
Sukta 8.32
Kaṇva
Indra
Gāyatrī or Anuṣṭubh-like short meter (uncertain; requires syllable count)
କାଣ୍ବମାନଙ୍କ ଏହି ସୂକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ-ପୀଡନ ଯଜ୍ଞକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମ୍ପାଦିତ ବୀରକାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପ୍ରେରିତ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଉ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ଏହା ଯଜ୍ଞର ପ୍ରତିଦାନମୟ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ—ସ୍ତୁତି, ଆହୁତି ଓ ଦେବପ୍ରତିକ୍ରିୟା—ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ କିଛିମାତ୍ର ‘ଅଦାୟ’ ରହିନଯାଏ, ଏବଂ ଉପାସକମାନେ ଶକ୍ତି, ସୁରକ୍ଷା ଓ ବିଜୟ ପାଆନ୍ତି।
Mantra 1
प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥
ହେ କଣ୍ୱମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଋଜୀଷିଣଃ—ସିଧା ଧାଉଥିବା ବଳର—କୃତ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ଗାଥାଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କର; ସୋମମଦରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାର କର।
Mantra 2
यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥
ଯେ ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସୃବିନ୍ଦକୁ, ପିପ୍ରୁ ନାମ ଦାସକୁ, ଅର୍ଶନି (ସର୍ପ-ଲକ୍ଷ୍ୟ)କୁ ବଧ କରି, ଅପଃ (ଜଳମାନଙ୍କୁ) ଚିରି ମୁକ୍ତ କଲେ—ଏହାହିଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ।
Mantra 3
न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥
ତୁମେ ଅର୍ବୁଦର ବିଷ୍ଟପ (ଦୁର୍ଗ/ଆଶ୍ରୟ)କୁ—ମହା ଅବରୋଧର ଫୁଲିଥିବା ଦେହକୁ—ପତନ କରାଇଲ; ଭେଦନ ପାଇଁ ତାହାକୁ ଯୋଗ୍ୟ କଲ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାହିଁ ତୁମ ପୌଂସ୍ୟ (ପୁରୁଷବଳ)।
Mantra 4
प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥
ଶ୍ରୁତାୟ (ଶୁଣାଯାଇଥିବାକୁ) ପ୍ରତି ଉତ୍ତରରୂପେ, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ହୁଵେ କରୁଛି—ଧୃଷତ୍, ତୂର୍ଣାଶ (ଶୀଘ୍ର ଧାଉଥିବା), ଯେପରି ପର୍ବତଶିଖରରୁ. ରକ୍ଷାର୍ଥେ ମୁଁ ସୁଶିପ୍ର (ସୁନ୍ଦର ଓଠ ଥିବା) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
Mantra 5
स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥
ସୋମ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେ ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱର ବ୍ରଜ (ଘେରା/ଆବରଣ)କୁ ଖୋଲି ବିସ୍ତାର କରେ; ଶୂରଙ୍କ ପରି ତାହାକୁ ଦୃଶ୍ୟ କରେ—ଯେପରି ଦୁର୍ଗକୁ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ—ଲୁଚିଥିବା ଆଲୋକ ଓ ବଳକୁ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆଣେ।
Mantra 6
यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥
ଯଦି ମୋର ପିଷିତ (ସୁତ) ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି—ଯଦି ତୁମେ ମୋର ଉକ୍ଥ (ସ୍ତୁତିଗୀତ)ରେ ମଧ୍ୟ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର—ତେବେ ସ୍ୱଧା ଅନୁସାରେ ସମୀପକୁ ଆସ; ଅତି ସମୀପରୁ ଆମ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କର।
Mantra 7
वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗିର୍ୱଣ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀର ସ୍ୱୀକାରକ)—ତୁମ ସ୍ତୋତାମାନେ; ହେ ସୋମପା, ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କର, ଯେପରି ବଳ ଓ ପ୍ରଗତିର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
Mantra 8
उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥
ଏବଂ ହେ ସର୍ବତ୍ର ଉଛଳି ବହୁଥିବା (ସଂରରାଣ), ଆମକୁ ପୋଷକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା—ଅବିକ୍ଷିତ, ଅକ୍ଷୟ—ଆଣି ଦିଅ। ହେ ମଘବନ୍, ତୁମର ବସୁ ଅତ୍ୟଧିକ; ତାହା ଆମ ଭିତରେ ଢାଳି ଦିଅ।
Mantra 9
उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥
ଏବଂ ଆମକୁ ଗୋମତ୍ କର—ପ୍ରକାଶର କିରଣରେ ସମୃଦ୍ଧ; ହିରଣ୍ୟବତ୍ ମଧ୍ୟ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ; ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନଃଙ୍କ ଅଶ୍ୱ-ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ କର। ଇଳା-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ସେହି ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରି ରହିବା।
Mantra 10
बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥
ଆମେ ବୃବଦୁକ୍ଥ—ବିସ୍ତୃତ-ସ୍ୱର ଥିବା ସ୍ତୋତ୍ରର ଅଧିପତିକୁ—ହବାମହେ; ସୃପ୍ରକରସ୍ନ, ଦୀପ୍ତ ଶକ୍ତିର ବଳବାନକୁ, ଊତୟେ—ସହାୟତା ପାଇଁ—ଡାକୁଛୁ। ଯିଏ ସାଧୁକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଗଢ଼ି ଆମର ଅବସେ—ରକ୍ଷା ପାଇଁ—କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
Mantra 11
यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥
ଯେ ଶତକ୍ରତୁ, ବୃତ୍ରହା, ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ହଠାତ୍ ପଥ ଗଢ଼ିଦିଏ; ଜରିତୃଭ୍ୟଃ (ସ୍ତୁତିକାରମାନଙ୍କ) ପାଇଁ ସେ ପୁରୁବସୁ—ଅନେକ ଧନର ଦାତା ହୁଏ।
Mantra 12
स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥
ସେ ଶକ୍ର ହୋଇ ମଧ୍ୟ, ଦାନବାନ୍—ଦାତା, ଆମ ପାଇଁ ତାହାକୁ ପାର କରାଇ ଆଣିବାରେ ସମର୍ଥ; ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ବହିନେଇ ପାର କରାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଊତିଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଅପାରକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତି।
Mantra 13
यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥
ଯେ ରାୟଃର ମହାନ୍ ଅବନି—ରକ୍ଷକ, ସୁପାରଃ—ସୁ-ତରଣୀ, ସୁନ୍ୱତଃ (ସୋମ ପୀଡକର) ସଖା; ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଅ—ସେ ସହଚରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଆମକୁ କୁଶଳରେ ପାର କରାନ୍ତି।
Mantra 14
आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥
ଆଗେ ବଢୁଥିବା ମହାନ ଓ ଅଚଳ ନେତାଙ୍କୁ ଗାନ କର—ଅନ୍ତରଙ୍ଗ କ୍ଷେତ୍ରର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରବୋଜିତ୍ (କୀର୍ତ୍ତି-ବିଜୟୀ); ନିଜ ଓଜସ୍ରେ ଭୂରି (ଅପାର ସମୃଦ୍ଧି)ର ଈଶାନ, ଅଧିପତି।
Mantra 15
नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥
ତାଙ୍କର ଶଚୀ (କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କ୍ରିୟାଶକ୍ତି)କୁ କେହି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ସୂନୃତା (ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରକାଶମୟ ଉଚ୍ଚାରଣ)କୁ କେହି ସୀମାବଦ୍ଧ କରିପାରେ ନାହିଁ; କେହି ମଧ୍ୟ ଏହା କହିପାରେ ନାହିଁ—“ସେ ଦେଇନାହାନ୍ତି।”
Mantra 16
न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥
ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ସୁନ୍ୱତ (ସୋମ ପିଡ଼ୁଥିବା)ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି-ବଚନ)ର କୌଣସି ଋଣ ରହେନାହିଁ; ଅର୍ପଣ ବିନା ସୋମ ପାନ କରେନାହିଁ—ଋତ (ସତ୍ୟକ୍ରମ)ର ନିୟମରେ ଯଜ୍ଞରେ କିଛିମଧ୍ୟ ଅଦାୟ ରହିନଥାଏ।
Mantra 17
पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥
ପ୍ରଶଂସନୀୟକୁ ହିଁ ଗାଅ; ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଘୋଷଣା କର। ବ୍ରହ୍ମା (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ)କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଭାବେ ଗଢ଼—ଏପରି ଅନ୍ତର୍ଅର୍ପଣ ସୁନ୍ଦର ଓ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
Mantra 18
पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥
ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସେ—ଯେ ଫୁଟି ବାହାରିଛି, ଶତ-ସହସ୍ର ବଳ-ସମୃଦ୍ଧି ଜିତୁଥିବା। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର—ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ବଢ଼ାଏ, ଅର୍ପଣକର୍ତ୍ତାକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦିଏ।
Mantra 19
वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ସ୍ୱଧା (ସ୍ୱନିୟମ) ଅନୁସାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଶୀଘ୍ର ଚଳ; ସେମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ଅନୁସରଣ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁତ ସୋମକୁ ପାନ କର—ଆମ ଭିତରେ ତୋର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରାଉଥିବା ଆନନ୍ଦକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
Mantra 20
पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥
ସ୍ୱଧାରେ ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକମାନଙ୍କର (ସୋମ) ପାନ କର; ତୁଗ୍ର୍ୟ ସହ ଥିବା ଜନଙ୍କର ମଧ୍ୟ। ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଯେ ତୋର ନିଜର, ତାହାର ମଧ୍ୟ ପାନ କର—ତୋର କର୍ମସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଅର୍ପିତ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ-ରସକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
Mantra 21
अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥
ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ ମନ୍ୟୁରେ ପିଷୁଥିବା, ଅର୍ପଣ-ସ୍ଥାନରେ ସୁଭଳି ପିଷିଥିବା ଯଜମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସ; ଏଠାରେ ଦାନରୂପେ ରଖାଯାଇଥିବା ଏହି ପିଷିତ ସୋମକୁ ପାନ କର।
Mantra 22
इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥
ତିନି ପରାବତ—ତିନି ଦୂର ଦିଗରୁ ଆସ; ପାଞ୍ଚ ଜନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୋଷକ ତେଜର ଧାରାମାନେ ତୋ ପାଇଁ ତଳକୁ ଦେଖି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
Mantra 23
सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ କିରଣକୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ସେପରି ମୋର ବାଣୀ ତୁମକୁ ଧରି ରଖୁ; ଯେପରି ଜଳ ନିମ୍ନଭୂମିକୁ ସିଧା ବହେ, ସେପରି ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ସିଧା ଯାଇ ତୁମକୁ ଯଥାସ୍ଥାନକୁ ଭିତରକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁ।
Mantra 24
अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଦୀପ୍ତ ଜହ୍ନୁବାଳ ବୀର ପାଇଁ ସୋମକୁ ସିଞ୍ଚ; ତାହାର ପାନ ପାଇଁ ପିଷ୍ଟ (ସୁତ) ସୋମକୁ ଆଣ—ଯେପରି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆମ ଭିତରେ ବିଜୟରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
Mantra 25
य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥
ଯିଏ ଜଳମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଥିବା ଆବରଣକୁ ଭେଦି ନଦୀମାନଙ୍କୁ ତଳକୁ ମୁକ୍ତ ପ୍ରବାହରେ ଛାଡ଼ିଦେଲା; ଯିଏ ଗୋମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍କ ହୋଇଥିବା ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଧାରଣ କଲା—ସେଇ ହେଉଛି ସେ ଶକ୍ତି (ଇନ୍ଦ୍ର), ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବନ୍ଧନକୁ ଭାଙ୍ଗି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଭକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ।
Mantra 26
अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥
ସେ ବୃତ୍ରକୁ—ଋଚି-ଦର୍ଶନରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ—ବଧ କଲେ; ବୁଣା ଜାଲରେ ଫାନ୍ଦିବା ଜାଲକାର, ସର୍ପ-ବେଧକକୁ ପତିତ କଲେ। ହିମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଅର୍ବୁଦକୁ ଭେଦିଲେ।
Mantra 27
प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ଉଗ୍ର, ନିଷ୍ଠୁର, ଅଜେୟ, ଅପ୍ରତିହତ ବିଜୟୀ—ସେଇ ମହାନଙ୍କୁ ଦେବଦତ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ (ବାଣୀ) ଗାଅ; ଯେପରି ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଆମଭିତରେ କ୍ରିୟାଶୀଳ କରେ।
Mantra 28
यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥
ସୋମର ଅନ୍ଧସର ମଦରେ ଯେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତକୁ—କର୍ମର ନିୟମକୁ—ଅଭିମୁଖ ଜାଣି ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଚାଲେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନ ଶକ୍ତି ଅଟେ।
Mantra 29
इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥
ଏଠାରେ ସେଇ ଦୁଇ ହରି—ସଧମାଦ୍ୟ (ସାମୂହିକ ରସର ସହଚର), ହିରଣ୍ୟକେଶ୍ୟ (ସୁବର୍ଣ୍ଣକେଶ)—ସ୍ଥାପିତ ପ୍ରୟୋଗ/ଅର୍ପଣ ଦିଗକୁ ବହି ଆସୁନ୍ତୁ; ଯେପରି ଦେବଶକ୍ତିମାନେ ଆସି ଆମ ଆନନ୍ଦକୁ ସିଦ୍ଧିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତୁ।
Mantra 30
अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥
ଆମ ଦିଗକୁ, ହେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ (ବହୁସ୍ତୁତ), ପ୍ରିୟମେଧ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ସେଇ ଦୁଇ ହରି ତୁମକୁ ସୋମପେୟ (ସୋମପାନ) ପାଇଁ ବହି ଆଣୁନ୍ତୁ; ଯେପରି ପ୍ରକାଶଶକ୍ତି ପ୍ରବେଶ କରି ଆନନ୍ଦକୁ ଆସ୍ୱାଦନ କରି ଆମ ବିଜୟକର୍ମରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଉ।
It is a Kāṇva hymn inviting Indra to the Soma offering, praising his heroic deeds, and asking his power to act for protection, strength, and victory.
It expresses the Vedic idea of completeness in sacrifice: when praise (brahman) and offering are properly done, nothing remains unpaid or lacking, and divine response is assured within ṛta (right order).
The Harīs are Indra’s two tawny steeds (or powers) that carry him swiftly to the sacrifice; invoking them poetically signals Indra’s rapid arrival to drink Soma and help the worshippers.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.