Mathura

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ຂະບວນຄາຣາວານໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ໃນພວກນັ້ນມີພໍ່ຄ້າທີ່ອອກເດີນທາງຈາກມະຖຸຣາດ້ວຍ.

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໃນປາຕາລະກໍບໍ່ມີ ໃນອັນຕະຣິກສະກໍບໍ່ມີ ແລະໃນໂລກມະນຸດກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມມະຖຸຣາ; ເພາະມະຖຸຣາເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາ ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ।

ໂອ ວະສຸນທະຣາ! ຮູບລັກຫຼືນິໄສຂອງຊາວມະຖຸຣາເປັນແນວໃດ ນັ້ນແມ່ນຮູບຂອງເຮົາເອງ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອຊາວມະຖຸຣາຜູ້ໜຶ່ງພໍໃຈ ເຮົາກໍພໍໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

ໂອ້! ວົງສາຍະດຸນ່າສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ມະທຸວັນ (ມະຖຸຣາ) ເປັນດິນແດນອັນບຸນສູງສຸດ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ ພຣະສຣີປະຕິ ພຣະພະຄະວານ ໄດ້ປະສູດ ແລະເດີນຫຼິ້ນໃນວັຍເດັກ ເຮັດໃຫ້ຜືນດິນນັ້ນບໍລິສຸດ।

ພຣະອຸດດະວະກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຣີກຣິດສະນະ ໄປຍັງເມືອງມະທຸຣາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະບະລະເທວະ. ເພື່ອໃຫ້ພໍ່ແມ່ຊື່ນບານ ພຣະອົງໄດ້ດຶງກັງສະ ຫົວໜ້າສັດຕູ ລົງຈາກບັນລັງ ແລ້ວສັງຫານ ໂດຍລາກໄປຕາມພື້ນດ້ວຍກຳລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

ພຣະສັດຣຸຄນະ ມີລູກຊາຍສອງຄົນ ຄື ສຸບາຫຸ ແລະ ສຣຸຕະເສນ. ໃນການດິກວິໄຊ ພຣະພະຣະຕະ ໄດ້ສັງຫານກັນທັຣວານັບໂກຕິ ແລະນໍາຊັບສິນຂອງພວກເຂົາໄປຖວາຍແດ່ພຣະຣາຊາ ຣາມຈັນທຣາ. ພຣະສັດຣຸຄນະ ກໍໄດ້ປາບຣາກສະສະຊື່ ລະວະນະ ບຸດຂອງ ມະທຸ ແລ້ວສ້າງເມືອງຊື່ ມະຖຸຣາ ໃນປ່າ ມະທຸວະນ.

ໂອຜູ້ມີໜ້າສີ່, ໃນມາທຸຣາຜົນບຸນຂອງທີ່ສັກສິສັນນາມີຢູ່ທຸກກ້າວ. ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ຄົນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ.

ໃນມະຖຸຣາ ມີແມ່ນ້ໍາ ກາລິນດີ (ຢະມຸນາ); ແລະແມ່ນ້ໍາ ໂກມະຕີ ຢູ່ໃນສະໜິດຂອງ ກຣິສນະ (ທີ່ດວາຣະກາ). ໃນອະໂຍທະຍາ ມີແມ່ນ້ໍາ ສະຣະຢູ ທີ່ຖືກນະມັດສະການເສີບສາບຕະຫຼອດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິ.

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: "ຫຼັງຈາກພຣະຣາຊະອົງເດີນທາງໄປ, ໂດຍປາບດາວາຊຣີວັດທຣະໃນດິນແດນສະຫງ່າລາສີຂອງມາທຸຣະ ແລະ ຫຼານຂອງພຣະອົງເອງໃນຮັສຕິນາບູຣ໌, ສອງອົງນັ້ນໄດ້ເຮັດຫຍັງ, ແລະ ເຂົາເຈົ້າດຳເນີນການເຊັ່ນໃດ?"

ໃນນະຄອນມາທຸຣາ, ບຸດຂອງກະສັດໄດ້ແຕ່ງດອງກັບເທວະກີຕາມພິທີທີ່ເໝາະສົມ - ບຸດສາວຂອງເທວະກະ - ຜູ້ຊົງມີຄວາມງາມສະຫງ່າສັນຖານດັ່ງເທບ.

ອີ ມະນຸດທີ່ຄິດຜິດບໍ່ຮູ້ຈັກເມືອງຂອງຂ້ອຍ—ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ນິລະນັບ—ເມືອງມຖຸຣາເກົ່າ ທີ່ຫນ້າຮັກ ແລະ ໄດ້ຮັບການສັນລະລັບຈາກພະເຈົ້າຂອງເທບທັງຫຼາຍ ພະເຈົ້າຂອງນາຄະ ແລະ ພະສາດສະຫານ.

ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບພອນແລະຄຳແນະນຳຈາກຄູບູຮານຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງນັ້ນ ຍາດາສອງຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ້າວໄຫວ້ພຣະອົງແລ້ວຈາກໄປສູ່ນະຄອນມຖຸຣາ.