Sukta 27

Mantra 1

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः ॥

ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੂਰਲੇ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਨੀਂਹ ਧਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਨ੍ਰਿਸਾਤਾ (ਨਰ-ਜਿਤੂ), ਸ਼ਵਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ—ਗੋਮਤੀ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਗੋ-ਝੁੰਡ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਭਾਗ ਦੇ।

Mantra 2

य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः । त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਘਵਨ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸ਼ੁਸ਼ਮ (ਉਤਕਟ ਬਲ) ਹੈ—ਹੇ ਪੁਰੁਹੂਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਖਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਰ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਚੇਤਾ; ਜੋ ਰਾਧ (ਧਨ) ਘੇਰ ਕੇ ਬੰਦ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ।

Mantra 3

इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति । ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक् ॥

ਇੰਦਰ ਚਰਸ਼ਣੀ-ਜਨਾਂ ਦੇ ਚਲਦੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਭ ਉੱਤੇ ਉਹ ਅਧਿ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸੀ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਉਹ ਦਾਸ਼ੁਸ਼ (ਦਾਨੀ) ਨੂੰ ਵਸੂ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ; ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਸਤੁਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਧ (ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼) ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਚੋਦਦਾ ਹੈ।

Mantra 4

नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती । अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः ॥

ਹੁਣ ਵੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ—ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੇ ਆਹਵਾਨ ਵਿੱਚ—ਸਾਡੀ ਓਟ ਲਈ ਬਲ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ (ਵਾਜ) ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਅਖੁੱਟ ਹੈ; ਉਹ ਫੁੱਲਦੀ ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇੱਛਿਤ ਕਲਿਆਣ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਖੋਜੀ ਸਖਿਆਂ ਲਈ ਵੀ।

Mantra 5

नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय । गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੁਣ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਮੁਕਤ ਥਾਂ (ਵਰਿਵਸ) ਬਣਾਓ; ਹੇ ਮਘਵਨ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਓਰ ਮੁੜੇ। ਗੋਮਤ, ਅਸ਼ਵਾਵਤ, ਰਥਵਤ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੇ—ਹੇ ਆਨੰਦ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਵਸਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।