Sukta 122

Mantra 1

प्र वः पान्तं रघुमन्यवोऽन्धो यज्ञं रुद्राय मीळ्हुषे भरध्वम् । दिवो अस्तोष्यसुरस्य वीरैरिषुध्येव मरुतो रोदस्योः ॥

ହେ ରଘୁମନ୍ୟବଃ (ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ସାହୀମାନେ), ରକ୍ଷିତ ପାନ୍ତ ଅର୍ପଣ ଓ ପିଷିତ ଆନନ୍ଦରସ (ଅନ୍ଧଃ/ସୋମ) ଆଗକୁ ଆଣ; କୃପାଳୁ ଚିକିତ୍ସକ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ବହନ କର। ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍‌ଶକ୍ତିର ମହାଧିପତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବୀର ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ତୁତି କର—ଯେମାନେ ଦୁଇ ଲୋକ (ରୋଦସୀ) ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୀରକୋଷ ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ।

Mantra 2

पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधध्या उषासानक्ता पुरुधा विदाने । स्तरीर्नात्कं व्युतं वसाना सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः ॥

ପତ୍ନୀ ପରି ପ୍ରଥମେ ଆହ୍ୱାନିତ ଆନନ୍ଦକୁ ବଢ଼ାଇ, ଉଷା ଓ ନକ୍ତା ନାନା ପ୍ରକାରେ ଜାଣି, ପୁରାତନ ଆହ୍ୱାନ-ସ୍ତୁତିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ବିସ୍ତୃତ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶ୍ରୀରେ ସୁଦୃଶୀ, ହିରଣ୍ୟମୟ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ—ସେମାନେ ନିୟତ କ୍ରମର ପର୍ୟାୟତାକୁ ଆମ ପାଇଁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତି।

Mantra 3

ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा ममत्तु वातो अपां वृषण्वान् । शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः ॥

ଆମକୁ ପରିଜ୍ମା—ବିସ୍ତୃତ ଗତିଶୀଳ ଶକ୍ତି—ଆନନ୍ଦିତ କରୁ; ଅପାଂ ବୃଷଣ୍ୱାନ, ଜଳମାନଙ୍କର ପ୍ରବଳ ବାୟୁଶକ୍ତି ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଅବକାଶ (ଵରିଵସ) କରୁନ୍ତୁ—ଆତ୍ମାର ମୁକ୍ତ ଗତି ଓ ବିଜୟୀ ଭବ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ।

Mantra 4

उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै । प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः ॥

ଏବଂ ସେମାନେ—ମୋର ଯଶ ପାଇଁ ଓ ଶ୍ୱେତ ତେଜର ଦୀପ୍ତିମୟ ଅଗ୍ରଗତି ପାଇଁ—ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସମୀପକୁ ଆସୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ଔଶିଜ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିପାରିବ। ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ଅପାଂ ନପାତ୍ (ଜଳର ପୁତ୍ର)କୁ ସଜାଅ; ରାସ୍ପିନର ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣ—ଯେମାନେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଆଲୋକର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଧାରଣ କରି ଗଢ଼ନ୍ତି।

Mantra 5

आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे । प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः ॥

ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ରୁବଣ୍ୟୁ—ଆକାଂକ୍ଷାର ଘୋଷ—ନେଇଆସୁଛି, ଯେପରି ଔଶିଜ ଆହ୍ୱାନ କରିପାରିବ; ଅର୍ଜୁନର ଶଂସା-ଘୋଷ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଡାକ, ଯାହା ନିଜ ଭାଗକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ, ଦାତା ପୂଷଣଙ୍କୁ, ମୁଁ ସିଧା ତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—ଅଗ୍ନିର ବସୁତାତିର ପ୍ରାପ୍ତି, ଆତ୍ମା-ଅଗ୍ନିର ସ୍ଥିର ଧନନିଧି।

Mantra 6

श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् । श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः ॥

ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ; ତୁମ ଶକ୍ତିର ସଦନରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶୁଣ। ଶ୍ରବଣଦାତା ଆମକୁ ଶୁଣୁନ୍ତୁ—ସୁଶ୍ରବଣ ହେଉ; ଜଳସହିତ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ଆମ ପାଇଁ ସୁକ୍ଷେତ୍ର ହେଉ, ଋତର ସଠିକ ଗତି ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ହେଉ।

Mantra 7

स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे । श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन् ॥

ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ସେଇ ଦାନର ସ୍ତୁତି କରୁଛି—ପଜ୍ରମାନେ ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ ଗାଈ—କିରଣ—ଶତଶଃ। ଶ୍ରୁତରଥ ଓ ପ୍ରିୟରଥ ଧାରଣ କରି ସେମାନେ ଆସିଲେ, ଏବଂ ସଦ୍ୟଃ ପୁଷ୍ଟି ଓ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ।

Mantra 8

अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः । जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः ॥

ମୁଁ ମହାଦାତାଙ୍କ ଏହି ରାଧଃ (ଦାନ/ସମୃଦ୍ଧି)ର ସ୍ତୁତି କରୁଛି; ହେ ନହୁଷ, ସୁବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ଏହାକୁ ସହେସହେ ଲାଭ କରିବା। ଯେ ସୂରି (ଉଦାର ଦାତା) ବାଜିନୀବାନ୍ (ଚାଳନା-ବଳରେ ସମୃଦ୍ଧ) ହୋଇ ପଜ୍ରମାନଙ୍କୁ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଦାନ କରେ—ସେଇ ଦୀପ୍ତ ଦାତା ଏହି ଦାନକୁ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ: ବିଜୟୀ ଗତିର ସାଧନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ଆଗେଇ ନେବାର ଶକ୍ତି।

Mantra 9

जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् । स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिॠतावा ॥

ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କେହି ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରୋଧୀ ହୁଏ, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧିକରଣର ଜଳକୁ ନିଷ୍ପେଷଣ/ନିଷ୍କାଷଣ କରେ ନାହିଁ—ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରା ହାନି କରୁଥିବା ସେ—ସେ ନିଜେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଯକ୍ଷ୍ମ (ରୋଗ)କୁ ନିହିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ହୋତ୍ରା (ଯାଜକଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା)ରେ ବସୁଥିବା ଋତାବାନମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦିଏ।

Mantra 10

स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः । विसृष्टरातिर्याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदमिच्छूरः ॥

ସେ—ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦକ୍ଷତାରେ ପ୍ରେରିତ—ନରମାନଙ୍କ ଦଳଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ, ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ; ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଦାନ ସହ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, ଦୃଢ଼ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ବଳେ ଭେଦି ଯାଏ; ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଶୂର ସଦା ବିଜୟୀ ଅଗ୍ରଗତିକୁ ହିଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ।

Mantra 11

अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः । नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते ॥

ତାପରେ ଅମୃତର ମଧୁର ରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ରାଜାମାନେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦାତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣି ଆସୁନ୍ତୁ; ନଭୋଗତି ପରି ଶୀଘ୍ର, ଆଶ୍ରୟ ଚାହୁଁଥିବା ଜନଙ୍କ ରାଧ (ଦାନ/ସମୃଦ୍ଧି)କୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା—ଏପରି ନିଜ ମହିମାରେ ରଥବାହୀଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ହେଉ।

Mantra 12

एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरित्यवोचन्दशतयस्य नंशे । द्युम्नानि येषु वसुताती रारन्विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम् ॥

“ଏହି ହେଉଛି ସେ ଶର୍ଧ (ଦଳ/ସମୂହ), ଏହି ହେଉଛି ସେ ଧାମ (ଆଧାର/ନିବାସ), ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦାତାଙ୍କର”—ଏମିତି ସେମାନେ ଦଶତୟଙ୍କ ଅଂଶ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କଲେ; ଯେଉଁଠି ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ପ୍ରଭାବର ଆଲୋକ) ଓ ବସୁତା (ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି) ଆନନ୍ଦ କରେ: ପ୍ରଭୃତ (ଅର୍ପିତ) ହବିଷ୍ୟମାନରେ ସମସ୍ତେ ବାଜ (ବଳ/ବିଜୟ)ର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 13

मन्दामहे दशतयस्य धासेर्द्विर्यत्पञ्च बिभ्रतो यन्त्यन्ना । किमिष्टाश्व इष्टरश्मिरेत ईशानासस्तरुष ऋञ्जते नॄन् ॥

ଆମେ ଦଶତୟଙ୍କ ଦାନ-ଭାଗରେ ଆନନ୍ଦ କରୁ; ଦ୍ୱି-ପଞ୍ଚ—ଦୁଇଥର ପାଞ୍ଚ—ପୋଷଣର ଧାରାମାନଙ୍କୁ ଧାରି ଅନ୍ନ ନେଇ ଆସନ୍ତି। ଏହା କ’ଣ—ଇଷ୍ଟାଶ୍ୱ, ଇଷ୍ଟରଶ୍ମି? ଏହି ଅଧିପତିମାନେ, ଅଜେୟ, ଆଗକୁ ଧାଇ ନରମାନଙ୍କୁ ଗତିରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାନ୍ତି।

Mantra 14

हिरण्यकर्णं मणिग्रीवमर्णस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः । अर्यो गिरः सद्य आ जग्मुषीरोस्राश्चाकन्तूभयेष्वस्मे ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣକର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଣିଗ୍ରୀବ ଅର୍ଣସ୍—ଅସ୍ତିତ୍ୱର ସେଇ ପ୍ରବାହ—ପ୍ରତି ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପଥକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଆର୍ୟ ଗିରଃ (ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣୀ) ସତ୍ୱର ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଏବଂ ଉଷା-ଗାଈମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ—ଉଭୟ ଲୋକରେ—ଆମ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 15

चत्वारो मा मशर्शारस्य शिश्वस्त्रयो राज्ञ आयवसस्य जिष्णोः । रथो वां मित्रावरुणा दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः सूरो नाद्यौत् ॥

ମୋ ପାଇଁ ମଶର୍ଶାରଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଚାରି; ବିଜୟୀ ରାଜା ଆୟବସଙ୍କ ତିନି। ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ତୁମ ରଥ—ଦୀର୍ଘପଥବ୍ୟାପୀ ଗତିଯୁକ୍ତ, ସୁଯୋଜିତ ଲଗାମଧାରୀ—ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲା।