Adhyaya 205: Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results

Verse 1

अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥

இப்போது சுபமும் அசுபமும் தரும் பலன்களை உரைத்துச் சொல்லும் விளக்கம் தொடங்குகிறது. ரிஷியின் புதல்வன் கூறினான்—ஓ விப்ரர்களே, இன்னொரு பழம்பெரும் செய்தியை கேளுங்கள்; யமன் மற்றும் சித்ரகுப்தன் குறித்து அங்கே சொல்லப்பட்டதையும் நான் கேட்டதையும் உரைக்கிறேன்।

Verse 2

अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥

இவன் உங்களுக்குரிய நியமிக்கப்பட்ட வழிக்குச் செல்லட்டும்; இவன் பூமியின் அரசர்களிடையே சொர்க்கத்திற்குச் செல்லட்டும். இவன் மரமாகட்டும்; இவன் திர்யக்-யோனி (விலங்கு) ஆகட்டும்; இம்மனிதன் மோட்சத்தை அடையட்டும்।

Verse 3

अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥

இவன் விரைவில் நாகன் (பாம்பு-தேவன்) ஆகிறான்; ஆனால் இவன் பரமகதியை அடைகிறான். இவன் தன் முன்னோர்களை—தன் குலத்தின் பிதாமகர்களை—காண்கிறான்।

Verse 4

क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥

துன்புற்று, அழுது, மீண்டும் மீண்டும் புலம்பி—தங்களுடைய குற்றத்தினாலேயே—அவர்கள் அனைவரும் அழியாத நரகத்தை அடைந்தனர்।

Verse 5

दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥

மனைவியைத் துறந்தவன், மிகுந்த அதர்மன், மகன்-பேரன் இன்றியவன்—இவன் ரௌரவ நரகத்தில் எறியப்பட்டான்; வல்லமைமிக்க தண்டகர்கள் அவனை அங்கே தண்டனையால் சோர்வுறச் செய்யட்டும்।

Verse 6

मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥

இவர்கள் அனைவரும்—கடந்தவர்களும் வரவிருப்பவர்களும்—விடுதலை பெறுக. விரைவில் விடுதலை பெறுக; பாவமற்ற இவர்கள் விடுதலை பெறுக.

Verse 7

आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥

செழிப்பிலும் துன்பத்திலும் எல்லா தர்மங்களையும் காக்கும்வர்கள்—பொறாமையற்றவர்கள்—பல கல்பங்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வர்.

Verse 8

बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥

முதல் நிலையில், மிக அழகிய பெண்ணின் மடியில் இருந்தாலும் அவர் பரம தர்மிகன். கலியுகத்தில் இது மனித வடிவம் பெறுக—இங்கே தர்மத்தின் எடுத்துக்காட்டாக இருக்குக.

Verse 9

त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥

திரிவிஷ்டபம் (சொர்க்கம்) இல் துன்பம் இருந்தாலும், அவனுடைய வாசம் அழியாததாக இருக்கும். இவன் போரில் பகைவரை கொன்று நிச்சயமாக மரணத்தை அடைந்தான்.

Verse 10

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥

அங்கே வைமானிகன் (தெய்வ விமானத்தில் இயங்குபவன்) ஆகி ஒரு கல்பம் வாழ்வான். அதுபோல இம்மகாபாக்கியன்—தர்மாத்மா, தர்மப்ரியன்—(வணக்கத்திற்குரியவன்).

Verse 11

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥

எப்போதும் மிகுதானத்தில் ஈடுபட்டு, எல்லா உயிர்களிடமும் கருணையுடையவரான அவரை நறுமணப் பொருட்களாலும் மலர்மாலைகளாலும் விரைவாகப் பூஜியுங்கள்।

Verse 12

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥

இந்த மகாத்மாவுக்கு நான் விதித்தபடி பூஜை அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும். இவரை சாமரங்களால் விசிறி வீச வேண்டும்; இவருக்கு ஒரு ரதமும் அளிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 13

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥

பிரேதநிலையை விட்டு நீங்கி, மரியாதை பெற்றவனாக அவர் திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) செல்லட்டும். ஞானமிகு தேவர்களின் தேவனின் ஆட்சியில், இந்திரனின் ஒளி/அதிகாரத்தின் பாதிப் பங்கையும் அவர் பெறட்டும்।

Verse 14

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥

அங்கே சங்கும் தூரியமும் முழங்கும் ஒலியுடனும், வெற்றியுடனும்; அங்கே பூஜை செய்து அவர் பொதுவாக இன்பத்தை அடைகிறார்।

Verse 15

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥

இவர்—நன்மை உண்டாக—அடையக் கடினமான இந்திரலோகத்திற்குச் செல்லட்டும். புகழ்மிக்க இவரால் உலகமெங்கும் நிச்சயமாக அலங்கரிக்கப்பட்டது (உன்னதமடைந்தது)।

Verse 16

गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥

நூற்றுக்கணக்கான நற்குணங்களால் நிறைந்த அவனைச் சக்ரன் (இந்திரன்) எதிர்நோக்குகிறான். இந்திரன் திரிவிஷ்டபத்தில் இருப்பதளவு காலம் அந்த தர்மாத்மா அங்கேயே தங்குவான்.

