Sukta 32

Mantra 1

प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥

ಹೇ ಕಣ್ವರೇ, ಇಂದ್ರನ ಋಜೀಷಿಣಃ—ನೇರವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವ ಬಲದ—ಕೃತಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಾಥೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಿರಿ; ಸೋಮಮದದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿರಿ.

Mantra 2

यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥

ಯಾವ ಉಗ್ರನಾದ ಇಂದ್ರನು ಸೃಬಿಂದನನ್ನೂ, ಪಿಪ್ರು ಎಂಬ ದಾಸನನ್ನೂ, ಅರ್ಶನಿಯನ್ನೂ (ಸರ್ಪ-ಲಕ್ಷ್ಯ) ವಧಿಸಿ, ಅಪಃ (ಜಲಗಳನ್ನು) ಚೀರಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನೋ—ಅದೇ ಇಂದ್ರನ ಕರ್ಮ.

Mantra 3

न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

ನೀನು ಅರ್ಬುದನ ವಿಷ್ಟಪವನ್ನು (ದುರ್ಗ/ಆಶ್ರಯವನ್ನು)—ಮಹಾ ಅಡ್ಡಿಯ ಉಬ್ಬಿದ ದೇಹವನ್ನು—ಕೆಳಗೆ ಉರುಳಿಸಿದೆ; ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಓ ಇಂದ್ರ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಪೌಂಸ್ಯ (ಪುರುಷಬಲ).

Mantra 4

प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥

ಶ್ರುತಾಯ (ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟದಕ್ಕೆ) ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಹೂವೇ—ಧೃಷತ್, ತೂರ್ಣಾಶ (ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವನು), ಪರ್ವತಶಿಖರದಿಂದ ಇಳಿಯುವಂತೆ. ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಸುಶಿಪ್ರ (ಸುಂದರ ತುಟಿಗಳ) ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 5

स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥

ಸೋಮ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಅವನು ಗೋ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಗಳ ವ್ರಜ (ಆವರಣ/ಬೇಲಿ)ಯನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶೂರನಂತೆ ಅದನ್ನು ದೃಶ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ದುರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆ—ಮರೆಮಾಚಿದ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥

ನನ್ನ ಪಿಷಿತ (ಸುತ) ಸೋಮವು ನಿನಗೆ ಆನಂದ ನೀಡಿದರೆ—ನನ್ನ ಉಕ್ಥ (ಸ್ತುತಿಗೀತ)ದಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ—ಸ್ವಧೆಯಂತೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಾ, ಮತ್ತು ಅತಿಸಮೀಪದಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು.

Mantra 7

वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥

ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿನ್ನವರೇ, ಇಂದ್ರ, ಗಿರ್ವಣ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೇ)—ನಿನ್ನ ಸ್ತೋತಾರರು; ಹೇ ಸೋಮಪಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸು, ಬಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಯ ಕಡೆಗೆ.

Mantra 8

उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥

ಮತ್ತು ಹೇ ಸರ್ವತ್ರ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವವನೇ (ಸಂರರಾಣ), ನಮಗೆ ಪೋಷಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು—ಅವಿಕ್ಷಿತ, ಅಕ್ಷಯವಾದುದನ್ನು—ತಂದುಕೊಡು. ಹೇ ಮಘವನ್, ನಿನ್ನ ವಸು ಅಪಾರ; ಅದನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸುರಿಸು.

Mantra 9

उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥

ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೋಮತ್ ಮಾಡು—ಪ್ರಕಾಶದ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರನ್ನಾಗಿ; ಹಿರಣ್ಯವತ್ ಕೂಡ—ಸುವರ್ಣ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ; ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಿನಃರ ಅಶ್ವ-ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರನ್ನಾಗಿ. ಇಳಾ-ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

Mantra 10

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥

ನಾವು ಬೃಬದುಕ್ಥ—ವಿಶಾಲಸ್ವರದ ಸ್ತುತಿಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು—ಹವಾಮಹೆ; ಸೃಪ್ರಕરસ್ನ, ದೀಪ್ತಿಶಕ್ತಿಯ ಬಲವಂತನನ್ನು, ಊತಯೇ—ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ; ಯಾರು ಸದುತ್ತಮವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿ ನಮ್ಮ ಅವಸೇ—ರಕ್ಷಣೆಗೆ—ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೋ.

