Sukta 32

Mantra 1

प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥

ഹേ കണ്വന്മാരേ, ഇന്ദ്രന്റെ ഋജീഷിണഃ—നേരെ പായുന്ന ബലത്തിന്റെ—കൃതകർമ്മങ്ങളെ ഗാഥയാൽ പ്രസ്താവിക്കുവിൻ; സോമമദത്തിൽ അവയെ ഉച്ചരിക്കുവിൻ.

Mantra 2

यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥

ഉഗ്രനായ ഇന്ദ്രൻ സൃബിന്ദനെയും, പിപ്രു എന്ന ദാസനെയും, അർശനി (സർപ്പ-ലക്ഷ്യമുള്ളവൻ) യെയും വധിച്ച്, അപഃ (ജലങ്ങളെ) പിളർത്തി മോചിപ്പിച്ചതേ—അത് ഇന്ദ്രന്റെ കർമ്മം തന്നേ.

Mantra 3

न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

നീ അർബുദന്റെ വിഷ്ടപം (ദുർഗ്ഗം/ആശ്രയം)—മഹാ തടസ്സത്തിന്റെ വീർപ്പിച്ച ദേഹത്തെ—താഴെയിട്ടു; അതിനെ ഭേദിക്കുവാൻ വിധേയമാക്കി. ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇതുതന്നെ നിന്റെ പൗംസ്യം (പുരുഷബലം).

Mantra 4

प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥

ശ്രുതായ (കേട്ടതിനോടുള്ള) പ്രതികരണമായി, ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കായി അവനെ ഹൂവേ—ധൃഷത്, തൂർണാശ (വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞെത്തുന്നവൻ), പർവ്വതശിഖരത്തിൽ നിന്നെന്നപോലെ. രക്ഷയ്ക്കായി സുഷിപ്ര (സുന്ദര അധരങ്ങളുള്ള) ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കുന്നു.

Mantra 5

स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥

സോമ്യശക്തികളാൽ ആനന്ദിതനായ അവൻ ഗോവിന്റെയും അശ്വത്തിന്റെയും വ്രജം (ആവരണം/വേലി) തുറന്ന് വിപുലമാക്കുന്നു; ശൂരനെപ്പോലെ അതിനെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു—ദുർഗ്ഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ—മറഞ്ഞിരുന്ന പ്രകാശവും ബലവും നമ്മുടെ കാഴ്ചയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 6

यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥

എന്റെ പിഷിത (സുത) സോമം നിനക്കു ആനന്ദം തരുന്നുവെങ്കിൽ—എന്റെ ഉക്ഥ (സ്തുതിഗാനം)ലും നീ സ്ഥാനം സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—സ്വധ പ്രകാരം അടുത്തേക്ക് വാ; അത്യന്തം അടുത്തുനിന്ന് ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിക്ക.

Mantra 7

वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥

ഞങ്ങൾ നിസ്സംശയം നിന്റേതാണ്, ഇന്ദ്ര, ഗിർവണ (പ്രേരിത വാക്കിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ)—നിന്റെ സ്തോതാക്കൾ; ഹേ സോമപാ, ഞങ്ങളെ ഉണർത്തുക, ബലത്തിന്റെയും പുരോഗതിയുടെയും പൂർണ്ണതയിലേക്കു.

Mantra 8

उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥

കൂടാതെ, ഹേ എല്ലാടവും ഒഴുകി നിറയുന്നവനേ (സംരരാണ), ഞങ്ങൾക്ക് പോഷകമായ പരിപൂർണ്ണത—അവിക്ഷിതം, ക്ഷയമില്ലാത്തത്—കൊണ്ടുവരിക. ഹേ മഘവൻ, നിന്റെ വസു ധാരാളം; അത് ഞങ്ങളിലേക്കു പകർന്നു തരിക.

Mantra 9

उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥

കൂടാതെ ഞങ്ങളെ ഗോമത് ആക്കുക—പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധരാക്കുക; ഹിരണ്യവത് ആക്കുക—സുവർണ്ണപരിപൂർണ്ണതയാൽ; അശ്വിനഃയുടെ അശ്വ-ശക്തികളാലും യുക്തരാക്കുക. ഇളാ-ശക്തികളോടുകൂടെ ഞങ്ങൾ ആ പരിപൂർണ്ണതയെ ദൃഢമായി പിടിച്ചെടുക്കട്ടെ.

Mantra 10

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥

ഞങ്ങൾ ബൃബദുക്ത—വിശാലസ്വരമുള്ള സ്തുതിയുടെ അധിപതിയെ—ഹവാമഹേ; സൃപ്രകരസ്ന, ദീപ്തശക്തിയുള്ള ബലവാനെ, ഊതയേ—സഹായത്തിനായി—വിളിക്കുന്നു. അവൻ സദ്ഗുണത്തെ ശരിയായി നിർമ്മിച്ച് ഞങ്ങളുടെ അവസേ—രക്ഷയ്ക്കായി—പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ.

Mantra 11

यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥

സ്ഥിരാവസ്ഥയിലായിരിക്കുമ്പോഴും ശതക്രതു, വൃത്രഹാ, പെട്ടെന്ന് വഴിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; ജരിതൃഭ്യഃ (സ്തുതികാർ)ക്കായി അവൻ പുരുവസു—അനേകം ധനങ്ങളുടെ ദാതാവാകുന്നു.

Mantra 12

स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥

അവൻ ശക്രനായി തന്നെയും, ദാനവാൻ—ദാതാവായി, ഞങ്ങൾക്കായി അതിനെ കടത്തിക്കൊണ്ടുവരാൻ കഴിവുള്ളവൻ; ഇടയിലെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കൈപിടിച്ച് കടത്തുന്നവൻ; ഇന്ദ്രൻ തന്റെ സർവ്വ ഊതികളാൽ ഞങ്ങളെ അപ്പുറം എത്തിക്കുന്നു.

Mantra 13

यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥

യോ റായഃയുടെ മഹാൻ അവനി—രക്ഷകൻ, സുപാരഃ—സുതരണി, സുന്വതഃ (സോമപീഡകന്റെ) സഖാ; ആ ഇന്ദ്രനെ പാടുവിൻ—അവൻ നമ്മെ ക്ഷേമമായി അപ്പുറം എത്തിക്കുന്ന സഹചാരി.

Mantra 14

आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥

മുന്നേറുന്ന മഹത്തും സ്ഥിരവുമായ നേതാവിനെ പാടുക—അന്തരംഗ-ക്ഷേത്രത്തിലെ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ശ്രവോജിത് (കീർത്തി-വിജയി); തന്റെ ഓജസ്സാൽ ഭൂരി (അപാര സമൃദ്ധി)യുടെ ഈശാനൻ, അധിപതി.

Mantra 15

नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥

അവന്റെ ശചികൾ (ഫലപ്രദമായ പ്രവർത്തനശക്തികൾ)ക്ക് ആരും നിയന്ത്രകനല്ല; അവന്റെ സൂനൃതാ (സത്യ-പ്രകാശമയ വാക്കുകൾ)ക്ക് ആരും അതിരിടാൻ കഴിയില്ല; ആരും അവനെക്കുറിച്ച് “അവൻ നൽകിയില്ല” എന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല.

Mantra 16

न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥

ഇപ്പോൾ സത്യമായും സുന്വത് (സോമം പിഴിയുന്നവർ)ക്ക് ബ്രഹ്മ (പവിത്ര സ്തുതി-വചനം)യുടെ കടമൊന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല; അർപ്പണമില്ലാതെ സോമം കുടിക്കുകയുമില്ല—ഋത (സത്യക്രമം)യുടെ നിയമത്തിൽ യജ്ഞത്തിൽ ഒന്നും കുടിശ്ശികയായി ശേഷിക്കില്ല.

Mantra 17

पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥

പ്രശംസനീയമായതിനെ തന്നെ പാടുവിൻ; പ്രശംസനീയമായ ഉക്തങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കുവിൻ. ബ്രഹ്മം (പ്രേരിത വാക്ക്) പോലും പ്രശംസനീയമായി രൂപപ്പെടുത്തുവിൻ—അങ്ങനെ അന്തർഅർപ്പണം മനോഹരവും ഫലപ്രദവും ആകുന്നു.

Mantra 18

पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥

പ്രശംസനീയൻ അവൻ—പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു, നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും ആയ ബലസമ്പത്തുകൾ ജയിക്കുന്നവൻ. അവൻ ഇന്ദ്രൻ; യജമാനനെ വർധിപ്പിക്കുകയും അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവനെ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നവൻ.

Mantra 19

वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സ്വധാ (സ്വനിയമം) അനുസരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ മേഖലകളിലൂടെ വിശാലമായും വേഗത്തിലും സഞ്ചരിക്ക; അവരുടെ ആഹ്വാനങ്ങളെ അനുഗമിക്ക. ഹേ ഇന്ദ്രാ, സുത സോമം പാനം ചെയ്യുക—ഞങ്ങളിലുളള നിന്റെ പ്രവർത്തിയെ നിലനിർത്തുന്ന ആനന്ദം ഉൾക്കൊൾക.

Mantra 20

पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥

സ്വധാ സമൃദ്ധരായവരുടെ (സോമം) പാനം ചെയ്യുക; തുഗ്ര്യനോടൊപ്പം ഉള്ളവന്റേതും. പിന്നെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ നിനക്കുള്ള ഈ യജമാനന്റേതും പാനം ചെയ്യുക—നിന്റെ കര്‍മ്മത്തിന്റേതായ അര്‍പ്പിതമായ എല്ലാ ആനന്ദരസവും സ്വീകരിക്കണമേ.

