Sukta 32

Mantra 1

प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥

கண்வர்களே, கீதத்தால் இந்திரனின் செய்த செயல்களை—ர்ஜீஷின், நேர்ச் செலுத்தும் வலிமையின்—முன்வையுங்கள். சோமமதத்தில் அவற்றை உரையுங்கள்; அங்கே சக்தி ஒளிர்ந்து பயனளிப்பதாகிறது.

Mantra 2

यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥

ஸ்ரிபிந்தன், பிப்ரு—அடிமைப்படுத்தும் இருள்—மற்றும் ஶுவ-யுக்த (பாம்பு-இலக்கு) ஆகியவற்றை அந்த உக்ரன் (இந்திரன்) வதம் செய்கிறான்; மேலும் நீர்களை பிளந்து (விடுவித்து) விடுகிறான்.

Mantra 3

न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

இந்திரனே! அர்புதனின் விஷ்டபம் (கோட்டை/ஆதாரம்)—மாபெரும் தடையின் வீங்கிய திரளைக்—நீ வீழ்த்தினாய்; அதை உடைப்பதற்காகவே ஆக்கினாய். இதுவே உன் பௌருஷம்.

Mantra 4

प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥

கேட்டதற்குப் பதிலாக நான் உங்களுக்காக அவரை அழைக்கிறேன்—மலை உச்சியிலிருந்து வேகமாய் இறங்குவது போல, துணிவுடன் துரிதமாகப் பாய்வோனை. காப்பிற்காக நான் ஸுஶிப்ர (அழகிய உதடுகள் உடைய) இந்திரனை வேண்டுகிறேன்.

Mantra 5

स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥

அவன், சோமிய சக்திகளால் மகிழ்ந்து, பசுவும் குதிரையும் உள்ள வ்ரஜம் (வேலி/மூடல்) திறக்கிறான்; வீரனைப் போல அதை வெளிப்படுத்துகிறான்—ஒரு கோட்டையை வெளிக்காட்டுவது போல.

Mantra 6

यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥

என் பிழிந்த சோமம் உனக்கு இன்பம் தருமாயின்—என் உக்தம் (ஸ்தோத்திரப் பாடல்) இலும் நீ உன் இடத்தை ஏற்றுக்கொண்டால்—உன் ஸ்வதா படி, அருகே வா; மிக அருகிலிருந்து எங்களுள் புகு.

Mantra 7

वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥

நாங்கள் நிச்சயமாக உன்னவர்களே, இந்திரா, கீர்வண (ஊக்கமூட்டும் வாக்கை ஏற்கும்வன்); நாங்கள் உன் ஸ்தோதர்கள். சோமபாஃ, எங்களைத் தூண்டி நிறைவு செய்—வலமும் முன்னேற்றமும் நிறைவடைய.

Mantra 8

उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥

மேலும், ஓ ஸம்-ரராண (பெருகி வழியும்/உதார) தேவா, எங்களுக்கு பிதுமா—போஷிக்கும் நிறைவு—அவிக்ஷிதம், குறையாததாகக் கொண்டு வா. ஓ மகவன், உன் வசு மிகுதி; அதை எங்கள் உள்ளத்தில் ஊற்று.

Mantra 9

उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥

மேலும் எங்களை கோமத்—ஒளிக் கதிர்களால் செழிப்பாக்கு; ஹிரண்யவத்—பொன் நிறைவால் நிறைந்தவர்களாக்கு; அஷ்வினः-இன் அஷ்வ-ஆற்றல்களால் வளப்படுத்து. இளா-சக்திகளுடன் நாம் அந்த நிறைவை உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்வோமாக.

Mantra 10

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥

உதவிக்காக நாம் ப்ரிபதுக்த—விரிந்த குரலுடைய ஸ்தோத்திர-அதிபதி—யை அழைக்கிறோம்; அந்த ஸ்ரிப்ரகரஸ்ந—ஒளிரும் தேஜஸ்-வலமுடைய—வரை, எங்கள் அவஸ் (பாதுகாப்பு) பொருட்டு சாதுவை முறையாக அமைப்பவரை.

Mantra 11

यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥

நிலைத்த நிலையில்கூட—சதக்ரது, வ்ருத்ரஹா—திடீரென வழியை அமைப்பவன்; அவன் ஜரித்ரு பாடகர்களுக்குப் புருவஸு, பல வஸுக்களை அளிப்பவன் ஆகிறான்.

Mantra 12

स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥

அவன்—சக்ரனாகியவனும்—எங்களுக்காக அதைப் புறம் கொண்டு செல்ல வல்லவன்; தானவான் அந்தராபரः, இடைப்பட்ட அபாயத்திலிருந்து மீட்டு அப்பால் கொண்டு செல்பவன். இந்திரன் தன் எல்லா ஊதிகளாலும் எங்களை அந்த இடைநிலை அச்சத்தின் அப்பால் தாங்கிச் செல்கிறான்.

Mantra 13

यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥

ராயோ எனும் செல்வங்களின் மஹான் அவனிஃ, சுபாரः, மேலும் சுன்வத்-இன் சಖா—அந்த இந்திரனைப் புகழ்ந்து பாடுங்கள்.

Mantra 14

आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥

மிகப் பெரிய, நிலைத்தும் முன்னேறும் தலைவனைப் பாடுங்கள்—போர்க்களங்களில் ‘ஶ்ரவ’ (புகழ்) வெற்றியாளன்; தன் ஓஜஸால் பெருஞ்செல்வத்தின் ஈசானன்.

Mantra 15

नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥

அவனுடைய ‘ஶசீ’ (செயல்திறன் சக்திகள்) க்கு எவரும் கட்டுப்படுத்துபவர் இல்லை; அவனுடைய ‘ஸூந்ருதா’ (சத்திய-ஒளிமிகு வாக்கு) க்கு எவரும் எல்லை விதிக்க முடியாது. “அவன் கொடுக்கவில்லை” என்று எவரும் சொல்ல இயலாது.

Mantra 16

न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥

இப்போது உண்மையாகவே ‘ஸுன்வத்’ (சோமம் பிழிபவர்கள்) க்கு ‘ப்ரஹ்ம’ (புனித ஸ்துதி-வாக்கு) பற்றிய எந்தக் கடனும் இல்லை; மேலும் சோமமும் அர்ப்பணமின்றி அருந்தாது—‘ருத’ (சத்திய-ஒழுங்கு) வரிசையில் யாகத்தில் எதுவும் செலுத்தப்படாமல் விடப்படுவதில்லை.

Mantra 17

पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥

புகழத்தக்கதையே பாடுங்கள்; புகழத்தக்க உக்தங்களைப் பிரகடனம் செய்யுங்கள். பிரஹ்மம் (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு) புகழத்தக்கதாய் உருவாகட்டும்—அர்ப்பணம் அழகும் பலனும் பெறட்டும்.

Mantra 18

पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥

புகழத்தக்கவன் அவன்—வெடித்தெழுந்து வெளிப்பட்டவன்; நூறு, ஆயிரம் வலிமை-செல்வங்களை வென்றவன். அவனே இந்திரன்—யஜமானனை வளர்த்தும், யாகம் செய்பவனை உயர்த்தும்.

Mantra 19

वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥

ஸ்வதா விதிப்படி மனிதக் குடிகளிடையே விரிந்து விரைந்து செல்; அவர்களின் அழைப்புகளைத் தொடர்ந்து. இந்திரா, நன்கு பிழிந்த (ஸு-தான) சோமத்தை அருந்து.

Mantra 20

पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥

ஸ்வதா நிறைந்தவர்களின் பானத்தை அருந்து; துக்ரனுடன் இணைந்திருப்பவனுடையதையும் அருந்து. மேலும், ஓ இந்திரா, இங்கே உனக்குரிய இவனுடையதையும் அருந்து—உன் செயற்பாட்டுக்குரிய அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு இன்பத்தையும் ஏற்றுக்கொள்.

