
Śubhāśubha-phalānukīrtana-varṇana
Ethical-Discourse (Afterlife Jurisprudence and Merit Economy)
वराह–पृथिवीसंवादेऽस्मिन्नध्याये ऋषिपुत्रकथितं यम–चित्रगुप्तयोर्मनुष्यकर्मपरिशीलनं वर्ण्यते। लेख्यप्रमाणेन पापपुण्ययोः सार्वजनिकघोषणा च, विशिष्टापराधेषु नरकनियोजनं तथा धर्मपालने दानशीलतायां ब्राह्मणहिते गो-राष्ट्ररक्षणे संकटे धर्मस्थितौ धर्मयुद्धे च निधनं कृत्वा स्वर्गामरावत्यां क्रमशः फलप्राप्तिः उदाहरणैः प्रदर्श्यते। एतत् कर्मफलन्यायः लोकधर्मनियमनं पृथिव्याः स्थैर्यं च बध्नाति।
Verse 1
अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥
अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनं प्रवर्तते। ऋषिपुत्र उवाच—हे विप्राः, इदमन्यत् पुरावृत्तं शृणुत; यमस्य चित्रगुप्तस्य च विषये तत्र यत् भाषितं मया च यत् श्रुतं तत् वक्ष्यामि।
Verse 2
अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥
अयं तु भवतां मार्गं यातु; अयं महीक्षितां मध्ये स्वर्गं यातु। अयं वृक्षो भवतु; अयं तिर्यग्भवतु; अयं नरः मोक्षं व्रजेत्।
Verse 3
अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥
अयं शीघ्रं नागो भवेत्; अयं तु परमां गतिं प्राप्नुयात्। अयं स्वपूर्वकान् पश्यति—आत्मनः पितामहान् एव।
Verse 4
क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥
क्लिश्यन्तो रुदन्तश्च वदन्तश्च पुनःपुनः, स्वदोषेण सर्वेऽपि अक्षयं नरकं गताः।
Verse 5
दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥
दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः। रौरवे क्षिप्त एषः; महौजसः एनं तत्र क्षपयन्तु।
Verse 6
मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥
मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा । मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥
Verse 7
आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥
आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः । ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥
Verse 8
बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥
बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् । कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥
Verse 9
त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥
त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् । अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥
Verse 10
तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥
तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति । तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥
Verse 11
बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥
बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः। एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय॥
Verse 12
अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥
अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने। वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम्॥
Verse 13
प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥
प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम्। इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः॥
Verse 14
शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥
शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च। तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम्॥
Verse 15
अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥
अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम्। अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः॥
Verse 16
गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥
शतसङ्ख्यकैर्गुणैः समन्वितं तं शक्रः प्रतीक्षते। धर्मात्मा स तावत् तत्र स्थास्यति यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे वर्तते॥
Verse 17
तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥
यावद्धर्मोऽनुमीयते तावत्स स्वर्गे मोदते। ततः कालेन च्युतः सन् मानुष्ये लोके सुखमश्नुते॥
Verse 18
रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥
रत्नवेणुप्रदः सन् सर्वधर्मैरलङ्कृतः। अश्विनोर्लोकं तं नय सर्वसौख्यसमन्वितम्॥
Verse 19
सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥
सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः। विशेषतः शुचीनां ब्राह्मणानां बह्वन्नदानं प्रशस्यते॥
Verse 20
तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥
तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः। तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः॥
Verse 21
तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥
तेन द्विजातिभ्यः मधुखण्डपुरःसरं दत्तं, विविधरसैः संयुक्तं सर्वगन्धमनोहरं च।
Verse 22
तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥
तरुणी क्षीरसम्पन्ना शुभा सुवर्णयुता गौः; सवत्सा हेमवासाश्च अनेन महात्मना दत्ता।
Verse 23
अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥
अस्य लेख्यं मया दृष्टं—त्रिविष्टपे तिस्रः कोट्यः; स्वर्गात् परिच्युतोऽपि ऋषीणां कुले जायते।
Verse 24
सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥
सुवर्णप्रदाता त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम्; त्रिदशान् अभ्यनुज्ञाप्य देवम् उमापतिं यातु।
Verse 25
तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥
तत्रैष महातेजाः यथेष्टं कामम् आप्नुयात्; तत्रैवायं महातपाः प्रेतगणभक्तोऽपि (वर्तते)।
Verse 26
प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥
स पितृभिः सार्धं प्रयातु; येन तर्पणेन पूर्वजाः तर्पिताः। दानव्रताः नानालोकनमस्कृताः दिवं यान्तु।
Verse 27
अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥
अयं भद्रः सर्वभूतहिते रतः महाकामाय योग्यः। सर्वकामैः अयं पूज्यः; अयं नरः सर्वकामप्रदः।
Verse 28
विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥
विविधैः कामभोगैः सेव्यमानो नरोत्तमः, महर्षिभिः पूज्यमानः, अक्षयं चाजरं स्थानं प्राप्नोति।
Verse 29
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनं गतः, तं शक्रस्य अमरावत्यां निवेदयत मा चिरम्।
Verse 30
अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥
अयं महाभागः देवदेवं सनातनं यातु; येन पुरा यथोक्ताः सुखदोहना विधयः अतिसृष्टाः।
Verse 31
क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥
द्विजातिभ्यः क्षितिं प्रदाय ह्ययं त्रिविष्टपं यातु। तत्रैव स वीरः सहानुगः ब्रह्मलोके तिष्ठतु॥
The text models an ethical economy in which actions are audited by Yama and Citragupta and yield differentiated outcomes: adharma leads to specific punitive realms, while dharma—especially generosity, protection of communal welfare, and steadfast conduct during adversity—produces graded heavenly residence and eventual auspicious rebirth.
No explicit tithi, nakṣatra, month, or seasonal timing is stated in the provided adhyāya segment; the emphasis is on categories of deeds (dāna, duty in crisis, righteous battle) rather than calendrical ritual scheduling.
Although it does not directly discuss landscapes or conservation, it frames Pṛthivī’s stability indirectly through dharma as social ecology: protecting cattle (go), supporting brāhmaṇas (knowledge/ritual economy), and safeguarding the polity (rāṣṭra) are presented as meritorious acts that sustain orderly human life on Earth.
The narrative references cosmological-administrative figures (Yama, Citragupta, Indra/Śakra, the Aśvins, Rudra, Umāpati/Śiva) and a generic ṛṣi lineage context (ṛṣiputra; rebirth in ṛṣi-kula), but no specific royal dynasty or named human genealogy is given in the provided text.