Sukta 89

Mantra 1

प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः ॥

அக்னியைத் தாங்கும் ‘வஹ்னி’ எனும் பவமான சோமன், தர்மமான பாதைகளில் முன்னே செல்கிறான்; விண்ணிலிருந்து வரும் மழைபோல், தூய்மையாக்கும் அவன் ஓடைகளாய் பெருகி வழிகிறான். ஆயிரம் தாரைகள் கொண்ட சோமன் நம்முள் வந்து அமர்கிறான்—தாயின் மடியில், வனத்தின் வளர்ச்சியில்—நம் இருப்புக் களத்திற்குள் வந்து சேர்கிறான்.

Mantra 2

राजा सिन्धूनामवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम् ॥

வசிஷ்டரே! நதிகளின் அரசன் அவன் தன் ஆடையை அணிந்தான்; ‘ऋत’த்தின் மிக வேகமான படகில் ஏறினான். ‘அப்ஸு’—நீரில்—அந்த துளி வளர்ந்தது, ஷ்யேன (பருந்து)-வேகத்தால் உந்தப்பட்டது; தந்தை அவனைப் பால் கறக்கிறான், அவனும் தந்தையின் குல-உறவைப் பால் கறந்து வெளிப்படுத்துகிறான்.

Mantra 3

सिंहं नसन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवो अस्य पतिम् । शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा ॥

அவர்கள் அவனைச் சிங்கத்தைப் போல அணுகுகிறார்கள்—மதுவின் இனிய ஆனந்தத்தில் சோர்வில்லாதவன்; பொன்னிற-பச்சை, செம்மைத் தழல், இந்த விண்ணின் அதிபதி. போரில் முதன்மையான வீரன் அவன்; ‘கா’—கதிர்கள்/பசுக்கள்—அவற்றைத் தேடுகிறான்; தன் பார்வையால் ‘உக்ஷா’ (காளை-வலிமை) சுற்றிலும் உலாவுகிறது.

Mantra 4

मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति ॥

மதுப்-ப்ருஷ்டம் (தேன்-முதுகுடைய), கோரம் (அச்சமூட்டும்), அயாஸம் (அயராத) அச்வத்தை அவர்கள் உரு-சக்ர (அகன்ற சக்கரங்கள்) கொண்ட ரதத்தில், உயர்ந்து செல்லுமாறு, யோகம் செய்கிறார்கள். அவனுடைய ஸ்வஸாராஃ (சகோதரிகள்) மற்றும் ஜாமயஃ (நெருங்கிய உறவினர்) அவனை மழ்ஜயந்தி—சுத்தம் செய்கிறார்கள்; ஸநாபயஃ (ஒரே நாபி/ஒரே மூலத்தவர்) வாஜினம் (வேகமுடையவனை) ஊர்ஜையால் வலுப்படுத்துகிறார்கள்.

Mantra 5

चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः । ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः ॥

நான்கு க்ருத-துஹஃ (நெய்-பாலூட்டும்/நெய்-பிழியும்) சக்திகள் அவனோடு இணைகின்றன; ஒரே அந்தர்தருணே (உள் ஆதாரத்தில்) ஒன்றாக அமர்ந்துள்ளன. அவை நமஸா (வணக்க-பக்தியால்) அவனை புனானாஃ—சுத்தம் செய்து கொண்டே—ஓடச் செய்கின்றன; அந்தப் பூர்வீகங்கள் அவனை விஷ்வதஃ (எல்லாத் திசைகளிலும்) சுற்றி நிற்கின்றன.

Mantra 6

विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय ॥

அவன் திவஃ-இன் விஷ்டம்பம் (தாங்கும் தூண்), ப்ருதிவ்யாஃ-இன் தருணம் (தாங்கும் ஆதாரம்); எல்லா க்ஷிதயஃ (நிலைத்த உலகங்கள்/வாசஸ்தலங்கள்) அவன் ஹஸ்தே (கையில்) உள்ளன. க்ருணதே (பாடி ஸ்தோத்திரம் செய்பவனுக்கு) உன் உத்ஸஃ (ஊற்று/மூலம்) நிறுவப்பட்டுள்ளது, நியுத்வான் (சக்திகளால் யோகமாயுள்ளது); மத்வஃ அஂஶுஃ (தேன்-மயமான கதிர்/ரஸ-ஓடை) இந்த்ரியாய—இந்திரனின் வீர-சக்திக்காக—பவதே (பாய்ந்து ஓடுகிறது), வெற்றிமிகு ஆளுமை நோக்கி.

Mantra 7

वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

வெற்றி பெறுகின்றவனாய், காற்றால் உந்தப்பட்டவனாய், தேவர்களை அடையும் வழி (தேவவீதி) நோக்கி முன்னேறு; ஹே சோமா, வ்ருத்ரஹா, இந்திரனுக்காக உன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள். மாபெரும், பலஒளி கொண்ட செல்வத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக; அழகிய வலிமை உடைய வீரத்திறன் (சுவீர்ய) எங்களுக்குச் சொந்தமாகட்டும்.