Sukta 122
Sukta 1.122
Rudra with the Maruts
अयं सूक्तः रुद्रं मरुद्भिः सह आह्वयति। सुगुप्तं सोमं यज्ञं च अग्रे नयत, भेषजं प्रसन्नं च शक्तिं प्रति—या वृष्ट्युद्गारिणं मरुत्गणं नियच्छति—इति प्रार्थयते। दिव्यस्य महिम्नः स्तुतिं संयोजयति—यः द्यावापृथिव्योर्मध्ये तिष्ठति—सह रक्षणाय, आयुष्ये, बलाय, जीवनयात्रायां जयवेगाय च याचनाभिः। भावः अद्भुतभयमिश्रितः सख्यभावश्च; भीषणं वन्यं रुद्रं विधिवत्कर्मणा मरुत्सामूहिकबलेन च उपसर्पति।
Mantras
Mantra 1
प्र वः पान्तं रघुमन्यवोऽन्धो यज्ञं रुद्राय मीळ्हुषे भरध्वम् । दिवो अस्तोष्यसुरस्य वीरैरिषुध्येव मरुतो रोदस्योः ॥
प्र वो रघुमन्यवः पान्तम् अन्धो यज्ञं च पुरः प्र वहत; मील्हुषे रुद्राय यज्ञं भरध्वम्। दिवोऽस्तोष्यसुरस्य वीरैर्मरुद्भिः सह; इषुध्येव रोदस्योर्मध्ये बलैः पूर्णा मरुतोऽवतिष्ठन्ते।
Mantra 2
पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधध्या उषासानक्ता पुरुधा विदाने । स्तरीर्नात्कं व्युतं वसाना सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः ॥
पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधाते उषासा नक्ता च पुरुधा विदाने। स्तरीर्नात्कं व्युतं वसानें सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः; ऋतस्य क्रमं नः प्रकाशयतः।
Mantra 3
ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा ममत्तु वातो अपां वृषण्वान् । शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः ॥
ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा, ममत्तु वातोऽपां वृषण्वान्। शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नः शक्तीः; ततो नो विश्वे देवाः वरिवस्यन्तु—आत्मनः स्वच्छन्दगतये जयवृद्धये च।
Mantra 4
उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै । प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः ॥
उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै । प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः ॥
Mantra 5
आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे । प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः ॥
आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे । प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः ॥
Mantra 6
श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् । श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः ॥
श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् । श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः ॥
Mantra 7
स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे । श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन् ॥
स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे । श्रुतरथे प्रिय्रथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन् ॥
Mantra 8
अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः । जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः ॥
अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः । जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः ॥
Mantra 9
जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् । स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिॠतावा ॥
जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् । स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिऋतावा ॥
Mantra 10
स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः । विसृष्टरातिर्याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदमिच्छूरः ॥
सः व्राधतः नहुषः दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः । विसृष्ट-रातिः याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदम् इच्छ् शूरः ॥
Mantra 11
अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः । नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते ॥
अथ ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः । नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते ॥
Mantra 12
एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरित्यवोचन्दशतयस्य नंशे । द्युम्नानि येषु वसुताती रारन्विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम् ॥
एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरिति अवोचन् दशतयस्य नंशे । द्युम्नानि येषु वसुताती रारन् विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम् ॥
Mantra 13
मन्दामहे दशतयस्य धासेर्द्विर्यत्पञ्च बिभ्रतो यन्त्यन्ना । किमिष्टाश्व इष्टरश्मिरेत ईशानासस्तरुष ऋञ्जते नॄन् ॥
मन्दा॑महे दश॑तयस्य धा॒सेः—द्विर्यत्पञ्च बिभ्र॑तः पोषणधाराः अन्नानि यन्ति। किमेतत्—इष्टाश्वा इष्टरश्मयः? एते ईशानासः तरुषः नॄन् ऋञ्जते—प्रेरयन्ति।
Mantra 14
हिरण्यकर्णं मणिग्रीवमर्णस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः । अर्यो गिरः सद्य आ जग्मुषीरोस्राश्चाकन्तूभयेष्वस्मे ॥
हिरण्यकर्णं मणिग्रीवम् अर्णः—तस्मै नः सर्वे देवाः वरिवस्यन्तु पन्थानम्। आर्यः गिरः सद्यः अस्मान् आजग्मुषीः स्युः, उष्राश्च भास्वराः उभयेष्वस्मे—अन्तर्बाह्ययोर्लोकेषु—चाकन्तु।
Mantra 15
चत्वारो मा मशर्शारस्य शिश्वस्त्रयो राज्ञ आयवसस्य जिष्णोः । रथो वां मित्रावरुणा दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः सूरो नाद्यौत् ॥
चत्वारो मे मशर्शारस्य शिशवः; त्रयो राज्ञः आयवसस्य जिष्णोः। हे मित्रावरुणा, वां रथः दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः—सुसंयत-रश्मिः—अद्य सूर इव व्यद्यौत्।
Frequently Asked Questions
The hymn chiefly worships Rudra together with the Maruts, his storm-like companions. Rudra is praised as both fierce and healing, while the Maruts represent powerful, coordinated divine energies.
It asks that the sacrifice—especially the Soma offering—reach Rudra properly, so his power becomes protective and healing rather than harmful. It also seeks strength, safe movement, and success for the worshippers.
The Maruts are portrayed as Rudra’s host and as forces that move between heaven and earth. Invoking them with Rudra emphasizes disciplined storm-energy: courage, vitality, and protection working together.
Ask anything about Sukta 122 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
