Adhyaya 32

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । नारदस्त्वग्रतो गत्वा प्रणम्याथ हरिप्रियाम् । उवाच ललितां वाचं हर्षयन्द्वारकां पुरीम्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ນາຣະດະໄດ້ໄປຂ້າງໜ້າກ່ອນ ແລ້ວກາບນົບຕໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ. ຈາກນັ້ນທ່ານໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນງາມສຸພາບ ໃຫ້ນະຄອນດວາຣະກາຊື່ນບານ.

Verse 2

श्रीनारद उवाच । पश्यपश्य महाभागे सर्वे प्राप्ताः सुशोभने । तीर्थक्षेत्राणि देवाश्च ऋषयश्चैव कृत्स्नशः

ພຣະນາຣະດະກ່າວວ່າ: ເບິ່ງເຖີດ ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະງາມສຸດ! ທຸກຜູ້ທຸກນາມໄດ້ມາຮອດແລ້ວ: ທີຣຖະ ແລະເຂດສັກສິດ, ທັງເທວະ ແລະລຶສີທັງປວງ ມາພ້ອມກັນຄົບຖ້ວນ.

Verse 3

पश्येमं पुरतः प्राप्तं प्रयागं तीर्थकैः सह । द्वारके तव पादाब्जे लुण्ठंते श्रद्धयाद्भुतम्

ເບິ່ງເຖີດ—ນີ້ແມ່ນປຣະຍາກ ທີ່ມາຮອດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພ້ອມກັບທີຣຖະອື່ນໆ. ໂອ ດວາຣະກາ, ນ່າອັດສະຈັນແທ້—ດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາກໍກົດກາຍກິ້ງກາບ ຢູ່ທີ່ບົວຕີນຂອງເຈົ້າ.

Verse 4

इदं तु पुष्करं तीर्थं नमति श्रद्धया शुभे । इयं तु गौतमी पुण्या सर्वतीर्थसमाश्रया

ນີ້ແມ່ນທີຣຖະປຸສະກະຣະ ກໍກາບນົບດ້ວຍສັດທາ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ. ແລະນີ້ແມ່ນແມ່ນ້ໍາໂກຕະມີອັນບໍລິສຸດ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທີຣຖະທັງປວງ ມີຊື່ສຽງວ່າຮວບຮວມແກ່ນສານຂອງທີຣຖະທັງໝົດ.

Verse 5

सिंहस्थे च गुरौ भद्रे संप्राप्ता सौभगं महत् । किन्तु दुर्जनसंसर्गाद्दग्धा पापाग्निना भृशम्

ເມື່ອພຣະຄູ (ກຸຣຸ) ຢູ່ໃນລາສີສິງຫະ ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ນາງໄດ້ຮັບໂຊກດີອັນໃຫຍ່; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄົນຊົ່ວພາລະກັນ ນາງຖືກໄຟແຫ່ງບາບເຜົາຢ່າງໜັກ.

Verse 6

तत्रोपायमभिज्ञाय ऋषीणां शृण्वतां तदा । श्रुत्वा कर्णे महच्छब्दं संप्राप्तेयं तवांतिकम्

ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ຮູ້ວິທີແກ້ໄຂ ໃນຂະນະທີ່ພຣະລຶສີທັງຫຼາຍກຳລັງຟັງ; ແລະເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງປະກາດອັນໃຫຍ່ໃນຫູ ນາງກໍມາຮອດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.

Verse 7

नमस्करोति देवि त्वां द्वारके गौतमी शुभा । पश्यपश्य महापुण्या इयं भागीरथी शुभा

ໂອ ເທວີດວາຣະກາ, ກໍຕະມີ (ໂກດາວະຣີ) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ກໍກາບນົບເຈົ້າ. ເບິ່ງເຖີດ—ເບິ່ງເຖີດ! ນີ້ແມ່ນ ພາກີຣະທີ (ຄົງຄາ) ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.

Verse 8

नमस्करोति ते पादौ संहृष्टा च पुनःपुनः । पश्येमां नर्मदां रम्यां प्रणतां तव पादयोः

ນາງກໍກາບນົບພຣະບາດຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ເບິ່ງເຖີດ ນີ້ແມ່ນນັຣມະດາອັນງາມ ກຳລັງກົ້ມກາບຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງເຈົ້າ.

Verse 9

यमुना चन्द्रभागेयमियं प्राचीसरस्वती । सरयूर्गंडकी प्राप्ता गोमती पूर्ववाहिनी

ນີ້ແມ່ນຢະມຸນາ ແລະ ຈັນທຣະພາກາ; ນີ້ແມ່ນສະຣະສະວະຕີຜູ້ໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ. ສະຣະຍູ ແລະ ກັນດະກີ ກໍມາຮອດ, ແລະ ໂກມະຕີ ຜູ້ໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 10

शोणः सिन्धुनदी चैता अन्याश्च सरितां वराः । कृष्णा भीमरथी पुण्या कावेर्य्याद्याः सरिद्वराः

ໃນບ່ອນນີ້ມີແມ່ນ້ຳ ໂຊນະ ແລະ ສິນທຸ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດອື່ນໆ. ແມ່ນ້ຳ ກຣິສນາ, ແມ່ນ້ຳ ບີມະຣະທີ ອັນບໍລິສຸດ ແລະແມ່ນ້ຳສູງສຸດເລີ່ມຈາກ ກາເວຣີ ກໍຢູ່ທີ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 11

सीताचक्षुर्नदी भद्रा नमंत्येताः पदांबुजम् । द्वारके ता महापुण्याः सप्तद्वीपोद्भवाः पराः

