Sukta 31

Mantra 1

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत् ॥

யார் யஜ்ஞம் செய்கிறாரோ—யார் உண்மையாய் அர்ப்பணிக்கிறாரோ—யார் சோமத்தைப் பிழிந்து, ஹவியையும் சமைக்கிறாரோ; அவருடைய பிரஹ்மம்—ஊக்கமூட்டிய வாக்கு—இந்திரனுக்கு இனிமையாய் அமைகிறது.

Mantra 2

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः ॥

அவருக்குப் புரோளாசமும், ஆஶிர் (வலமூட்டும் சாரம்) கலந்த சோமமும் அர்ப்பணிப்பவன்—அவனைச் சக்ரன் (இந்திரன்) காக்கிறான்; அம்ʼஹஸ் (துன்பமும் பாவமும்) இலிருந்து விடுவிக்கிறான்.

Mantra 3

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया ॥

அவனுக்காக தேவரால் செலுத்தப்படும் த்யுமான (ஒளிமிக்க) ரதம் அமர்ந்துள்ளது; அது முனைந்து பாய்ந்து, ஒளிக்கு எதிரான எல்லா அமித்ர சக்திகளையும் வென்று செல்கிறது.

Mantra 4

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे ॥

அவனுடைய இல்லத்தில் ப்ரஜாவதீ (சந்ததி-செழிப்பு) கொண்ட போஷக சக்தி தினந்தோறும் இடையறாது இயங்குகிறது; இளா, தேனுமதீ (செழிப்பின் பால்-பசு), ஊட்டத்தின் ஓடைகளைப் பிழிகிறது.

Mantra 5

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा ॥

ஒரே மனத்துடன் உள்ள இல்லத் தலைவர்கள் ஆகிய அந்த தம்பதியர், சுதம் (சோமப் பிழிதல்) மற்றும் அதன் அழைப்பை நோக்கி விரைந்து ஓடுகின்றனர்—தேவர்கள் போல, நித்திய ஆனந்த-நிறைவு (ஆசிஷ்) உடையோர்.

Mantra 6

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः ॥

இங்கே நோக்கி, நேரிய/சரியான திசையில் திரும்பி, அவர்கள் பர்ஹி (புனித குசை-ஆசனம்) மீது அமர்கின்றனர்; வெற்றிக் களத்தில் வாஜ (வலச் செழிப்பு) களில் அவர்கள் ஒருபோதும் தவறுவதில்லை.

Mantra 7

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः ॥

அவர்கள் தேவர்களின் சுமதி (அனுகிரகம்) கூட தவறுவதில்லை; சுமதியை அவர்கள் தள்ளுவதுமில்லை. வழிபட்டு, அவர்கள் ப்ருஹத் ஶ்ரவஸ்—விரிந்த புகழ்-கேள்வி—பெறுகின்றனர்.

Mantra 8

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

புத்திரம் அளிக்கும் சக்தியாலும் இளமை புதுப்பிக்கும் சக்தியாலும் அவர்கள் முழு ஆயுளை அடைகின்றனர்; இருவரும் பொன்னொளி நிறைந்த பொன்-வடிவுடன் பிரகாசிக்கின்றனர்.

Mantra 9

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

நன்கு வழிநடத்தப்படும் ஹோத்ர-இயக்கங்களைக் கொண்டவர்களே, நன்கு அமைந்த வசு (செல்வம்) உடையவர்களே! அமரத்துவத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஆனந்தத்தைப் போற்றி—பலன் தரும் பால்-உதரை ஒழுங்குபடுத்தி, முட்களான (ரோமச) தடையை வீழ்த்தி—தேவர்களிடையே பயனுள்ள சேவை (துவஃ) யை நிறைவேற்றுங்கள்.

Mantra 10

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः ॥

மலைகளின் அடைக்கல-அமைதியை நாம் தேர்கிறோம்; நதிகளின் ஓடும் சக்திகளையும் தேர்கிறோம்; மேலும் விஷ்ணுவுடன் சசா-புவஃ—பாதையில் விரிந்த, தாங்கி நிற்கும் துணை-இருப்பையும்—தேர்கிறோம்.

