verse 79

श्रीमद्रागवतं यस्तु पठते कृष्णसन्निधौ । कुलकोटिशतैर्युक्तः क्रीडते योगिभिः सदा

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼື ສວດ «ສຣີມັດ ພາຄະວະຕະ» ໃນພຣະສັນນິທິຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ນັ້ນມີວົງສາຕະກູນນັບຮ້ອຍໂກດິຕິດຕາມ ແລະຫຼິ້ນລີລາທາງທຳກັບພວກໂຍຄີຢູ່ເສມອ້າຍ।

Verse 80

यः पठेद्रामचरितं भारतं व्यासभाषितम् । पुराणानि महीपाल प्राप्तो मुक्तिं न संशयः

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃດສວດ «ຣາມະຈະຣິຕະ» ແລະ «ພາຣະຕະ» ທີ່ພຣະວຽສະໄດ້ກ່າວ, ພ້ອມທັງພູຣານະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸມຸກຕິ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 81

द्वादशीवासरे प्राप्त एवं कुर्वंति ये नराः । गीताद्यैः शतसाहस्रं पुण्यं यच्छति केशवः

ເມື່ອວັນດວາດະສີ (ວັນທີ 12 ຂອງເດືອນຈັນ) ມາຮອດ, ຜູ້ຊາຍໃດປະພຶດຕາມນີ້—ໂດຍການບຳເນັດພັກຕິ ເຊັ່ນ ການຂັບຮ້ອງບົດສັກສິດ—ພຣະເກສະວະຈະປະທານບຸນກຸສົນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນແສນເທົ່າ।

Verse 82

जागरे कोटिगुणितं पुण्यं भवति भूभिप । वसतां द्वारकावासात्प्रत्यहं लभते फलम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍການຢູ່ຕື່ນເຝົ້າ (ຊາກະເຣ) ບຸນກຸສົນຈະເພີ່ມພູນເປັນໂກດິເທົ່າ. ແລະຜູ້ທີ່ພັກອາໄສຢູ່ດວາຣະກາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທຸກມື້ ແຕ່ພຽງຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 83

गोमतीनीरपूतानां कृष्णवक्त्रावलोकि नाम् । दर्शनात्पातकं तेषां याति वर्षशतार्जितम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ຳແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ, ດ້ວຍດາຣະຊະນະນັ້ນເອງ ບາບທີ່ສະສົມມາຮ້ອຍປີກໍຈາກໄປ।

Verse 84

धन्यास्ते मानुषे लोके गोमत्युदधिवारिणा । तर्पयंति पितॄन्देवान्गत्वा द्वारवतीं कलौ

ຜູ້ໃດໄດ້ໄປຮອດ ດວາຣະວະຕີ ໃນຍຸກກະລິ ແລ້ວນໍານ້ໍາແມ່ນ້ໍາ ໂຄມະຕີ ແລະນ້ໍາທະເລ ໄປເຮັດຕັຣປະນະ ໃຫ້ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພໍໃຈ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນຢ່າງແທ້ໃນໂລກມະນຸດ।

Verse 85

गंगाद्वारे प्रयागे च गंगायां कुरुजांगले । प्रभासे शुक्लतीर्थे च श्रीस्थले पुष्करेऽपि च

ທີ່ ຄັງຄາດວາຣະ, ທີ່ ປຣະຍາກະ, ທີ່ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ ໃນ ກຸຣຸຈາງກະລະ, ທີ່ ປຣະພາສະ, ທີ່ ສຸກລະຕີຣຖະ, ທີ່ ສຣີສະຖະລະ, ແລະທີ່ ປຸສກະຣະ ດ້ວຍ—

Verse 86

स्नानेन पिंडदानेन पितॄणां तर्पणे कृते । तृप्तिर्भवति भूपाल तथा गोमतिदर्शनात्

ດ້ວຍການອາບນ້ໍາ, ດ້ວຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa-dāna), ແລະດ້ວຍການເຮັດຕັຣປະນະ ແກ່ປິຕຣະ ເມື່ອໄດ້ກະທໍາແລ້ວ ຄວາມອິ່ມໃຈຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ; ແມ່ນດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ຄວາມອິ່ມໃຈຍັງໄດ້ມາ ແຕ່ການໄດ້ດາຣະຊະນະ ເຫັນແມ່ນ້ໍາໂຄມະຕີ.

Verse 87

योजनैर्बहुभिस्तिष्ठन्गोमतीति च यो वदेत् । चांद्रायणसहस्रस्य फलमाप्नोति यत्नतः

ແມ່ນແຕ່ຢືນຢູ່ໄກຫຼາຍໂຢຊະນະ ຜູ້ໃດເອີ້ນວ່າ “ໂຄມະຕີ” ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບ—ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ຜົນບຸນເທົ່າກັບ ການປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 88

धन्या द्वारवती लोके वहते यत्र गोमती । स्वयं तु तिष्ठते यत्र नित्यं रुक्मिणिवल्लभः

ດວາຣະວະຕີ ແມ່ນນະຄອນອັນມີມົງຄຸນໃນໂລກ, ເພາະທີ່ນັ້ນແມ່ນ້ໍາ ໂຄມະຕີ ໄຫຼຜ່ານ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຣຸກມິນີ ປະທັບຢູ່ນິລັນດອນ.

Verse 89

न स्नाता गोमतीतीरे कलौ पापेन मोहिताः । भविष्यति कथं तेषां पापबंधस्य संक्षयः

ໃນຍຸກກະລີ ຜູ້ຖືກບາບຫຼອກລວງ ບໍ່ອາບນ້ຳທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ—ສາຍໂສ້ບາບຂອງເຂົາຈະສິ້ນໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 90

निर्मिता स्वर्गनिःश्रेणी कलौ कृष्णेन गोमती । मनसः प्रीतिजननी जंतूनां नरसत्तम

ໂອ ນະຣະສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໃນຍຸກກະລີ ພຣະກຣິສນະໄດ້ສ້າງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີເປັນບັນໄດໄປສູ່ສະຫວັນ; ນາງເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດຄວາມປິຕິໃນໃຈສັດທັງປວງ.

Verse 91

न दृश्यं स्वर्गसोपानं दृश्यते गोमतीसमम् । सुखदं पापिनां पुंसां स्नानमात्रेण मोक्षदम्

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າກັບແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ—ດັ່ງບັນໄດໄປສູ່ສະຫວັນ. ນາງໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ຄົນບາບ ແລະພຽງແຕ່ອາບນ້ຳກໍໃຫ້ໂມກສະໄດ້.

Verse 92

गोमतीनीरसंयुक्तो यत्र गर्जति सागरः । तत्र गच्छेन्नरव्याघ्र कृष्णस्तिष्ठति यत्र वै

ບ່ອນທີ່ທະເລຮ້ອງກັງວານ ປົນກັບນ້ຳໂຄມະຕີ—ໄປທີ່ນັ້ນເຖີດ ໂອ ເສືອໃນມະນຸດ; ເພາະທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພຣະກຣິສນະປະທັບຢູ່.

Verse 93

यत्र चक्रांकितशिला गोमत्युदधिनिःसृताः । यच्छंति पूजिता मोक्षं तां पुरीं को न सेवते

ບ່ອນທີ່ມີຫີນມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ ເກີດຂຶ້ນຈາກໂຄມະຕີແລະທະເລ—ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຍ່ອມປະທານໂມກສະ; ເມືອງນັ້ນໃຜຈະບໍ່ໄປຮັບໃຊ້ແລະນົບນ້ອມ?

Verse 94

यत्र चक्रांकिता मृत्स्ना तिष्ठते निर्मला नृप । कलौ पापविनाशार्थं तां पुरीं को न सेवते

ທີ່ໃດມີດິນບໍລິສຸດ ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ ຕັ້ງຢູ່, ໂອ ພະຣາຊາ—ໂດຍສະເພາະໃນຍຸກກະລິ ເພື່ອທຳລາຍບາບ—ໃຜຈະບໍ່ໄປພຶງພານະຄອນນັ້ນ?

Verse 95

अप्रदृश्या पुरा लोके दैत्यदानवरक्षसाम् । शरण्या देवतादीनां पुरीं तां को न सेवते

ໃນກ່ອນນັ້ນ ນະຄອນນັ້ນ ບໍ່ປາກົດ ແລະ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ ສຳລັບໄດຕະ, ດານະວະ, ແລະ ຣາກຊະສະ; ແຕ່ເປັນທີ່ພຶງພາຂອງເທວະດາ ແລະອື່ນໆ—ໃຜຈະບໍ່ໄປພຶງພານະຄອນນັ້ນ?

Verse 96

त्यजते यां कलौ नैव कृष्णो देवकिनन्दनः । कर्मणा मनसा वाचा तां पुरीं को न सेवते

ນະຄອນນັ້ນ ທີ່ພຣະກຣິດສະນະ ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ບໍ່ລະທິ້ງເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກະລິ—ໃຜຈະບໍ່ນັບຖື ແລະໄປພຶງພາ ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ?

Verse 97

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते नूनं दुःखसंसार बंधनात्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທີ່ທຳລາຍບາບ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນແນ່ນອນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະອັນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌.

Verse 98

अवन्तीविषये पूर्वं ब्राह्मणो वेदपारगः । चंद्रशर्मेति विख्यातः शिवभक्तः सदा नृप

ໃນອະວັນຕີປະເທດ ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ເຊື່ອງຊານໃນເວທະ ມີຊື່ສຽງວ່າ ຈັນທຣະຊະຣະມັນ; ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເຈົ້າຢູ່ເສມອ, ໂອ ພະຣາຊາ.

Verse 99

मनसा कर्मणा वाचा नान्यं ध्याति सदाशिवात् । शैवाद्व्रताद्व्रतं नान्यत्करोति च नराधिप

ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ແລະດ້ວຍວາຈາ ລາວບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຜູ້ໃດນອກຈາກ ສະດາຊິວະ; ແລະນອກຈາກວຣະຕະແຫ່ງຊິວະ ລາວບໍ່ໄດ້ຖືວຣະຕະອື່ນໃດ ໂອ້ ຈອມມະນຸດ.

Verse 100

नोपवासं हरिदिने कुरुते न व्रतं हरेः । विना चतुर्दशीं राजन्नान्यदेवसमुद्भवम्

ໃນວັນຂອງຮະຣິ (Hari) ລາວບໍ່ຖືອຸປະວາສະ ແລະບໍ່ຖືວຣະຕະແດ່ຮະຣິ; ເວັ້ນແຕ່ວັນຈັນທຣະທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ) ໂອ້ ພະຣາຊາ; ແລະບໍ່ປະຕິບັດພິທີທີ່ເກີດຈາກເທວະອື່ນໃດ.

Verse 101

यत्रयत्र शिवक्षेत्रं यत्र तीर्थं तु शांकरम् । तत्र गच्छति राजेन्द्र वैष्णवं नैव गच्छति

ໂອ້ ພະຣາຊາ, ບ່ອນໃດທີ່ເປັນຂອບເຂດສັກສິດຂອງຊິວະ (śiva-kṣetra) ແລະບ່ອນໃດທີ່ເປັນຕີຣຖະຂອງຊັງກະຣະ (Śaṅkara-tīrtha), ລາວກໍໄປທີ່ນັ້ນ; ບໍ່ໄປບ່ອນສັກສິດຂອງໄວສະນະວະ.

Verse 102

प्रतिवर्षं तु कुरुते सोमनाथस्य दर्शनम् । न जहाति विशेषेण सोमपर्व नरेश्वर

ທຸກປີ ລາວໄດ້ໄປຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ໂສມະນາຖ (Somanātha); ແລະໂດຍພິເສດ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ລາວບໍ່ເຄີຍລະເລີຍວັນງານໂສມະ (Soma-parva).

Verse 103

एवं प्रकुर्वतस्तस्य वर्षाणि नवसप्ततिः । गतानि किल राजेन्द्र शिवभक्तिं प्रकुर्वतः

ດັ່ງນີ້ ໂອ້ ຈອມກະສັດ, ເມື່ອລາວປະຕິບັດຢ່າງນີ້ຕໍ່ເນື່ອງ ໃນການບຳເນົາພັກຕິຕໍ່ຊິວະ, ກ່າວກັນວ່າ ໄດ້ຜ່ານໄປ 79 ປີ.

Verse 104

कदाचित्सोमपर्वण्यागते सोमोपनायकम् । नानादेशान्महीपाल ह्यसंख्याताश्च मानवाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອວັນບຸນໂສມາມາຮອດ ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ຄົນນັບບໍ່ຖ້ວນຈາກຫຼາຍແດນດິນ ໄດ້ນຳເຄື່ອງບູຊາມາສຳລັບພິທີໂສມາ।

Verse 105

गताः कृष्णपुरीं सर्वे दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । आहूतस्तैश्चंद्रशर्मा न गतो द्वारकां पुरीम्

ທຸກຄົນໄດ້ໄປຫາເມືອງກຣິສນະປຸຣີ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂສເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຊີນຈັນທຣະຊະຣະມັນ ແຕ່ທ່ານບໍ່ໄປດວາຣະກາ।

Verse 106

शिवक्षेत्रात्परं तीर्थं नाहं मन्ये जग त्त्रये । नान्यदेवो मया ज्ञात ईश्वराद्देवनायकात्

ໃນສາມໂລກ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນວ່າມີທີ່ຈາລິກບຸນໃດສູງສົ່ງກວ່າເຂດພຣະສິວະ; ແລະຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກເທວະອື່ນໃດ ນອກຈາກອີສະວະຣະ ຜູ້ນຳເທວະທັງປວງ।

Verse 108

विनाऽन्ये चंद्रशर्माणं गतास्ते द्वारकां पुरीम् । अन्यस्मिन्दिवसे राजन्गच्छतः स्वगृहं प्रति । चक्रुस्ते दर्शनं स्वप्ने चंद्रशर्मपितामहाः

ເຂົາເຈົ້າອື່ນໆໄດ້ປ່ອຍຈັນທຣະຊະຣະມັນໄວ້ ແລ້ວໄປຫາເມືອງດວາຣະກາ. ອີກມື້ໜຶ່ງ ໂອ ພະຣາຊາ ເມື່ອທ່ານກຳລັງໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ ບັນພະບຸຣຸດຂອງຈັນທຣະຊະຣະມັນ ໄດ້ປາກົດໃນຄວາມຝັນ।

Verse 109

प्रेतभूता महाकायाः क्षुत्क्षामाश्चैव भीषणाः । दृष्ट्वा स्वप्नं महा रौद्रं भीतोऽसौ च प्रकंपितः

ເຂົາເຈົ້າເປັນດັ່ງພຣີຕະວິນຍານ ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ ຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ ແລະນ່າສະພຶງກົວ. ເມື່ອເຫັນຄວາມຝັນອັນນ່າສະຫວັນນັ້ນ ທ່ານກໍຢ້ານ ແລະສັ່ນສະທ້ານ।

Verse 110

चन्द्रशर्मोवाच । के यूयं विकृताकारा जंतूनां च भयानकाः । पृथ्वीसमुद्भवा जीवा न दृष्टा न श्रुता मया

ຈັນທຣະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: «ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຮູບຮ່າງບິດເບືອນ ແລະນ່າຢ້ານກົວຕໍ່ສັດມີຊີວິດ? ເຫັນຄືສິ່ງມີຊີວິດເກີດຈາກແຜ່ນດິນ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຫຼືໄດ້ຍິນກ່ອນ»។

Verse 111

प्रेता ऊचुः । मा भयं कुरु विप्रेंद्र तव पूर्वपितामहाः । आगतास्त्वत्समीपे तु महादुःखेन पीडिताः

ພຣະເຕະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ພວກເຮົາແມ່ນບັນພະບຸລຸດເກົ່າກ່ອນຂອງເຈົ້າ; ພວກເຮົາມາໃກ້ເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມທຸກໃຫຍ່ຫຼວງ»។

Verse 112

चन्द्रशर्मोवाच । इष्टं दत्तं तपस्तप्तं भवद्भिर्मत्पितामहैः । प्रेतत्वे कारणं यत्स्याद्भवतां विस्मयो मम

ຈັນທຣະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: «ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍ—ພວກເຈົ້າເອງ—ໄດ້ບູຊາຍັດ, ໃຫ້ທານ, ແລະບຳເນັດຕະປະ. ແລ້ວເຫດໃດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ໃຫ້ພວກເຈົ້າຕົກເປັນພຣະເຕະ? ນີ້ເປັນຄວາມພິສົດສຳລັບຂ້ອຍ»។

Verse 113

प्रेता ऊचुः । शृणु पुत्र प्रवक्ष्यामः प्रेतयोनेस्तु कारणम् । वासरं वासुदेवस्य सदा विद्धं कृतं पुरा

ພຣະເຕະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ, ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍເຫດແຫ່ງການເກີດເປັນພຣະເຕະ. ໃນອະດີດ ພວກເຮົາໄດ້ກະທຳຜິດຊ້ຳໆ ໂດຍ ‘ວິດທະ’ (ລະເມີດ/ທຳໃຫ້ຂາດ) ວັນອັນສັກສິດຂອງວາສຸເທວະ»។

Verse 114

प्रेतत्वं तेन संप्राप्तमस्माभिः शृणु पुत्रक । विशेषेण कृतं रात्रौ विद्धं जागरणं हरेः

«ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບສະພາບເປັນພຣະເຕະ—ຟັງເຖີດ ລູກນ້ອຍ. ໂດຍສະເພາະ ພວກເຮົາໄດ້ກະທຳ ‘ວິດທະ’ ໂດຍເຮັດໃຫ້ການຕື່ນຍາມຄືນ (ຊາກະຣະນະ) ທີ່ອຸທິດແດ່ຮະຣິ ຖືກເສຍຫາຍ»។

Verse 115

पतनं नरके घोरे भविष्यति न संशयः । त्वया सह न संदेहो यावदाभूतसंप्लवम्

ການຕົກລົງໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ແລະຈະດຳລົງຄຽງຄູ່ກັບເຈົ້າ ຈົນຮອດມະຫາການລະລາຍຂອງສັດທັງປວງ។

Verse 116

चन्द्रशर्मोवाच । हरिभक्तिविहीनानां द्वादशीव्रतवर्जिनाम् । नाशं न याति प्रेतत्वं पूजितैः शंकरादिभिः

ຈັນທຣະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະລະເວັ້ນວຣະຕະດວາດະສີ ຄວາມເປັນເປຣຕະຂອງເຂົາບໍ່ຖືກທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ຈະບູຊາພຣະຊັງກະຣະ ແລະເທວະອື່ນໆກໍຕາມ।

Verse 117

न वा सन्तोषितो देवो भक्त्या त्रिपुरनाशनः । प्रदास्यति गतिं नूनं प्रेतत्वं न गमिष्यति

ອີກທັງ ຖ້າພຣະເທວະຕາ ທຣິປຸຣະນາຊະນະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງແທ້ ພຣະອົງຈະບໍ່ປະທານທາງແຫ່ງການພົ້ນໄພແນ່ນອນ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເປັນເປຣຕະຈຶ່ງບໍ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 118

प्रेता ऊचुः । प्रायश्चित्तं विना पुत्र द्वादशीवेधसंभवम् । आपन्न गच्छते नूनं प्रेतत्वं नैव गच्छति

ເປຣຕະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ໂອ ລູກເອີຍ, ຖ້າບໍ່ມີປຣາຍະຊິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກການລະເມີດດວາດະສີ ຄົນຍ່ອມຕົກສູ່ຄວາມວິບັດແນ່ນອນ; ຄວາມເປັນເປຣຕະບໍ່ຈາກໄປເລີຍ।

Verse 119

प्रायश्चित्ती सदा पुत्र पूजयानोऽपि शंकरम् । विना केशवपूजाभिः पापं भजति गोवधम्

ໂອ ລູກເອີຍ, ຜູ້ທີ່ເຮັດປຣາຍະຊິດຕະເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ບູຊາພຣະຊັງກະຣະກໍຕາມ, ຖ້າບໍ່ມີການບູຊາເກສະວະ ຍ່ອມຮັບບາບເທົ່າກັບການຂ້າງົວ।

Verse 120

प्रथमं केशवः पूज्यः पश्चाद्देवो महेश्वरः । पूजनीयाश्च भक्त्या वै याश्चान्याः संति देवताः

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ບູຊາພຣະເກສະວະ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງບູຊາພຣະມະເຫສະວະ. ແລະດ້ວຍສັດທາພັກດີ ຄວນບູຊາເທວະດາອື່ນໆທີ່ມີຢູ່ທັງປວງ.

Verse 121

मूलाच्छाखाः प्रशाखाश्च भवंति बहुशस्ततः । वासुदेवात्समुद्भूतं जगदेतच्चराचरम्

ຈາກຮາກອັນດຽວ ກໍເກີດມີກິ່ງງ່າ ແລະກິ່ງຍ່ອຍຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຈາກພຣະວາສຸເທວະ ໂລກນີ້ທັງມວນ—ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ.

Verse 122

तस्मान्मूलं परित्यज्य शाखां नैवार्चयेद्बुधः । विशेषेण जगन्नाथं त्रैलोक्याधिपतिं हरिम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາບໍ່ຄວນລະທິ້ງຮາກ ແລ້ວໄປບູຊາແຕ່ກິ່ງງ່າ. ໂດຍພິເສດ ເມື່ອບູຊາພຣະຫຣິ ພຣະຈະກັນນາຖ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ.

Verse 123

तद्दिने ये प्रकुर्वंति सम्यग्वेधेन शोभितम् । सशल्यं तन्न संदेहः प्रेतत्वं याति तेन च

ໃນວັນນັ້ນເອງ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີໂດຍຖືກປະດັບດ້ວຍ «ເວທະ» (vedha) ອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຈຶ່ງຖືກປົກປົ່ວ—ພິທີນັ້ນແມ່ນເຫມືອນມີໜາມຕິດຢູ່ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ແລະໂດຍເຫດນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຕົກໄປສູ່ສະພາບ «ເປຣຕະ» ວິນຍານບໍ່ສະຫງົບ.

Verse 124

हव्यं देवा न गृह्णन्ति कव्यं च पितरस्तथा । पूजां गृह्णाति नो सूर्यस्तथा चैव पितामहाः

ເທວະດາທັງຫຼາຍບໍ່ຮັບຮອງຮະວະຍະ (havya) ແລະພິຕຣະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຮັບຮອງກະວະຍະ (kavya) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດກໍບໍ່ຮັບການບູຊາ—ແລະພິຕາມະຫາ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 125

प्रेतास्ते ये प्रकुर्वंति सशल्यं वासरं हरेः । पौर्णमासीद्वये प्राप्ते राका साग्निविवर्जिता

ຜູ້ໃດເຮັດພິທີໃນວັນສັກສິດຂອງຮະຣິ ແບບ «ມີໜາມຕິດ» (ສະຊັລຍະ) ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນເປຣຕາ. ເມື່ອພິທີເຕັມເດືອນສອງຄັ້ງມາຊ້ອນກັນ ເຕັມເດືອນ «ຣາກາ» ພຶງປະຕິບັດໂດຍບໍ່ມີໄຟບູຊາ.

Verse 126

विशेषेण तु वैशाखी श्राद्धादीनां प्रशस्यते । वैशाखे तु तृतीयां वै पूर्वविद्धां करोति यः

ໂດຍພິເສດ ເດືອນໄວສາຂະ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນສໍາລັບພິທີສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆ. ແຕ່ຜູ້ໃດໃນໄວສາຂະ ເຮັດວັນທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ) ແບບ «ປູຣະວິດທາ» ທີ່ຖືກວັນກ່ອນຊ້ອນ ນັ້ນເປັນການຜິດ.

Verse 127

हव्यं देवा न गृह्णंति कव्यं चैव पितामहाः । यत्र देवा न गृह्णंति कथं तत्र पितामहाः । तस्मात्कार्य्या तृतीया च पूर्वविद्धा बुधैर्नरैः

ເທວະດາບໍ່ຮັບ «ຮະວະຍະ» (havya) ແລະບັນພະບຸລຸດບໍ່ຮັບ «ກະວະຍະ» (kavya). ບ່ອນໃດທີ່ເທວະດາບໍ່ຮັບ ບັນພະບຸລຸດຈະຮັບໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນປະຕິບັດຕຣິຕີຍາ ຕາມແບບ «ປູຣະວິດທາ» ຕາມກົດກໍານົດ.

Verse 128

कुर्वते यदि मोहाद्वा प्रेतत्वं शाश्वतं ततः । नापयाति कृतैः पुण्यैर्बहुशस्तीर्थसेवनैः

ຖ້າເຮັດຜິດໂດຍຄວາມຫຼົງ ຈະເກີດຄວາມເປັນເປຣຕາອັນຍືນຍາວ. ມັນບໍ່ງ່າຍຈະຫາຍໄປ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍບຸນທີ່ສະສົມ ແລະການໄປບໍລິການຕີຣຖະຫຼາຍໆຄັ້ງ.

Verse 129

दशमीं पौर्णमासीं च पित्रोः सांवत्सरं दिनम् । पूर्वविद्धं प्रकुर्वाणो नरकं प्रतिपद्यते

ຜູ້ໃດເຮັດວັນທີ 10 (ດະສະມີ), ວັນເຕັມເດືອນ (ປໍຣະນະມາສີ) ແລະວັນບູຊາບັນພະບຸລຸດປະຈໍາປີ (ສາມວັດສະຣິກະ) ໃນແບບ «ປູຣະວິດທາ» ທີ່ຜິດ ຈະຕົກສູ່ນະຣົກ.

Verse 130

दर्शश्च पौर्णमासी च साग्निकैः पूर्वसंयुता । नाग्निहीनैस्तु कर्त्तव्या पुनराह प्रजापतिः

ສໍາລັບຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດ ພິທີດາຣຊະ (Darśa) ແລະ ພິທີເພົານະມາສີ (Paurṇamāsī) ພຶງປະຕິບັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເວລາກ່ອນ (pūrva) ໂດຍມີໄຟຮ່ວມ; ສ່ວນຜູ້ບໍ່ມີໄຟ ພຶງເຮັດຕ່າງອອກ—ດັ່ງທີ່ພຣະປຣະຊາປະຕິກ່າວຊ້ໍາອີກຄັ້ງ।

Verse 131

क्षयाहे तु पुनः प्रोक्ता स्वकालव्यापिनी तिथिः । श्राद्धं तत्र प्रकर्तव्यं ह्रासवृद्धी न कारणम्

ໃນວັນທີ່ຕິຖິຂາດ (kṣaya) ກໍຖືກສອນຊ້ໍາອີກວ່າ ຄວນເອົາຕິຖິທີ່ຄອບຄຸມເວລາອັນສົມຄວນຂອງຕົນ. ພິທີ śrāddha ພຶງເຮັດໃນເວລານັ້ນ; ການເຫັນວ່າຕິຖິຫຼຸດຫຼືເພີ່ມ ບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ຫຼີກເວັ້ນ।

Verse 132

तत्रोक्तं मनुना पुत्र वेदांतैर्भाष्यकारिभिः । तत्प्रमाणं प्रकर्तव्यं प्रेतत्वं भवतोऽन्यथा

ລູກເອີຍ ສິ່ງທີ່ມະນູ ແລະ ບັນດາອໍານາດແຫ່ງເວດານຕະ ພ້ອມທັງອາຈານຜູ້ອະທິບາຍຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ສອນໄວ້ນັ້ນ ພຶງຖືເປັນຫຼັກຖານແລະປະຕິບັດ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ພາວະເປັນເປຣຕະ (preta) ຈະຕົກແກ່ເຈົ້າ।

Verse 133

एतै प्रकारैः प्रेतत्वं प्राणिनां जायते भुवि । निरीक्ष्य धर्मशास्त्राणि कार्य्यं विहितमात्मनः

ດ້ວຍວິທີເຫຼົ່ານີ້ ພາວະເປັນເປຣຕະ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ສັດມີຊີວິດໃນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາທັມມະສາດ ແລະປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ບັນຍັດໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຕົນ।

Verse 134

प्रणम्य सोमनाथं तु यात्रां कृत्वा न गच्छति । कृष्णस्य दर्शनार्थाय तस्य किं जायते फलम्

ຖ້າຜູ້ໃດກໍຕາມ ກໍ່ກາບນົບສົມນາຖ (Somanātha) ແລະອອກເດີນທາງຈາລິກ ແຕ່ບໍ່ໄປຕໍ່ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) — ແລ້ວຜົນບຸນອັນໃດຈະເກີດແກ່ເຂົາ?