ແມ່ນ້ຳ ສີຕາ, ແມ່ນ້ຳ ຈັກຊຸຣ ແລະ ແມ່ນ້ຳ ພັດຣາ—ທັງໝົດນີ້ນ້ອມກົດກະບົດຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານ. ໃນດວາຣະກາ ບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດສູງສຸດນັ້ນ ຜຸດຂຶ້ນຈາກສັບຕະດວີປາ (ທະວີບ 7) ແລະຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 12

मन्दाकिनी महापुण्या भोगवत्यादिसंयुता । पश्याश्चर्यमिदं भद्रे वाराणसी विमुक्तिदा

ແມ່ນ້ຳ ມັນດາກິນີ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍ ໂພກະວະຕີ ແລະອື່ນໆ ຢູ່ທີ່ນີ້. ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມອັດສະຈັນນີ້ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ: ວາຣານະສີ ຜູ້ປະທານມຸກຕິ ປານດັ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເອງ.

Verse 13

भक्त्या ते च पदांभोजं शिरस्याधाय वर्तते । कुरुक्षेत्रं महापुण्यं नमति त्वामहर्निशम्

ດ້ວຍພັກຕິ ມັນນໍາດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລະດໍາລົງຢູ່. ກຸຣຸກເຊດຣະ ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ນ້ອມນະມັດຕໍ່ທ່ານ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 14

द्वारके मथुरां पश्य प्रणतां तव पादयोः । अयोध्याऽवंतिकामायास्ता नमंति पदांबुजम्

ໂອ ດວາຣະກາ, ຈົ່ງເບິ່ງ ມະຖຸຣາ ທີ່ນ້ອມກົດກະບົດຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງເຈົ້າ. ອະໂຢດະຍາ ແລະ ອະວັນຕິກາ (ອຸຈະຍິນີ) ກໍນ້ອມນະມັດຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງເຈົ້າເຊັ່ນກັນ.

Verse 15

कांची गया विशाला च विरजा लुठति क्षितौ । शालिग्रामं महाक्षेत्रं पतितं तव पादयोः । विराजते प्रभासं च क्षेत्रं च पुरुषोत्तमम्

ກາຍຈີ, ກະຍາ ແລະ ວິຊາລາ—ພ້ອມທັງ ວິຣະຈາ—ກໍ່ກົດກົງກັບພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ. ສາລິກຣາມ ກະເສດຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຕົກຢູ່ທີ່ພະບາດຂອງພຣະອົງ. ປຣະພາສາ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະ ກະເສດຕະຂອງ ປຸຣຸໂສຕຕະມ (ປູຣີ) ກໍ່ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 16

भार्गवादीनि चान्यानि सर्वक्षेत्राणि सुन्दरि । द्वारके प्रणमंति त्वां भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

ໂອ ຜູ້ງາມເອີຍ, ພາຣຄະວະ ແລະ ກະເສດຕະອື່ນໆ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ກະເສດຕະທັງປວງ—ລຸກຂຶ້ນຊ້ຳໆດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ນົບນ້ອມຕໍ່ເຈົ້າ, ໂອ ດວາຣະກາ.

Verse 17

पश्येमान्सागरान्सप्त पतितस्तांब पादयोः । पश्यारण्यानि सर्वाणि नैमिषं प्रणतं पुरः

“ເບິ່ງເຖີດ ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດ ລົງກົດຢູ່ທີ່ພະບາດດອກບົວຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ. ເບິ່ງປ່າສັກສິດທັງປວງດ້ວຍ; ແລະ ເບິ່ງ ໄນມິຊະ ທີ່ກົດກົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.”

Verse 18

धनुष्कं च दशारण्यं दंडकारण्यमर्बुदम् । नारायणाश्रमं पश्य द्वारके प्रणतं तथा

“ເບິ່ງ ທະນຸສກະ ແລະ ດະຊາຣັນຍະ; ເບິ່ງ ດັນຑະກາຣັນຍະ ແລະ ອັຣບຸດ; ແລະ ເບິ່ງ ນາຣາຍະນາອາສຣະມ ດ້ວຍ—ແຕ່ລະແຫ່ງ, ໂອ ດວາຣະກາ, ກໍ່ນົບນ້ອມຢູ່.”

Verse 19

अयं मेरुश्च कैलासो मन्दराद्याः सहस्रशः । हिमाद्रिर्विंध्यशैलश्च श्रीशैलाद्याः प्रहर्षिताः । एते ह्यृषिगणाः सर्वे नमंतिस्म पुनःपुनः

“ນີ້ແມ່ນ ເມຣຸ ແລະ ໄກລາສ; ແລະ ມັນດະຣະ ກັບພູເຂົາອື່ນໆນັບພັນ. ຫິມາລະຍະ ແລະ ພູວິນທະຍະ, ພ້ອມດ້ວຍ ສຣີໄສລະ ແລະ ອື່ນໆ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ—ມາປະຊຸມພ້ອມ. ແທ້ຈິງ ຝູງລະສີທັງປວງນີ້ ນົບນ້ອມຊ້ຳໆ.”

Verse 20

गंगाद्याः सागराः शैला नृत्यंति पुरतस्तव । ऋषिदेवगणाः सर्वे सर्वे गर्जंति नामभिः

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ແມ່ນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ, ທະເລ ແລະ ພູເຂົາ ລ້ວນຟ້ອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ບັນດາລິສີ ແລະ ເທວະກຸ່ມທັງປວງ ຮ້ອງກ້ອງ ປະກາດພຣະນາມແຕ່ລະນາມ.

