Adhyaya 34

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवमद्भुतमाहात्म्यं द्वारकायां मुनीश्वराः । सर्वेषां क्षेत्रतीर्थानां महापापविदारक्म्

ສຣີ ປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິສີທັງຫຼາຍ! ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນອັດສະຈັນຂອງດວາຣະກາ ເປັນເຊັ່ນນີ້—ເປັນພະລັງທີ່ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ ແລະ ເປັນແກ່ນສານຂອງກະເສດ ແລະ ຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 2

वर्णानामश्रमाणां च पतितानां विशेषतः । महापापहरं प्रोक्तं महापुण्यविवर्द्धनं

ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ກຳຈັດບາບໃຫຍ່ ແລະ ເພີ່ມພູນບຸນໃຫຍ່—ສຳລັບຄົນທຸກວັນນະ ແລະ ທຸກອາສຣະມະ, ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕົກຈາກຄວາມປະພຶດຖືກທຳ.

Verse 3

अत्युग्रपापराशीनां दाहस्थानं यथा स्मृतम् । द्वारकागमनं विप्राः किं पुनर्द्वारकास्थितिः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ການເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ສະຖານທີ່ເຜົາບາບ» ສຳລັບກອງບາບອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ—ແລ້ວການພຳນັກຢູ່ໃນດວາຣະກາຈະຍິ່ງປານໃດ!

Verse 4

विशेषेण तु विप्रेन्द्राः कन्याराशिस्थिते गुरौ । ब्रह्मादयोपि दृश्यंते यत्र तीर्थैश्च संयुताः

ແຕ່ໂດຍພິເສດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອ ຄູຣູ (ພຣະພະຫັດ/Jupiter) ສະຖິດໃນລາສີກັນຍາ—ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນ (ໃນດວາຣະກາ).

Verse 5

प्रतिवर्षं प्रकुर्वंति द्वारकागमनं नराः । तेषां पादरजः स्पृष्ट्वा दिवं यांति च पापिनः

ມະນຸດທັງຫຼາຍ ເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ທຸກໆປີ. ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ ເມື່ອຖືກຝຸ່ນທີ່ຕີນຂອງເຂົາເຈົ້າແຕະຕ້ອງ ກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 6

गोमती नीरपूतानां कृष्णवक्त्रावलोकिनाम् । दर्शनात्पातकं तेषां याति जन्मशतार्जितम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍນ້ຳແຫ່ງໂຄມະຕີ ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ເບິ່ງພຣະພັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຮ້ອຍຊາດ ຈະຫາຍໄປໂດຍການເຫັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

इतिहासेन पूर्वोक्तं श्रूयतां मुनिपुङ्गवाः । दिलीपवसिष्ठ संवादे परमाश्चर्य्यवर्द्धनम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງບູຮານທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ເປັນຕອນໜຶ່ງໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ດິລີປະ ແລະ ວະສິດຖະ, ອັນນ່າອັດສະຈັນ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມພິສົດຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

Verse 8

काश्यां तु वज्रलेपो हि क्षेत्र एकत्र नश्यति । यातुर्दर्शनतः श्रुत्वा दिलीपो वाक्यमब्रवीत्

ໃນນະຄອນກາສີ ແທ້ຈິງ “ວັຊຣະເລປະ” ອັນນ່າຢ້ານ ຖືກທຳລາຍໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດແຫ່ງດຽວນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຕາມຄຳບອກເລົ່າຂອງນັກເດີນທາງ ພຣະຣາຊາດິລີປະ ຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້។

Verse 9

दिलीप उवाच । वज्रलेपश्च काश्यां तु घोरो यत्र विनश्यति । कृत्स्नशोऽथ महापुण्यं प्राप्यं यत्र तदस्ति किम्

ດິລີປະກ່າວວ່າ: “ຖ້າໃນກາສີ ‘ວັຊຣະເລປະ’ ອັນນ່າຢ້ານນັ້ນສູນສິ້ນໄປ ແລ້ວສະຖານທີ່ໃດໜໍທີ່ໄດ້ຮັບມະຫາບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ?”