Verse 135

कथ्यते परमा मूर्तिर्हरिरीश्वरसं संस्थिता । विभेदो नात्र कर्तव्यो यथा शंभुस्तथा हरिः

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນ ຄື ຮຣິ (ວິສນຸ) ສະຖິດຢູ່ໃນຄວາມຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບ ອີສະວະຣະ. ຢ່າແບ່ງແຍກໃນນີ້: ເຊັ່ນໃດ ຊັມພຸ (ຊິວະ) ກໍເຊັ່ນນັ້ນ ຮຣິ.

Verse 136

कृष्णस्य सोमनाथस्य नांतरं दृश्यते क्वचित् । यात्रा श्रीसोमनाथस्य संपूर्णा कृष्णदर्शनात्

ລະຫວ່າງ ກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ແລະ ໂສມນາຖ (Somanātha) ບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງໃນທີ່ໃດເລີຍ. ການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາ ສຣີໂສມນາຖ ຈະສົມບູນດ້ວຍການໄດ້ເຫັນ ກຣິສນະ.

Verse 137

तस्मादुभयतः पुत्र गन्तव्यं नात्र संशयः । दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं गंतव्यं द्वारकां प्रति

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ຈຳເປັນຕ້ອງໄປທັງສອງຝ່າຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ເທວະໂສເມສະວະຣະ ແລ້ວ ຄວນໄປຕໍ່ສູ່ ທະວາຣະກາ (Dvārakā).

Verse 138

प्रभासे सोमनाथस्य लिंगमध्ये व्यवस्थितः । स्वयं तिष्ठति पुण्यात्मा भोगं गृह्णाति केशवः

ທີ່ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ໃນກາງລິງຄະຂອງ ໂສມນາຖ ນັ້ນ ເກສະວະ (Keśava) ຜູ້ມີຈິດບຸນ ສະຖິດຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຮັບເອົາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍຢູ່ນັ້ນ.

Verse 139

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं द्वारकां न नरो गतः । पतनं नरके घोरे पितॄणां च भविष्यति

ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ເທວະໂສເມສະວະຣະ ແຕ່ບໍ່ໄປ ທະວາຣະກາ (Dvārakā) ກ່າວກັນວ່າ ຈະຕົກລົງສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ—ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາກໍຈະພົບຜົນນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 140

विशेषेण त्वया वत्स न कृतं द्वादशीव्रतम् । व्रतं कृतं यदस्माभिस्तत्कृतं वेधसंयुतम् । निर्गमं यमलोकाद्धि तदस्माकं न दृश्यते

ໂດຍພິເສດ ລູກທີ່ຮັກ, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະດວາດະສີ. ວຣະຕະທີ່ພວກເຮົາເຮັດນັ້ນຍັງມີມົນທິນຕິດຢູ່; ດັ່ງນັ້ນ ການອອກພົ້ນຈາກໂລກຂອງຍະມະ ບໍ່ປາກົດແກ່ພວກເຮົາເລີຍ।

Verse 141

चन्द्रशर्मोवाच । यदि तात मयाऽज्ञानान्न कृतं द्वादशीव्रतम् । कस्मात्कृतं सशल्यं तु भवद्भिर्द्वादशीव्रतम्

ຈັນທະຣະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: «ພໍ່ເອີຍ, ຖ້າຂ້ອຍເຮັດບໍ່ໄດ້ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ວຣະຕະດວາດະສີ, ແລ້ວເປັນຫຍັງພໍ່ທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະຕິບັດວຣະຕະດວາດະສີແບບມີ “ໜາມ” ຄືມີມົນທິນ?»

Verse 142

प्रेता ऊचुः । कुविप्रैस्तु कुदैवज्ञैः शुक्रमायाविमोहितैः । पारुष्यताहेतुकैश्च प्रेतयोनिमिमां गताः

ພຣະເຕະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຖືກຫຼອກລວງໂດຍພຣາຫມັນຊົ່ວ ແລະນັກດູດວງທີ່ເສື່ອມ, ຖືກມາຍາແຫ່ງຊັບສິນແລະການຫລອກລວງຄອບງຳ, ແລະຖືກຄວາມແຂງກະດ້າງກັບຄວາມໂຫດຮ້າຍຜັກດັນ; ຈຶ່ງຕົກມາສູ່ສະພາບເປັນພຣະເຕະນີ້»។

Verse 143

दत्तं तप्तं हुतं जप्तमस्माकं विफलं गतम् । संप्राप्ता प्रेतयोनिस्तु सशल्याद्वादशीव्रतात्

«ທານທີ່ພວກເຮົາໃຫ້, ຕະປະທີ່ພວກເຮົາບຳເນັດ, ການບູຊາໄຟທີ່ພວກເຮົາຖວາຍ, ແລະການສວດມົນທີ່ພວກເຮົາຈັບຕະ—ທັງໝົດກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ເພາະພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດສະພາບເປັນພຣະເຕະ ເນື່ອງຈາກການຖືວຣະຕະດວາດະສີທີ່ມີ “ສະລະຍະ” ຄືມົນທິນປົນ»।

Verse 144

सशल्यं ये प्रकुर्वंति वासरं केशव प्रियम् । तेषां पितामहाः स्वर्गात्प्रेतत्वं यांति पुत्रक

«ຜູ້ໃດປະຕິບັດວັນທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງເກສະວະ (Keśava) ແບບມີ “ສະລະຍະ” ຄືມົນທິນປົນ, ເນື່ອງຈາກພວກເຂົານັ້ນ ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງເຂົາຍັງຕົກຈາກສະຫວັນ ແລະໄປສູ່ຄວາມເປັນພຣະເຕະ, ໂອ້ລູກເອີຍ»។

Verse 145

चन्द्रशर्मोवाच । प्रेतत्वं नाशमायाति कथमेतत्पितामहाः । कर्मणा केन तत्सर्वं यच्चाहं प्रकरोमि तत्

ຈັນທຣະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງສະພາບເປຣຕະຂອງປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ສິ້ນສຸດ? ດ້ວຍກຳໃດຈຶ່ງແກ້ໄຂໄດ້—ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຂ້ອຍຈະເຮັດທັງໝົດ»។

Verse 146

प्रेता ऊचुः । मा गयां मा प्रयागं च पुष्करे कुरुजांगले । अयोध्यायामवंत्यां वा मधुरायां न चार्बुदे

ເປຣຕະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ບໍ່ແມ່ນ ຄະຍາ, ບໍ່ແມ່ນ ປະຣະຍາກ, ບໍ່ແມ່ນ ປຸສກະຣະ, ຫຼື ຄຸຣຸຈາງກະລະ; ບໍ່ແມ່ນ ອະໂຍທະຍາ, ອະວັນຕີ, ມະທຸຣາ, ຫຼື ອະຣບຸດ—ບໍ່ທັນສູ້ໃນເລື່ອງນີ້»។

Verse 147

न चान्यत्तीर्थलक्षं तु वर्जयित्वा तु गोमतीम् । गंगा सरस्वती चैव नर्मदा नैव पुष्करम्

«ແມ່ນແຕ່ຕີຣຖະອື່ນໆ ໜຶ່ງແສນກໍບໍ່ເທົ່າ—ເວັ້ນແຕ່ ໂຄມະຕີ; ແມ່ນແຕ່ ຄັງຄາ, ສະຣະສະວະຕີ, ນະຣະມະດາ, ຫຼື ປຸສກະຣະ ກໍບໍ່ທັນສູ້ໃນການນີ້»។

Verse 148

यादृशं गोमतीतीरे कलौ प्रेतत्वनाशनम् । गोमतीनीरदानेन कृष्णवक्त्रविलोकनात्

«ໃນຍຸກກະລິ ການທຳລາຍສະພາບເປຣຕະທີ່ຝັ່ງໂຄມະຕີ ເປັນເຊັ່ນນີ້—ໂດຍການຖວາຍນ້ຳໂຄມະຕີ ແລະໂດຍການເບິ່ງພຣະພັກຕຣະຂອງ ກຣິສນະ»។

Verse 149

विलयं यांति पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि । वृथा संन्यासिनां पुण्यं वृथा च वनवासिनाम्

«ບາບທັງຫຼາຍ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ເຮັດມາຕະຫຼອດກຳເນີດນັບໂກດິ—ກໍລະລາຍຫາຍໄປ. ທຽບກັບນີ້ ບຸນຂອງຜູ້ສະຫຼະໂລກ ແລະຂອງຜູ້ຢູ່ປ່າ ກໍເຫມືອນຈະເປົ່າປ່ຽວ»។

Verse 150

सशल्यं वासरं विष्णोः कुर्वंति यदि पुत्रक । तस्माद्गच्छ मुखं पश्य पूर्णचन्द्रसमं मुखम्

ໂອ ລູກເອີຍ—ຖ້າຜູ້ຄົນປະຕິບັດວັນສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸດ້ວຍຄວາມດ່າງພ້ອມ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄປເບິ່ງພຣະພັກນັ້ນ—ພຣະພັກສະຫວ່າງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ।

Verse 151

कृष्णस्य द्वारकां गत्वा यथास्माकं गतिर्भवेत् । विफलं तव संजाता न कृतं यदुपार्ज्जितम्

ຈົ່ງໄປຫາດວາຣະກາຂອງພຣະກຣິດສະນະ ເພື່ອໃຫ້ຄະຕິຂອງເຈົ້າເປັນເຫມືອນພວກເຮົາ (ພົ້ນທຸກ). ບໍ່ຊັ້ນ ຄວາມພາກພຽນຂອງເຈົ້າຈະເປັນໄຮ້ຜົນ—ບຸນທີ່ເຈົ້າສະສົມຈະບໍ່ໃຫ້ຜົນຄວນໄດ້।

Verse 152

तद्व्यर्थ सकलं जातं विना केशव पूजनात् । विना केशवपूजायाः शंकरो यस्त्वयार्च्चितः । तत्पुण्यं विफलं जातं प्रेतयोनिं गमिष्यसि

ຫາກບໍ່ບູຊາພຣະເກສະວະ ທຸກຢ່າງນັ້ນລ້ວນເປັນໄຮ້ຜົນ. ແມ່ນແຕ່ການບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖວາຍ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະເກສະວະກ່ອນ ກໍກາຍເປັນບຸນທີ່ແຫ້ງແລ້ງ; ບຸນນັ້ນບໍ່ມີຜົນ ແລະເຈົ້າຈະຕົກໄປສູ່ພະວະເປຣຕະ (ວິນຍານພະເລີນ).

Verse 153

संपूर्णं तव पुण्यं च द्वारका कृष्णदर्शनात् । भविष्यति न सन्देहो गोमत्युदधिसन्निधौ

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະທີ່ດວາຣະກາ ບຸນຂອງເຈົ້າຈະສົມບູນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີພົບກັບທະເລ।

Verse 154

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं यदि न पश्यति । यात्राफलं न चाप्नोति वदत्येवं स्वयं शिवः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະໂສເມສະວະຣະເທວະ ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກບຸນ—ພຣະສິວະເອງກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້।

Verse 155

दृष्टोऽहं तैर्न सन्देहो यैः कृतं कृष्णदर्शनम् । एका मूर्तिर्न सन्देहो मम कृष्णस्य नांतरम्

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຫັນເຮົາແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ມີພຽງຮູບທິບພຽງໜຶ່ງ; ລະຫວ່າງເຮົາກັບພຣະກຣິດສະນະບໍ່ແຕກຕ່າງ.

Verse 156

दृष्ट्वा मां द्वारकां गत्वा कर्त्तव्यं कृष्णदर्शनम् । दृष्ट्वा कृष्णं तु मां पश्येद्यास्यत्येव महाफलम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນເຮົາແລ້ວ ໄປດວາຣະກາ ພຶງເຮັດການເຫັນພຣະກຣິດສະນະ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ກໍພຶງເຫັນເຮົາອີກ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຜົນໃຫຍ່ແນ່ນອນ.

Verse 157

कृष्णदर्शनपूतात्मा यो मां पश्यति मानवः । न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोकाच्च वैष्णवात्

ຜູ້ໃດທີ່ຈິດວິນຍານຖືກຊໍາລະໂດຍການເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ແລ້ວໄດ້ເຫັນເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບຄືນອີກ ຈາກໂລກຂອງເຮົາ ຄືໂລກໄວສະນະວະ.

Verse 158

इत्याह देवदेवेशः स्वयं सोमपतिः पुरा । विप्राणां श्रुतमस्माभिर्वदतां पुष्करे सताम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຄືສົມະປະຕິ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນການກ່ອນ. ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຈາກພຣາຫມະນຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ກ່າວຢູ່ທີ່ປຸສະກະຣະ.

Verse 159

तस्माद्गच्छ प्रयाणार्थ कुरु कृष्णस्य दर्शनम् । अन्यथा यास्यसे योनिं पैशाचीं पापदायिनीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປ—ອອກເດີນທາງ—ແລະໄດ້ຮັບການເຫັນພຣະກຣິດສະນະ. ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າຈະຕົກໄປສູ່ກໍາເນີດດັ່ງປິສາຈາ ອັນໃຫ້ບາບແລະຄວາມພິນາດ.

Verse 160

कृतापराधोऽपि यदा कुरुते कृष्णदर्शनम् । मुच्यते नाऽत्र संदेहः पापाज्जन्मकृतादपि

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຄີຍກໍ່ອາປະຣາດ ເມື່ອໄດ້ຮັບດາຣະຊັນພຣະກຣິດສະນະ ກໍຖືກປົດປ່ອຍ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ແມ່ນແຕ່ຈາກບາບທີ່ກໍ່ມາຕັ້ງແຕ່ເກີດ.

