Deity · Ramcharitmanas
Parvati in the Ramcharitmanas
पार्वतीNamed in 286 verses
Speaks in 103 verses
In this book
Key chapters
The chapters where Parvati matters most.
सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का जन्म’, चित्त का संस्कार, दृष्टि का शुद्धीकरण, और रूप-माधुर्य के द्वारा सगुण ब्रह्म में मन का स्थिरीकरण। इस काण्ड में कथा-श्रवण स्वयं साधना बनता है: बाल-लीला और मिथिला-लीला ‘आकर्
भक्ति का जन्म-चरण: जिज्ञासा (प्रश्न) से श्रद्धा, फिर श्रद्धा से शरणागति। बालकाण्ड ‘सोपान’ में साधक को ‘कथा-प्रवेश’ का अधिकार देता है, जहाँ अहं-रहित प्रश्न (उमा) और कृपा-समाधान (शंकर) से मानस-सर में प्र
सोपान-प्रवेश: ‘दर्शन’ से ‘आसक्ति’ और ‘श्रद्धा’ से ‘वर-निश्चय’ तक। बालकाण्ड में भक्ति का जन्म ‘श्रवण-कीर्तन’ से नहीं, ‘साक्षात् रूप-दर्शन’ से भी होता है, नगर-नारी, बालक, मुनि-पत्नी, सबके हृदय में राम-रू
सोपान-प्रवेश: ‘श्रद्धा-विश्वास’ की देहरी पर खड़े होकर साधक गुरु-वंदना, सत्संग-महिमा, और राम-नाम/राम-गुण के प्रति अनुराग से ‘मानस’ में अवगाहन करता है। यह काण्ड जन्म-कथा से पहले ‘भक्ति की जन्मभूमि’ बनात
The first sopāna (step) where bhakti is born through śravaṇa-darśana: the seeker’s heart is trained to recognize divinity hidden in apparent childhood, humility, and ‘play’ (kautuka). In this passage,
राज्याभिषेक-उपरांत ‘धर्म-स्थापन’ और ‘भक्ति-स्थैर्य’ का सोपान: साधक के भीतर राम-राज्य (अन्तःकरण-राज्य) की प्रतिष्ठा, जहाँ सेवा, सत्संग, और नाम-स्मरण जीवन-व्यवस्था बनते हैं। यह चरण ‘फल-श्रुति’ द्वारा पा
Key episodes
Rama and Sita in the Flower Garden (Pushpavatika)
Ramcharitmanas 1.23-1.24
Every verse that names Parvati
286 verses
- 1.1.1
1) Nagpapakumbaba ako kay Vāṇī (Sarasvatī) at kay Vināyaka (Gaṇeśa), ang mga may-akda ng mga titik at ng kanilang mga pinagsama-samang kahulugan, ng kagandahang damdamin at mga sukat, at ang mismong tagapaglikha ng mga mapalad na simula.…
- 1.2.31
Muli ako ay yumuyukod kay Sarada, diosa ng pananalita, at sa ilog ng mga diyos: ang dalawa ay banal, at ang kanilang mga gawa ay kaaya-aya. Ang isa ay nag-aalis ng kasalanan sa pamamagitan ng pagligo at pag-inom, ang isa nama'y nag-aalis…
- 1.2.32
Kung, maging sa panaginip o sa totoong karanasan, ay magkaloob nina Shiva at Gauri ng kanilang biyaya sa akin, kung gayon ay agad mangyari ang lahat ng aking sinabi, at ang aking tula sa pangkaraniwang wika ay magtaglay ng kapangyarihan…
- 1.2.39
Nagsusujod ako sa pangalan ni Rama, ang pinakamabuti sa lahi ni Raghu, na siyang pinagmulan ng apoy, ng araw, at ng buwan. Ito ang mismong pag-iral ni Brahma, Vishnu, at Shiva, ang hininga ng mga Veda; ito ay walang katangian at walang…
- 1.3.43
Ang pangalan at ang pinangalanan ay magkatulad kapag naunawaan; ang pag-ibig sa pagitan nila ay kapwa, at ang Panginoon ay sumusunod sa pangalan. Ang pangalan at anyo ay dalawang katangian ng Panginoon, kapwa hindi masabi at walang simula…
- 1.3.53
Sa biyaya ng Nama, si Shambhu ay hindi napapwasan; bagama't ang kanyang mga kagamitan ay hindi mapalad, siya ay bukal ng lahat ng kapalaran. Si Shuka, si Sanaka at iba pa, ang mga siddha, mga rishi, at mga yogi, sa biyaya ng Nama ay…
- 1.4.66
Sa paraan ng pagtatanong ni Bhavani, at sa paraan ng panlilinaw at pagsagot ni Shankara, lahat ng ito kasama ang mga sanhi ay aawitin ko, na bubuo ng kuwento sa isang naratibong kakaiba at sari-sari. Sinumang hindi pa nakakarinig ng…
- 1.4.71
Kung paano ang Manas na ito ay nabuo, at para sa anong kadahilanan ito kumalat sa sanlibutan, ngayon ay aking isasalaysay ang kuwentong iyon, na gunita si Uma at Vrishaketu (Shiva).
- 1.5.79
Ang magandang Sarayu na may mabuting pangalan ni Rama ay dumadaloy at nagkakaisa sa banal na ilog, ang Ganges ng debosyon kay Rama. Ang dalisay na kaluwalhatian ni Rama at ng kanyang mga kapatid sa pakikipaglaban ay ang magandang dakilang…
- 1.5.84
Sa kanilang mga tingin, sa kanilang mga salita, at sa kanilang pagkikita, ang pag-ibig ay nanaig, na may malumanay at magkasanib na tawa. Ang kapatirang pagmamahal ng apat na kapatid ay lubhang napakabuti, tulad ng tamis at mababangong…
- 1.5.86
Ayon sa aking pag-unawa, binilang ko ang mga kabutihan ng mainam na tubig na ito, at matapos paliguan ang aking isipan dito, naalala ko si Bhavani at Shankara, at ang makata ay nagsasalaysay ng kasiya-siyang kuwento. Ngayon, itinatago sa…
- 1.5.93
Ikwento mo sa akin ang kuwentong iyon nang mahaba, panginoon ko, upang ang aking malaking kalituwan ay matanggal. Si Yajnavalkya ay nagsalita nang may ngiti: "Ang kadakilaan ng Panginoon ng angkan ng Raghu ay alam na alam mo. Ikaw ay…
- 1.5.95
Minsan, sa panahon ng Treta, nagpunta si Shambhu sa pantas na si Agastya, ang ipinanganak mula sa banga. Kasama niya ay si Sati, si Bhavani, ang ina ng mundo. Sinamba sila ng pantas, na alam na sila ang panginoon ng buong sansinukob.…
- 1.5.96
Habang naglalakad, pinag-isipan ni Shiva sa kanyang puso kung paano niya makakamit ang pagkakita sa Panginoon. Ang Panginoon ay isinilang sa anyong nakatago; kung pupunta ako, malalaman ng lahat. Matinding pangamba ang pumuno sa puso ni…
- 1.5.97
Humiling si Ravana na ang kanyang kamatayan ay dumating sa kamay ng isang tao, at ang Panginoon ay nais gawing totoo ang salita ni Brahma. "Kung hindi ako pupunta, magiging pagsisisi ito." Sa pag-iisip nito, hindi makahanap ng paraan si…
- 1.6.99
Sa sandaling iyon, nakita ni Shambhu si Rama, at napakalaking tuwa ang umusbong sa kanyang puso. Tinitingnan niya nang puno ang mga mata ang karagatan ng kagandahang iyon, ngunit alam na hindi angkop ang panahon, hindi siya nagpakilala.…
- 1.6.101
Si Vishnu, na nagkatawang tao para sa ikabubuti ng mga diyos, ay alam ang lahat, tulad ni Shiva, ang sumira sa Tripura. Maghahanap kaya siya, ang tahanan ng karunungan, ang asawa ni Lakshmi at kaaway ng mga asura, ng kanyang asawa tulad ng…
- 1.6.103
Bagaman si Shiva ay paulit-ulit na nagbigay ng paalala, ang kanyang turo ay hindi nakahanap ng lugar sa puso. Ngunit si Mahesa ay ngumiti at nagsalita, na sa kanyang kalooban ay nakilala ang makapangyarihang kapangyarihan ng maya ni Hari.
- 1.6.107
Nang marinig ang mga salita ni Rama, malumanay sa pananalita ngunit malalim sa kahulugan, isang matinding pagdududa ay bumangon. Si Sati, na ngayon ay natatakot, ay pumunta kay Mahesha; sa kanyang puso ay may mabigat na pasanin ng…
- 1.6.108
Hindi ko pinansin ang mga salita ni Shankara, at iniatang ko ang sarili kong kamangmangan kay Rama. "Anong sagot ang ibibigay ko kapag bumalik ako?" Isang matinding pagsusunog ng damdamin ang umusbong sa kanyang puso. Alam ni Rama na si…