Mantra 21

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥

ജ്വലിച്ച മന്യുവോടെ പിഴിയുന്നവനും അർപ്പണസ്ഥാനത്ത് നന്നായി പിഴിഞ്ഞവനുമായ യജമാനന്റെ അടുക്കൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അതിക്രമിച്ച് വരിക; ഇവിടെ ദാനമായി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം പാനം ചെയ്യുക.

Mantra 22

इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥

മൂന്നു പരാവത്—മൂന്നു ദൂരസ്ഥ ദിക്കുകളിൽ നിന്ന് വരിക; അഞ്ചു ജനങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് വരിക. ഹേ ഇന്ദ്രാ, പോഷകമായ തേജസ്സിന്റെ ധാരകൾ നിനക്കായി താഴേക്ക് നോക്കി പ്രകാശിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.

Mantra 23

सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥

സൂര്യൻ തന്റെ കിരണം എങ്ങനെ വിടർത്തുന്നുവോ, അതുപോലെ എന്റെ വാക്കുകൾ നിന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തട്ടെ; ജലങ്ങൾ താഴ്വരയിലേക്കു നേരെ ഒഴുകുന്നതുപോലെ, അവ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നേരായി ഒഴുകി നിന്നെ യഥാസ്ഥാനത്തിലേക്കു അകത്തേക്ക് ആകർഷിക്കട്ടെ.

Mantra 24

अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥

ഹേ അധ്വര്യു, ദീപ്തമായ താടിയുള്ള വീരനുവേണ്ടി സോമം ചൊരിയുക; അവന്റെ പാനത്തിനായി പിഴിഞ്ഞ (സുത) സോമം കൊണ്ടുവരിക—ദിവ്യശക്തി നിറഞ്ഞ് ഞങ്ങളിലകത്ത് വിജയമായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 25

य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥

ജലങ്ങളെ തടഞ്ഞിരുന്ന മറയെ പിളർത്തി നദികളെ താഴോട്ടു സ്വതന്ത്ര പ്രവാഹത്തിലേക്ക് വിട്ടവൻ; ഗോകുലങ്ങളിൽ പാകമായ സമൃദ്ധിയെ ധരിച്ചു നിലനിർത്തിയവൻ—അവൻ തന്നെയാണ് ആ ശക്തി (ഇന്ദ്രൻ), അകത്തുള്ള ബന്ധനം തകർത്തു പൂർണ്ണലാഭം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ.

Mantra 26

अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥

അവൻ വൃത്രനെ—ഋചിയുടെ ദർശനത്തിൽ തീക്ഷ്ണനായവനെ—വധിച്ചു; നെയ്ത വലയിൽ കുടുക്കുന്നവനായ, സർപ്പവേധകനെ തകർത്തു. ഹിമത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണശക്തിയാൽ അവൻ അർബുദനെ ഭേദിച്ചു.

Mantra 27

प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥

നിങ്ങൾക്കായി—ഉഗ്രനും നിഷ്ഠുരനും അജേയനും അപ്രതിഹതവിജയിയുമായ—അവനോടു ദേവദത്ത ബ്രഹ്മം (വാണി) പാടുവിൻ; പ്രചോദിതസ്തുതി അവന്റെ ശക്തിയെ ആഹ്വാനിച്ച് നമ്മിൽ പ്രവർത്ത്യമാക്കട്ടെ.

Mantra 28

यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥

സോമത്തിന്റെ അന്ധസിന്റെ മദത്തിൽ യാർ എല്ലാ വ്രതങ്ങളെ—കർമ്മനിയമങ്ങളെ—അഭിമുഖമായി അറിഞ്ഞ് അവയുടെ മേൽ സഞ്ചരിക്കുമോ, ആ ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരിൽ ചേതനശക്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 29

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥

ഇവിടെ ആ രണ്ടു ഹരി—സധമാദ്യ (സാമൂഹ്യാനന്ദത്തിന്റെ സഹചാരികൾ), ഹിരണ്യകേശ്യ (സ്വർണ്ണകേശികൾ)—സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രയോ​ഗം/അർപ്പണം ലക്ഷ്യമാക്കി വഹിച്ചുവരട്ടെ; ദേവശക്തികൾ എത്തി നമ്മുടെ ആനന്ദത്തെ സിദ്ധിയിലേക്കു സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 30

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു, ഹേ പുരുഷ്തുത (ബഹുസ്തുതൻ), പ്രിയമേധൻ സ്തുതിച്ച ആ രണ്ടു ഹരി നിന്നെ സോമപേയ (സോമപാനം)ക്കായി വഹിച്ചുവരട്ടെ; പ്രകാശശക്തി പ്രവേശിച്ച് ആനന്ദം ആസ്വദിച്ച് നമ്മുടെ വിജയകർമ്മത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കട്ടെ.