Verse 161

पूजिते देवदेवेशे कृष्णे देवकिनन्दने । पूजिता देवताः सर्वा ब्रह्मरुद्रभगादिकाः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງເທວະກີ ແລະເປັນຈອມເທວະເທວາ ກໍເທົ່າກັບບູຊາເທວະທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ, ພະຄະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 162

विना कृष्णस्य पूजां च रुद्राद्यास्त्रिदिवौकसः । पूजिता नैव कुर्वंति तुष्टिं पुत्र पितामहाः

ຖ້າບໍ່ມີການບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ແມ່ນແຕ່ບູຊາຣຸດຣະ ແລະເທວະອື່ນໆຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ ກໍບໍ່ໃຫ້ຄວາມພໍໃຈ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ລູກເອີຍ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍບໍ່ປິຕິຍິນດີ.

Verse 163

तस्माद्द्वारवतीं गत्वा कृष्णस्य दर्शनं कुरु । प्रेतयोनेर्विनिर्मुक्ता यास्यामः परमां गतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຫາດວາຣະວະຕີ (ດວາຣະກາ) ແລະໄດ້ຮັບດາຣະຊັນພຣະກຣິດສະນະ. ເມື່ອພົ້ນຈາກການເກີດເປັນເປຣຕະ ພວກເຮົາຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 164

गोमतीनीरधौतानि यस्यांगानि कलौ युगे । मुनिभिर्योनिगमनं तस्य दृष्टं न पुत्रक

ໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ໃດທີ່ອະວະຍະວະຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ບັນດາມຸນີບໍ່ເຫັນການຕົກຕ່ຳໄປສູ່ການເກີດອັນຕ່ຳຊ້າອີກ ໂອ ລູກນ້ອຍເອີຍ.

Verse 165

ताडिताः पादयुग्मेन गोमतीनीरवीचयः । अगतीनां प्रकुर्वति गतिं वै ब्रह्मवादिनाम्

ຄື້ນນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ທີ່ຖືກກະທົບດ້ວຍຕີນຄູ່ ຍ່ອມປະທານທາງພົ້ນທຸກ ແມ່ນແທ້ ແກ່ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ແກ່ນັກແສວຫາຜູ້ເວົ້າເຖິງພຣະພຣະຫມັນ।

Verse 166

यः पुनः कुरुते श्राद्धं गोमत्युदधिसंगमे । पितॄणां जायते तृप्तिर्यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງປິຕຣະ (Pitṛs) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ຈົນຮອດການລະລາຍໂລກຄັ້ງໃຫຍ່।

Verse 167

ससागरधरायां च सर्वतीर्थेषु यत्फलम् । दिनेनैकेन तत्पुण्यं द्वारकाकृष्णसन्निधौ

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກທີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງໃນແຜ່ນດິນທີ່ມີທະເລລ້ອມ ບຸນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໃນມື້ດຽວ ທີ່ດວາຣະກາ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa)।

Verse 168

यत्फलं त्रिदशैर्दृष्टं सर्वतीर्थसमुद्भवम् । तत्फलं लभते सर्वं द्वारकायां दिनेदिने

ຜົນທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ເກີດຈາກທີຣຖະທັງປວງ ຜົນນັ້ນທັງໝົດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໃນດວາຣະກາ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ।

Verse 169

तीर्थकोटिसहस्रैस्तु कृतैः श्राद्धैश्च यत्फलम् । पितॄणां तत्फलं प्रोक्तं गोमतीतिलतर्पणात्

ຜົນທີ່ເກີດແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ຈາກການເຮັດສຣາດທະຢູ່ທີຣຖະນັບສິບລ້ານນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າ ຜົນດຽວກັນນີ້ ເກີດຈາກການຖວາຍນ້ຳງາ (tilatarpaṇa) ໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ।

Verse 170

यतीनां भोजनं यस्तु यच्छते कृष्णमन्दिरे । सिक्थेसिक्थे भवेत्तृप्तिः पितॄणां युगसंख्यया

ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານແກ່ຍະຕີ (ນັກບວດ) ໃນວິຫານພຣະກຣິດສະນະ—ແຕ່ລະຄຳກິນ ຄວາມອີ່ມໃຈຈະເກີດແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຍາວນານຕາມຈຳນວນຍຸກະ।

Verse 171

कौपीनाच्छादनं छत्रं पादुके च कमण्डलुम् । दत्त्वा संन्यासिनां याति सप्त कल्पानि तत्फलम्

ຜູ້ໃດຖວາຍກົງກຸມ (ຜ້າຄາດແອວ) ແລະເຄື່ອງປົກຄຸມ, ຮົ່ມ, ເກີບ, ແລະກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ແກ່ສັນນະຍາສີ—ຜົນຂອງທານນັ້ນຈະຕິດຕາມເຖິງ 7 ກັລປະ।

Verse 172

धन्यास्ते मानवाः पुत्र वसन्ति श्वपचादयः । द्वारकायां गतिं यांति वसतां तत्र योगिनाम्

ລູກເອີຍ, ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ—ແມ່ນແຕ່ພວກປຸງເນື້ອໝາ ແລະຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍອື່ນໆ—ຜູ້ຢູ່ໃນດວາຣະກາ; ເພາະພວກເຂົາບັນລຸຄະຕິທາງວິນຍານດຽວກັນກັບໂຍຄີຜູ້ພຳນັກຢູ່ນັ້ນ।

Verse 173

त्रिकालं ये प्रपश्यंति वदनं प्रत्यहं हरेः । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນພຣະພັກຕຣາຂອງພຣະຫະຣິ (Hari) ທຸກມື້ ສາມເວລາ—ເຊົ້າ, ທ່ຽງ, ແລງ—ສຳລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີການຫວນກັບມາເກີດອີກ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານກັລປະນັບຮ້ອຍກະຕິກໍຕາມ।

Verse 174

या नारी विधवा भूत्वा कुरुते द्वारकाश्रयम् । कुलायुतसहस्रं तु नयते परमं पदम्

ນາງໃດເປັນແມ່ໝ້າຍແລ້ວ ໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາດວາຣະກາ—ນາງນັ້ນນຳພວກຍາດພີ່ນ້ອງຈຳນວນຫຼາຍຫາທີ່ສຸດ (ພັນເທົ່າສິບພັນ) ໄປສູ່ພຣະບົດສູງສຸດ।

Verse 175

पुत्रेणापीह किं कार्य्यं न गतो द्वारकां यदि । नारी पुत्रशताच्छ्रेष्ठा गत्वा कृष्णपुरीं वसेत्

ໃນໂລກນີ້ ລູກຊາຍຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າບໍ່ໄດ້ໄປດວາຣະກາ? ແມ່ຍິງຜູ້ໄປພັກຢູ່ເມືອງຂອງພຣະກຣິດສະນາ ດີກວ່າລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ.

Verse 176

कृष्णं कृष्णपुरीं गत्वा योऽर्च्चयेत्तुलसीदलैः । प्राप्तं जन्मफलं तेन तारिताः प्रपितामहाः

ຜູ້ໃດໄປເຖິງເມືອງຂອງພຣະກຣິດສະນາ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະກຣິດສະນາດ້ວຍໃບຕຸລະສີ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການເກີດເປັນມະນຸດ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງລາວກໍຖືກປົດປ່ອຍ.

Verse 177

तुलसीदलमालां तु कृष्णोत्तीर्णां तु यो वहेत् । पत्रेपत्रेऽश्वमेधानां दशानां लभते फलम्

ຜູ້ໃດສວມພວງມາລາໃບຕຸລະສີ ທີ່ໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະກຣິດສະນາແລ້ວ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນຂອງພິທີອັດສະວະເມດະສິບຄັ້ງ ຕໍ່ໃບຕໍ່ໃບ.

Verse 178

तुलसीकाष्ठसंभूतां यो मालां वहते नरः । फलं यच्छति दैत्यारिः प्रत्यहं द्वारकोद्भवम्

ຊາຍຜູ້ໃດສວມມາລາລູກປັດ ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ—ໄດຕະຍາຣິ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣະ ຈະປະທານຜົນບຸນອັນເກີດຈາກຄວາມສັກສິດຂອງດວາຣະກາ ໃຫ້ທຸກວັນ.

Verse 179

निवेद्य विष्णवे मालां तुलसीकाष्ठसंभवाम् । वहते यो नरो भक्त्या तस्य नैवास्ति पातकम् । सदा प्रीतमनास्तस्य कृष्णो देवकिनंदनः

ຜູ້ໃດນຳມາລາລູກປັດທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ຖວາຍແດ່ພຣະວິດສະນຸ ແລ້ວສວມດ້ວຍຄວາມສັດທາ—ບາບກໍບໍ່ເຫຼືອໃຫ້ລາວ. ພຣະກຣິດສະນາ ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ຊົມຊື່ນໃນດວງໃຈຕໍ່ຜູ້ບູຊານັ້ນເສມອ.

Verse 180

तुलसीकाष्ठसंभूतं शिरोबाह्वादिभूषणम् । जायते यस्य मर्त्यस्य तस्य देहे सदा हरिः

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດທີ່ໄດ້ສວມເຄື່ອງປະດັບທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ທີ່ສີສະ ແຂນ ແລະອື່ນໆ ພຣະຮະຣິ (ວິດສະນຸ) ຍ່ອມສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຜູ້ນັ້ນເສມອ້ອມ.

Verse 181

तुलसीमालया यस्तु भूषितः कर्म चाऽचरेत् । पितॄणां देवतानां च कृतं कोटिगुणं कलौ

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ປະດັບດ້ວຍມາລາຕຸລະສີ ແລະປະພຶດຕາມໜ້າທີ່ກຳຂອງຕົນ ການກະທຳທີ່ຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ແລະເທວະດາ ຈະເພີ່ມພູນເປັນລ້ານເທົ່າໃນຍຸກກະລິ.

Verse 182

तुलसीकाष्ठमालां तु प्रेतराजस्य दूतकाः । दृष्ट्वा दूरेण नश्यंति वातोद्धूता यथाऽलयः

ເມື່ອເຫັນມາລາລູກປັດທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ ບັນດາທູດຂອງພຣະຍົມະ (ຈ້າວແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ) ຈະຫນີໄປແຕ່ໄກ ເຫມືອນຮັງທີ່ຖືກລົມພັດປິວ.

Verse 183

जायते तद्ग्रहे नैव पापसंक्रमणं कुतः । श्रुतं पुराणमस्माभिः कथितं ब्रह्मवादिभिः

ໃນເຮືອນນັ້ນ ບໍ່ມີການແຜ່ລາມຂອງບາບເກີດຂຶ້ນ—ຈະມີໄດ້ແນວໃດ? ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຍິນຄຳສອນໃນປຸຣານະນີ້ ທີ່ບັນດາຜູ້ກ່າວຖຶງພຣະພຣະຫມັນໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 184

तस्मान्माला त्वया धार्य्या तुलसीकाष्ठसंभवा । हरते नात्र संदेह ऐहिकामुष्मिकं त्वघम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຄວນສວມມາລາ (ຫຼືລູກປັດ) ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຕຸລະສີ; ມັນຈະກຳຈັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ບາບຂອງເຈົ້າ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 185

तुलसीमालया यस्तु भूषितो भ्रमते यदि । दुःस्वप्नं दुर्निमित्तं च न भयं शात्रवं क्वचित्

ຜູ້ໃດທີ່ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຕຸລະສີ (tulasī-mālā) ແມ່ນແມ່ນເດີນໄປມາກໍຕາມ ບໍ່ມີຝັນຮ້າຍ ບໍ່ມີນິມິດອັບມົງຄຸນ ແລະບໍ່ມີອັນຕະລາຍຈາກສັດຕູໃນເວລາໃດໆ.

Verse 186

कृत्वा वै तीर्थसंन्यासं यतयो विधवाः स्त्रियः । जीवन्मुक्ताः कलौ ज्ञेयाः कुलकोटिसमन्विताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບການສະຫຼະອອກ (saṃnyāsa) ອັນເກີດຈາກການພຶ່ງພາຕີຣຖະ (tīrtha) ບັນດາຍະຕິ (ascetic) ແລະແມ່ຍິງໝ້າຍກໍຄວນຮູ້ວ່າ ໃນຍຸກກະລິ ເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ (jīvanmukta) ພ້ອມດ້ວຍບຸນກຸສົນຂອງວົງຕະກູນນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 187

धारयंति न ये मालां हैतुकाः पापमोहिताः । नरकान्न निवर्तंते दग्धाः कोपाग्निना हरेः

ຜູ້ທີ່ບໍ່ສວມມາລາ (mālā) ໂດຍອ້າງເຫດຜົນໂຕ້ຖຽງ ແລະຖືກບາບຫຼອກລວງ ຍ່ອມບໍ່ກັບຄືນຈາກນະຣົກ; ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງຮະຣິ (Hari).

Verse 188

उन्मीलिनी वंजुलिनी त्रिस्पृशा पक्षवर्द्धिनी । त्वया पुत्र प्रकर्त्तव्या जयंती विजया जया

“Unmīlinī”, “Vaṃjulinī”, “Trispṛśā”, “Pakṣavarddhinī” ແລະ “Jayantī”, “Vijayā”, “Jayā” — ພິທີອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ເຈົ້າພຶງປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂອ ລູກເອີຍ.

Verse 189

पापघ्नी चाष्टमी प्रोक्ता कृष्णस्यातीव वल्लभा । कृता कलौ युगे पुत्र द्वारका मोक्षदायिनी

ອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ຖືກເອີ້ນວ່າ “Pāpaghnī” ຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa)។ ໃນຍຸກກະລິ ໂອ ລູກເອີຍ, ດວາຣະກາ (Dvārakā) ເມື່ອໄດ້ໄປພຶ່ງພາແລະບຳເນົາຮັບໃຊ້ ຍ່ອມປະທານໂມກສະ (mokṣa) ໃຫ້.