Sukta 122

Mantra 1

प्र वः पान्तं रघुमन्यवोऽन्धो यज्ञं रुद्राय मीळ्हुषे भरध्वम् । दिवो अस्तोष्यसुरस्य वीरैरिषुध्येव मरुतो रोदस्योः ॥

โอ้ผู้เร่งร้อนด้วยเดชกล้า จงนำเครื่องบูชาที่ได้รับการพิทักษ์และน้ำหวานที่คั้นแล้ว (โสมะ) ออกมาเบื้องหน้า จงนำยัญพิธีไปถวายแด่รุทระ ผู้เยียวยาผู้เปี่ยมกรุณา จงสรรเสริญองค์มหาเทพผู้ทรงฤทธิ์แห่งฟากฟ้า พร้อมด้วยวีรชนของพระองค์คือหมู่มรุต ผู้ยืนดุจแล่งธนูที่อัดแน่นด้วยกำลัง อยู่ระหว่างสองโลก (ฟ้าและดิน)

Mantra 2

पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधध्या उषासानक्ता पुरुधा विदाने । स्तरीर्नात्कं व्युतं वसाना सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः ॥

ดุจภรรยาผู้ขยายความชื่นบานที่ถูกเรียกก่อนใคร อุษัส (รุ่งอรุณ) และนักตา (ราตรี) ผู้รู้แจ้งหลากหลายหนทาง ย่อมบำรุงคำอัญเชิญอันเก่าแก่ นางทั้งสองสวมอาภรณ์ที่แผ่กว้าง งามน่าชมด้วยศรีแห่งสุริยะ ส่องประกายด้วยรูปทอง—เปิดเผยการสลับเปลี่ยนอันเป็นระเบียบเพื่อเรา

Mantra 3

ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा ममत्तु वातो अपां वृषण्वान् । शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः ॥

ขอพลังผู้เคลื่อนไหวกว้างไกลจงทำให้เราชื่นบาน ขอวายุอันแข็งแรงผู้ชุ่มด้วยสายน้ำจงทำให้เราชื่นบาน โอ้อินทระและปัรวตะ จงลับคมพลังทั้งหลายให้แก่เรา แล้วขอเทพทั้งปวงจงเปิดที่กว้างให้แก่เรา

Mantra 4

उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै । प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः ॥

และขอให้เหล่านั้น—เพื่อเกียรติยศของข้าพเจ้า และเพื่อความก้าวหน้าที่ขาวสว่าง—เข้ามาใกล้ โดยมีการคุ้มครอง เพื่อให้อาวศิชะ (Auśija) จะได้อัญเชิญเรียกเขาทั้งหลาย. พวกท่านจงเตรียม ‘บุตรแห่งสายน้ำ’ (Apāṃ Napāt) ไว้เพื่อตนเอง; และจงนำ ‘มารดาทั้งสองแห่งราสปินะ’ (Rāspina) ออกมาข้างหน้า—พลังทั้งหลายผู้แบกไว้และหล่อหลอมการเติบโตของแสงภายใน.

Mantra 5

आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे । प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः ॥

ข้าพเจ้านำเสียงร้องแห่งความใฝ่ปรารถนามายังพวกท่าน เพื่อให้อาวศิชะ (Auśija) จะได้อัญเชิญ—ดุจเสียงเรียกอันใสกระจ่าง ดุจถ้อยประกาศที่ไปถึงส่วนอันควรได้. และเพื่อพวกท่าน ข้าพเจ้าจะกล่าวตรงไปยังผู้ประทานคือปูษัน (Pūṣan): ถึงการบรรลุทรัพย์แห่งอัคนี (Agni)—ขุมทรัพย์อันมั่นคงของไฟแห่งวิญญาณ.

Mantra 6

श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् । श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः ॥

โอ้มิตระและวรุณะ จงสดับคำวิงวอนของข้าพเจ้า; และจงสดับด้วย ณ ที่ประทับแห่งอำนาจของท่าน จากทุกทิศทุกทาง. ขอผู้ประทานการได้ยินจงสดับเรา—ขอให้มีการสดับอันสมบูรณ์. และขอให้สายน้ำ—แม่น้ำพร้อมด้วยนทีทั้งหลาย—เป็นทุ่งอันดีแก่เรา เป็นร่องน้ำกว้างเพื่อการดำเนินอันชอบธรรม.

Mantra 7

स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे । श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन् ॥

ข้าพเจ้าสรรเสริญทานนั้นของท่านทั้งสอง โอ วรุณะและมิตร: โคอันสว่างไสวร้อยตัว—ดุจรัศมี—ที่ปัชระ (Pajra) ได้มาจากการประลองแห่งความเจริญงอกงาม. แบกไว้ซึ่งรถแห่งการได้ยินอันดลใจ และรถอันเป็นที่รักของเหล่าเทพ เขาทั้งหลายมาถึงโดยพลัน พร้อมทั้งค้ำจุนโภชนาการและความบริบูรณ์ในทันที.