Verse 10

न प्ररोहंति पापानि यस्मिन्क्षेत्रे द्विजोत्तम । तत्क्षेत्रं कथ्यतां पुण्यं यत्र पापं प्रणश्यति

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງກະເສດຕະອັນສັກສິດນັ້ນ ທີ່ບາບບໍ່ງອກງາມອີກ—ສະຖານທີ່ທີ່ບາບຖືກທຳລາຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 11

वसिष्ठ उवाच । आसीत्काश्यां पुरा कश्चित्त्रिदण्डी मोक्षधर्मवित् । जपन्दशाश्वेमेधे तु गायत्रीं च समाहितः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: “ໃນອະດີດ ທີ່ກາສີ ມີຕຣິດັນດິນຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ. ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ທ່ານສະດຸດສະຫຼອງມັນຕຣາ ‘ຄາຍະຕຣີ’ ອັນມີຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະສິບຄັ້ງ.”

Verse 12

तत्र काचित्समायाता युवती गजगामिनी । तीरे संस्थाप्य वासांसि गंगायाः श्रमशान्तये । प्रविष्टा च जले नग्ना जलक्रीडां चकार ह

ທີ່ນັ້ນ ມີຍິງສາວຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຍ່າງຢ່າງສົງ່າງາມດັ່ງຊ້າງ ໄດ້ມາຮອດ. ນາງວາງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໄວ້ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ເພື່ອບັນເທົາຄວາມເມື່ອຍ ແລ້ວເຂົ້ານ້ຳໂດຍບໍ່ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຫຼິ້ນນ້ຳໃນສາຍນ້ຳນັ້ນ.

Verse 13

नग्नां तां क्रीडतीं वीक्ष्य यतिर्मदनपूरितः । दैवाग्निभ्रंशितो मार्गात्सहसा च विमोहितः

ເຫັນນາງເປືອຍກາຍກຳລັງຫຼິ້ນ ຍະຕິກໍເຕັມໄປດ້ວຍກາມະ. ທັນໃດນັ້ນ ດັ່ງຖືກໄຟແຫ່ງວາສະນາຜັກອອກຈາກທາງ ແລະຕົກສູ່ຄວາມຫຼົງ.

Verse 14

मनसा कामयामास साऽपि तं तरुणं यतिम् । तयोश्च संगतिस्तत्र संजाता पापकर्मणोः

ເຂົາປາຖະໜານາງໃນໃຈ ແລະນາງກໍປາຖະໜາຍະຕິໜຸ່ມນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ການພົວພັນຂອງທັງສອງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເກີດຈາກກຳບາບຂອງທັງຄູ່.

Verse 15

तया विमोहितः सद्यस्तामेवानुससार सः । तत्प्रीत्यै चार्जयामास धनमन्यायतस्तदा

ຖືກນາງທຳໃຫ້ຫຼົງ ເຂົາກໍຕາມນາງແຕ່ຜູ້ດຽວໃນທັນທີ. ແລະເພື່ອໃຫ້ນາງພໍໃຈ ເຂົາໄດ້ສະສົມຊັບດ້ວຍທາງອະທຳໃນເວລານັ້ນ.

Verse 16

वाराणस्यां हि न त्यक्तश्चंडालस्य प्रतिग्रहः । स्नानहीनः सदा पापी रात्रौ चौर्य्येण वर्त्तते

ໃນເມືອງວາຣານະສີ ເຂົາບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງການຮັບຂອງກຳນັນຈາກຈັນດາລາ. ບໍ່ມີການອາບນ້ຳຊຳລະບາບ ເປັນຄົນບາບຢູ່ເສມອ ແລະຍາມຄ່ຳຄືນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການລັກ.

Verse 17

कस्मिंश्चित्समये पापी मांसार्थी तु वनं गतः । ददर्श प्रमदां तत्र मातंगीं मदिरेक्षणाम्

ໃນເວລາໜຶ່ງ ຄົນບາບນັ້ນປາຖະໜາຊີ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນປ່າ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງ ເປັນມາຕັງກີ ມີດວງຕາມຶນເມົາດັ່ງເຫຼົ້າ.

Verse 18

तस्याः प्रथमतारुण्यं दृष्ट्वा गर्वेण पाप्मना । वनेऽथ निर्जने तत्र मातंगीसंगमेयिवान्

ເມື່ອເຫັນຄວາມບານສົດແຫ່ງວັຍອ່ອນຄັ້ງທໍາອິດຂອງນາງ ດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສອັນເປັນບາບ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າອັນວັງເວງນັ້ນ ແລະສະແຫວງຫາການຮ່ວມສັມພັນກັບຍິງມາຕັງກີ.

Verse 19

तया सहान्नपानादि कृतवान्पापमोहितः । अश्नाति सुरया पंकं गोमांसं पापलंपटः

ຖືກບາບຫຼອກລວງ ລາວໄດ້ກິນແລະດື່ມກັບນາງ; ຜູ້ຫຼົງໃນການກະທໍາຊົ່ວ ລາວກິນອາຫານເນົ່າເປື່ອຍພ້ອມສຸລາ ແມ່ນກະທັ້ງເນື້ອງົວກໍກິນ.

Verse 20

तद्गृहे निधनं प्राप्तः पापात्मा सर्वभक्षकः । वाराणसीप्रभावेन न प्राप्तो नरकं तदा

ໃນເຮືອນຂອງນາງ ລາວໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ—ເປັນຄົນບາບ ແລະກິນທຸກສິ່ງ; ແຕ່ໂດຍອານຸພາບທາງທຳຂອງວາຣານາສີ ລາວບໍ່ຕົກນະລົກໃນເວລານັ້ນ.

Verse 21

किं तु तत्र कृतं पापं वज्रलेपं सुदारुणम् । शूद्रीसंपर्क पापेन जातोऽसौ क्रूरयोनिषु

ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດໃນທີ່ນັ້ນ ເປັນເຫມືອນຊັ້ນເຄືອບແຫ່ງສາຍຟ້າ—ໜ້າຢ້ານຢິ່ງ; ໂດຍບາບແຫ່ງການຄົບຫາບໍ່ສົມຄວນກັບຍິງຊູດຣີ ລາວເກີດໃນຄັນອັນໂຫດຮ້າຍ.

Verse 22

वृको व्याघ्रोरगः श्वानः शृगालः सूकरोऽभवत् । दुरंतां यातनां प्राप्तः शमलेशं न विन्दति

ລາວກາຍເປັນ ໝາປ່າ, ເສືອ, ງູ, ໝາ, ໝາຈອກ, ແລະ ໝູປ່າ; ຖືກຍາຕະນາອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ບໍ່ພົບແມ່ນແຕ່ຄວາມສະຫງົບນ້ອຍໆ.

Verse 23

एवं जन्मसहस्रैस्तु न तस्य पापकर्मणः । मातंग्या संगजं पापं व्यनश्यत युगायुतैः

ດັ່ງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຜ່ານການເກີດນັບພັນຊາດ, ບາບທີ່ເກີດຈາກການພົວພັນກັບນາງມາຕັງຄີ ກໍບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຜ່ານໄປນັບໝື່ນຍຸກສະໄໝກໍຕາມ.

Verse 24

ततोऽसौ सप्तमे जातः शशकश्चैव जन्मनि । ततोऽसौ राक्षसो जातः पापात्मा सर्वभक्षकः

ຈາກນັ້ນ, ໃນຊາດທີເຈັດ, ລາວໄດ້ເກີດເປັນກະຕ່າຍ; ຕໍ່ມາລາວໄດ້ເກີດເປັນ ຮາກສົດ (ຍັກ) - ຜູ້ມີຈິດໃຈບາບ ແລະ ກິນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເປັນອາຫານ.

