Opening the text

Sukta 6.22
Bharadvāja Bārhaspatya
Indra
Triṣṭubh (probable; needs verification)
บทสวดนี้สรรเสริญพระอินทร์ว่าเป็นผู้ควรแก่การอัญเชิญโดยสากล—ทรงสัตย์จริง ดุจโคผู้ทรงพละ และเป็นเจ้าแห่งฤทธิ์เดชอันได้ผลมากมาย (มายุ/มāyāḥ). บทสวดรำลึกถึงวีรกรรมอันต้านทานมิได้ของพระองค์ ทั้งการทำลายสิ่งที่ดูเหมือนเคลื่อนมิได้และการปลดปล่อยสิ่งที่ถูกผูกมัด แล้วจึงหันมาเชื้อเชิญโดยตรงให้พระอินทร์เสด็จมาสู่พิธีบูชาพร้อมด้วยกำลังที่เทียมไว้ (นิยุต/niyut). จุดมุ่งหมายคือทั้งการสรรเสริญและการอัญเชิญตามพิธี เพื่อขอความคุ้มครอง ชัยชนะ และการประทานพร ณ ยัชญะ
Mantra 1
य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः । यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्त्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान् ॥
มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่แท้จริงควรถูกเรียกโดยชนทั้งปวง—พระอินทระ; ข้าพเจ้าสรรเสริญพระองค์ด้วยถ้อยคำเหล่านี้. พระองค์ทรงปกครองดุจโคผู้ เป็นผู้เปี่ยมด้วยพลังอันองอาจ; ทรงจริงแท้ในสภาวะ เป็นพลังแห่งความมีอยู่โดยแท้ ทรงกระทำการนานาประการ และทรงยิ่งใหญ่ด้วยเรี่ยวแรง.
Mantra 2
तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम् ॥
บรรพชนของเรา—นวคฺวะ (Navagva) และฤๅษีทั้งเจ็ด—เร่งรุดแข่งขันเพื่อความบริบูรณ์แห่งพลัง จึงบรรลุถึงพระองค์: ผู้ไม่อาจถูกทำลาย ผู้พิชิต ผู้สถิตมั่นบนยอดเขา; ผู้มีวาจาไร้การทรยศ; ผู้แข็งแกร่งที่สุดด้วยความคิดที่เพ่งรวม.
Mantra 3
तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै ॥
เราทั้งหลายแสวงหาพระอินทระองค์นั้น เพื่อทรัพย์อันไพบูลย์นี้—ผู้มั่งด้วยวีรชน เต็มด้วยผู้คน และอุดมด้วยความเพิ่มพูน. ผู้ให้ไม่ขาด ผู้ไม่ชรา ผู้มีแสงสวรรค์—โอ้เจ้าแห่งม้าสีน้ำตาลทอง จงนำพระองค์มาที่นี่ เพื่อความปีติเร่าร้อนแห่งพลังของเรา.
Mantra 4
तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः ॥
ขอจงกล่าวแก่เราด้วยถ้อยคำแจ่มชัด: หากแม้ในกาลก่อน เหล่านักสรรเสริญเคยได้รับพระกรุณา (สุมนะ) ของท่าน โอ้อินทระ—บัดนี้ส่วนแบ่งของเราคือสิ่งใด และโภชนาที่เสริมกำลังแก่ความเพียรในการคั้นโสมของเราคือสิ่งใด? โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ ผู้มั่งคั่งกว้างไกล ผู้ปราบอำนาจอริ.
Mantra 5
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ ॥
ข้าพเจ้าถามท่าน—ผู้ถือวัชระ ผู้มั่นคงบนรถศึก—อินทระ; บทสรรเสริญของข้าพเจ้าที่สั่นไหวและคดเคี้ยวเคลื่อนไปสู่พระองค์. มุ่งสู่ผู้คว้าจับอย่างแรงกล้า ผู้รุกคืบมากครั้ง ผู้ประทานพลังอันพุ่งพล่าน; แสวงหาหนทาง มันไปถึงผู้เกรี้ยวกราดนั้น.