Mantra 8

अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः । जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः ॥

ข้าพเจ้าสรรเสริญความเอื้อเฟื้อของผู้ให้ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้; ขอให้เราทั้งหลายได้มาซึ่งมันร่วมกัน โอ นหุษะ (Nahusha) พร้อมด้วยวีรชนอันดี. ผู้อุปถัมภ์นั้น ผู้เปี่ยมด้วยพลังขับเคลื่อน ผู้มอบม้าและรถศึกแก่ปัชระ (Pajra)—ขอให้ผู้ให้ผู้สว่างไสวผู้นั้นแผ่ขยายทานนั้นมาถึงข้าพเจ้าด้วย: เครื่องอาศัยแห่งการเคลื่อนไหวอันมีชัย และกำลังที่จะพาดวงวิญญาณให้ก้าวไปข้างหน้า.

Mantra 9

जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् । स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिॠतावा ॥

ในหมู่มนุษย์ ผู้ใดเป็นปฏิปักษ์ต่อมิตรและวรุณะ และไม่คั้นน้ำแห่งการชำระให้แด่ท่านทั้งสอง—ผู้ทำร้ายด้วยสายตา—ผู้นั้นย่อมวางโรคไว้ในดวงใจของตนเอง เมื่อเขากดขี่ผู้ซึ่งดำรงอยู่ใน ṛta (ระเบียบสัจธรรม) ด้วยอำนาจแห่งโหตรา (พลังของปุโรหิต).

Mantra 10

स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः । विसृष्टरातिर्याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदमिच्छूरः ॥

เขา—บุตรแห่งนะหุษะ (Nahuṣa) ผู้ถูกเร่งเร้าด้วยฝีมืออันชำนาญ (dáṃsu)—ทรงพลังยิ่งกว่าหมู่ชนทั้งหลาย มีเกียรติยศมั่นคงเป็นที่เลื่องลือ. เขาเคลื่อนไปพร้อมทานที่ถูกปลดปล่อย ฝ่าทางอันแข็งแกร่งด้วยกำลัง; ในศึกทั้งปวง วีรบุรุษผู้นี้แสวงหาความรุกคืบอันมีชัยอยู่เสมอ.

Mantra 11

अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः । नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते ॥

ดังนั้น ขอให้เหล่ากษัตริย์—ผู้ยินดีด้วยน้ำอมฤตแห่งความไม่ตาย—มาสนองเสียงเรียกของผู้ให้ผู้ส่องสว่าง; รวดเร็วประหนึ่งการเคลื่อนของฟ้า นำพาพร (rādhas) ของผู้แสวงที่พึ่งมา เพื่อให้ผู้ทรงรถศึกได้รับการสรรเสริญด้วยความยิ่งใหญ่ของท่านทั้งหลาย.

Mantra 12

एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरित्यवोचन्दशतयस्य नंशे । द्युम्नानि येषु वसुताती रारन्विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम् ॥

“นี่คือหมู่ทัพ นี่คือรากฐาน ของผู้ให้ผู้ส่องสว่างผู้นั้น”—เขาทั้งหลายประกาศดังนี้ เพื่อส่วนแบ่งของทศตยะ (Daśataya). ในหมู่เขานั้น แสงแห่งอำนาจและความบริบูรณ์แห่งทรัพย์สินยินดีรื่นรมย์; ขอให้ทุกผู้คนได้บรรลุความเต็มเปี่ยมแห่งพลัง (vāja) ในเครื่องบูชาที่ถูกนำออกถวาย.

Mantra 13

मन्दामहे दशतयस्य धासेर्द्विर्यत्पञ्च बिभ्रतो यन्त्यन्ना । किमिष्टाश्व इष्टरश्मिरेत ईशानासस्तरुष ऋञ्जते नॄन् ॥

เราปีติยินดีในส่วนแห่งการให้ของทศตยะ (Daśataya); เขาทั้งหลายแบกและนำมาซึ่งกระแสแห่งโภชนาการ—สองครั้งห้าสาย—เป็นอาหารหล่อเลี้ยง. สิ่งนี้คืออะไร—ม้าอันพึงปรารถนา หรือรัศมีอันพึงปรารถนา? เหล่าผู้เป็นใหญ่เหล่านี้ ผู้ต้านทานมิได้ เร่งรุดไปข้างหน้าและทำให้มนุษย์เคลื่อนไหวออกเดิน.

Mantra 14

हिरण्यकर्णं मणिग्रीवमर्णस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः । अर्यो गिरः सद्य आ जग्मुषीरोस्राश्चाकन्तूभयेष्वस्मे ॥

ขอเทพทั้งปวงจงเปิดทางให้กว้างแก่เราสู่กระแสหลั่งไหลแห่งภาวะนั้น—ผู้มีหูทอง มีคอประดับมณี. ขอถ้อยคำอันประเสริฐจงมาถึงเราโดยฉับพลัน; และขอแม่โคแห่งอรุณอันสว่างไสวจงส่องประกายแก่เราทั้งสองด้าน—ทั้งโลกภายในและโลกภายนอก.

Mantra 15

चत्वारो मा मशर्शारस्य शिश्वस्त्रयो राज्ञ आयवसस्य जिष्णोः । रथो वां मित्रावरुणा दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः सूरो नाद्यौत् ॥

ของข้าพเจ้ามีสี่ประการ เป็นเชื้อสายของมศรศาระ (Maśarśāra); และมีสามประการ เป็นของพระราชาอายวสะ (Āyavasa) ผู้พิชิต. รถศึกของท่านทั้งสอง โอ้มิตรและวรุณะ—ผู้แล่นไปไกล มีบังเหียนผูกเทียมดี—ได้ส่องประกายขึ้นในวันนี้ดุจดวงอาทิตย์.