Verse 17

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥

அவனுடைய தர்மம் (புண்ணியம்) அளவிடப்பட்டு செலவாகும் வரை அவன் சொர்க்கத்தில் மகிழ்கிறான். பின்னர் காலநியமத்தால் அங்கிருந்து வீழ்ந்து மனித உலகில் இன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 18

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥

ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வேணு (புல்லாங்குழல்) தானம் செய்பவனாகவும், எல்லாத் தர்மங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாகவும் இருந்து, அவனை அச்வின்களின் உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள்; அது அனைத்துச் சுகங்களாலும் நிறைந்தது.

Verse 19

सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥

தன் முழு ஆற்றலுக்கேற்ப இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு (த்விஜர்களுக்கு) வழங்க வேண்டும்; குறிப்பாக தூய்மையுடைய பிராமணர்களுக்கு மிகுந்த அன்னதானம் செய்வது சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 20

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥

அந்தப் புண்ணியத்தால் அவர்கள் இனிய ருத்ர-சமமான உலகங்களில் ஒரு கல்பம் வரை வாழ்வார்கள். அங்கே சென்று ஒரு கல்பம் தங்கினால் ருத்ரலோகம் கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 21

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥

அவர் இருபிறப்பாளர்களுக்கு தேன், கற்கண்டு முதலியவற்றைத் தானமாக அளித்தார்; அது பலவகைச் சுவைகளுடன் கூடியதும், எல்லா நறுமணங்களாலும் மனம் கவர்வதும் ஆகும்।

Verse 22

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥

இந்த மகாத்மா பால் வளமுடைய, மங்களகரமான, பொன்னுடன் கூடிய இளமையான பசுவை, கன்றுடன் மற்றும் பொன்னாடைகளுடன் தானமாக அளித்தார்।

Verse 23

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥

அவனைப் பற்றிய பதிவை நான் கண்டேன்—திரிவிஷ்டபத்தில் அவனுக்கு மூன்று கோடி (புண்ணியம்) உள்ளது; மேலும் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தாலும் அவன் ரிஷிகளின் குலத்தில் பிறக்கிறான்।

Verse 24

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥

பொன் வழங்கிய தானதாரரை முப்பது தேவர்களிடம் அறிவிக்க வேண்டும்; தேவர்களின் அனுமதி பெற்ற பின், தெய்வமான உமாபதியை அடையட்டும்।

Verse 25

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥

அங்கே இந்த மகாதேஜஸ்வி விரும்பியபடி ஆசைகளைப் பெறுகிறான்; அங்கேயே இந்த மகாதபஸ்வியும் பிரேதகணங்களுக்கு பக்தியுடையவனாக இருக்கிறான்।

Verse 26

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥

யாருடைய தர்ப்பணத்தால் முன்னோர்கள் திருப்தியடைந்தார்களோ, அவர் பித்ருக்களுடன் சேர்ந்து புறப்படுக. தானவிரதத்தார் பல உலகங்களின் வணக்கத்தால் போற்றப்பட்டு விண்ணுலகம் செல்வாராக.

Verse 27

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥

இந்த நற்புருஷன் எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவன்; ஆகவே மாபெரும் விருப்பங்களுக்கு உரியவன். எல்லா விரும்பிய பொருள்களாலும் இவர் பூஜிக்கப்பட வேண்டும்; இவர் எல்லா ஆசைகளையும் அருள்பவன்.

Verse 28

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥

பலவகை காமபோகங்களால் சேவிக்கப்படும் அந்த நரோத்தமன், மகரிஷிகளால் பூஜிக்கப்படும்போது, அழிவற்றதும் முதுமையற்றதும் ஆன நிலையைக் அடைகிறான்.

Verse 29

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥

பிராமணர்க்காகவோ, பசுக்களுக்காகவோ, நாட்டிற்காகவோ உயிர்நீத்தவனை—அமராவதியில் உள்ள சக்ரனிடம் தாமதமின்றி அறிவிக்கவும்.

Verse 30

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥

இந்த மகாபாகன் தேவர்களின் தேவனான சனாதன பரமேஸ்வரனை அடையட்டும்—அவர் முன்னாளில் கூறியபடியே, சுகம் அளிக்கும் விதிகளை நிறுவியவர்.

Verse 31

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥

இருமுறைப் பிறந்தோர்க்கு நிலம் தானம் அளித்ததனால் இவர் திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) அடையட்டும். அந்த வீரன் அங்கேயே பிரம்மலோகத்தில் தன் அனுசரர்களுடன் தங்கட்டும்.