Mantra 11

यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥

ಯಃ ಶತಕ್ರತು, ವೃತ್ರಹಾ, ಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜರಿತೃಗಳಿಗೆ (ಸ್ತೋತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ) ಅವನು ಪುರುವಸು—ಅನೇಕ ಧನಗಳ ದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥

ಅವನು ಶಕ್ರನಾಗಿಯೂ, ದಾನವಾನ್—ದಾತನಾಗಿ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ತರುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಮಧ್ಯದ ಅಪಾಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವವನು; ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಊತಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 13

यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥

ಯೋ ರಾಯಃನ ಮಹಾನ್ ಅವನಿಃ—ರಕ್ಷಕನು, ಸುಪಾರಃ—ಸುತರಣಿ, ಸುನ್ವತಃ (ಸೋಮಪೀಡಕನ) ಸಖಾ; ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹಾಡಿರಿ—ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಪಾರಮಾಡುವ ಸಂಗಾತಿ.

Mantra 14

आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಮಹಾನ್, ಸ್ಥಿರ ನಾಯಕನನ್ನು ಹಾಡಿರಿ—ಅಂತರಂಗ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವೋಜಿತ್ (ಕೀರ್ತಿ-ವಿಜಯಿ); ತನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೂರಿ (ಅಪಾರ ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಈಶಾನ, ಅಧಿಪತಿ.

Mantra 15

नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥

ಅವನ ಶಚಿಗಳು (ಪ್ರಭಾವಿ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಗಳು)ಗೆ ಯಾರೂ ನಿಯಂತಾರರಲ್ಲ; ಅವನ ಸೂನೃತಾ (ಸತ್ಯ-ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಾಣಿ)ಗೆ ಯಾರೂ ಮಿತಿ ಕಟ್ಟಲಾರರು; ಯಾರೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ “ಅವನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಲಾರರು.

Mantra 16

न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥

ಈಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುನ್ವತ್ (ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವರು)ಗಳಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ (ಪವಿತ್ರ ಸ್ತುತಿ-ವಚನ)ದ ಯಾವುದೇ ಋಣ ಉಳಿಯದು; ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸೋಮನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಋತ (ಸತ್ಯಕ್ರಮ)ದ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿಯದು.

Mantra 17

पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥

ಪ್ರಶಂಸನೀಯವನ್ನೇ ಹಾಡಿರಿ; ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಉಕ್ಥಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿರಿ. ಬ್ರಹ್ಮ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಸಹ ಪ್ರಶಂಸನೀಯವಾಗಿಯೇ ರೂಪಿಸಿರಿ—ಹೀಗಾಗಿ ಅಂತರ್ಯಾಗವು ಸುಂದರವೂ ಫಲಪ್ರದವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

Mantra 18

पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥

ಪ್ರಶಂಸನೀಯನು ಅವನು—ಒಡೆದು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ, ನೂರಾರು-ಸಾವಿರಾರು ಬಲಸಂಪತ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು. ಅವನೇ ಇಂದ್ರನು; ಯಜಮಾನನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ, ಅರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನನ್ನು ಬೆಳೆಯಿಸುವವನು.

Mantra 19

वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸ್ವಧಾ (ಸ್ವನಿಯಮ) ಅನುಸಾರ ಮಾನವರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸು; ಅವರ ಆಹ್ವಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸು. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸುತ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಧಾರಣಮಾಡಿಸುವ ಆನಂದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Mantra 20

पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥

ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾದವರ (ಸೋಮ) ಪಾನಮಾಡು; ತುಗ್ರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನದನ್ನೂ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನವನಾದ ಈ ಯಜಮಾನನದನ್ನೂ ಪಾನಮಾಡು—ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಅರ್ಪಿತ ಸರ್ವ ಆನಂದರಸವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸು.

