Sukta 148

Mantra 1

मथीद्यदीं विष्टो मातरिश्वा होतारं विश्वाप्सुं विश्वदेव्यम् । नि यं दधुर्मनुष्यासु विक्षु स्वर्ण चित्रं वपुषे विभावम् ॥

మాతరిశ్వన్ మథించి ఆయనను వెలికి తీసి స్థాపించినప్పుడు—సర్వకౌశల్యముగల, విశ్వదేవ్యుడైన హోతృను—అప్పుడు మానవ వంశాలు ఆయనను తమ ప్రజల మధ్య నిలిపాయి: స్వర్లోకపు కాంతితో ప్రకాశించే, విచిత్రవర్ణమైన రూపంతో, విస్తృతంగా వెలిగే మహిమగా.

Mantra 2

ददानमिन्न ददभन्त मन्माग्निर्वरूथं मम तस्य चाकन् । जुषन्त विश्वान्यस्य कर्मोपस्तुतिं भरमाणस्य कारोः ॥

ఆయన దానం చేస్తూనే ఉన్నా నా మననం ఆయనను విడిచి తడబడదు; అగ్ని నాకు ‘వరూథ’—ఆశ్రయం—అవుతాడు; ఆయనలోనే నాకు ఆనందం. హవిని ముందుకు మోసుకెళ్లే గాయక-కవి చేసిన సమస్త కర్మలను, వాటితో కూడిన ఉపస్తుతిని వారు స్వీకరించుగాక.

Mantra 3

नित्ये चिन्नु यं सदने जगृभ्रे प्रशस्तिभिर्दधिरे यज्ञियासः । प्र सू नयन्त गृभयन्त इष्टावश्वासो न रथ्यो रारहाणाः ॥

నిత్యాసనంలో యజ్ఞీయ ఉపాసకులు స్తుతి-ప్రశంసలతో ఎవరిని పట్టుకొని స్థాపించారో—ఆయననే వారు ముందుకు నడిపించి, ఇష్ట యజ్ఞకర్మలో దృఢంగా పట్టుకుంటారు; రథ్య అశ్వాలు ఉత్సాహంగా దూసుకుపోయి లాగినట్లుగా.

Mantra 4

पुरूणि दस्मो नि रिणाति जम्भैराद्रोचते वन आ विभावा । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरस्तुर्न शर्यामसनामनु द्यून् ॥

ఆ అద్భుతమైన (అగ్ని) తన దవడలతో అనేకాన్ని చూర్ణం చేసి తొలగిస్తాడు; వనంలో విస్తార-దీప్తితో ప్రకాశిస్తాడు. అతని వెనుక వాయువు నడుస్తుంది, జ్వాలపై ఊదుతూ; ఆ జ్యోతి వేగవంతమైన బాణగతిలా దినదినమూ ఆగకుండా సాగుతుంది.

Mantra 5

न यं रिपवो न रिषण्यवो गर्भे सन्तं रेषणा रेषयन्ति । अन्धा अपश्या न दभन्नभिख्या नित्यास ईं प्रेतारो अरक्षन् ॥

గర్భంలో ఉన్న ఆయనను శత్రువులూ దాడిచేసేవారూ గాయపరచలేరు; హాని చేసేవారూ ఆయనకు హాని చేయలేరు. అంధులు, అపశ్యులు అయిన వారు తమ గూఢచర్యంతో కూడ ఆయనను జయించలేరు; నిత్య రక్షకులు ఆయన అగ్రగమనంలో ఆయనను కాపాడారు.