Verse 21

श्रीप्रह्लाद उवाच । इत्येवं वदतस्तस्य द्वारका हृष्टमानसा । नृत्यतो मुदितान्वीक्ष्य सर्वान्प्रेम्णाभिनंद्य च । उवाच ललिता वाचं गौतमीं स्पृश्य पाणिना

ພຣະສີປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ດວາຣະກາກໍຊື່ນບານໃນໃຈ. ເຫັນທຸກຄົນຟ້ອນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ນາງກໍທັກທາຍດ້ວຍຄວາມຮັກ; ແລ້ວແຕະແມ່ນ້ຳໂກຕະມີດ້ວຍມື ແລະ ເວົ້າດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ»។

Verse 22

भागीरथीप्रयागादीन्क्षेत्रादीनथ सर्वशः । द्वारका मधुरालापैः सर्वानानंदयत्तदा

ແລ້ວດວາຣະກາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານຊື່ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພາຄີຣະຖີ, ປຣະຍາກ ແລະ ບັນດາເຂດສັກສິດ ກັບສະຖານທີ່ບູຊາທັງປວງ ຊື່ນບານທຸກປະການ.

Verse 23

अथाश्चर्यमभूत्तत्र सर्वानंदविवर्द्धनम् । अथ तावत्तदाऽकाशे गीतवाद्यजयस्वनाः

ແລ້ວທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມອັດສະຈັນ ຊຶ່ງເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຍິນດີໃຫ້ທຸກຄົນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໃນຟ້າກໍມີສຽງຮ້ອງເພງ, ສຽງດົນຕີ ແລະ ສຽງໂຫ່ຮ້ອງໄຊຊະນະດັງຂຶ້ນ.

Verse 24

गर्जनानि सुपुण्यानि हरिशब्दैः पृथक्पृथक् । अपश्यन्वै तदा सर्वे ब्रह्माद्या देवनायकाः

ມີສຽງຮ້ອງກ້ອງອັນເປັນມົງຄຸນ ແຕ່ລະສຽງແຍກກັນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳຮ້ອງ «ຮະຣິ!». ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາຜູ້ນຳເທວະ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ລ້ວນເຫັນມະຫັດສະຈັນນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 25

महेशः स्वगणैः सार्द्धं भवान्या समदृश्यत । इन्द्रस्तु त्रिदशैः सार्द्धं यक्षगन्धर्वकिन्नरैः

ພຣະມະເຫສະວະຣະປາກົດພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະອົງ ແລະມີພຣະພະວານີຢູ່ຄຽງຂ້າງ. ພຣະອິນທຣະມາພ້ອມດ້ວຍເທວະສາມສິບ ແລະມີຍັກສະ ຄັນທະວະ ກິນນະຣະຕິດຕາມ.

Verse 26

मरुद्भिर्लोकपालैश्चा नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । सिद्धविद्याधराः सर्वे वस्वादित्याश्च सग्रहाः

ພ້ອມດ້ວຍມາຣຸດ ແລະລົກກະປາລະ ພວກເຂົາເຕັ້ນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ສິດທະ ແລະວິທຍາທະຣະທັງປວງກໍມາ, ພ້ອມທັງວະສຸ ແລະອາທິຕະຍະ—ມີຂະບວນເທວະຂອງຕົນຕິດຕາມ.

Verse 27

भृग्वाद्याः सनकाद्याश्च नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । ब्रह्माणं च नमस्कृत्य सप्तस्वर्गस्थिताः सुराः

ພຣະຣິສີພຣຶກຄຸ ແລະຣິສີອື່ນໆ, ພ້ອມທັງສະນະກະ ແລະມຸນີອື່ນໆ—ເຕັ້ນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ. ເທວະຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນທັງເຈັດຊັ້ນກໍໄດ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 28

ऊचुस्ते द्वारकां दृष्ट्वा ब्रह्मेशानादयस्तदा । हर्षविह्वलितात्मानो वीक्ष्याऽन्योन्यं च विस्मिताः

ເມື່ອເຫັນດວາຣະກາ ພຣະພຣະຫມາ, ອີສານະ (ພຣະສິວະ) ແລະອື່ນໆ ກໍໄດ້ກ່າວໃນເວລານັ້ນ. ຈິດໃຈພວກເຂົາຖືກຄວາມປິຕິທ້ວມທົ່ວ ແລະມອງກັນແລະກັນດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນ.

Verse 29

देवा ऊचुः । सेयं वै द्वारका देवी वहते यत्र गोमती । यत्राऽस्ते भगवान्कृष्णः सेयं पुण्या विराजते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນີ້ແທ້ແລ້ວແມ່ນດວາຣະກາເທວີ ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີໄຫຼຜ່ານ. ບ່ອນທີ່ພຣະພະຄະວານ ກຣິສນະ ປະທັບຢູ່—ນະຄອນອັນບໍລິສຸດນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍບຸນຍາບາລະມີ».

Verse 30

सर्वक्षेत्रोत्तमा या च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमा । स्वर्गादप्यधिका भूमौ द्वारकेयं प्रकाशते

ນາງດວາຣະກາ ເປັນກະເສດສັກສິດທີ່ຍອດຢ່າງທີ່ສຸດ ແລະເປັນຕີຣຖະທີ່ປະເສີດສຸດ; ນາງສ່ອງສະຫວ່າງເທິງແຜ່ນດິນ ເຫນືອກວ່າສະຫວັນດ້ວຍຊ້ຳ.

Verse 31

एतद्वै चक्रतीर्थं च यच्छिला चक्र चिह्निता । मुक्तिदा पापिनां लोके म्लेच्छदेशेऽपि पूजिता

ນີ້ແທ້ແມ່ນ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ; ຫີນນັ້ນມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ. ມັນໃຫ້ມຸກຕິແກ່ຜູ້ມີບາບໃນໂລກນີ້ ແລະຖືກບູຊາແມ່ນແຕ່ໃນແດນຄົນຕ່າງຊາດ.

