Sukta 33

Mantra 1

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते ॥

நாங்கள், சோமத்தைப் பிழிந்தோர், தூய நீர்களைப் போல—விரிக்கப்பட்ட பர்ஹிஸ் (ஆசனம்) உடையோர்—ஹே வ்ருத்ரஹன், பவித்ர (வடிகட்டி) யின் பிரஸ்ரவணங்களில் உம்மைச் சுற்றி ஸ்தோதராக அமர்ந்துள்ளோம்.

Mantra 2

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥

ஓ வசு (செல்வம் அளிப்பவனே) இந்திரா! பிழிந்த சோமத்தில் உக்தம் பாடும் மனிதர்கள் வெளி விரிவில் உன்னை நோக்கி ஒலிக்கின்றனர். பிழிந்த சோமரசத்திற்குத் தாகமுற்று—ஓ இந்திரா, ச்வப்தீவ (விரைவு-குரல்) பாடகர் தன் இருக்கைக்குச் செல்வதுபோல்—நீ எப்போது எங்கள் இல்லத்திற்குள் வருவாய், எங்கள் உள்ளக இல்லம் உன் வலிமையால் நிரம்பும்படி?

Mantra 3

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥

கண்வர்களுடன், ஓ த்ருஷ்ணு (துணிவான) இந்திரா! நீ சஹஸ்ரிண் (ஆயிரமடங்கு வளம் கொண்ட) த்ருஷத்வாஜம் (அடங்காத வலிமை-செல்வம்) அருளுகிறாய்—பிஷங்கரூபம் (செம்பொன்/தாமிர ஒளி) போல ஒளிர்வது. ஓ மகவன், விசர்ஷணே (விரிந்த பார்வையுடைய) ஆண்டவனே! நாங்கள் விரைவாக உன்னிடமிருந்து கோமந்த் (மாடுச்செல்வம் நிறைந்த) ஒளி-செல்வத்தை வேண்டுகிறோம்.

Mantra 4

पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः ॥

ஓ மேத்யாதிதி! இந்திரனுக்காக அந்தஸ் (சோமரசம்) தரும் மதத்தைப் பாதுகாத்து, அதனைப் பாடு. ஏனெனில் அவனுக்கே ஹர்யோḥ (இரு ஹரி/செம்மை-பசுமை குதிரை-சக்திகள்) இணைந்த யோகம்; அவனுக்கே பிழிந்த சோமத்துடன் சசா (உடனிருப்பவனாக) வஜ்ரீயின் ஹிரண்யய (பொன்னான) ரதம்—வெற்றி தரும் ஆற்றல் எங்களுள் உறுதியாக நிலைக்கும்படி.

Mantra 5

यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे । य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः ॥

நாம் ஸ்தோத்திரப் பாடலில் போற்றுவது—அந்த இந்திரன்; அவர் முற்றிலும் சு-ஷவ்ய (மிகச் செயல்திறன் உடையவன்), சு-தக்ஷிண (சரியான ஒழுங்கும் விவேகமும் அளிப்பவன்), சு-க்ரது (ஒளிமிகு சங்கல்ப-சக்தியுடையவன்); அவர் ஆயிரம் சக்திகளின் ஆகரமாக (நிதானமாக) இருப்பவன், நூறு மடங்கு வளங்களைத் தரும் ஶதமகன்; அதே இந்திரன் புரங்கள்/கோட்டைகளைப் பிளப்பவன்.

Mantra 6

यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः । विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः ॥

அவர் த்ருஷித (துணிவானவன்); நம் அழைப்பால் மூடப்படாதவன்/தடுக்கப்படாதவன்; ‘ஶ்மஶ்ரு’ எனும் கடின-ரூட்சமான கீழ்நிலையிலும் நிலைபெற்றவன்; அவனது ஒளி எங்கும் விரிந்தது—அசையாத ஊக்கி (ச்யவன), புருஷ்டுத (மிகப் புகழப்பட்டவன்); மேலும் க்ரது-சக்தியால் காளைபோல் ஶகின் (செயலாற்ற வல்லவன்).

Mantra 7

क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥

பிழிந்த சோமத்துடன் சேர்ந்து அருந்துபவனை யார் அறிவார்—அவன் எத்தகைய விரிவை ஏற்றுள்ளான்? இவனே வலத்தால் புரங்களைப் பிளக்கிறவன்—சோமத் திரவியத்தால் மயங்கிய, ஷிப்ரீ.

Mantra 8

दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा ॥

ஓ தானம் அளிப்பவனே! மிருகம்போல், யானைபோல், நீ பல இடங்களில் உன் அலைச்சலை அமைத்துக் கொள்கிறாய். உன்னை யாரும் கட்டுப்படுத்த இயலாது; பிழிந்த சோமத்தின் அருகே வா—மகத்தானவனாய் நீ உன் ஓஜஸால் நகர்கிறாய்.

Mantra 9

य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥

உக்கிரனாய், தடுக்கப்படாதவனாய், நிலைத்தவனாய்—போருக்குத் தயாராக்கப்பட்டவன்; பாடுபவனின் அழைப்பை அந்த மகவா கேட்டால், இந்திரன் தன்னைத் தடுக்கமாட்டான்—மனமகிழ் விருப்பத்துடன் வந்து சேர்வான்.

Mantra 10

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः ॥

உண்மையாகவே, அப்படியே நீ வலத்தின் வृषபன்; வृष-உந்துதல் எங்களிடமிருந்து தடுக்கப்படவில்லை. ஏனெனில், ஓ உக்கிரனே! நீயே கேட்கும் வृषபன்—தொலைவிலும் கேட்கப்பட்டவன், அருகிலும் கேட்கப்பட்டவன்.

Mantra 11

वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी । वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो ॥

மகவன் இந்திரா! உன் உந்துதல்கள் காளைபோல் வலிமைமிக்கவை; உன் பொன்னாலான கசா (அங்குசம்/சாட்டை)யும் காளைபோல் வலிமைமிக்கது. செல்வம் அளிப்பவனே! உன் ரதம் காளைபோல் வலிமைமிக்கது; உன் இரு ஹரி (அசுவுகள்)வும் காளைபோல் தீவிரமானவை. சதக்ரதோ—நூறு செயல்திறன் கொண்டவனே! நீயே காளைபோல் பராக்கிரமன்.

Mantra 12

वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर । वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम् ॥

வೃಷன், ருஜீபின்! வலிமைமிக்க சோம-பிழிப்பவன் உனக்காக காளைபோல் வலிமைமிக்க சோமத்தைப் பிழியட்டும். வலிமைமிக்கவனே, நேர்ச் செலுத்துபவனே! வா—அதை கொண்டு வா. ஏனெனில் காளைபோல் வலிமைமிக்க சோமம் இயக்கப்படுகிறது—நதிகளில் காளைபோல் வலிமைமிக்க ஓடை—உனக்காக இரு ஹரி (செம்மஞ்சள் சக்திகள்/அசுவுகள்) தங்கள் நிலையைக் கொள்ளும்படியாக.

Mantra 13

एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः ॥

ஏ இந்திரா, மதுரமான சோமப் பானத்திற்காக வா—ஓ மிகப் பலவானவனே. தானவனே (மகவன்), எங்கள் சொற்கள்—எங்கள் ப்ரஹ்ம (மந்திர-சிந்தனை) மற்றும் உக்த (ஸ்துதி-பாடல்)—கேட்காமல் போகாதே; ஓ சுக்ரது (நல்ல செயல்-வல்லமை உடையவனே).

Mantra 14

वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो ॥

ரதத்தில் சிறந்தவனே, ரதத்துடன் யோகப்பட்ட ஹரித (செம்பொன் நிற) குதிரைகள் உன்னை இங்கே கொண்டு வரட்டும். ஓ வ்ருத்ரஹன், போட்டியாளனையும் தாண்டி சவனங்களுக்கு (சோம யாகப் பிழிவுகளுக்கு) வா; ஓ சதக்ரது, பிறரை எல்லாம் மிஞ்சு.

Mantra 15

अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः ॥

மகாமஹ இந்திரா! இன்று எங்கள் மிக உள்மையான ஸ்தோமத்தை (ஸ்துதி) ஏற்றருள்வாயாக. எங்கள் சோம-ப்ரஸவனங்கள் உமக்கு மிகச் சாந்தி தருவனவாகட்டும்; ஹே சோமபாஃ, நீர் ஒளிமிகு மதத்தில் (ஆனந்தோன்மாதத்தில்) பிரவேசிக்கும்படியாக.

Mantra 16

नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत् ॥

உண்மையாகவே—உன்னதோ, எங்களதோ அல்ல—வேறு யாருடைய சாஸ்திரமும் (ஆணை/உபதேசம்) இன்பம் தராது; எங்களை முன்னே கொண்டு சென்ற வீர-நேத்ருத்வமே இன்பம் தரும். அந்த உள்ளார்ந்த வீர-வழிகாட்டுதலே ஆனந்தமும் திசையும் அளிக்கிறது.

Mantra 17

इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम् ॥

இந்திரனும் இதையே சொன்னான்: ஸ்த்ரீ-ஸ்வபாவத்தின் மனம் கட்டளையால் அடக்கப்படுவதல்ல; ஆயினும் அதில் விரைவு, தயார் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) உண்டு. அதுபோல நம்முள் உள்ள ஏற்றுக்கொள்ளும் சைதன்யம் வலுக்கட்டாயமல்ல—வென்று—இயங்கச் செய்யப்படுகிறது; அப்பொழுது அது வேகமாக நகர்கிறது.

Mantra 18

सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा ॥

சப்தீயும்—மதத்திலிருந்து சிதறினாலும்—இணையாய் ரதத்தைத் தாங்கிச் செல்கின்றன. ஹே தூर्व்ருஷ்ண, இதுவே அந்த உயர்ந்த யோகனம். சக்தி முறையாக இணைக்கப்பட்டால், அது இயக்கத்தை மேல்நோக்கி தாங்குகிறது.

Mantra 19

अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्त्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ ॥

கீழே நோக்கு; மேலே அல்ல. ஹரி, இரு பாதங்களையும் உறுதியாகச் சுருக்கிக் கொள். உன் தடுமாறும் அடிகள் பெண்ணுக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும்—ஏனெனில் உள்ளே திரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் தான் பிரம்மஞானம் மலர்கிறது; தாழ்மையிலிருந்து பிரம்மவாக்கின் ஆற்றல் பிறக்கிறது.