Verse 25

प्राणिनो भक्षयन्सर्वान्संप्राप्तो विंध्यपर्वते । अस्मादनन्तरं भाव्यं कृकलासत्वमद्भुतम्

ໂດຍການກິນສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທັງໝົດ, ລາວໄດ້ໄປຮອດພູເຂົາ ວິນທະຍາ. ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ, ການປ່ຽນແປງທີ່ຫນ້າອັດສະຈັນໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ - ລາວຈະກາຍເປັນກະປອມ.

Verse 26

शूद्रीसंगजपापेन भाव्यं च कृमियोनिना । मातंगीसंगमे प्रोक्तं फलं ह्यतिजुगुप्सितम्

ຍ້ອນບາບທີ່ເກີດຈາກການພົວພັນກັບຍິງຊູດຣາ, ລາວຈຶ່ງຖືກກໍານົດໃຫ້ເກີດໃນທ້ອງຂອງແມ່ພະຍາດ. ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການຮ່ວມເພດກັບນາງມາຕັງຄີ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດທີ່ສຸດ.

Verse 27

युगायुतं सहस्रैस्तु भोक्ष्यमाणं सुदारुणम् । अत्याश्चर्य्यमभूत्तत्र दिलीप श्रूयतां महत्

ເປັນເວລາຫຼາຍພັນຍຸກສະໄໝ ທີ່ລາວຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານນັ້ນ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວແທ້ໆ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໄດ້ມີສິ່ງມະຫັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ - ໂອ ດີລີປາ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ.

Verse 28

आलोकितं च विंध्याद्रौ सर्वेषां विस्मयास्पदम् । दृष्ट्वा द्वारावतीं कश्चित्कृष्णवक्त्रं सुशोभनम्

ເທິງພູວິນທະຍາ ປາກົດພາບໜຶ່ງ ເປັນຄວາມອັດສະຈັນແກ່ທຸກຄົນ: ຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເຫັນນະຄອນດວາຣາວະຕີ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະພັກອັນງາມຂອງພຣະກຣິດນະ (ກຣິດສະນາ).

Verse 29

गोमतीनीरपूतस्तु विंध्यं प्राप्तः स पांथिकः । मात्रां कृष्णप्रसादस्य स्कन्धे कृत्वा प्रहर्षितः

ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍນ້ໍາແຫ່ງແມ່ນ້ໍາໂຄມະຕີ ນັກເດີນທາງນັ້ນໄດ້ມາຮອດພູວິນທະຍາ. ທ່ານແບກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະປຣະສາດຂອງພຣະກຣິດນະໄວ້ເທິງບ່າ ແລະມີໃຈປິຕິຍິນດີ.

Verse 30

प्रयास्यन्स्वगृहं तत्र ददर्श पथि राक्षसम् । द्रुतं च क्रूरकर्माणं दृष्ट्वा भक्षितुमागतम्

ເມື່ອອອກເດີນທາງກັບເຮືອນ ທ່ານໄດ້ເຫັນຣາກະສະ (ຍັກ) ຢູ່ກາງທາງ—ວ່ອງໄວ ແລະໂຫດຮ້າຍໃນການກະທໍາ—ກໍາລັງເຂົ້າມາເພື່ອກິນທ່ານ.

Verse 31

तस्य दर्शनमात्रेण वज्रलेपः सुदारुणः । वाराणसीसमुद्भूतो भस्मसादभवत्क्षणात्

ພຽງແຕ່ເຫັນທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຖືກຄຸ້ມດ້ວຍ “ວັດຊະຣະ-ເລປະ” ອັນແຂງກະດ້າງແລະນ່າຢ້ານ—ຜູ້ເກີດຂຶ້ນຈາກວາຣານາສີ—ກໍກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າໃນພິບຕາ.

Verse 32

जन्मकोटिशतेनापि यो न शक्यो व्यपोहितुम् । तत्पापपर्वतान्मुक्तः कृष्णपांथिकदर्शनात्

ບາບນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນເຖິງຈະເກີດມາຮ້ອຍໂກຕິຄັ້ງກໍຍັງບໍ່ອາດກໍາຈັດໄດ້; ແຕ່ທ່ານກໍພົ້ນຈາກພູເຂົາແຫ່ງບາບນັ້ນ ເພາະໄດ້ເຫັນນັກເດີນທາງຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະກຣິດນະ.

Verse 33

दग्धेऽथ क्रूरभावे तु घनमुक्तो यथा शशी । रेजे पुण्यप्रकाशेन कृष्णपांथिकदर्शनात्

ເມື່ອຄວາມໂຫດຮ້າຍໃນໃຈຖືກເຜົາຜານໝົດໄປ ລາວກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງດວງຈັນທີ່ພົ້ນຈາກເມກ ໂດຍປະກາຍບຸນ ເນື່ອງຈາກໄດ້ເຫັນນັກເດີນທາງຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິຊນາ).

Verse 34

ततोऽभिमुखमभ्येत्य द्वारकापथिकं मुदा । ननाम श्रद्धया भूमौ तद्दर्शनमहोत्सवः

ຈາກນັ້ນ ລາວເຂົ້າໄປຫາຢ່າງຊື່ນບານ ເຜີຍໜ້າຕໍ່ໜ້າ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນດິນດ້ວຍສັດທາ ຕໍ່ນັກເດີນທາງຜູ້ມຸ່ງໄປດວາຣະກາ ນັບຖື darśana ນັ້ນເປັນມະໂຫລານະງານບຸນ.

Verse 35

नत्वाऽथ विस्मितः प्राह अहोऽद्य तव दर्शनात् । गतो घोरतमो भावः प्राप्ता संसिद्धिरुत्तमा

ເມື່ອກົ້ມກາບແລ້ວ ລາວເວົ້າດ້ວຍຄວາມພິສົດວ່າ: “ໂອ! ມື້ນີ້ ແຕ່ໄດ້ເຫັນເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ອາລົມອັນນ່າຢ້ານທີ່ສຸດຂອງຂ້ອຍກໍຈາກໄປ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານອັນສູງສຸດ.”

Verse 36

कस्मात्त्वमागतो भद्र प्रभावः कीदृशस्तव । वज्रलेपस्तु काश्यां वै दग्धस्ते दर्शनादनु

“ເຈົ້າມາຈາກໃສ ໂອ ຜູ້ດີ? ອຳນາດຂອງເຈົ້າເປັນແນວໃດ? ເພາະຢູ່ກາຊີ ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວັດຊຣະ-ເລປະ’ ນັ້ນ ໄດ້ຖືກເຜົາຜານແທ້ໆ ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນເຈົ້າ.”

Verse 37

वसिष्ठ उवाच । इत्येवं राक्षसेनोक्तं श्रुत्वा कृष्णस्य पांथिकः । विस्मयं परमापन्नः प्राह तं हर्षमानसः

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຣາກຊະສະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນັກເດີນທາງຜູ້ເປັນສາວົກຂອງພຣະກຣິດສະນະ ກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ຕອບກັບເຂົາ.

Verse 38

पांथिक उवाच । श्रीमद्द्वारवतीं दृष्ट्वा ह्यागतोऽस्म्यत्र राक्षस । वज्रलेपहरोऽस्माकं प्रभावः कृष्णदर्शनात्

ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກກ່າວວ່າ: «ໂອ ຣາກະສະ! ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ດວາຣະວະຕີ (ດວາຣະກາ) ອັນສະຫງ່າງາມ ແລ້ວຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້. ອານຸພາບຂອງພວກເຮົາ—ເກີດຈາກການໄດ້ດາຣະຊັນພຣະກຣິດສະນະ—ສາມາດລຶບລ້າງໂທດ ‘ວັຊຣະເລປ’ ໄດ້»។

Verse 39

गोमत्यां यः सकृत्स्नात्वा पश्येत्कृष्णमुखांबुजम् । सर्वानुद्धरते पापादपि त्रैलाक्यदाहकात्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລ້ວໄດ້ເຫັນໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຍົກທຸກຄົນອອກຈາກບາບ ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ເຜົາໄໝ້ສາມໂລກາ।

Verse 40

वसिष्ठ उवाच । इत्युक्तो राक्षसो हृष्टः शुद्धात्मा भक्तिसंयुतः । नत्वा प्रदक्षिणं कृत्वा संप्राप्तो द्वारकां तदा

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ຣາກະສະນັ້ນກໍຍິນດີປິຕິ—ຈິດໃຈບໍລິສຸດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ. ລາວກໍກົ້ມນົບ ແລະເຮັດປະດັກຊິນາ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຮອດດວາຣະກາໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 41

गोमत्यां स तनुं त्यक्त्वा प्राप्तोऽसौ वैष्णवं पदम् । स्तूयमानः सुरेशानैर्गधर्वैः पुष्पवृष्टिभिः

ທີ່ນັ້ນ ໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ລາວລະທິ້ງກາຍ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄວສະນະວະ. ລາວຖືກສັນລະເສີນໂດຍຈອມເທວະ ແລະໂດຍຄັນທະວະ ທ່າມກາງຝົນດອກໄມ້ທີ່ປອຍລົງ.

Verse 42

इत्थं महाप्रभावो हि द्वारकायाः प्रकीर्त्तितः । न प्ररोहंति पापानि यस्याः पांथिकदर्शनात् । द्वारकायां तु किं वाच्यं न प्ररोहंति पातकम्

ດັ່ງນີ້ ມະຫາອານຸພາບຂອງດວາຣະກາໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ: ໃນດິນແດນນັ້ນ ບາບບໍ່ອາດງອກຮາກ ແມ່ນແຕ່ເຫັນຜູ້ຈາລິກຂອງນາງພຽງຢ່າງດຽວ. ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງອີກເຖິງດວາຣະກາເອງ—ທີ່ນັ້ນ ຄວາມຜິດບໍ່ງອກຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 43

इत्येतत्कथितं राजन्यत्पृष्टोहं त्वयाऽनघ । सर्वक्षेत्रोत्तमं क्षेत्रं वज्रलेपविनाशनम्

ໂອ ພະຣາຊາ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງແລ້ວຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ. ກະເສດຣະນີ້ເປັນກະເສດຣະອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະທໍາລາຍຄວາມທຸກ ‘ວັຊຣະ-ເລປ’ ໄດ້.

Verse 44

श्रीप्रह्लाद उवाच । वसिष्ठेनोदितं श्रुत्वा दिलीपो हृष्ट मानसः । द्वारकां क्षेत्रराजं तं ज्ञात्वा च विस्मयं ययौ

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາສອນທີ່ວະສິດຖະໄດ້ກ່າວ, ດິລີປະກໍມີໃຈຍິນດີ. ເມື່ອຮູ້ວ່າ ດວາຣະກາ ເປັນຣາຊາແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດ, ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ.

Verse 45

ययौ द्वारवतीं हृष्टो देवदेवस्य सादरम् । कृष्णं दृष्ट्वा परां सिद्धिं संप्राप्तो देवमंदिरे

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ລາວໄດ້ໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ເພາະເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະເທວະ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ພຣະກຣິດສະນະ, ລາວບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ແລະເຂົ້າເຖິງພຣະວິຫານເທວະ.