Sukta 147

Mantra 1

कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः । उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः ॥

アグニ（Agni）よ、彼らはいかにして身を清めつつ汝に捧げ、力の満ち溢れる賜物をもって疾く進みゆくのか。幼子と子孫、その両つを据え置くとき、神々はṛta（宇宙の正序）の聖歌を鳴り響かせる。

Mantra 2

बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने ॥

アグニよ、最も若き者よ、自らの力をもつ者よ、最も豊かなものより捧げ出されたこのわが言葉に目覚めよ。礼拝者は汝を飲み、汝に従い、汝に和して歌う。われは汝の身そのものを礼拝する、アグニよ。

Mantra 3

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

アグニよ、汝の守護者たるマーマテーヤ（Māmateya）らは、盲き闇を見て、彼を禍より守った。万知の者よ、彼らを守れ。彼らは善をなす者である。敵どもが害そうと欲しても、少しも損なうことはできない。

Mantra 4

यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन । मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः ॥

アグニよ、われらのうち誰であれ、敵意を抱き害意に駆られて、二つの道—行いとことば—によって襲いかかる者がいるなら、その重き呪（まじない）は彼に返れ。汝はまた、邪なる言葉の汚れより、われらの身ある存在を清めよ。

Mantra 5

उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन । अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः ॥

また、知と力を誇りながら、死すべき者が死すべき者を二重の手だてで攻め立てるなら、そのことから我らを守れ、アグニよ――我らが告げ、讃えるときに。誰ひとり我らを不幸と邪道の道へ置くことなかれ。