Mantra 6
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन् ॥
ด้วยฤทธานี้เอง—พระองค์ผู้เจริญยิ่งด้วยมายาอันก่อรูป ผู้ไวประหนึ่งจิต ผู้ทรงพลังด้วยเดชของตน—พระองค์ทรงใช้ภูผาทำลายแม้สิ่งที่ไม่หวั่นไหว สิ่งที่ถูกตรึงแน่น; ด้วยโอชะโดยกำเนิด พระองค์ทรงทลายเครื่องผูกมัดอันยึดแน่นอย่างกล้าหาญ โอ้ผู้ทรงฤทธิ์กว้างไกลในการกระทำ
Mantra 7
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि ॥
พระองค์นั้น—ผู้ทรงพลังยิ่งที่สุด—ด้วยความคิดใหม่เราปรารถนาจะโอบล้อมสรรเสริญ ดุจองค์โบราณ ในวิถีโบราณ. ขอพระอินทร์ ผู้ไร้ความโอหังแห่งตน พาเราดีงาม ข้ามพ้นทางผ่านอันยากยิ่งทั้งปวง
Mantra 8
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च ॥
ต่อชนผู้เป็นศัตรู จงลุกโพลงเผาผลาญ—ไฟแห่งปฐพี ไฟแห่งสวรรค์ และแห่งอันตรักษะ. จงแผดเผาเถิด โอ้พฤษภา จากทุกทิศด้วยเปลวเพลิงของท่าน; จงเผาผู้เกลียดชังพรหมัน (brahman)—จงเผาแผ่นดินและสายน้ำให้เป็นความร้อนรุ่มแก่เขา
Mantra 9
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः ॥
ท่านคือราชาแห่งหมู่ชนทิพย์ และราชาแห่งโลกที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน ผู้เห็นแจ่มด้วยรัศมี โอ้อินทระ จงวางพลังสายฟ้า—วัชระ (vajra)—ไว้ในพระหัตถ์ขวาเถิด ผู้ไม่ชรา จงหลั่งและจัดสรรมายา (māyāḥ) ทั้งปวง—พลังแห่งการก่อรูปให้สำเร็จ—ให้เป็นการงานแห่งแสงอันกว้างใหญ่เพื่อเรา
Mantra 10
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्त्सुतुका नाहुषाणि ॥
โอ้อินทระ จงเข้ามาใกล้และเทียมให้แก่เรา ซึ่งสวัสดิ (svasti) อันกว้างใหญ่และไม่ลวง เพื่อพิชิตอำนาจศัตรู ผู้ถือวัชระเอ๋ย ด้วยสิ่งนั้นจงทำให้แรงต้านของดาสะ (dāsa) และรูปการกีดขวางอันเป็นปฏิปักษ์ (vṛtra) ตลอดจนการก่อรูปฝ่ายตรงข้ามของนาหุษะ (Nāhuṣa) กลายเป็นสิ่งที่ขับไล่ได้โดยง่าย เพื่อให้ธรรมชาติอารยะ (Ārya) ก้าวหน้าไปด้วยชัยชนะ
Mantra 11
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक् ॥
โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ ผู้รู้แจ้ง จงมาหาเราพร้อมด้วยนิยุต (niyut) อันเทียมไว้ และพร้อมด้วยพรอันพึงปรารถนาทั้งปวง โอ้ผู้ว่องไวต่อยัญพิธี ไม่มีผู้ไร้เทพจะเลือกพลังเหล่านี้ได้ แม้เหล่าเทพก็หาได้ (หากไร้การอนุญาตของท่าน) ด้วยพลังเหล่านี้จงมาโดยเร็วสู่การเห็นอันชื่นบานของเรา และจงดื่มรสแห่งความปีติ
It is a praise-and-invocation hymn to Indra, declaring him the foremost god to be called by all peoples, recalling his power to break obstacles, and inviting him to come quickly to the sacrifice with boons.
In Vedic poetry, “bull” symbolizes overflowing strength, leadership, and virile energy. Here it highlights Indra’s commanding force and his ability to rule and protect.
Niyut refers to Indra’s yoked powers or harnessed energies (often imagined as teams that bring him swiftly). The hymn asks him to arrive with these powers and with every desirable gift for the worshipper.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.