Sukta 89

Mantra 1

प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन्न्यस्मे मातुरुपस्थे वन आ च सोमः ॥

പ്രോ സ്യ വഹ്നിഃ—അഗ്നിശക്തിയുടെ വാഹകൻ—ഋതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പാതകളിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു; ദ്യൗവിൽ നിന്നുള്ള മഴപോലെ പവമാനൻ ധാരയായി ഒഴുകുന്നു. സഹസ്രധാരനായ സോമൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ അധിവസിക്കുന്നു—മാതാവിന്റെ ഉപസ്ഥത്തിൽ, വനത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ—അവൻ നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ നിലത്തിലേക്കും എത്തുന്നു.

Mantra 2

राजा सिन्धूनामवसिष्ट वास ऋतस्य नावमारुहद्रजिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईं पिता दुह ईं पितुर्जाम् ॥

ഹേ വസിഷ്ഠ, സിന്ധുക്കളുടെ രാജാവ് തന്റെ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഋതത്തിന്റെ അതിവേഗ നൗകയിൽ അവൻ കയറുന്നു. അപ്സുകളിൽ ദ്രപ്സം (ബിന്ദു) വളർന്നു—ശ്യേന-ബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ; പിതാവ് അവനെ ദോഹിച്ച് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു, അവൻ പിതാവിന്റെ ജാതി-ബന്ധുത്വവും ദോഹിച്ച് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.

Mantra 3

सिंहं नसन्त मध्वो अयासं हरिमरुषं दिवो अस्य पतिम् । शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्युक्षा ॥

മധുര മധുവാൽ അയായസ്—അഥകമില്ലാത്ത—സിംഹത്തെപ്പോലെ അവർ അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു; ഹരിത-സുവർണ്ണൻ, അരുണൻ, ഈ ദ്യൗവിന്റെ അധിപൻ. യുദ്ധങ്ങളിൽ ശൂരൻ, ആദ്യൻ, അവൻ ഗാഃ—കിരണ-രശ്മികളെ—തിരയുന്നു; തന്റെ ദർശനത്താൽ ഉക്ഷാ—വൃഷഭ-ശക്തി—ചുറ്റും പര്യടനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

मधुपृष्ठं घोरमयासमश्वं रथे युञ्जन्त्युरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईं जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनमूर्जयन्ति ॥

മധു-പൃഷ്ഠനായ, ഘോരനായ, അയായസ (അലസതയില്ലാത്ത) അശ്വനെ—വിപുലചക്രങ്ങളുള്ള രഥത്തിൽ, ഉയർന്ന ഗതിയോടെ—അവർ യോജിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ സ്വസാരരും ജാമയഃ (സഗബന്ധുക്കളും) അവനെ മർജ്ജയന്തി (ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു); സനാഭയഃ (ഒരേ നാഭിയുള്ളവർ) വാജിൻ (വേഗവാൻ)നെ ഊർജ്ജയാൽ ബലപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 5

चतस्र ईं घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर्धरुणे निषत्ताः । ता ईमर्षन्ति नमसा पुनानास्ता ईं विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः ॥

നാല് ഘൃത-ദുഹഃ (നെയ്യ് ദോഹിക്കുന്ന ശക്തികൾ) അവനോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു—ഒരേ അന്തർധരുൺ (അന്തരാധാരം)യിൽ ഒരുമിച്ചു ഇരുന്നവ. നമസാ (വണക്കത്തോടെ) പുനാന (ശുദ്ധമാകുന്ന) അവനെ അവർ ഒഴുകുമാറാക്കുന്നു; വിശ്വതഃ അവനെ പരി ഷന്തി (എല്ലാ വശത്തുനിന്നും ചുറ്റുന്നു)—ആ പുരാതനികൾ.

Mantra 6

विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत्त उत्सो गृणते नियुत्वान्मध्वो अंशुः पवत इन्द्रियाय ॥

അവൻ ദിവഃ വിഷ്ടംഭ (ആകാശത്തിന്റെ താങ്ങ്), പൃഥിവ്യാഃ ധരുൺ (ഭൂമിയുടെ അധാരം) ആകുന്നു; എല്ലാ ക്ഷിതയഃ (നിവാസലോകങ്ങൾ) അവന്റെ കൈയിൽ തന്നെയാണ്. ഗൃണതേ (സ്തുതിക്കുന്നവൻ)ക്കായി നിന്റെ ഉത്സ (ഉറവ) സ്ഥാപിതമാണ്, നിയുത്വാൻ (ശക്തികളോടെ യുക്തനായ); മധ്വഃ അംശു (മധുര കിരണം) ഇന്ദ്രിയായ (ഇന്ദ്രന്റെ പരാക്രമത്തിനായി) പവതേ—വിജയാധിപത്യത്തിലേക്ക്.

Mantra 7

वन्वन्नवातो अभि देववीतिमिन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

വിജയിയായി, കാറ്റാൽ പ്രേരിതനായി, ദേവപ്രാപ്തിയിലേക്കു നീ മുന്നേറുക; ഹേ സോമ, തടസ്സഹന്താവായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നീ ശുദ്ധനായി പവിത്രമാകുക. മഹത്തായ, അനേകം പ്രകാശമുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുക; മനോഹരശക്തിയുള്ള സുവീര്യത്തിന്റെ അധിപതികളായി ഞങ്ങൾ ആകട്ടെ.