Sukta 122

Mantra 1

प्र वः पान्तं रघुमन्यवोऽन्धो यज्ञं रुद्राय मीळ्हुषे भरध्वम् । दिवो अस्तोष्यसुरस्य वीरैरिषुध्येव मरुतो रोदस्योः ॥

ഹേ രഘുമന്യവോ (വേഗോത്സാഹികളേ), കാത്തുസൂക്ഷിച്ച പാന്ത അർപ്പണവും പിഴിഞ്ഞ ആനന്ദരസവും (അന്ധഃ/സോമ) മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുവിൻ; കൃപാമയനായ ചികിത്സകനായ രുദ്രനു യജ്ഞം എത്തിക്കുവിൻ. ദിവ്യപ്രകാശശക്തിയുടെ മഹാധിപനെ അവന്റെ വീരന്മാരായ മരുതുകളോടുകൂടെ സ്തുതിക്കുവിൻ—രണ്ടു ലോകങ്ങൾ (രോദസി) തമ്മിൽ ശക്തികളാൽ നിറഞ്ഞ അമ്പുകൂടുപോലെ അവർ നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 2

पत्नीव पूर्वहूतिं वावृधध्या उषासानक्ता पुरुधा विदाने । स्तरीर्नात्कं व्युतं वसाना सूर्यस्य श्रिया सुदृशी हिरण्यैः ॥

പത്നിയെപ്പോലെ ആദ്യം വിളിക്കപ്പെട്ട ആനന്ദത്തെ വിപുലമാക്കുന്ന ഉഷസ്സും നക്തയും, പലവിധത്തിൽ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, പുരാതന ആഹ്വാന-സ്തുതിയെ വർധിപ്പിക്കുന്നു. വിശാലവസ്ത്രം ധരിച്ചു, സൂര്യന്റെ ശ്രിയാൽ മനോഹരദർശിനികളായി, സ്വർണ്ണമയ കാന്തിയിൽ ദീപ്തരായി—അവർ ക്രമബദ്ധമായ പര്യായതയെ നമ്മുടെ മുൻപിൽ തുറക്കുന്നു.

Mantra 3

ममत्तु नः परिज्मा वसर्हा ममत्तु वातो अपां वृषण्वान् । शिशीतमिन्द्रापर्वता युवं नस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः ॥

പരിജ്മാ—വ്യാപകമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന ശക്തി—ഞങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ; അപാം വൃഷണ്വാൻ, ജലങ്ങളുടെ പ്രബലമായ വാതശക്തി ഞങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ. ഹേ ഇന്ദ്രനും പർവതനും, ഞങ്ങൾക്കായി ഊർജങ്ങളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുവിൻ. അപ്പോൾ സർവ്വദേവന്മാർ ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലാവകാശം (വരിവസ്) ഒരുക്കട്ടെ—ആത്മാവിന്റെ സ്വതന്ത്രഗതിക്കും വിജയകരമായ ഭവത്തിനും ഇടം.

Mantra 4

उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो हुवध्यै । प्र वो नपातमपां कृणुध्वं प्र मातरा रास्पिनस्यायोः ॥

എന്നെ യശസ്സിലേക്കും ശ്വേതതേജസ്സിന്റെ പ്രകാശമയമായ മുന്നേറ്റത്തിലേക്കും വേണ്ടി, അവ—രക്ഷിതരായി—സമീപിക്കട്ടെ; ഔശിജൻ അവരെ ആഹ്വാനിക്കേണ്ടതിന്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വേണ്ടി അപാം നപാത് (ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ)നെ സജ്ജമാക്കുവിൻ; റാസ്പിനന്റെ രണ്ടു മാതാക്കളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുവരുവിൻ—അകത്തെ പ്രകാശത്തിന്റെ വളർച്ചയെ ധരിച്ചു രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തികൾ.

Mantra 5

आ वो रुवण्युमौशिजो हुवध्यै घोषेव शंसमर्जुनस्य नंशे । प्र वः पूष्णे दावन आँ अच्छा वोचेय वसुतातिमग्नेः ॥

ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്കു റുവണ്യു—ആകാംക്ഷയുടെ വിളി—കൊണ്ടുവരുന്നു, ഔശിജൻ ആഹ്വാനിക്കേണ്ടതിന്; അർജുനന്റെ സ്തുതി-ഘോഷംപോലെ തെളിഞ്ഞ വിളി, തന്റെ പങ്കിലേക്കെത്തുന്ന പ്രഖ്യാപനം. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ വേണ്ടി, ദാതാവായ പൂഷണനോടു, ഞാൻ നേരെ അവന്റെ ദിശയിൽ വാക്കുചൊല്ലുന്നു—അഗ്നിയുടെ വസുത്വപ്രാപ്തി, ആത്മാഗ്നിയുടെ സ്ഥിര നിധികൾ.

Mantra 6

श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम् । श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुरद्भिः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ സദനത്തിൽ എല്ലാദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ളതായും അത് കേൾക്കുവിൻ. ശ്രവണദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ—സുശ്രവണം ഉണ്ടാകട്ടെ; ജലങ്ങളോടുകൂടിയ സിന്ധു നദി ഞങ്ങൾക്ക് സുക്ഷേത്രമാകട്ടെ, ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ഗതിക്കായി വിശാല പാതയാകട്ടെ.

Mantra 7

स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर्गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे । श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन् ॥

ഹേ വരുണനും മിത്രനും, നിങ്ങളുടെ ആ ദാനത്തെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു—പജ്രർ വളർച്ചയുടെ മത്സരത്തിൽ നേടിയ, പ്രകാശമുള്ള പശുക്കൾ—കിരണങ്ങൾ—നൂറുകളായി. ശ്രുതരഥവും പ്രിയരഥവും വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വന്നു; ഉടൻ തന്നെ പുഷ്ടിയും പരിപൂർണ്ണതയും ഉറപ്പാക്കി.

Mantra 8

अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः । जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवानश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः ॥

മഹാദാതാവിന്റെ ഈ രാധസ്‌ (ദാനം/സമൃദ്ധി) ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; ഹേ നഹുഷ, സുവീരന്മാരോടൊപ്പം നാം അതിനെ നേടട്ടെ. വാജിനീവാൻ (ചലനബലത്തിൽ സമൃദ്ധൻ) ആയി പജ്രർക്കു കുതിരകളും രഥങ്ങളും നൽകുന്ന ആ സൂരി (ഉദാര ദാതാവ്)—ആ ദീപ്ത ദാതാവ് അതേ ദാനം എനിക്കും വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ: വിജയകരമായ ഗതിയുടെ ഉപാധികളും ആത്മാവിനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ശക്തിയും.

Mantra 9

जनो यो मित्रावरुणावभिध्रुगपो न वां सुनोत्यक्ष्णयाध्रुक् । स्वयं स यक्ष्मं हृदये नि धत्त आप यदीं होत्राभिॠतावा ॥

മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും മിത്ര-വരുണന്മാരോടു വൈരമായി തിരിയുകയും, നിങ്ങളുടെ വേണ്ടി ശുദ്ധീകരണജലങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—കണ്ണുകൊണ്ട് ഹാനി ചെയ്യുന്നവൻ—അവൻ തന്നേ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ യക്ഷ്മ (രോഗം) സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഹോത്രാ (യാജകശക്തി)കളാൽ ഋത (സത്യക്രമം)ത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഋതാവാന്മാരെ അവൻ പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 10

स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः । विसृष्टरातिर्याति बाळ्हसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदमिच्छूरः ॥

അവൻ—നഹുഷന്റെ പുത്രൻ, കൗശലത്താൽ പ്രേരിതൻ—മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളെക്കാൾ അധികം ശക്തൻ, ഉറച്ച കീർത്തിയുള്ളവൻ; വിടുവിച്ച ദാനങ്ങളുമായി മുന്നേറി, ദൃഢമായ പാതകളിലൂടെ ബലത്തോടെ കടന്നുപോകുന്നു; എല്ലാ പോരാട്ടങ്ങളിലും ആ വീരൻ സദാ ജയകരമായ മുന്നേറ്റം തന്നെയാണ് തേടുന്നത്.

Mantra 11

अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः । नभोजुवो यन्निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते ॥

അപ്പോൾ അമൃതത്തിന്റെ മധുരരസത്തിൽ ആനന്ദിച്ച രാജാക്കന്മാർ, പ്രകാശമുള്ള ദാതാവിന്റെ ആഹ്വാനം കേട്ട് വരട്ടെ; ആകാശഗതിപോലെ വേഗത്തിൽ, അഭയം തേടുന്നവന്റെ രാധ (ദാനം/സമ്പത്ത്) പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നവർ—അങ്ങനെ അവരുടെ മഹിമയാൽ രഥധാരിയുടെ സ്തുതി ഉയരട്ടെ.

Mantra 12

एतं शर्धं धाम यस्य सूरेरित्यवोचन्दशतयस्य नंशे । द्युम्नानि येषु वसुताती रारन्विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम् ॥

“ഇതാണ് ആ ശർധ (സമൂഹം/സൈന്യം), ഇതാണ് ആ ധാമ (ആധാരം/വാസസ്ഥലം), ആ പ്രകാശമുള്ള ദാതാവിന്റെ”—എന്ന് അവർ ദശതയന്റെ പങ്കിനായി പ്രസ്താവിച്ചു; അവരിൽ ദ്യുമ്നങ്ങൾ (പ്രഭാവത്തിന്റെ പ്രകാശങ്ങൾ)യും വസുതാ (ധനസമൃദ്ധി)യും ആനന്ദിക്കുന്നു: പ്രഭൃത (അർപ്പിത) ഹവിഷ്യങ്ങളിൽ എല്ലാവരും വാജ (ബലം/ജയം)യുടെ പൂർണ്ണത നേടട്ടെ.

Mantra 13

मन्दामहे दशतयस्य धासेर्द्विर्यत्पञ्च बिभ्रतो यन्त्यन्ना । किमिष्टाश्व इष्टरश्मिरेत ईशानासस्तरुष ऋञ्जते नॄन् ॥

ദശതയന്റെ ദാനഭാഗത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നു; ദ്വി-പഞ്ച—രണ്ടുതവണ അഞ്ചു—പോഷണധാരകളെ ധരിച്ചു അന്നം കൊണ്ടുവരുന്നു. ഇവ എന്ത്—ഇഷ്ടാശ്വങ്ങളോ, ഇഷ്ടരശ്മികളോ? ഈ അധിപതികൾ, അജയ്യർ, മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെന്ന് മനുഷ്യരെ ചലനത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 14

हिरण्यकर्णं मणिग्रीवमर्णस्तन्नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः । अर्यो गिरः सद्य आ जग्मुषीरोस्राश्चाकन्तूभयेष्वस्मे ॥

സ്വർണകർണ്ണവും മണിഗ്രീവവും ആയ അർണസ്—അസ്തിത്വത്തിന്റെ ആ പ്രളയം/പ്രവാഹം—അതിനേക്കാൾ ഞങ്ങൾക്കായി എല്ലാ ദേവന്മാരും പാത വിശാലമാക്കട്ടെ. ആര്യവാക്കുകൾ ഉടൻ ഞങ്ങളിലേക്കെത്തട്ടെ; ഉഷാ-ഗോവുകൾ പ്രകാശിച്ച്, അകത്തും പുറത്തും—ഇരുവിശ്വങ്ങളിലും—ഞങ്ങൾക്കായി തിളങ്ങട്ടെ.

Mantra 15

चत्वारो मा मशर्शारस्य शिश्वस्त्रयो राज्ञ आयवसस्य जिष्णोः । रथो वां मित्रावरुणा दीर्घाप्साः स्यूमगभस्तिः सूरो नाद्यौत् ॥

എനിക്ക് മശർശാരന്റെ സന്തതി നാലുണ്ട്; ജയശാലിയായ രാജാവ് ആയവസന്റെ മൂന്നു. ഹേ മിത്ര-വരുണാ, നിങ്ങളുടെ രഥം—ദീർഘപഥവ്യാപിയായ ഗതിയുള്ളത്, നന്നായി യോജിപ്പിച്ച കയറുകളുള്ളത്—ഇന്ന് സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.