Mantra 11

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये ॥

பூஷன் வருக; ரயி (செல்வ-நிறைவு) மற்றும் பக (பாக்கியத் தெய்வம்) வருக. அனைத்தையும் நிலைநிறுத்தும் ‘ஸர்வதாதம’ நலன்-சக்தி நமக்கு ஸ்வஸ்தியை அருள வருக. நமது ஸ்வஸ்திக்கான பாதை விரிந்தது.

Mantra 12

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत् ॥

அரமதி—தவறாத, சிதறாதவள்—தேவனின் மனத்தால் உலகமெங்கும் பரவுகிறாள்; அவளே ஆதித்யர்களின் அசையாத நடை, ‘ருத’ப் பாதையின் உண்மையில் நிலைத்தவள்.

Mantra 13

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

நமக்காக இவ்வாறு ஆகுக: மித்ரன், அர்யமன், வருணன் ‘கோபா’ (காவலர்) ஆக நிலைத்திருப்பாராக. ‘ருத’த்தின் பாதைகள் ‘ஸுக’—எளிதும் நல்வழியும்—ஆகட்டும்.

Mantra 14

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

ஒளிவாய்ந்த ஸ்துதி-வாக்கால் நான் அக்னியை—அந்தப் பழமையான தெய்வச் சித்தத்தை, வசுக்கள் (உள்ளார்ந்த செல்வங்கள்) உடைய ஆண்டவனை—புகழ்ந்து வணங்குகிறேன். அவரைச் சேவித்துக் கொண்டே—பலராலும் நேசிக்கப்படுபவனை—வயல்களைச் செம்மைப்படுத்தும் மித்ரனைப் போல, நம்முள் செயலுக்குரிய சரியான கள-ஆட்சியை அவர் நிலைநிறுத்துகிறார்.

Mantra 15

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

தேவ-வலத்தால் நிறைந்த ரதம் விரைவாக வருகிறது; எந்தப் போரிலும் வீர-சக்தி எழுகிறது. யஜமானன் தேவர்கள்மேல் மனத்தை நிலைநிறுத்தி யாகம் செலுத்தும்போது, தன்னுள் யாகத்தை மறுக்கும் ‘அயஜ்வ’ (யாகமற்ற) பகுதிகளை வென்று நிற்பவன் ஆகிறான்.

Mantra 16

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

யஜமானனே, நீ தீங்கில் விழுவதில்லை—சோமத்தைப் பிழியும் நீயும் அல்ல, தேவர்களை நாடும் நீயும் அல்ல. யஜமானன் தேவர்கள்மேல் மனத்தை நிலைநிறுத்தி யாகம் செலுத்தும்போது, தன்னுள் யாகத்தை மறுக்கும் ‘அயஜ்வ’ (யாகமற்ற) பகுதிகளை வென்று நிற்பவன் ஆகிறான்.

Mantra 17

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

பகைமைக் கருமத்தால் எவரும் அவனை அணுக முடியாது; எவரும் அவனைத் தடுக்கவும், விலக்கவும் இயலாது. யஜமானன் தேவர்கள்மேல் தன் மனத்தை நிலைநிறுத்தி யாகம் செய்கையில், உள்ளார்ந்த அயஜ்வ (யாகமின்மை) எதிர்ப்பை அவன் வென்று விடுகிறான்.

Mantra 18

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

இங்கே உண்மையான சுவீர்யம் (வீரவலிமை) இருக்கட்டும்; மேலும் அந்த அஶ்வஶ்வ்யம்—அஶ்வ-சக்திகள்மேல் விரைவான ஆட்சி—உண்டாகட்டும். யஜமானன் தேவர்கள்மேல் மனத்தை நிலைநிறுத்தி யாகம் செய்கையில், உள்ளார்ந்த அயஜ்வ (யாகமின்மை) கூறுகளை அவன் வெல்லுகிறான்.