Sukta 46

Mantra 1

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम् ॥

హే పురూవసు ఇంద్రా, హే ప్రణేతా—మేము నీ వారమే, నీచే రక్షింపబడువారము; హరుల (హరి-అశ్వాల) అధిపతీ, నీ శక్తులతో మేము స్థిరంగా నిలిచియున్నాము.

Mantra 2

त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम् ॥

హే అద్రివో (వజ్రధారీ), నీవే సత్యము; ‘ఇషా’ల దాతవని నిన్ను తెలుసుకొందుము, ‘రయి’ల (సమృద్ధుల) దాతవని నిన్ను తెలుసుకొందుము.

Mantra 3

आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः ॥

ఓ శతమూతే, ఓ శతక్రతో! నీ ఆ మహిమాన్ను లక్ష్యంగా కవిగాయకులు తమ గిరా (స్తుతివాక్యాలు)తో ఎదుగుతారు; ప్రేరిత వాణితో ఋషులు నిన్ను స్తుతిస్తారు.

Mantra 4

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः ॥

నిజంగా, మరుతులు, ఆర్యమా మరియు అద్రుహ (మోసం లేని) మిత్రుడు రక్షించే ఆ మానవుడు సునీథుడు (సుపథ-నేతృత్వం) అవుతాడు; అతడు ఋత (సత్య-నియమ) మార్గంలో నడుస్తాడు.

Mantra 5

दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा ॥

గోమత్ (గో-సంపద) మరియు అశ్వవత్ (అశ్వ-సంపద) ధనాన్ని, సువీర్య (శ్రేష్ఠ వీర్య-బలం) ను ధరించి, ఆదిత్యుల ప్రేరణతో అతడు వృద్ధి చెందుతాడు; ఎల్లప్పుడూ పురుస్పృహా (బహుజన-కాంక్షిత) రాయా (సంపద)తో మరింత సమృద్ధి పొందుతాడు.

Mantra 6

तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे ॥

ఆ ఇంద్రుని—దానదాతను, బలంలో మహాశక్తిమంతుడిని, నిర్భయుడిని—మేము ప్రార్థిస్తున్నాము. సమృద్ధి యొక్క అధిపతిని, రయి (ధన-ఐశ్వర్య) యొక్క స్వామిని మేము కోరుతున్నాము॥

Mantra 7

तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम् ॥

ఎందుకంటే ఆయనలోనే, ఆయనతో పాటు, అన్ని నిర్భయ సహాయాలు ఉన్నాయి. ఏడు-యోగాలు కట్టినవారు ఆయనను ఇక్కడికి తీసుకురావాలి—పురువసు (బహుధన) ఇంద్రుని—మద (ఆనందోన్మాదం) కొరకు; హరయః (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలు సుత (పిండిన) సోమాన్ని మోసుకొని రానివ్వండి॥

Mantra 8

यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः ॥

ఓ ఇంద్రా, వృత్రహన్! నీ మద (ఉత్సాహ-ఆనందం) అత్యంత వరణీయమైనది; అవరోధ-వధలో నీవే పరమశ్రేష్ఠుడు. నరశక్తులతో కలిసి నీవు స్వః (స్వర్గ-ప్రకాశం) ను స్వీకరించావు; యుద్ధాలలో నీవు దుస్తర (దాటలేనివాడు/అజేయుడు)—ఆ విజయబలాన్ని మా లోపల క్రియాశీలం చేయి॥

Mantra 9

यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे ॥

జయించుటకు దుర్లభుడైనవాడు, సమస్త ఇష్టసంపదలను ధరించినవాడు, శ్రవణీయుడూ అనుసరణీయుడూ, మరియు వాజములలో (విజయశక్తులలో) తరుతా—విజయబలం—గా ఉన్నవాడు; హే అత్యంత శక్తిమంతుడా, హే వసు (సంపదదాతా), మా సోమ-సవనములకు రా. జ్ఞాన-రశ్ములు సమృద్ధిగా ఉన్న గోమతి వ్రజం—ప్రకాశమయ గోశాల-ధామం—మేము చేరుదుముగాక.

Mantra 10

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह ॥

పూర్వకాలములో యథా, అలాగే మా కొరకు గవ్యః—ప్రకాశమునకు దారిని—విస్తృతముగా చేయుము; అశ్వబలముతోను, రథబలముతోను. హే మహామహ (మహత్తముడా), మా వరివస్య—విస్తారం, స్వేచ్ఛావకాశం, సమ్యక్ గతి—ఇవన్నీ పెంపొందించుము.

Mantra 11

नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ ॥

హే శూరా, నీ రాధస్—దానవైభవం—కు ఏ అంతమూ నేను సర్వథా కనుగొనలేను. హే మఘవన్, మాపై కరుణ చూపుము; హే అద్రివో (శిలాధారీ), ఇప్పటికీ నీవు వాజములతో (విజయశక్తులతో) మా ధియః—ప్రేరిత బుద్ధులను/ఆలోచనలను—ఆవిధ్ చేసి, రక్షించి పోషించితివి.

Mantra 12

य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः ॥

ఎత్తైనవాడు; శ్రవణాన్ని జాగృతం చేసే సఖుడు—ఆ బహుళ-స్తుతుడు సమస్త జన్మాలనూ, సమస్త భవాలనూ ఎరుగును. ఆ ఇంద్రునే—ఆ మహా తవిష్‌ను—యజ్ఞంలో స్రుచ్‌ (లడిల్) ను యథావిధిగా నిర్వహించువారు సహా, సమస్త మానవ యుగాలు హవనం చేస్తాయి.

Mantra 13

स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत् ॥

వాజాలలో (బల-సమృద్ధుల్లో) ఆయన మా సహాయకుడై ఉండుగాక—బహువసు సంపన్నుడు; ముందుగా నిలిచి మా పురస్థాతా (నాయకుడు) కావుగాక. ఆ మఘవా, ఆ వృత్రహా—మాకై అట్లే భవించుగాక.

Mantra 14

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा ॥

సోమ-మదాలలో, ఓ జనులారా, మీ వీరుణ్ని—మహా గిరాతో—గానంచేయండి: విశాల వివేకమున్న ఇంద్రుణ్ని. అప్పుడు వచనం శక్తిమంతమై ఫలించుగాక; ఆయన నామం ‘శ్రుత్య’ (శ్రవణీయ) గా వినిపించుగాక—సమర్థ కర్తలు చేయునట్లు.

Mantra 15

ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ ॥

ఓ పురుహూతా! నీవు తనువు (అస్తిత్వం)కు రేక్ణ (సమృద్ధి)నిచ్చేవాడవు; వసు (ధనం)నిచ్చేవాడవు; వాజముల (బల-సంపదల)లో దాతవు. మా అంతరంలో విజయవంతమైన వాజిన్ (అశ్వ-శక్తి)ను ఇప్పుడే—అప్పుడే—ప్రదానం చేయుము.

Mantra 16

विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ ॥

సర్వ వసువుల (సంపదల)లో అతడే కోరబడువాడు; తన వర్పస్/వర్పః (దీప్తి-ఉనికి, రూపం) మాత్రమేగానీ అతడు జయించి అదుపుచేయువాడు. ఇప్పుడే—అప్పుడే—మా చైతన్య-దారిద్ర్యంపై కరుణ చూపి, దానిని అధిగమింపజేసి మమ్మల్ని ముందుకు నడిపించుము.

Mantra 17

महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा ॥

మహత్త్వార్థం, నీ క్షేమం మరియు వృద్ధి కొరకు, మేము స్తోత్రంతో నిన్ను స్థిరపరుస్తాము—ఓ మీళ్హుష్ (ఉదార దాత), రాకకు సిద్ధమైనవాడా, వచ్చి చేరినవాడా. యజ్ఞములచేతను గీరలచేతను (ప్రేరిత మంత్రవాణులచేతను) నీవు మనుష్యుల విశ్వ-ప్రయత్నాన్ని పోషించుచున్నావు; మరుతులను కూడా నీవు ముందుకు నడిపించుచున్నావు. నమస్‌తో, గీరా (మంత్రవాణి)తో నేను నిన్ను గానము చేయుచున్నాను.

Mantra 18

ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे ॥

పర్వతాలపై ఉద్ధతమైన అడుగులతో వేగంగా పయనించే వారు, ప్రవాహాల్లా స్రవించే వారి శక్తులతో—వారి యజ్ఞం ఈ అధ్వర-యాత్రలో ముందుకు సాగుగాక. మహా-స్వణీ, తువి-స్వణీ (మహా-నాదులు, ప్రబల-నాదులు) వారి సుమ్నం—కల్యాణానుగ్రహం—ఈ అధ్వరంలో వృద్ధి చెందుగాక.

Mantra 19

प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते ॥

ఓ ఇంద్రా, అత్యంత శవిష్ఠ (అతిపరాక్రమశాలి), దుర్మతుల ప్రభంగం—దుష్ట, వంకర ఆలోచనల భంగం—మాకు తెచ్చి పెట్టు. అలాగే మాకు యుజ్య రయి—కార్యంలో జోడించదగిన సంపద-సమృద్ధిని—ప్రేరేపించు; మా మతే (జాగృత సంకల్పం) లో జ్యేష్ఠ—శ్రేష్ఠ, ఆద్య—పూర్ణతా-శక్తినీ ప్రేరేపించు.

Mantra 20

सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् ॥

ఓ సనితః సుసనితః—ఉగ్ర, చిత్ర, చేతిష్ఠ, సూనృత (సత్యవాక్కు) విజేతా—ప్రాసహా, సమ్రాట్, సహురి, సహంత—దాడిచేసే శక్తిని జయించి అణచు. అలాగే వాజాల క్షేత్రాలలో మాకు పూర్వ్య భుజ్యు—ప్రాచీన భోగ్యుడు/పాలకుడు—అతనిని నిలుపుకొని, కార్యసాధక బలపు పూర్ణతను ప్రసాదించు.

Mantra 21

आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे ॥

అతడు ఇక్కడికి రాగాక—దేవులతో కలిసి నడవకపోయినా సంపూర్ణ ఆహుతిని స్వీకరించువాడు; విస్తృత-యశస్సుగల కాణీతలో, ఉషస్సు పుటమరుస్తున్న వేళ, అశ్వారోహి వశుడు ఆమెను స్వీకరించినట్లే.

Mantra 22

षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा ॥

అశ్వ-బలం అరవై వేల; సాధన-ఆసనంగా పది పది వేల; ఉష్ట్రాలు రెండు వందలు; శ్యావాలు వెయ్యి; త్ర్యరుషీలు వెయ్యి; గోవులు పది వేల—ఇలా కొలిచిన సమృద్ధి సమకూరింది.

Mantra 23

दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः ॥

పది శ్యావ శక్తులు—ఋద్ధ-రయ, వేగవంతమైనవి, కోరిన వరాలను గెలుచుకునేవి—మథానిలా నేమిని కిందికి తిప్పాయి; గతి-చక్రాన్ని సమ్యక్ పరిభ్రమణంలో స్థాపించాయి.

Mantra 24

दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः ॥

ఇవి దానాలు—పృథు-శ్రవస్ (విస్తారమైన యశస్సు గల) కాణీతునివి; సురాధస్ (సత్కల్యాణ సమృద్ధి)తో పరిపూర్ణమైనవి. స్వర్ణమయ రథాన్ని దానమిచ్చి, అతడు అత్యంత ఉదారుడైన సూరి (దానాధిపతి) అయ్యాడు; వర్షంలా పొంగిపొర్లే యశస్సును—దీప్తిమంతమైన, చిరస్థాయీ కీర్తి ప్రవాహాన్ని—అతడు స్థాపించాడు.

Mantra 25

आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने ॥

హే వాయో, మా వద్దకు రమ్ము—మహే తనే (మహా విస్తరణ) కొరకు; యజ్ఞం కొరకు, మరియు దీప్త పాజస్ (బల-ప్రకాశం) కొరకు రమ్ము. ఎందుకంటే నీ దానార్థం మేము ఎంతో సిద్ధం చేసాము; అవును, ఇప్పుడే కూడా, నీ దానం అవతరించుటకు విశాలమైన ఆధారాన్ని మేము నిర్మించాము.

Mantra 26

यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः ॥

అతడు అశ్వములచే వహింపబడువాడు; ఉస్రా (ఉషస్సు-గావులు)తో నివసించువాడు—‘సప్తతులలో త్రి-సప్త, సప్త-సప్త’ (త్రిః సప్త సప్తతీనాం). ఈ సోమములచే, సోమసుత్ (సోమ-పిష్టి) రసములచే—హే సోమపా, దానార్థం రమ్ము; హే శుక్రపూతపా, శుద్ధీకృత దీప్తిని పానము చేయువాడా!

Mantra 27

यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः ॥

నన్ను కూడా—ఈ ఆత్మనే—చిత్ర (దీప్తిమయ) దానార్థం ఆనందింపజేసేవాడు; తిరుగుతున్న అక్షంలో, నహుషునికై—సుకృత (సత్కర్మకర్త) కొరకు, ఇంకా శ్రేష్ఠమైన సుకృతతరునికొరకు—అతడు సుక్రతు (దీప్త సంకల్పం/ప్రకాశ బుద్ధి గలవాడు).

Mantra 28

उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत् ॥

ఉచ్ఛరిత స్తోత్రంలో, రూపంలో స్వరాళ్ (స్వయంశాసకుడు) అయినవాడు; మరియు నీవు కూడా, ఓ వాయూ, ఘృత-స్నాః (నెయ్యిలాంటి దీప్తిలో స్నానించినవాడు); అశ్వ-ప్రేరణచే నడిపింపబడి, రజ (విస్తృత లోక/అంతరిక్ష) ప్రేరణచే నడిపింపబడి, శున (శ్వానసదృశ అన్వేషణ-వృత్తి) ప్రేరణచే నడిపింపబడి—గతి ముందుకు సాగుతుంది; ఇదే ఆ ‘తత్’—ఇప్పుడు, ఇక్కడే.

Mantra 29

अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम् ॥

అప్పుడు ప్రియమైన ఇషిరా (ప్రేరకుడు) కొరకు—షష్టి సహస్ర ఆసనం (అరవై వేల ఆసనాలు) వంటి—విస్తృత ఆధారం వస్తుంది; వృష్ణ అశ్వాల ఉప్పొంగే బలంలా.

Mantra 30

गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः ॥

గోవులు తమ యూథం (గుంపు) వైపు చేరినట్లు, ‘వధ్రయ’ (Vádhraya) అని పిలువబడే శక్తులు సమీపిస్తాయి—అవును, అవి నాకే సమీపిస్తాయి—చెదరిన సత్త్వాన్ని ఏకత్వంలో సమీకరించే సంగమ శక్తులను తీసుకొస్తాయి.

Mantra 31

अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता ॥

తర్వాత, (ఆ శక్తి) గణం (సమూహం)తో కలిసి కదిలినప్పుడు, వంద ఒంటెలను చలనం చేసింది; మరల ప్రకాశవంతుల మధ్య అది రెండువేల (తెచ్చింది)—యాత్రకూ, దీప్త శక్తుల వృద్ధికీ విడుదలైన బహుగుణ సామర్థ్యాల సంకేతాలు.

Mantra 32

शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः ॥

దాసుడు బల్బూతకు వందను—ప్రేరిత విప్రుడు తరుక్ష ఇచ్చాడు. ఓ వాయూ, ఈ జనులు ఆనందిస్తారు—ఇంద్రరక్షణలో ఆనందిస్తారు, దేవరక్షణలో ఆనందిస్తారు—ప్రాణమూ, దీప్త శక్తులూ అంతర్గత సముదాయాన్ని సురక్షితం చేసినప్పుడు.

Mantra 33

अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते ॥

అప్పుడు ఆ మహాశక్తి-స్వరూపిణి యోషణా మన వైపు తిరిగి వచ్చి, అశ్వ-బలంపై వశం (అధికారం) తెస్తుంది; స్వర్ణ-దీప్తితో అలంకృతురాలై ఆమె ముందుకు నడిపింపబడుతుంది.