Sukta 27

Mantra 1

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ते यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता शवसश्चकान आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः ॥

যেতিয়া নৰসকলে দূৰ-লক্ষ্যলৈ ধিয়াসমূহ যুজি, ভিত্তি স্থাপন কৰি আহ্বান কৰে, তেতিয়া ইন্দ্ৰকেই ডাকে। হে শূৰ, নৃ-জয়ী, বলত আনন্দিত—গোমতী ব্ৰজত আমাৰ সৈতে ভাগ লোৱা; জ্ঞানৰ দীপ্ত গৱসমূহ আমাক দিয়া।

Mantra 2

य इन्द्र शुष्मो मघवन्ते अस्ति शिक्षा सखिभ्यः पुरुहूत नृभ्यः । त्वं हि दृळ्हा मघवन्विचेता अपा वृधि परिवृतं न राधः ॥

হে ইন্দ্ৰ, মঘৱন, তোমাৰ যি তীব্ৰ শুষ্ম আছে—হে বহুপূজিত, তাক আমাৰ সখিসকলক, তোমাক বহুবাৰ আহ্বান কৰা নৰ-শক্তিসকলক শিকোৱা। কিয়নো তুমি দৃঢ়, হে মঘৱন, বিচেতা; পৰিবৃত যেন আবদ্ধ ধনক বৃদ্ধি কৰি উলিয়াই দিয়া।

Mantra 3

इन्द्रो राजा जगतश्चर्षणीनामधि क्षमि विषुरूपं यदस्ति । ततो ददाति दाशुषे वसूनि चोदद्राध उपस्तुतश्चिदर्वाक् ॥

ইন্দ্ৰই জনসমূহৰ চলমান জগতৰ ৰজা; ভূমিৰ ওপৰত যি কিবা বিচিত্ৰ-ৰূপে আছে, সেয়াৰ ওপৰত তেওঁ অধিপতি। সেই ৰাজত্বৰ পৰা তেওঁ দাশুষক ধন-সম্পদ দিয়ে; তলৰ পৰা স্তৱিত হলেও, দানক আমাৰ ফালে প্ৰেৰণা কৰে।

Mantra 4

नू चिन्न इन्द्रो मघवा सहूती दानो वाजं नि यमते न ऊती । अनूना यस्य दक्षिणा पीपाय वामं नृभ्यो अभिवीता सखिभ्यः ॥

এতিয়াও মঘৱান ইন্দ্ৰ আমাৰ একেলগে আহ্বানত সহায়ৰ বাবে বল-সমৃদ্ধি (ৱাজ) সংযম কৰি ধৰি ৰাখে। যাৰ দক্ষিণা কেতিয়াও ক্ষয় নোহোৱা—সেই দক্ষিণা ফুলে-ফলে, বৃদ্ধি পায়; মানুহলৈ, আৰু সহচৰ-সখাসকললৈ (সখিভ্যঃ) কাম্য বস্তু আনি দিয়ে।

Mantra 5

नू इन्द्र राये वरिवस्कृधी न आ ते मनो ववृत्याम मघाय । गोमदश्वावद्रथवद्व्यन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

এতিয়া, হে ইন্দ্ৰ, ধনৰ বাবে আমাৰ কাৰণে বিস্তৃত মুক্ত স্থান (ৱৰিৱস) সৃষ্টি কৰা; হে মঘায়, আমাৰ মন তোমালৈ সম্পূৰ্ণ ঘূৰি আহক। গোমৎ, অশ্বৱৎ, ৰথৱৎ সমৃদ্ধি দান কৰি—হে আনন্দৰ শক্তিসকল, সদায় স্বস্তিভিৰে আমাক ৰক্ষা কৰা।