Sukta 148

Mantra 1

मथीद्यदीं विष्टो मातरिश्वा होतारं विश्वाप्सुं विश्वदेव्यम् । नि यं दधुर्मनुष्यासु विक्षु स्वर्ण चित्रं वपुषे विभावम् ॥

マータリシュヴァンが彼を摩り出し、据え定めたとき、祭官ホータル――万事に巧み、万神に属する者――を立てた。そこで人の諸氏族は彼をそれぞれの民の中に置いた。光界の広く輝く力、きらめく多彩の姿として。

Mantra 2

ददानमिन्न ददभन्त मन्माग्निर्वरूथं मम तस्य चाकन् । जुषन्त विश्वान्यस्य कर्मोपस्तुतिं भरमाणस्य कारोः ॥

与えるそのときにも、我が思いは彼を見失わない。アグニは我が庇護となり――我は彼に歓びを得る。供物を携え進む歌い手の、彼のあらゆる業と、それに伴う讃歌とを、彼らが受け入れますように。

Mantra 3

नित्ये चिन्नु यं सदने जगृभ्रे प्रशस्तिभिर्दधिरे यज्ञियासः । प्र सू नयन्त गृभयन्त इष्टावश्वासो न रथ्यो रारहाणाः ॥

まことに、祭儀に仕える者らは、讃歌をもって彼を永遠の座に据え、そこに捉え置いた。望まれた祭式において彼を前へ導き、また掴み取る――突進のさなかに力をこめて曳く戦車の馬のように。

Mantra 4

पुरूणि दस्मो नि रिणाति जम्भैराद्रोचते वन आ विभावा । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरस्तुर्न शर्यामसनामनु द्यून् ॥

その驚異なる者は顎もって多くを払い除け、林の中に輝き、広く光を放つ。彼の後を風が追い、炎に吹きかける。速き射手の矢の飛翔のごとく、それは日々を貫いて走り、絶えることがない。

Mantra 5

न यं रिपवो न रिषण्यवो गर्भे सन्तं रेषणा रेषयन्ति । अन्धा अपश्या न दभन्नभिख्या नित्यास ईं प्रेतारो अरक्षन् ॥

敵も、襲う者も、彼が胎内にあるあいだは彼を傷つけ得ない。害する者は害し得ない。盲にして見えぬ彼らは、覗き見によっても打ち勝てない。永遠の護り手たちは、彼の前進の途において彼を守り抜いた。