Mantra 21

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥

ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಒತ್ತುವ, ಅರ್ಪಣಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒತ್ತಿದ ಯಜಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬಾ; ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತ ದಾನವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಒತ್ತಿದ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು.

Mantra 22

इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥

ಮೂರು ಪರಾವತ್—ಮೂರು ದೂರದ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬಾ; ಐದು ಜನರನ್ನು ಮೀರಿ ಬಾ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪೋಷಕ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಧಾರೆಗಳು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ.

Mantra 23

सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥

ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ವಚನಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ; ನೀರುಗಳು ತಗ್ಗಿನ ಕಡೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹರಿಯುವಂತೆ, ಅವು ಗುರಿಯತ್ತ ಸರಿಯಾಗಿ ಹರಿದು ನಿನ್ನನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಳಗೆಳೆಯಲಿ.

Mantra 24

अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದವಡೆಯ ವೀರನಿಗಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಸುರಿ; ಪೀಣಿಗಾಗಿ ಪೀಡಿತ (ಸುತ) ಸೋಮವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು—ದೈವಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಜಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡಲೆಂದು.

Mantra 25

य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥

ಯಾರು ಜಲಗಳ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಒಡೆದು ನದಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಡೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಹರಿವಿಗೆ ಬಿಡಿಸಿದನು; ಯಾರು ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ವವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದನು—ಅವನೇ ಆ ಶಕ್ತಿ (ಇಂದ್ರ), ಒಳಗಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಪೂರ್ಣ ಲಾಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು.

Mantra 26

अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥

ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು—ಋಚಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣನಾದವನನ್ನು—ಸಂಹರಿಸಿದನು; ನೆಯ್ದ ಜಾಲದಿಂದ ಬಂಧಿಸುವವನಾದ, ಸರ್ಪವಿಧಕನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು. ಹಿಮದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಅರ್ಬುದನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.

Mantra 27

प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥

ನಿಮಗಾಗಿ—ಉಗ್ರನಾದ, ನಿಷ್ಠುರನಾದ, ಅಜೇಯನಾದ, ಅಪ್ರತಿಹತ ವಿಜಯಿಯಾದ—ಅವನಿಗೆ ದೇವದತ್ತ ಬ್ರಹ್ಮ (ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ; ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿ ಅವನ ಬಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 28

यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥

ಸೋಮದ ಅಂಧಸಿನ ಮದದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳನ್ನು—ಕರ್ಮನಿಯಮಗಳನ್ನು—ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಅರಿತು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಇಂದ್ರನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಚೇತನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 29

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡು ಹರಿ—ಸಧಮಾದ್ಯ (ಸಾಮೂಹಿಕ ಆನಂದದ ಸಹಚರ), ಹಿರಣ್ಯಕೇಶ್ಯ (ಸುವರ್ಣಕೇಶ)—ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪ್ರಯೋಗ/ಅರ್ಪಣದ ಕಡೆಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರಲಿ; ದೇವಶಕ್ತಿಗಳು ಆಗಮಿಸಿ ನಮ್ಮ ಆನಂದವನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 30

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ, ಓ ಪುರುಷ್ಟುತ (ಬಹುಸ್ತುತ), ಪ್ರಿಯಮೇಧನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಆ ಎರಡು ಹರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೋಮಪೇಯ (ಸೋಮಪಾನ)ಕ್ಕಾಗಿ ಹೊತ್ತು ತರಲಿ; ಪ್ರಕಾಶಶಕ್ತಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಆನಂದವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ನಮ್ಮ ವಿಜಯಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಲಿ.