Sukta 27

Mantra 1

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः ॥

เหล่ามนุษย์เรียกหาอินทระ (Indra) ผู้วางรากฐาน—เมื่อเขาทั้งหลายเทียมความคิดใคร่ครวญ (dhī) เข้าสู่เป้าหมายอันไกลยิ่ง. โอ้วีรบุรุษ ผู้ชนะเหนือมนุษย์ ผู้ยินดีในพลัง (śavas)—ขอจงแบ่งปันกับเรา ณ คอกโคอันอุดม (vraja) ฝูงโคอันสว่างไสว ดุจหมู่แห่งญาณรู้.

Mantra 2

य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः । त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः ॥

โอ้อินทระ ผู้เอื้อเฟื้อ (Maghavan) พลังพุ่งพล่าน (śuṣma) ที่เป็นของท่านนั้นมีอยู่—ขอจงสอนแก่สหายของเรา แก่พลังมนุษย์ผู้ร้องเรียกท่านเนืองนิตย์. เพราะท่านมั่นคง โอ้ผู้เอื้อเฟื้อ ผู้มีปัญญาหยั่งรู้กว้างไกล; ขอจงเพิ่มพูนและเปิดเผยทรัพย์ (rādhas) ที่ราวกับถูกปิดล้อมโอบรัดไว้.

Mantra 3

इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति । ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक् ॥

อินทระเป็นราชาแห่งโลกอันเคลื่อนไหวของหมู่ชน; เหนือแผ่นดิน ทรงปกครองสรรพสิ่งที่มีรูปหลากหลาย. จากอำนาจอธิปไตยนั้น พระองค์ประทานทรัพย์ (vasu) แก่ผู้ถวาย (dāśuṣ); แม้ถูกสรรเสริญจากเบื้องล่าง ก็ยังทรงเร่งเร้าให้ทานนั้นมุ่งมาถึงเรา.

Mantra 4

नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती । अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः ॥

แม้บัดนี้เอง อินทรา (Indra) ผู้เอื้อเฟื้อ ในการร้องเรียกร่วมกันของเรา ก็ทรงรวบรวมและทรงยึดไว้ซึ่งส่วนอันอุดมแห่งพลัง (vāja) เพื่อเป็นอุปการะแก่เรา ทักษิณา (dakṣiṇā—การถวาย/การประทาน) ของพระองค์ไม่เคยพร่อง; มันพอกพูนเพิ่มพูน—นำสิ่งอันพึงปรารถนามาสู่มนุษย์ และสู่สหายผู้แสวงหาเหล่ามิตรทั้งหลาย.

Mantra 5

नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय । गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

บัดนี้ อินทราเอ๋ย โปรดกระทำ “วริวัส” (varivas—ที่กว้างและเป็นอิสระ) เพื่อความมั่งคั่งของเรา; ขอให้จิตของเราหันไปหาพระองค์โดยสิ้นเชิง โอ้ผู้ประทานอันเอื้อเฟื้อ โปรดประทานความอุดมด้วยโค (gomat—ฝูงโคแห่งแสง), ด้วยม้า (aśvavat—พลังแห่งการเคลื่อน), และด้วยรถศึก (rathavat—พาหนะชัยแห่งการรุกหน้า); ข้าแต่เหล่าพลังแห่งความรื่นรมย์ โปรดคุ้มครองเราด้วยความสวัสดี (svasti) เสมอไป.