
Sukta 9.89
अयं लघुः पवमानसूक्तः सोमं पवमानं स्तौति—स दिवो वृष्टिरिव स्रवन्, मातुरङ्के (पवित्रे/अधिषवने) उपविशन्, उपासकानां मध्ये बलं माधुर्यं च प्रविशति। स मधुपृष्ठो महाबलः अश्व इव कल्प्यते, विस्तीर्णचक्रे रथे युक्तः; “भगिन्यः” (आपः) तम् शुद्धयन्ति, स देवताभ्यः प्रेर्यते। अन्ते प्रत्यक्षं याचते—इन्द्राय पवमानः सोमः तेजस्वद् धनं रम्यं वीर्यं च ददातु, यत् निरोधं विघ्नं च जयति।
Mantra 1
प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः ॥
प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्य द्युवो न वृष्टिः पवमानोऽक्षाः। सहस्रधारः सोमोऽसदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वने च सोम आ च॥
Mantra 2
राजा सिन्धूनामवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम् ॥
राजा सिन्धूनाम् अवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम्। अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतः दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम्॥
Mantra 3
सिंहं नसन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवो अस्य पतिम् । शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा ॥
सिंहं न सन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवोऽस्य पतिम्। शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा॥
Mantra 4
मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति ॥
मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति ॥
Mantra 5
चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः । ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः ॥
चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः । ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः ॥
Mantra 6
विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय ॥
विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय ॥
Mantra 7
वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥
व॒न्वन्नवा॑तो अ॒भि दे॒ववी॑ति॒मिन्द्रा॑य सोम वृत्र॒हा प॑वस्व । श॒ग्धि म॒हः पु॑रुश्च॒न्द्रस्य॑ रा॒यः सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम ॥
Soma surges forward on rightful paths, pouring out like heavenly rain—an image of lawful, life-giving flow.
The hymn elaborates Soma’s settling in the ‘mother’s lap’ (filter/pressing place) and his dynamic form as a formidable, tireless steed; the waters/kinswomen cleanse and strengthen him.
Soma is urged to purify himself for Indra’s divine encounter, taking on the role of victorious power that breaks obstruction.
A clear request concludes the hymn: grant great, many-shining riches and make the worshippers masters of beautiful, effective hero-force.
प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः ॥मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति ॥वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥The hymn praises Soma as Pavamāna—Soma while being purified through the filter—then offered especially for Indra’s strength and victory.
It describes Soma’s abundant, many-channel flow during purification and symbolically suggests overflowing vitality and inspiration spreading in many currents.
Soma is poetically imagined as a powerful horse yoked to a chariot, while the “sisters” are the cleansing waters that wash and strengthen him during the filtering process.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.