Sukta 32

Mantra 1

प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥

ਹੇ ਕਣ੍ਵੋ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਋ਜੀਸ਼ਿਣਃ—ਸਿੱਧੇ ਦੌੜਦੇ ਬਲ ਦੇ—ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਗਾਥਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ; ਸੋਮ ਦੇ ਮਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰੋ।

Mantra 2

यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥

ਜੋ ਉਗ੍ਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ੍ਰਿਬਿੰਦ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪਿਪ੍ਰੁ ਨਾਮੇ ਦਾਸ ਨੂੰ, ਅਰਸ਼ਨਿ (ਸਰਪ-ਨਿਸ਼ਾਨਾ) ਨੂੰ ਵਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਪਃ (ਜਲਾਂ) ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ—ਇਹੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ।

Mantra 3

न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥

ਤੂੰ ਅਰਬੁਦ ਦੇ ਵਿ਷ਟਪ (ਕਿਲ੍ਹੇ/ਆਸਰੇ) ਨੂੰ—ਵੱਡੇ ਰੋਕ ਦੀ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਨੂੰ—ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਦਣ ਜੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਪੌਂਸ੍ਯ (ਪੁਰਖ-ਬਲ) ਹੈ।

Mantra 4

प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥

ਸ਼੍ਰੁਤਾਯ (ਸੁਣੇ ਹੋਏ) ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹੂਵੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਧ੍ਰਿਸ਼ਤ, ਤੂਰਣਾਸ਼ (ਝੱਟ ਦੌੜ ਪੈਣ ਵਾਲਾ), ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ. ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ (ਸੁੰਦਰ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੇ) ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Mantra 5

स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥

ਸੋਮ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਵ੍ਰਜ (ਘੇਰਾ/ਆਵਰਨ) ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਮੇ ਵਾਂਗ ਉਹਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਗੋਚਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ—ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਬਲ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 6

यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥

ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਿਸ਼ਿਤ (ਸੁਤ) ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਵੇ—ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉਕਥ (ਸਤੁਤੀ-ਗੀਤ) ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਧਾਰੇ—ਤਾਂ ਸ੍ਵਧਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨੇੜੇ ਆ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।

Mantra 7

वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥

ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੇਰੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਗਿਰਵਣ (ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਾਣੀ ਦਾ ਸਵੀਕਾਰਕ)—ਤੇਰੇ ਸਤੋਤਾਰ; ਹੇ ਸੋਮਪਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਬਲ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲੇ।

Mantra 8

उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥

ਅਤੇ ਹੇ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਛਲ ਕੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ (ਸੰਰਰਾਣ), ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਕ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ—ਅਵિક્ષਿਤ, ਅਖੁੱਟ—ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰਾ ਵਸੁ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਉਡੇਲ ਦੇ।

Mantra 9

उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥

ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਗੋਮਤ ਕਰ—ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨ; ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ ਵੀ—ਸੁਵਰਨ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨಃ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ਵ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ। ਇੜਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈਏ।

Mantra 10

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥

ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਬਦੁਕਥ—ਵਿਸ਼ਾਲ-ਸੁਰ ਵਾਲੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਨੂੰ ਹਵਾਮਹੇ; ਸ੍ਰਿਪ੍ਰਕਰਸਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ, ਊਤਯੇ—ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ—ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਭਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੜ ਕੇ ਸਾਡੇ ਅਵਸੇ—ਰੱਖਿਆ ਲਈ—ਕਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 11

यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥

ਜੋ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹਾ, ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਰਾਹ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਜਰਿਤ੍ਰਾਂ (ਸਤੁਤਿਕਾਰਾਂ) ਲਈ ਉਹ ਪੁਰੂਵਸੁ—ਅਨੇਕ ਧਨਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

Mantra 12

स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥

ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਦਾਨਵਾਂ—ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਊਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 13

यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥

ਜੋ ਰਾਯੋ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਵਨਿ—ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੈ, ਸੁਪਾਰ—ਸੁ-ਤਰਣੀ, ਸੁਨ੍ਵਤ (ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ) ਦਾ ਸਖਾ ਹੈ; ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਓ—ਉਸ ਸਾਥੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 14

आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਡੋਲ ਨੇਤਾ ਦਾ ਗਾਨ ਕਰੋ—ਅੰਤਰੰਗ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਵੋਜਿਤ (ਕੀਰਤੀ-ਵਿਜੇਤਾ); ਆਪਣੇ ਓਜਸ ਨਾਲ ਭੂਰੀ (ਅਪਾਰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਦਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਅਧਿਪਤੀ।

Mantra 15

नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥

ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਚੀਆਂ (ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਰਮ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ) ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਯੰਤਾ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਸੂਨ੍ਰਤਾ (ਸੱਚੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਬਾਣੀ) ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦਾ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ—“ਉਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।”

Mantra 16

न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥

ਹੁਣ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸੁਨ੍ਵਤ (ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਲਈ ਬ੍ਰਹ੍ਮ (ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤੀ-ਵਚਨ) ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ—਋ਤ (ਸੱਚਾ ਕ੍ਰਮ) ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

Mantra 17

पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥

ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਨੂੰ ਹੀ ਗਾਓ; ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਉਕਥਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ (ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਾਣੀ) ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੜੋ—ਤਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਅਰਪਣ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣੇ।

Mantra 18

पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥

ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਹੈ ਉਹ—ਜੋ ਫੁੱਟ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਲ-ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 19

वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸਵਧਾ (ਸਵ-ਨਿਯਮ) ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਚਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੁਤ ਸੋਮ ਪੀ—ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਨੰਦ ਅੰਦਰ ਲੈ।

Mantra 20

पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥

ਸ੍ਵਧਾ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ (ਸੋਮ) ਦਾ ਪਾਨ ਕਰ; ਅਤੇ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵੀ। ਅਤੇ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਪਾਨ ਕਰ—ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਰਪਿਤ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦ-ਰਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।

Mantra 21

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥

ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਮਨ੍ਯੂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਰਪਣ-ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਬਾਏ ਹੋਏ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਕੇ ਆ; ਇਹ ਅਰਪਿਤ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦਬਾਇਆ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰ।

Mantra 22

इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥

ਤਿੰਨ ਪਰਾਵਤ—ਤਿੰਨ ਦੂਰਲੇ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆ; ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਕੇ ਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਚਮਕ ਉਠੀਆਂ ਹਨ।

Mantra 23

सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਣ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਸਿੱਧੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਲਕਸ਼ ਵੱਲ ਸਿੱਧੇ ਵਹਿ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ।

Mantra 24

अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥

ਹੇ ਅਧਵਰ੍ਯੁ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਲਈ ਸੋਮ ਸਿੰਚ; ਉਸ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ (ਸੁਤ) ਸੋਮ ਲਿਆ—ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਭਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜਿੱਤ ਵਾਂਗ ਕਾਰਜ ਕਰੇ।

Mantra 25

य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥

ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਗਊਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ—ਉਹੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ (ਇੰਦਰ) ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 26

अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥

ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ—਋ਚੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤੀਖ਼ਾ—ਮਾਰਿਆ; ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਜਾਲ ਨਾਲ ਫਸਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਰਪ-ਵੇਧਕ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਮ ਦੀ ਤੀਖ਼ੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਅਰਬੁਦ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ।

Mantra 27

प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ—ਉਗ੍ਰ, ਨਿਸ਼ਠੁਰ, ਅਜਿੱਤ, ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ ਜੇਤੂ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਲਈ ਦੇਵ-ਦੱਤ ਬ੍ਰਹਮ (ਵਾਣੀ) ਗਾਓ; ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸ্তুਤੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰੇ।

Mantra 28

यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥

ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਧਸ ਦੇ ਮਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ—ਕਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ—ਉੱਤੇ ਅਭਿਗਮ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।

Mantra 29

इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥

ਇੱਥੇ ਉਹ ਦੋ ਹਰੀ—ਸਧਮਾਦ੍ਯ (ਸਾਂਝੇ ਰਸ ਦੇ ਸਾਥੀ), ਹਿਰਣ੍ਯਕੇਸ਼੍ਯ (ਸੁਵਰਨ-ਕੇਸ਼)—ਥਾਪੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਯੋਗ/ਅਰਪਣ ਵੱਲ ਵਹਿ ਕੇ ਆਉਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆ ਕੇ ਸਾਡੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇਣ।

Mantra 30

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

ਸਾਡੇ ਵੱਲ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼੍ਤੁਤ (ਬਹੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤੁਤ), ਪ੍ਰਿਯਮੇਧ ਵੱਲੋਂ ਸਤੁਤ ਉਹ ਦੋ ਹਰੀ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਪੇਯ (ਸੋਮ-ਪਾਨ) ਲਈ ਲਿਆਉਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਆਸਵਾਦ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਜਯ-ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ।