
Sukta 8.32
Kaṇva
Gāyatrī or Anuṣṭubh-like short meter (uncertain; requires syllable count)
காண்வர்களின் இச்சூக்தம் இந்திரனை சோமப் பிழிதல் யாகத்திற்கு அழைக்கிறது; அவர் நிறைவேற்றிய வீரச் செயல்களை எடுத்துரைத்து, ஊக்கமூட்டும் ஸ்தோத்திரப் பாடலின் வழியாக அவரது வெற்றிச் சக்தி இங்கே வெளிப்பட வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் சடங்கின் பரஸ்பரத் தன்மையும் முழுமையும் வலியுறுத்தப்படுகிறது—புகழ்ச்சி, அர்ப்பணம், தெய்வப் பதில்—யாகத்தில் எதுவும் ‘செலுத்தப்படாமல்’ மீதமிருக்காமல், வழிபாட்டாளர்கள் வலிமை, பாதுகாப்பு, வெற்றி பெறுமாறு.
Mantra 1
प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥
கண்வர்களே, கீதத்தால் இந்திரனின் செய்த செயல்களை—ர்ஜீஷின், நேர்ச் செலுத்தும் வலிமையின்—முன்வையுங்கள். சோமமதத்தில் அவற்றை உரையுங்கள்; அங்கே சக்தி ஒளிர்ந்து பயனளிப்பதாகிறது.
Mantra 2
यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥
ஸ்ரிபிந்தன், பிப்ரு—அடிமைப்படுத்தும் இருள்—மற்றும் ஶுவ-யுக்த (பாம்பு-இலக்கு) ஆகியவற்றை அந்த உக்ரன் (இந்திரன்) வதம் செய்கிறான்; மேலும் நீர்களை பிளந்து (விடுவித்து) விடுகிறான்.
Mantra 3
न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥
இந்திரனே! அர்புதனின் விஷ்டபம் (கோட்டை/ஆதாரம்)—மாபெரும் தடையின் வீங்கிய திரளைக்—நீ வீழ்த்தினாய்; அதை உடைப்பதற்காகவே ஆக்கினாய். இதுவே உன் பௌருஷம்.
Mantra 4
प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥
கேட்டதற்குப் பதிலாக நான் உங்களுக்காக அவரை அழைக்கிறேன்—மலை உச்சியிலிருந்து வேகமாய் இறங்குவது போல, துணிவுடன் துரிதமாகப் பாய்வோனை. காப்பிற்காக நான் ஸுஶிப்ர (அழகிய உதடுகள் உடைய) இந்திரனை வேண்டுகிறேன்.
Mantra 5
स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥
அவன், சோமிய சக்திகளால் மகிழ்ந்து, பசுவும் குதிரையும் உள்ள வ்ரஜம் (வேலி/மூடல்) திறக்கிறான்; வீரனைப் போல அதை வெளிப்படுத்துகிறான்—ஒரு கோட்டையை வெளிக்காட்டுவது போல.
Mantra 6
यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥
என் பிழிந்த சோமம் உனக்கு இன்பம் தருமாயின்—என் உக்தம் (ஸ்தோத்திரப் பாடல்) இலும் நீ உன் இடத்தை ஏற்றுக்கொண்டால்—உன் ஸ்வதா படி, அருகே வா; மிக அருகிலிருந்து எங்களுள் புகு.
Mantra 7
वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥
நாங்கள் நிச்சயமாக உன்னவர்களே, இந்திரா, கீர்வண (ஊக்கமூட்டும் வாக்கை ஏற்கும்வன்); நாங்கள் உன் ஸ்தோதர்கள். சோமபாஃ, எங்களைத் தூண்டி நிறைவு செய்—வலமும் முன்னேற்றமும் நிறைவடைய.
Mantra 8
उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥
மேலும், ஓ ஸம்-ரராண (பெருகி வழியும்/உதார) தேவா, எங்களுக்கு பிதுமா—போஷிக்கும் நிறைவு—அவிக்ஷிதம், குறையாததாகக் கொண்டு வா. ஓ மகவன், உன் வசு மிகுதி; அதை எங்கள் உள்ளத்தில் ஊற்று.
Mantra 9
उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥
மேலும் எங்களை கோமத்—ஒளிக் கதிர்களால் செழிப்பாக்கு; ஹிரண்யவத்—பொன் நிறைவால் நிறைந்தவர்களாக்கு; அஷ்வினः-இன் அஷ்வ-ஆற்றல்களால் வளப்படுத்து. இளா-சக்திகளுடன் நாம் அந்த நிறைவை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்வோமாக.