Mantra 21

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥

எரியும் மன்யு (உற்சாகம்) கொண்டு பிழியும், அர்ப்பண இடத்தில் நன்றாகப் பிழிந்தவனிடம் எல்லா தடைகளையும் கடந்துவா. இவ்வருளப்பட்ட, இவ்வாறு பிழிந்த சோமத்தை அருந்து.

Mantra 22

इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥

மூன்று தூரப் பராவதங்களிலிருந்து வா; ஐந்து ஜனங்களைத் தாண்டி வா. ஓ இந்திரா, போஷண ஒளியின் ஓடைகள் உனக்காக கீழே நோக்கி ஒளிர்ந்தன.

Mantra 23

सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥

சூரியன் தன் கதிரை விடுவிப்பதுபோல், என் வாக்குகள் உம்மை பற்றிக் கொண்டு தக்கவைக்கட்டும்; நீர் தாழ்விடத்திற்குச் செல்லுமாறு, அவை நேர்வழியில் தம் இலக்கை நோக்கிப் பாய்ந்து—உம்மை உள்ளே, உரிய இடத்திற்குள் இழுத்துவரட்டும்.

Mantra 24

अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥

ஓ அத்வர்யு, ஒளிவீசும் தாடையுடைய வீரனுக்குச் சோமத்தைச் சிந்துவாயாக; அவன் பருகுவதற்காகப் பிழிந்த (ஸுத) சோமத்தை கொண்டு வா—தெய்வீக சக்தி நிறைந்து நம்முள் வெற்றியுடன் செயல்படும்படி.

Mantra 25

य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥

நீரின் தடையாக்கும் மூடியை உடைத்து, நதிகளைத் தாழ்வழியாகச் சுதந்திர ஓட்டத்தில் விடுவிப்பவன்; ஒளி-மாடுகள் (கோஷு) உள்ளே பழுத்த நிறைவைத் தாங்குபவன்—அவனே அந்த சக்தி (இந்திரன்), உள்ளார்ந்த அடைப்பை உடைத்து நிறைவேற்றிய லாபத்தை நிறுவுபவன்.

Mantra 26

अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥

அவன் வ்ருத்ரனை வீழ்த்தினான்—ருசி-உந்திய கூர்ந்த பார்வையுடையவன்; வலை நெய்யும் பாசம் போடும் பகைவனை, பாம்பு-வெட்டும் வீரனைத் தள்ளினான். பனியின் வலிமையால் அவன் அர்புதனைத் துளைத்தான்.

Mantra 27

प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥

அந்த உக்கிரனுக்காக—அடங்காத, வெல்ல முடியாத, தடுக்க இயலாத வெற்றியாளனுக்காக—தேவர்களால் அளிக்கப்பட்ட பிரம்மம் (வாக்கு) பாடுங்கள்.

Mantra 28

यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥

சோமத்தின் சார-ரஸத்தின் பரவசத்தில் எல்லா வ்ரதங்களையும் (செயல்-நியமங்களையும்) உணர்ந்து அவற்றின் மேல் இயங்குபவன்—தேவர்களிடையே விழிப்புணர்வு சக்தி இந்திரனே.

Mantra 29

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥

இங்கே அந்த இரு ஹரிகள்—ஸதமாத்ய (கூட்டான ஆனந்தம்) உடன் இணைவர், பொன்-மயிர் உடையோர்—நிறுவப்பட்ட யாக-அர்ப்பணத்தினை நோக்கி வந்து அதை நம் நலனுக்காக ஏந்தி வருக.

Mantra 30

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

எங்களை நோக்கி, ஹே பெரிதும் போற்றப்படுபவனே (புருஷ்டுத), பிரியமேதனால் புகழப்பட்ட அந்த இரு ஹரிகள்—சோமபானத்திற்காக உம்மை ஏந்தி வருக.