Verse 32

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मादीनागतान्दृष्ट्वा विस्मिता नारदादयः । क्षेत्राणि तीर्थमुख्यानि विस्मितानि सरिद्वराः । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे सर्वाः सर्वाणि सर्वशः

ພຣະຫລາດາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ມາຮອດ, ນາຣະດະແລະຜູ້ອື່ນຕື່ນຕະລຶງ. ບັນດາກະເສດ ແລະຕີຣຖະອັນເປັນຫົວໜ້າ, ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ, ກໍພາກັນພິສົດໃຈ; ທຸກຜູ້ກໍກົ້ມກາບພ້ອມກັນ—ແຕ່ລະຜູ້ຕໍ່ທຸກຜູ້ ໃນທຸກປະການ.

Verse 33

ब्रह्मादीनां च तीर्थानां दृष्ट्वा यात्रां मनोहराम् । द्वारकां प्रति विप्रेन्द्रा विस्मिता द्वारकौकसः

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອເຫັນຂະບວນຍາດຕະຣາອັນງາມຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະບັນດາຕີຣຖະ, ຊາວດວາຣະກາກໍພາກັນຕື່ນຕະລຶງ ເມື່ອຂະບວນນັ້ນມຸ່ງໄປຫາດວາຣະກາ.

Verse 34

दृष्ट्वा देवगणाः सर्वे द्वारकां प्रति मंदिरे । गीतवाद्यादि निर्घोषैर्नृत्यमानाः प्रहर्षिताः

ເມື່ອເຫັນດວາຣະກາ ແລະເຂົ້າໃກ້ວິຫານຂອງນາງ, ຝູງເທວະທັງປວງ—ທ່າມກາງສຽງກ້ອງກັງວານຂອງບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ—ພາກັນຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 35

वदन्तो जयशब्दांश्च सेयं कृष्णप्रियेति च । दृष्ट्वा ब्रह्ममहेशानौ द्वारकां प्रीतमानसौ

ພວກເຂົາເປົ່າສຽງ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!” ແລະປະກາດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຜູ້ອັນພຣະກຣິດສະນະຮັກຍິ່ງ!” ເມື່ອບຣະຫມາ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ ເຫັນດວາຣະກາ ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີໃນໃຈ.

Verse 36

त्यक्त्वा च वाहने श्रेष्ठे दण्डवत्पतितौ भुवि । ऊचतुश्च तदा देवौ द्वारकां प्रति हर्षितौ

ພຣະເທວະສອງອົງລະທິ້ງພາຫະນະອັນປະເສີດ ແລະກົ້ມລົງກັບພື້ນດິນເປັນດັ່ງໄມ້ທ່ອນ (ການກົ້ມກາບດັນດະວັດ). ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຫາດວາຣະກາ.

Verse 37

श्रेष्ठा त्वमम्ब सर्वेभ्योऽस्मदादिभ्योऽपि सर्वतः । यतस्त्वां न त्यजेत्साक्षाद्भगवान्विष्णुरव्ययः

ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ເຈົ້າປະເສີດກວ່າທຸກສິ່ງ—ໃນທຸກດ້ານ ແມ່ນກະທັ້ງເຫນືອກວ່າພວກເຮົາ. ເພາະພຣະວິສະນຸ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງເຈົ້າ ໂດຍພຣະອົງເອງ ແລະຕະຫຼອດໄປ.

Verse 38

अतो दर्शय देवेशं कृष्णं कंसविनाशनम् । यद्दर्शनान्महासिद्धिः सर्वेषां च भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າສະແດງໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ທຳລາຍກັງສະ. ເພາະດ້ວຍການເຫັນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະຫາສິດທິຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ທຸກຜູ້.

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा प्रययौ देवी तीर्थक्षेत्रादिसंयुता । ब्रह्मेशानौ पुरस्कृत्य हृष्टौ दृष्ट्वा महोत्सवान्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີກໍອອກເດີນທາງ ພ້ອມດ້ວຍຕີຣະຖະ ແລະ ກະເສດສັກສິດທັງຫຼາຍ. ນາງໃຫ້ບຣະຫມາ ແລະ ອີສານະ ຢູ່ຂ້າງໜ້າ ແລະພາກັນຍິນດີເມື່ອເຫັນມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 40

गीतवाद्यपताकैश्च दिव्योपायनपाणिभिः । प्राप्योवाच ततो देवान्द्वारका हर्षविह्वला

ດ້ວຍບົດເພງ ສຽງດົນຕີ ແລະທຸງປ້າຍ ພ້ອມດ້ວຍມືທີ່ຖືເຄື່ອງບູຊາອັນທິບ ທະວາຣະກາ—ປິຕິຍິນດີຈົນສັ່ນໄຫວ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ។

Verse 41

पश्यतां पश्यतां देवाः सोऽयं वै द्वारकेश्वरः । प्राप्य संदर्शनं यस्य मुक्तानां यत्फलं भवेत् । न विद्यते सहस्रेषु ब्रह्मांडेषु च यत्फलम्

ເບິ່ງເຖີດ ເບິ່ງເຖີດ ໂອ້ເທວະທັງຫຼາຍ! ນີ້ແທ້ແລ້ວແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງທະວາຣະກາ. ຜູ້ໃດໄດ້ພົບເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນທີ່ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນເສວຍ; ຜົນນັ້ນບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ໃນພັນໆຈັກກະວານ.

Verse 42

ततो देवगणाः सर्वे क्षेत्रतीर्थादिसंयुताः । पश्चिमाभिमुखं दृष्ट्वा कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे प्रहृष्टाः समुपागताः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍສະຖານທີ່ສັກສິດ (kṣetra) ແລະທ່ານ້ຳສັກສິດ (tīrtha)—ເມື່ອເຫັນພຣະກຣິດສະນະຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກ ກໍເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກໍກົ້ມກາບພ້ອມກັນໃນຄາວດຽວ.

Verse 43

गीतवाद्यप्रघोषैश्च नृत्यमानाः समंततः । जयशब्दं नमःशब्दं गर्जंतो हरिनामभिः

ດ້ວຍສຽງກອງກັບຂອງບົດເພງແລະດົນຕີ ພວກເຂົາເຕັ້ນລ້ອມຮອບທຸກທິດ ແລະຮ້ອງກັບກັນວ່າ “ໄຊຊະນະ!” “ນະໂມ!” ພ້ອມເອີ້ນນາມພຣະຮະຣິ.

Verse 44

ब्रह्मा भवो भवानी च सेन्द्रा देवगणा भुवि । दृष्ट्वा कृष्णं प्रणेमुस्ते भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະພະວະ (ຊິວະ), ພຣະພະວານີ ແລະຝູງເທວະພ້ອມພຣະອິນທຣະ ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ—ເມື່ອເຫັນພຣະກຣິດສະນະ—ກໍກົ້ມກາບດ້ວຍສັດທາ ລຸກຂຶ້ນແລ້ວກໍກົ້ມລົງອີກ ຊ້ຳໆ.

Verse 45

प्रयागादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितोऽमलाः । ऋषयो देवगंधर्वाः शुकाद्याः सनकादयः । वीक्ष्य वक्त्रं महाविष्णोः प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः

ປຣະຍາກ ແລະ ຕີຣຖະອື່ນໆ, ແມ່ນ້ຳບໍລິສຸດເລີ່ມຈາກ ຄັງຄາ, ພຣະ຤ິສີ, ເທວະຄັນທະວະ, ຊຸກະ ແລະ ສນະກາດິ—ເມື່ອເຫັນພຣະພັກຂອງ ມະຫາວິສນຸ ກໍໄດ້ກົ້ມກາບຊ້ຳໆ ອີກແລ້ວອີກເທື່ອ।

Verse 46

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति जय कृष्णेति वादिनः । स्नात्वा तु गोमतीनीरे तीरे चैव महोदधेः । कमलासनः संहृष्टः श्रीमत्कृष्णमपूजयत्

ເຂົາທັງຫຼາຍຮ້ອງວ່າ «ກຣິສນະ! ກຣິສນະ!» ແລະ «ໄຊຊະນະແດ່ກຣິສນະ!» ແລ້ວຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປ; ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ) ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ແລະ ທີ່ຝັ່ງມະຫາສະມຸດ ແລ້ວບູຊາພຣະກຣິສນະຜູ້ສະຫງ່າງາມດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 47

स्वर्धेनुपयसा स्नाप्य दिव्यैश्चा मृतपंचकैः । भवश्चाथ भवानी च पूजयामास भक्तितः

ເມື່ອອາບສະນານພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳນົມຂອງງົວສະຫວັນຜູ້ໃຫ້ສົມປາດຖະໜາ ແລະ ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະອັນທິບ (ນ້ຳອະມຣິຕະຫ້າຢ່າງ) ແລ້ວ, ພະພະວະ (ສິວະ) ແລະ ພະພະວານີ (ປາຣະວະຕີ) ກໍໄດ້ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 48

इन्द्रो देवगणाः सर्वे योगिनः सनकादयः । ऋषयो नारदाद्याश्च गंगाद्याश्च सरिद्वराः

ອິນທຣະ, ໝູ່ເທວະທັງປວງ, ໂຍຄີເລີ່ມຈາກສນະກາ, ພຣະ຤ິສີເລີ່ມຈາກນາຣະດະ, ແລະ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດເລີ່ມຈາກຄັງຄາ—ທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 49

अमूल्याभरणैर्भक्त्या महारत्नविनिर्मितैः । दिव्यैर्माल्यैरनेकैश्च नन्दनादिसमुद्भवैः

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງປະດັບອັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້ ທີ່ສ້າງຈາກແກ້ວມະນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ພວງມາລາທິບຫຼາຍປະການ ທີ່ເກີດຈາກສວນນັນທະນະ ແລະ ສວນສະຫວັນອື່ນໆ।

Verse 50

प्रियया श्रीतुलस्या वै श्रीमत्कृष्णमपूजयन् । धूपैर्नीराजनैर्दिव्यैः कर्पूरैश्च पृथक्पृथक्

ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະກຣິສນະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ດ້ວຍໃບຕຸລະສີອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະໄດ້ຖວາຍທູບທິບ, ໄຟອາຣະຕີ, ແລະການບູຊາກຳພູນ ແຍກເປັນຢ່າງໆ।

Verse 51

नैवेद्यैर्विविधैः पुष्पैर्दिव्यैः कर्पूरवासितैः । सकर्पूरैश्च तांबूलैः प्रियैश्चोपायनैस्तथा

ດ້ວຍນາຍເວດຍະອາຫານຖວາຍຫຼາກຫຼາຍ, ດ້ວຍດອກໄມ້ທິບທີ່ຫອມດ້ວຍກຳພູນ, ດ້ວຍຕາມບູລະ (ໃບໝາກ) ປົນກຳພູນ, ແລະດ້ວຍຂອງຂວັນອັນເປັນທີ່ຮັກອື່ນໆ ພວກເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມຖວາຍພຣະອົງ।

Verse 52

महामांगलिकैः सर्वैः सुदिव्यैर्मंगलाऽर्तिकैः । संपूज्यैवं महाविष्णुं कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रहृष्टा ननृतुः सर्वे गीतवाद्यप्रहर्षिताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແກ່ພຣະມະຫາວິສນຸ—ພຣະກຣິສນະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຄວາມຄັບແຄ້ນ—ດ້ວຍພິທີມະຫາມົງຄຸນທັງປວງ ແລະມັງຄະລາຣະຕີອັນສະຫງ່າງາມ, ທຸກຄົນກໍຍິນດີປິຕິ ຖືກປຸກໃຈໂດຍເພງແລະດົນຕີ ແລ້ວພາກັນຟ້ອນລຳ।

Verse 53

पुरतः कृष्णदेवस्य ह्यप्सरोभिः समन्विताः । ब्रह्मा च ब्रह्मपुत्राश्च ततः सेन्द्रा मरुद्गणाः

ຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິສນະເທວະ ຜູ້ມີອັບສະຣາທັງຫຼາຍຮ່ວມຂະບວນ, ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກອງມະຣຸດທັງຫຼາຍກໍມາພ້ອມກັບພຣະອິນທຣາ।

Verse 54

ब्रह्मादीन्नृत्यतः प्रेक्ष्य भगवान्कमलेक्षणः । वारयामास हस्तेन प्रीतः प्राह सुरान्विभुः

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ກຳລັງຟ້ອນລຳ, ພຣະອົງຊື່ນບານ ແລະຍົກມືຂຶ້ນຫ້າມ; ແລ້ວພຣະວິພູຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 55

श्रीभगवानुवाच । भोभो ब्रह्मन्महेशान हे भवानि महेश्वरि । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि नारदः सनकादयः । प्रीतोऽहं भवता सम्यक्सर्वान्कामानवाप्स्यथ

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ມະເຫສານ; ໂອ ພະວານີ ພຣະເທວີຍິ່ງໃຫຍ່! ໂອ ກະເສດຕຣະສັກສິດ ແລະ ຕີຣຖະທັງປວງ; ໂອ ນາຣະດະ ແລະ ສະນະກະອາດິ—ເຮົາພໍໃຈແທ້ດ້ວຍພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດ»។

Verse 56

प्रह्लाद उवाच । तदाभिलषितांल्लब्ध्वा स र्वान्कामवरानथ । भक्त्या परमया श्रीमत्कृष्णं प्रोचुः प्रहर्षिताः

ພຣະຫຼາດກ່າວວ່າ: «ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ແລະ ພອນອັນປະເສີດທັງປວງແລ້ວ, ພວກເຂົາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ສະຫງ່າງາມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່»។

Verse 57

देवा ऊचुः । प्राप्तः कामवरोऽस्माभिः सर्वतः कृपया विभो । सप्रेमा त्वत्पदांभोजे भक्तिर्भव्याऽनपायिनी

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງທຸກດ້ານ, ພວກເຮົາໄດ້ຮັບພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດ. ຂໍໃຫ້ພັກຕິອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ»។

Verse 58

प्रह्लाद उवाच । तथैव पूजयामासू रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । अथ ब्रह्ममहेशानौ सर्वेषां शृण्व तामिदम्

ພຣະຫຼາດກ່າວວ່າ: «ໃນທຳນອງນັ້ນແຫຼະ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະນາງຣຸກມິນີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ແລະ ມະເຫສານ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ທວາຣະກາ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳນີ້ຕໍ່ໜ້າທຸກຜູ້»។

Verse 59

श्रद्धया परया युक्तौ द्वारकां प्रत्यवोचतुः । त्वं देवि सर्वतीर्थानां क्षेत्राणामुत्तमोत्तमा

ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ທັງສອງໄດ້ກ່າວຕໍ່ທວາຣະກາວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ແລະ ກະເສດຕຣະສັກສິດທັງຫມົດ, ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດເຫນືອທີ່ສຸດ»។

Verse 60

पर्वतानां यथा मेरुः सिन्धूनां सागरो यथा । प्राणो यथा शरीराणामिन्द्रियाणां तु वै मनः

ດັ່ງພູເຂົາພະສຸເມນ ເປັນຍອດແຫ່ງພູເຂົາທັງຫລາຍ, ດັ່ງມະຫາສະໝຸດ ເປັນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫລາຍ; ດັ່ງລົມປານ ເປັນຊີວິດແຫ່ງຮ່າງກາຍ, ແລະ ຈິດໃຈ ເປັນໃຫຍ່ໃນອິນຊີທັງຫລາຍ.

Verse 61

तेजस्विनां यथा वह्निस्तत्त्वानां चैत्त्य ईज्यते । यथा ग्रहर्क्षताराणां सोमो वै ज्योतिषां धुवम् । एषां प्रकाशपुंजानां यथा सूर्य्यः प्रकाशते

ດັ່ງໄຟເປັນຍອດແຫ່ງສິ່ງທີ່ມີແສງສະຫວ່າງ, ດັ່ງເຈດີເປັນທີ່ບູຊາແຫ່ງທາດທັງຫລາຍ; ດັ່ງພະຈັນເປັນໃຈກາງແຫ່ງດາວນັກຂັດ, ແລະ ດັ່ງພະອາທິດສ່ອງແສງທ່າມກາງກຸ່ມແສງສະຫວ່າງເຫລົ່ານີ້.

Verse 62

यथा नः सर्वदेवानां महाविष्णुरयं महान् । तथैव सर्वतीर्थानां पूज्येयं द्वारका शुभा

ດັ່ງພະມະຫາວິຊະນຸເຈົ້າ ເປັນໃຫຍ່ກວ່າເທວະດາທັງຫລາຍຂອງພວກເຮົາ, ດັ່ງນັ້ນ ເມືອງທວາລະກາອັນປະເສີດນີ້ ຈຶ່ງຄວນຄ່າແກ່ການບູຊາ ຍິ່ງກວ່າສະຖານທີ່ສັກສິດທັງຫລາຍ.

