Parvati

Kasama ang Kanyang mga anak—sina Gaṇeśa, Skanda, at iba pa—at kasama si Girijā (Pārvatī), isinakatuparan Niya ang maningning na paghahari, at lumalakad-lakad nang walang pangamba.

Nang makita ni Himavān na ang Maheśa (Śiva) ay lubos na nakalubog sa banal na pag-aayuno at tapas, lumapit ang marunong na bundok kasama si Pārvatī, nagnanais masilayan ang malambot na “usbong ng lotus” ng Kanyang mga paa.

Dahil dito, sinunog ng Diyos ang mapagmataas na iyon; at nang masunog si Smara, si Pārvatī man ay napuno ng matinding hiya.

Wika ni Pārvatī: “Sino ka, at saan ka nagmula, na nag-anyong isang brahmacārin? Pinapaliwanag mo ang gubat na ito—magsalita, O pinakadakila sa mga nakaaalam ng Veda.”

Wika ni Pārvatī: “Makinig ka, O pinakamainam sa mga dwija, O may buhok na nakapulupot—pakinggan mo nang buo ang kabuuang salaysay ng aking buhay. Ang sinasabi ko sa iyo ngayon, sa diwa ng pagkakaibigan, ay totoo; ganyan nga at hindi iba.”

Sinabi ni Pārvatī: “Hanggang doon lamang ang alam ko—na may ibang dumating dito. Ngunit ngayon ay malinaw na ang lahat: ikaw, higit sa lahat, ay di-mapapatay at di-matatalo.”

O Diyosa, kapag natapos ni Umā ang mga itinakdang panata, kusa niyang muling matatamo ang anyo bilang Śailajā, ang isinilang sa Bundok.

Nang masabi niya iyon, si Girijā—malaya ang tinig—ay nagsalita kay Pinākin (Śiva); namumula sa galit ang kanyang mga mata, nakakunot ang kilay, at baluktot ang mukha.

“Ngayon ay ipaliliwanag ko yaong nagbibigay ng bunga ng pagtamasa at kalayaan.” Sinabi ni Gaurī: “O Panginoon ng mga diyos, si Savitrī ay tunay na nagbitiw ng sumpa—sa akin at kay Lakṣmī.”

Noong unang panahon, ang Deva Śaṅkara—si Nīlalohita—ay ikinasal nang ayon sa banal na ritwal sa Diyosa Haimavatī; at mula sa tuktok ng Himavān, kasama ang mga Gaṇeśvara (kanyang mga banal na pangkat), isinakatuparan niya ang sagradong…

Kaya, sa kagalang-galang na Liṅga Mahāpurāṇa, sa Pūrvabhāga, nagsisimula ang ika-102 kabanata na tinatawag na “Ang Pagsunog kay Madana (Kāma).” Wika ni Sūta: “O Vṛṣabhadhvaja (May Bandilang Toro), dahil sa tapasya ni Mahādevī Pārvatī, at…

Kaya nga, sa Śrī Liṅga Mahāpurāṇa, sa Pūrva-bhāga, nagsisimula ang ikawalongpu’t limang kabanata na tinatawag na “Panata nina Umā at Maheśvara.” Wika ni Sūta: “Sa lahat ng banal na pagtalima, matapos sambahin nang ganap ang Diyos ng mga…