Sati

Wika ni Satī: Noon, si Satī na puspos ng matinding poot ay tumitig kay Dakṣa na wari’y susunugin niya. Sa mabangis na titig—dahil siya’y inalipusta—tiningnan din niya ang lahat ng naroon.

Wika ni Satī: “O pinakamainam na kaibigan, higit na mahal kaysa buhay, ikaw ang aking sandigan sa tagumpay. Dali-daling tanungin si Rohiṇī kung saan patutungo ang Buwan na ito.”

Pagkaraang yumukod sa lubhang mapagpala at mahabaging Panginoon, si Satī—anak ni Dakṣa—ay nagsalita nang magkadikit ang mga palad, puspos ng debosyon at nakayukong may pagpapakumbaba.

Pagkarinig nito, ang Diyosa na si Satī, anak ni Dakṣa, ay ibinaba ang kanyang mga mata mula sa kanyang kamay (binuksan ang mga ito) at nagmuni-muni sa puso sa loob ng ilang sandali.

Magmadali at dalhin Siya rito kasama si Dākṣāyaṇī (Satī). Sa pamamagitan ni Śambhu, ang yogin na iyon, ang lahat ay magiging lubhang dalisay.

Sinabi ni Lomaśa: Si Dakṣāyaṇī ay nagtungo roon kung saan isinasagawa ang dakilang yajña. Pagpasok niya sa tahanan ng kanyang ama, nasaksihan niyang ito’y hitik sa maraming kababalaghan.

Sinabi ni Maitreya: Pagkasabi nito, tumahimik si Śaṅkara, iniisip ang kapalaran ni Satī sa magkabilang panig. Nais ni Satī na makita ang mga kamag-anak sa bahay ng ama, ngunit natatakot din sa babala ni Bhavān; kaya’t nag-aalinlangan ang…

Nang marinig ni Satī Dākṣāyaṇī, ang malinis na anak ni Dakṣa, ang usapan ng mga nilalang sa langit na lumilipad sa himpapawid, nalaman niya ang dakilang pagdiriwang ng handog para sa mga ninuno na isinasagawa ng kanyang ama. Nakita niya…

Nagpatuloy si Śrī Śukadeva Gosvāmī: Nang makita ni Panginoong Śiva, ang mabuting kaibigan ng lahat ng nilalang, na lubhang nababagabag ang mga nilalang dahil sa lasong kumakalat sa lahat ng dako, napuno siya ng habag. Kaya nagsalita siya…

Ang Nirguna Vidya (Kaalaman sa walang katangian) na iyon, na hindi makakamit kahit nina Hari, Hara, at iba pa, na pinakamahal sa mga banal at makakamit sa pamamagitan ng Samadhi, ay nagtatatag ng sarili sa kuweba ng puso ng isa na patuloy…

Si Madri, na ibinigay ang kanyang dalawang sanggol na anak kay Kunti, ay sumama sa kanya sa funeral pyre, na inuuna ang Dharma, dahil sa kanyang tunay na hangaring sundin ang landas ng mga tapat na asawa.

Isang mandirigma, na napatay ng isang kaaway, ay pumunta sa langit at nakakuha ng isang makalangit na dalaga sa isang lumilipad na karwahe. Samantala, ang kanyang asawa sa lupa, na inialay ang kanyang katawan sa apoy (Sati), ay sapilitang…