Verse 63

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा सर्वदेवानां क्षेत्रादीनां च सत्तमाः । आधिपत्ये सुरेशानौ द्वारकामभिषेचतुः

ພະປະຫຼາດ ກ່າວວ່າ: "ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຈຶ່ງເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງສອງ ເຊິ່ງເປັນໃຫຍ່ໃນໝູ່ເທວະດາ ແລະ ແດນສັກສິດທັງຫລາຍ ໄດ້ສະຖາປະນາເມືອງທວາລະກາ ໃຫ້ເປັນໃຫຍ່."

Verse 64

ब्रह्मेशानौ तथा देवाः प्रजेशा ऋषयोऽमलाः । तीर्थानां क्षेत्रराजानां महाराजत्वकारणम्

ພະພົມ ແລະ ພະອິສວນ ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າເທວະດາ, ເຈົ້າແຫ່ງສັດໂລກ ແລະ ບັນດາລືສີຜູ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມເປັນມະຫາລາດຂອງເມືອງທວາລະກາ ເໜືອສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະ ແດນວິເສດທັງຫລາຍ.

Verse 65

चक्रुर्महाभिषेकं तु द्वारकायाः प्रहर्षिताः । वादयन्तो विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ ດວາຣະກາ ແລະໃນມະໂຫສົບນັ້ນ ໄດ້ໃຫ້ສຽງດົນຕີນານາຊະນິດກ້ອງກັງວານ។

Verse 66

दिव्यैः पञ्चामृतैस्तोयैः सर्वतीर्थसमुद्भवैः । पुण्यैश्चाकाशगंगाया दिग्गजानां करोद्धृतैः

ດ້ວຍນ້ຳທິບພະຂອງ “ປັນຈາມຣິຕະ” ອັນເກີດຈາກຕີຣຖະທັງປວງ ແລະດ້ວຍນ້ຳບຸນອັນບໍລິສຸດແຫ່ງ ຄົງຄາສະຫວັນ (ອາກາສະຄົງຄາ) ທີ່ຖືກຊັກຂຶ້ນໂດຍມືຂອງດິກກະຊາ—ຊ້າງຜູ້ພິທັກທິດ—

Verse 67

अथ वासांसि दिव्यानि दत्त्वा चाऽचमनं तथा । चर्चितां चन्दनैर्दिव्यैर्दिव्याभरणभूषिताम्

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບພະ ແລະມອບນ້ຳສຳລັບອາຈະມະນະ (ācamanam) ດ້ວຍ; ພວກເຂົາທາດ້ວຍຈັນທະນະທິບພະ ແລະປະດັບດ້ວຍອາພອນສະຫວັນ।

Verse 68

पूजां च चक्रिरे पुष्पैश्चंदनादिसमुद्भवैः । तदा जाता महादिव्या पुरुषाः पार्षदा हरेः

ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກຈັນທະນະແລະອື່ນໆ. ໃນຂະນະນັ້ນ ບຸກຄົນທິບພະອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ—ບໍລິວານຂອງຮະຣິ—ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 69

विष्वक्सेनसुनंदाद्या द्योतयन्तो दिशो दश । जयशब्दं नमःशब्दं वदंतः पुष्पवर्षिणः

ວິສະວັກເສນ ສຸນັນດະ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບ ພ້ອມກັບຮ້ອງວ່າ “ຊະຍະ!” ແລະ “ນະມະຫ໌!” ແລະໂຮຍດອກໄມ້ດັ່ງຝົນຕົກ।

Verse 70

गीतवादित्रघोषेण नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । किरीटकुण्डलैर्हारैर्वैजयंत्या विभूषिताः

ທ່າມກາງສຽງບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ ພວກເຂົາເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ປະດັບດ້ວຍມົກຸດ ຕຸ້ມຫູ ພວງມາລາ ແລະ ວັຍຊະຍັນຕີ (ພວງມາລາສັກສິດ)។

Verse 71

श्यामाश्चतुर्भुजाः पीतवस्त्रमाल्यैर्विभूषिताः । स्वप्रभा दीप्यमानौ ते दृष्ट्वा ब्रह्ममहेश्वरौ

ພວກເຂົາມີສີຊະຍາມ (ຄ່ຳຄືນ) ມີແຂນສີ່ ປະດັບດ້ວຍຜ້າສີເຫຼືອງແລະພວງມາລາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະພາຂອງຕົນ; ເມື່ອບຣະຫມາແລະມະເຫສະວະຣະເຫັນ ກໍພາກັນພິສົດອັດສະຈັນ.

Verse 72

नारदं सनकादींश्च महाभागवतानृषीन् । तेऽपि तानपि संहृष्टाः प्रहर्षागतसंभ्रमाः

ທີ່ນັ້ນມີນາຣະດະ ແລະສະນະກາດີ ພ້ອມດ້ວຍລະສີພາກະວະຕະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ພວກເຂົາກໍປິຕິຍິນດີ ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນຈາກຄວາມສຸກ.

Verse 73

ववंदिरे ततो ऽन्योऽन्यं हृष्टा आलिंगनादिभिः । ऋषयोऽन्ये च देवाश्च प्रणेमुर्विष्णुपार्षदान्

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ທັກທາຍກັນແລະກັນ ດ້ວຍການກອດກັນແລະອື່ນໆ; ລະສີອື່ນໆ ແລະເທວະດາທັງຫຼາຍ ກໍກົ້ມກາບຕໍ່ບໍລິວານຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 74

अथ ते समुपागम्य द्वारकां विष्णुपार्षदाः । नत्वाऽथ द्वारकानाथं द्वारकां वै तथैव च

ຕໍ່ມາ ບໍລິວານຂອງພຣະວິດສະນຸເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫານະຄອນດວາຣະກາ; ແລ້ວກົ້ມກາບຖວາຍບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງດວາຣະກາ ແລະດວາຣະກາເອງດ້ວຍ.

Verse 75

संपूज्य श्रद्धया भक्त्या निःश्रेयसवनोद्भवैः । कुसुमैर्विविधैर्दिव्यैस्तुलस्या तद्वनोत्थया

ເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ ຖວາຍດອກໄມ້ທິບຫຼາຍຊະນິດທີ່ເກີດຈາກ “ປ່ານິຫ໌ສເຣຍະສະ” (ປ່າແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ພ້ອມທັງໃບຕຸລະສີທີ່ງອກຈາກປ່ານັ້ນເອງ।

Verse 76

तदुत्पन्नैः फलैर्दिव्यैर्धूपैर्नीराजनैः प्रभुम् । विविधैश्चान्नतांबूलैर्दत्त्वा कृष्णमतोषयन्

ດ້ວຍຜົນໄມ້ທິບທີ່ເກີດຈາກທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍທູບ ແລະພິທີນີຣາຈະນະ (ໂບກໄຟບູຊາ) ພ້ອມທັງອາຫານຫຼາຍຢ່າງ ແລະໝາກພູ (ຕາມບູລ) ເຂົາໄດ້ທຳໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະ ພຣະເຈົ້າ ພໍພຣະໄທ।

Verse 77

क्षेत्रतीर्थादिराजानां महाराजस्त्वमीश्वरि । इति सर्वे वदन्तस्तु द्वारकां च ववंदिरे

ທຸກຄົນກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະນາງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນບັນດາເຂດສັກສິດ ແລະຕີຣຖະອັນປະເສີດທັງປວງ ທ່ານແມ່ນມະຫາຣາຊາສູງສຸດ” ແລ້ວພາກັນກົ້ມກາບດວາຣະກາ।

Verse 78

एतस्मिन्नंतरे विप्रा देवदुन्दुभिनिस्वनाः । अश्रूयंत महाशब्दा अभवन्पुष्पवृष्टयः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ສຽງກອງທິບຂອງເທວະດັງກັງວານ; ສຽງໃຫຍ່ອັນມະຫາສານເກີດຂຶ້ນ ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງມາ।

Verse 79

अथाऽसीन्महदाश्चर्य्यं शृण्वन्तु ऋषिसत्तमाः । कुरुक्षेत्रं प्रयागं च सव्यदक्षिणपार्श्वयोः

ແລ້ວກໍເກີດອັດສະຈັນໃຫຍ່—ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດ: ກຸຣຸເກດຕະ ແລະ ປຣະຍາກ ປາກົດຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ແລະຂ້າງຂວາ।

Verse 80

स्थित्वा जगृहतुर्द्दिव्ये श्वेतच्छत्रे मनोहरे । द्वारकायस्तथा शुभ्रे चामरव्यजने शुभे

ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຖືຮົ່ມຂາວອັນທິບພະ ງາມລະເອີຍຊວນໃຈ; ແລະສໍາລັບດວາຣະກາດ້ວຍ ມີພັດຈາມະຣະ (ຂົນຫາງຢັກ) ອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນມງຄົດ.

Verse 81

अयोध्या मथुरा माया वाराणसी जयस्वनैः । स्तुवंत्यन्यास्तथान्यानि सर्वक्षेत्राणि सर्वशः

ອະໂຢດະຍາ ມະຖຸຣາ ມາຍາ ແລະ ວາຣານະສີ ຮ້ອງສຽງໄຊຊະນະ ແລ້ວສັນລະເສີນນາງ; ແລະບັນດາເຂດສັກສິດອື່ນໆ ທົ່ວທຸກທິດ ກໍສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ.

Verse 82

तीर्थानि सरितः सर्वा द्वारकाया मुखांबुजम् । पश्यतः परमानंदं लेभिरे देवमानवाः

ທີ່ທາງບຸນ (ຕີຣຖະ) ແລະ ແມ່ນ້ໍາທັງປວງ ເມື່ອໄດ້ເຫັນໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງດວາຣະກາ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ—ທັງເທວະ ແລະ ມະນຸດ.

Verse 83

आहुश्च पार्षदा विष्णोर्धन्यान्येतानि सर्वशः । दृष्ट्वा तु द्वारकां पुण्यां सर्वलोकैकमण्डनाम्

ແລ້ວບັນດາບໍລິວານຂອງພຣະວິສນຸ ກ່າວວ່າ: “ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຊ່າງເປັນມງຄົດແທ້”; ເພາະໄດ້ເຫັນດວາຣະກາອັນບຸນບໍລິສຸດ ຜູ້ເປັນເຄື່ອງປະດັບອັນເອກຂອງທຸກໂລກ.

Verse 84

वेदयज्ञतपोजाप्यैः सम्यगाराधितो हरिः । प्रसीदेद्यस्य तस्य स्याद्द्वारकागमने मतिः

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ນະມັດສະການພຣະຫຣິດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ໂດຍພຣະເວດ ພິທີຍັດ ຕະປະ ແລະ ຈະປະ (ສວດມົນ); ພຣະຫຣິຈະໂປຣດປານແກ່ຜູ້ນັ້ນ ແລະໃນໃຈຂອງເຂົາຈະເກີດຄວາມຕັ້ງໃຈເດີນທາງໄປດວາຣະກາ.