Mantra 10
बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥
உதவிக்காக நாம் ப்ரிபதுக்த—விரிந்த குரலுடைய ஸ்தோத்திர-அதிபதி—யை அழைக்கிறோம்; அந்த ஸ்ரிப்ரகரஸ்ந—ஒளிரும் தேஜஸ்-வலமுடைய—வரை, எங்கள் அவஸ் (பாதுகாப்பு) பொருட்டு சாதுவை முறையாக அமைப்பவரை.
Mantra 11
यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥
நிலைத்த நிலையில்கூட—சதக்ரது, வ்ருத்ரஹா—திடீரென வழியை அமைப்பவன்; அவன் ஜரித்ரு பாடகர்களுக்குப் புருவஸு, பல வஸுக்களை அளிப்பவன் ஆகிறான்.
Mantra 12
स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥
அவன்—சக்ரனாகியவனும்—எங்களுக்காக அதைப் புறம் கொண்டு செல்ல வல்லவன்; தானவான் அந்தராபரः, இடைப்பட்ட அபாயத்திலிருந்து மீட்டு அப்பால் கொண்டு செல்பவன். இந்திரன் தன் எல்லா ஊதிகளாலும் எங்களை அந்த இடைநிலை அச்சத்தின் அப்பால் தாங்கிச் செல்கிறான்.
Mantra 13
यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥
ராயோ எனும் செல்வங்களின் மஹான் அவனிஃ, சுபாரः, மேலும் சுன்வத்-இன் சಖா—அந்த இந்திரனைப் புகழ்ந்து பாடுங்கள்.
Mantra 14
आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥
மிகப் பெரிய, நிலைத்தும் முன்னேறும் தலைவனைப் பாடுங்கள்—போர்க்களங்களில் ‘ஶ்ரவ’ (புகழ்) வெற்றியாளன்; தன் ஓஜஸால் பெருஞ்செல்வத்தின் ஈசானன்.
Mantra 15
नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥
அவனுடைய ‘ஶசீ’ (செயல்திறன் சக்திகள்) க்கு எவரும் கட்டுப்படுத்துபவர் இல்லை; அவனுடைய ‘ஸூந்ருதா’ (சத்திய-ஒளிமிகு வாக்கு) க்கு எவரும் எல்லை விதிக்க முடியாது. “அவன் கொடுக்கவில்லை” என்று எவரும் சொல்ல இயலாது.
Mantra 16
न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥
இப்போது உண்மையாகவே ‘ஸுன்வத்’ (சோமம் பிழிபவர்கள்) க்கு ‘ப்ரஹ்ம’ (புனித ஸ்துதி-வாக்கு) பற்றிய எந்தக் கடனும் இல்லை; மேலும் சோமமும் அர்ப்பணமின்றி அருந்தாது—‘ருத’ (சத்திய-ஒழுங்கு) வரிசையில் யாகத்தில் எதுவும் செலுத்தப்படாமல் விடப்படுவதில்லை.
Mantra 17
पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥
புகழத்தக்கதையே பாடுங்கள்; புகழத்தக்க உக்தங்களைப் பிரகடனம் செய்யுங்கள். பிரஹ்மம் (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு) புகழத்தக்கதாய் உருவாகட்டும்—அர்ப்பணம் அழகும் பலனும் பெறட்டும்.
Mantra 18
पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥
புகழத்தக்கவன் அவன்—வெடித்தெழுந்து வெளிப்பட்டவன்; நூறு, ஆயிரம் வலிமை-செல்வங்களை வென்றவன். அவனே இந்திரன்—யஜமானனை வளர்த்தும், யாகம் செய்பவனை உயர்த்தும்.
Mantra 19
वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥
ஸ்வதா விதிப்படி மனிதக் குடிகளிடையே விரிந்து விரைந்து செல்; அவர்களின் அழைப்புகளைத் தொடர்ந்து. இந்திரா, நன்கு பிழிந்த (ஸு-தான) சோமத்தை அருந்து.
Mantra 20
पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥
ஸ்வதா நிறைந்தவர்களின் பானத்தை அருந்து; துக்ரனுடன் இணைந்திருப்பவனுடையதையும் அருந்து. மேலும், ஓ இந்திரா, இங்கே உனக்குரிய இவனுடையதையும் அருந்து—உன் செயற்பாட்டுக்குரிய அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு இன்பத்தையும் ஏற்றுக்கொள்.
Mantra 21
अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥
எரியும் மன்யு (உற்சாகம்) கொண்டு பிழியும், அர்ப்பண இடத்தில் நன்றாகப் பிழிந்தவனிடம் எல்லா தடைகளையும் கடந்துவா. இவ்வருளப்பட்ட, இவ்வாறு பிழிந்த சோமத்தை அருந்து.
Mantra 22
इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥
மூன்று தூரப் பராவதங்களிலிருந்து வா; ஐந்து ஜனங்களைத் தாண்டி வா. ஓ இந்திரா, போஷண ஒளியின் ஓடைகள் உனக்காக கீழே நோக்கி ஒளிர்ந்தன.
Mantra 23
सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥
சூரியன் தன் கதிரை விடுவிப்பதுபோல், என் வாக்குகள் உம்மை பற்றிக் கொண்டு தக்கவைக்கட்டும்; நீர் தாழ்விடத்திற்குச் செல்லுமாறு, அவை நேர்வழியில் தம் இலக்கை நோக்கிப் பாய்ந்து—உம்மை உள்ளே, உரிய இடத்திற்குள் இழுத்துவரட்டும்.
Mantra 24
अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥
ஓ அத்வர்யு, ஒளிவீசும் தாடையுடைய வீரனுக்குச் சோமத்தைச் சிந்துவாயாக; அவன் பருகுவதற்காகப் பிழிந்த (ஸுத) சோமத்தை கொண்டு வா—தெய்வீக சக்தி நிறைந்து நம்முள் வெற்றியுடன் செயல்படும்படி.
Mantra 25
य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥
நீரின் தடையாக்கும் மூடியை உடைத்து, நதிகளைத் தாழ்வழியாகச் சுதந்திர ஓட்டத்தில் விடுவிப்பவன்; ஒளி-மாடுகள் (கோஷு) உள்ளே பழுத்த நிறைவைத் தாங்குபவன்—அவனே அந்த சக்தி (இந்திரன்), உள்ளார்ந்த அடைப்பை உடைத்து நிறைவேற்றிய லாபத்தை நிறுவுபவன்.
Mantra 26
अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥
அவன் வ்ருத்ரனை வீழ்த்தினான்—ருசி-உந்திய கூர்ந்த பார்வையுடையவன்; வலை நெய்யும் பாசம் போடும் பகைவனை, பாம்பு-வெட்டும் வீரனைத் தள்ளினான். பனியின் வலிமையால் அவன் அர்புதனைத் துளைத்தான்.
Mantra 27
प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥
அந்த உக்கிரனுக்காக—அடங்காத, வெல்ல முடியாத, தடுக்க இயலாத வெற்றியாளனுக்காக—தேவர்களால் அளிக்கப்பட்ட பிரம்மம் (வாக்கு) பாடுங்கள்.
Mantra 28
यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥
சோமத்தின் சார-ரஸத்தின் பரவசத்தில் எல்லா வ்ரதங்களையும் (செயல்-நியமங்களையும்) உணர்ந்து அவற்றின் மேல் இயங்குபவன்—தேவர்களிடையே விழிப்புணர்வு சக்தி இந்திரனே.
Mantra 29
इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥
இங்கே அந்த இரு ஹரிகள்—ஸதமாத்ய (கூட்டான ஆனந்தம்) உடன் இணைவர், பொன்-மயிர் உடையோர்—நிறுவப்பட்ட யாக-அர்ப்பணத்தினை நோக்கி வந்து அதை நம் நலனுக்காக ஏந்தி வருக.
Mantra 30
अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥
எங்களை நோக்கி, ஹே பெரிதும் போற்றப்படுபவனே (புருஷ்டுத), பிரியமேதனால் புகழப்பட்ட அந்த இரு ஹரிகள்—சோமபானத்திற்காக உம்மை ஏந்தி வருக.
The Kāṇvas begin by urging one another to proclaim Indra’s accomplished deeds through song, in the ecstasy of Soma (RV 8.32.1).
Praise intensifies into ritual precision: the hymn links inspired speech (brahman), offering, and the assured divine participation—stressing that the rite leaves no imbalance or ‘debt’ when properly performed (cf. RV 8.32.16).
Indra is vividly summoned to turn toward the worshippers, carried by the Harīs, to drink Soma—symbolizing the moment divine force arrives and becomes operative for victory (RV 8.32.30).
The hymn settles into confident expectation: because praise and offering are complete, Indra’s power will act—granting strength, protection, and successful outcomes to the pressers.
प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥arvāñcaṃ tvā… somapeyāya vakṣataḥ
It is a Kāṇva hymn inviting Indra to the Soma offering, praising his heroic deeds, and asking his power to act for protection, strength, and victory.
It expresses the Vedic idea of completeness in sacrifice: when praise (brahman) and offering are properly done, nothing remains unpaid or lacking, and divine response is assured within ṛta (right order).
The Harīs are Indra’s two tawny steeds (or powers) that carry him swiftly to the sacrifice; invoking them poetically signals Indra’s rapid arrival to drink Soma and help the worshippers.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.