Sukta 46

Mantra 1

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम् ॥

ಹೇ ಪುರುವಸು, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಹೇ ಪ್ರಣೇತ—ನಾವು ನಿನ್ನವರೇ, ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರು; ನೀನು ನಮ್ಮ ನಾಯಕ; ನಿನ್ನ ಹರಿ (ಹರೀ) ಸಮಾನ ವೇಗಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 2

त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम् ॥

ಹೇ ಅದ್ರಿವೋ (ವಜ್ರಧಾರಿ), ನೀನೇ ಸತ್ಯ; ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷೆಗಳ ದಾತನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ರಯಿಗಳ—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಧನಗಳ—ದಾತನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 3

आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः ॥

ಓ ಶತಮೂತೇ, ಓ ಶತಕ್ರತೋ! ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗೀರುಗಳಿಂದ ಏಳುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯಿಂದ ಋಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः ॥

ನಿಜವಾಗಿ ಸುನೀತನಾದವನು ಆ ಮನುಷ್ಯನು—ಯವನನ್ನು ಮರುತರು, ಅರ್ಯಮನ್ ಮತ್ತು ಅದ್ರುಹ ಮಿತ್ರನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಋತದ ಸತ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा ॥

ಗೋಮತ್ ಮತ್ತು ಅಶ್ವವತ್ ತೇಜಸ್ವಿ ಧನವನ್ನು ಹಾಗೂ ಸುವೀರ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆದಿತ್ಯರ ಜೂತದಿಂದ ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಬಹುಜನ-ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ ರಾಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे ॥

ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನೇ—ದಾನಕರ್ತನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನೇ—ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ: ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ, ನಿರ್ಭಯ. ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ರಾಯ (ಧನ-ಸಂಪತ್ತು)ದ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 7

तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम् ॥

ಅವನಲ್ಲೇ ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ನಿರ್ಭಯ ಸಹಾಯಗಳು ಇವೆ—ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ. ಸಪ್ತಯ (ಏಳು-ಜೂತ) ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರಲಿ—ಪುರೂವಸು, ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಮದ (ಆನಂದೋನ್ಮಾದ)ಕ್ಕಾಗಿ; ಹರಿ (ಕಂದು/ಹಳದಿ) ಅಶ್ವಗಳು ಸುತ ಸೋಮ (ಪೀಡಿತ ಸೋಮ)ವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಲಿ.

Mantra 8

यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಮದ (ದಿವ್ಯಾನಂದ)ವು ಅತ್ಯಂತ ವರಣೀಯ; ವೃತ್ರಹನತೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ. ನೀನು ನೃಭಿಃ (ಮಾನವೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ) ಸ್ವಃ (ಸ್ವರ್ಗ-ಪ್ರಕಾಶ)ವನ್ನು ಪಡೆದವನು; ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರ (ಅತಿಕಠಿಣ/ಅಜೇಯ)ನಾಗಿರುವ ನೀನು—ಆ ವಿಜಯೀ ಬಲವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಚೇತನಗೊಳಿಸು.

Mantra 9

यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे ॥

ಯಾರು ದುಸ್ತರನಾಗಿ ಜಯಿಸಲು ಕಠಿಣನೋ, ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟವಸ್ತುಗಳ ಧಾರಕನೋ, ನಿಜವಾಗಿ ಶ್ರವಣ-ಅನುಸರಣೀಯನೋ, ಮತ್ತು ವಾಜಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯಬಲವಾಗಿ ಇರುವನೋ—ಹೇ ಅತಿಶಕ್ತನೇ, ಹೇ ವಸು (ಸಮೃದ್ಧಿದಾತಾ), ನಮ್ಮ ಸೋಮ-ಸವನಗಳಿಗೆ ಬಾ; ಜ್ಞಾನಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಗೋಮಯ ವ್ರಜ—ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋಶಾಲೆಗೆ ನಾವು ತಲುಪೋಣ.

Mantra 10

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह ॥

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಂತೆ, ಅಶ್ವಬಲದಿಂದಲೂ ರಥಬಲದಿಂದಲೂ, ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡು; ಹೇ ಮಹಾನೇ, ನಮ್ಮ ವರಿವಸ್ಯ—ವಿಸ್ತೃತ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತ ಚಲನೆ—ವರ್ಧಿಸು.

Mantra 11

नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ ॥

ಹೇ ಶೂರ, ನಿನ್ನ ರಾಧಸ (ದಾನ)ಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾರೆ—ಅದು ಸರ್ವತ್ರ ಅಪಾರ. ಹೇ ಮಘವನ್, ನಮಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರು; ಹೇ ಅದ್ರಿವೋ (ಕಲ್ಲುಧಾರಿ), ಈಗಲೂ ನೀನು ವಿಜಯೀ ವಾಜಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಧಿಯೋ (ಚಿಂತಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಾಪಾಡಿದ್ದೀ.

Mantra 12

य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः ॥

ಯನು ಉನ್ನತನು (ಋಷ್ವ), ಶ್ರವಣವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಸಖನು—ಅವನೇ ಬಹುಸ್ತುತನು; ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನೂ ಉಂಟಾಗುವಿಕೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು. ಅವನನ್ನೇ—ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಎಲ್ಲ ಮಾನವ ಯುಗಗಳು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತವೆ; ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸ್ರುಚಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದವರು ಅವನ ತವಿಷಾ (ಮಹಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 13

स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत् ॥

ವಾಜಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮ ಅವಿತಾ (ರಕ್ಷಕ-ಸಹಾಯಕ)ನಾಗಲಿ—ಪುರೂವಸು, ಅನೇಕ ಸಂಪತ್ತಿನವನು; ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ನಾಯಕನಾಗಲಿ. ದಾನಶೂರ ಮಘವ, ವೃತ್ರಹಾ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.

Mantra 14

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा ॥

ಸೋಮಮದಗಳಲ್ಲೇ, ಮಹಾ ಗಿರೆಯಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ವೀರನನ್ನು ಹಾಡಿರಿ—ವಿಶಾಲ ವಿವೇಕದ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ವಚನವು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗುವಂತೆ, ಸಮರ್ಥ ಕರ್ತನಂತೆ ಅವನ ನಾಮವು ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವಂತೆ.

Mantra 15

ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ ॥

ಹೇ ಪುರುಹೂತ (ಬಹಳರಿಂದ ಆಮಂತ್ರಿತ) ಇಂದ್ರನೇ! ನೀನು ತನುವಿಗೆ (ದೇಹಕ್ಕೆ) ರೇಕ್ಣ (ಸಂಪತ್ತು) ನೀಡುವವನು, ವಸು (ಧನ) ನೀಡುವವನು, ವಾಜಗಳ (ಬಲ-ವಿಜಯಗಳ) ಸಮೃದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದಾತನು; ಈಗಲೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಜಯೀ ಅಶ್ವ-ಶಕ್ತಿ (ವಾಜಿನ್) ಅನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಇದೀಗ, ನಂತರವೂ.

Mantra 16

विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ ॥

ಎಲ್ಲ ವಸುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಯಸಲ್ಪಡುವವನು; ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿ ಮತ್ತು ರೂಪ-ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಸಹ ಅವನು ಮೀರಿಸಿ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಚೇತನ್ಯದ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿಸು—ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಅದನ್ನು ಮೀರಿಸು.

Mantra 17

महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा ॥

ಮಹತ್ತಿಗಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ನಾವು ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ—ಹೇ ಮೀಳ್ಹುಷ (ಉದಾರ ದಾತ), ಬರಲು ಸಿದ್ಧನಾದ, ಬಂದಿರುವವನೇ! ಯಜ್ಞಗಳೂ ಪ್ರೇರಿತ ಗೀತೆಗಳೂ ಮೂಲಕ ನೀನು ಮಾನವರ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೀಯ; ಮರುತ್ಗಳನ್ನೂ ನೀನು ಮುಂದೂಡುತ್ತೀಯ. ನಾನು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದಲೂ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರದ ವಾಣಿಯಿಂದಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇನೆ.

Mantra 18

ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे ॥

ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಉಗ್ರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವರು, ಹರಿವ ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡವರು—ಅವರ ಯಜ್ಞವು ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ, ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಮುಂದುವರಿಯಲಿ; ಮಹಾ-ನಾದಿಗಳ (ಮಹಿಷ್ವಣೀನಾಂ), ತುವಿ-ನಾದಿಗಳ (ತುವಿಷ್ವಣೀನಾಂ) ಸುಮ್ನ—ಮಂಗಳಾನಂದ—ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

Mantra 19

प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ಶವಿಷ್ಠ—ಬಲದಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ—ದುರ್ಮತಿಗಳ ಪ್ರಭಂಗ, ವಕ್ರ-ವೈರಿಚಿಂತನೆಗಳ ಭಂಗವನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ತರು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮತ್ತ ರಯಿ—ಯುಕ್ತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿ—ಯನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು, ಹೇ ಮತೆ; ಜ್ಯೇಷ್ಠ—ಪರಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ—ಪೂರ್ಣತಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಜಾಗೃತ ಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿಸು.

Mantra 20

सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् ॥

ಹೇ ಸನಿತಃ—ವಿಜಯಿ, ಸುಸನಿತಃ—ಸು-ವಿಜಯಿ—ಉಗ್ರ, ಚಿತ್ರ, ಚೇತಿಷ್ಠ—ಅತಿವಿವೇಕಿ, ಸೂನೃತ—ಸತ್ಯವಾಣಿ—ಪ್ರಾಸಹಾ, ಸಮ್ರಾಟ್, ಸಹುರಿ—ಸಹನಶೀಲ—ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಯಿಸು; ಮತ್ತು ವಾಜಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಪೂರ್ವ್ಯ—ಪ್ರಾಚೀನ—ಭುಜ್ಯು—ಭೋಗವಂತ/ಆನಂದಕರ್ತ—ನನ್ನು ಧರಿಸು, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬಲದ ಪೂರ್ಣತೆ (ವಾಜ)ಯಲ್ಲಿ.

Mantra 21

आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे ॥

ಅವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿ—ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯದವನು (ಅದೇವ) ಆದರೂ ಪೂರ್ಣತಮ ಅರ್ಪಣವನ್ನು (ಪೂರ್ತಮ) ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು. ಹೇಗೆ ಅಶ್ವ್ಯ ವಿಶನು ಪ್ರಥುಶ್ರವಸಿ ಕಾಣೀತದಲ್ಲಿ, ಉಷಸ್ಸು ಉದಯಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ.

Mantra 22

षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा ॥

ಅಶ್ವಬಲದ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಆಯುತ—ಸಾಧನೆಯ ಆಸನದಂತೆ ದಶಸಹಸ್ರಗಳು; ಒಂಟೆಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತು ನೂರು; ಶ್ಯಾವೀ (ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ)ಗಳ ಹತ್ತು ನೂರು; ತ್ರ್ಯರುಷೀ (ತ್ರಿವರ್ಣ-ರಕ್ತಿಮ)ಗಳ ಹತ್ತು ನೂರು; ಗೋವುಗಳ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ—ಇಂತೆ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮೃದ್ಧಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 23

दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः ॥

ಋದ್ಧರಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವರಗಳ ಜಯಕರರು, ವೇಗಶಾಲಿಗಳಾದ ಹತ್ತು ಶ್ಯಾವಾ (ಅಂಧಕಾರ-ಶಕ್ತಿಗಳು)—ಮಥನಕಾರರಂತೆ—ನೇಮಿ (ಚಕ್ರದ ಅಂಚು)ಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಚಲನೆಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಯುಕ್ತ ಪರಿವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Mantra 24

दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः ॥

ವಿಸ್ತೃತ-ಶ್ರವಸ್ಸುಳ್ಳ ಕಾಣೀತ (ಕಾನೀತ)ನ—ಸುಸಮೃದ್ಧ, ಸುಧಾನವಂತ—ಈ ದಾನಗಳು. ಸುವರ್ಣ ರಥವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವನು ಅತಿಮಹಾದಾತಾ ಸೂರಿ ಆಯನು; ಅವನು ಶ್ರವಸ್ (ಯಶಸ್ಸು)ವನ್ನು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಸುರಿಯುವಂತೆ—ಅಕ್ಷಯ ತೇಜೋಮಯ ಕೀರ್ತಿಯಾಗಿ—ಮಾಡಿದನು.

Mantra 25

आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने ॥

ಹೇ ವಾಯು, ಮಹಾ ವಿಸ್ತಾರ (ತನೆ)ಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪಾಜಸ್ (ಶಕ್ತಿ-ಪ್ರಭೆ)ಗಾಗಿ ಬಾ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಬಹಳವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ—ಹೌದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಸಹ, ನಿನ್ನ ದಾನ ಇಳಿಯಲು ವಿಶಾಲ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 26

यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः ॥

ಯಾರು ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತು ಬಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಉಷಾ-ಗೋಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ—ಎಪ್ಪತ್ತರಗಳ ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಏಳು (ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತ ಸಪ್ತತೀನಾಮ್). ಈ ಸೋಮ-ಸುತಿಗಳಿಂದ, ಹೇ ಸೋಮಪಾ, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಾ—ಹೇ ಶುದ್ಧ-ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವವನೇ, ಶುಕ್ರಪೂತಪಾ!

Mantra 27

यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः ॥

ಯಾರು ನನಗೂ ಈ ಇದೇ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿದನು—ಚಿತ್ರ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ) ದಾನಕ್ಕಾಗಿ—ತಿರುಗುವ ಅಕ್ಷದ ಬಳಿ, ನಹುಷನಿಗಾಗಿ—ಸುಕೃತ್ವನ್ (ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವ)ಗಾಗಿ, ಸುಕೃತ್ತರ (ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ತೃ)ಗಾಗಿ—ಸುಕ್ರತುಃ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಂಕಲ್ಪವಂತ)ನು.

Mantra 28

उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत् ॥

ಉಚಥ್ಯ (ಉಚ್ಚರಿತ ಸ್ತುತಿ)ಯಲ್ಲಿ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವರಾಟ್ (ಸ್ವಯಂ-ಶಾಸಕ)ನಾಗಿರುವವನು—ಮತ್ತು ನೀನೂ, ಹೇ ವಾಯು, ಘೃತಸ್ನಾಃ (ಘೃತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶ-ಸ್ನಿಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತ) —ಅಶ್ವೇಷಿತ (ಅಶ್ವ-ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ), ರಜೇಷಿತ (ವಿಸ್ತೃತ ರಜ/ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ), ಶುನೇಷಿತ (ಶುನ/ಶ್ವಾನ-ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ): ಪ್ರಾಜ್ಮ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಪಥ; ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದೇ—ಈಗ, ಇಲ್ಲಿ.

Mantra 29

अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम् ॥

ನಂತರ, ಪ್ರಿಯ ಇಷಿರಾ (ಪ್ರೇರಕ)ನಿಗೆ, ಷಷ್ಟಿ ಸಹಸ್ರಾಸನಂ—ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಆಸನಗಳ ವಿಶಾಲ ಆಸನ—ಬರುತ್ತದೆ; ಅಶ್ವಗಳ ವೃಷಣಾಂ (ಉಕ್ಕುವ ಬಲ)ದಂತೆ.

Mantra 30

गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः ॥

ಹಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಹಿಂಡಿನತ್ತ ಹೇಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಧ್ರಯ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ—ಹೌದು, ನನ್ನ ಬಳಿಗೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ—ಚದುರಿದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವ, ಒಂದಾಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು.

Mantra 31

अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता ॥

ನಂತರ, (ಆ ಶಕ್ತಿ) ಗಣದೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿದಾಗ, ನೂರು ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿತು; ಮತ್ತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರೊಳಗೆ ಎರಡು ಸಾವಿರವನ್ನು ತಂದಿತು—ಯಾತ್ರೆಗೆ ಮತ್ತು ದೀಪ್ತಿಮಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಬಹುಗುಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಸೂಚನೆಗಳು.

Mantra 32

शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः ॥

ದಾಸ ಬಲ್ಬೂಥನಿಗೆ ನೂರು (ದಾನಗಳನ್ನು) ಪ್ರೇರಿತನಾದ ತರುಕ್ಷನು ನೀಡಿದನು. ಹೇ ವಾಯು, ಈ ಜನರು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇಂದ್ರನಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೇವರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಳಗಿನ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಾಗ.

Mantra 33

अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते ॥

ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಯೋಷಣಾ (ಸ್ತ್ರೀ-ಶಕ್ತಿ) ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ಅಶ್ವ್ಯ ಬಲದ ಮೇಲೆ ವಶತ್ವವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಸುವರ್ಣ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಅವಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.