Adhyaya 205: Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results

Verse 1

अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥

ഇപ്പോൾ ശുഭാശുഭഫലങ്ങളുടെ അനുകീർത്തനവിവരണം ആരംഭിക്കുന്നു. ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രന്മാരേ, മറ്റൊരു പുരാതനവൃത്താന്തം കേൾക്കുവിൻ; യമനും ചിത്രഗുപ്തനും സംബന്ധിച്ച് അവിടെ പറഞ്ഞതും ഞാൻ കേട്ടതും ഞാൻ പറയുന്നു।

Verse 2

अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥

ഇവൻ നിങ്ങള്ക്ക് നിശ്ചയിച്ച വഴിയിലേക്കു പോകട്ടെ; ഇവൻ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകട്ടെ. ഇവൻ വൃക്ഷമാകട്ടെ; ഇവൻ തിര്യക്-യോനി (മൃഗ) ആകട്ടെ; ഈ മനുഷ്യൻ മോക്ഷത്തിലേക്കു പ്രാപിക്കട്ടെ।

Verse 3

अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥

ഇവൻ വേഗത്തിൽ നാഗൻ (സർപ്പദേവൻ) ആകും; എന്നാൽ ഇവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും. ഇവൻ തന്റെ മുൻഗാമികളെ—സ്വവംശത്തിലെ പിതാമഹന്മാരെ—ദർശിക്കുന്നു।

Verse 4

क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥

കഷ്ടപ്പെട്ടു, കരഞ്ഞു, വീണ്ടും വീണ്ടും വിലപിച്ചു—സ്വദോഷം കൊണ്ടുതന്നെ—അവർ എല്ലാവരും അക്ഷയ നരകത്തിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു।

Verse 5

दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥

ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ, അത്യന്തം അധാർമ്മികൻ, പുത്രപൗത്രവിവർജിതൻ—ഇവനെ റൗരവ നരകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മഹൗജസ്സുള്ള ദൂതന്മാർ അവനെ അവിടെ ദണ്ഡഭോഗംകൊണ്ട് ക്ഷയിപ്പിക്കട്ടെ।

Verse 6

मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥

ഇവർ എല്ലാവരും—ഭൂതകാലത്തുള്ളവരും വരാനിരിക്കുന്നവരും—മോചിതരാകട്ടെ. വേഗം മോചിതരാകട്ടെ; പാപവിമുക്തരായ ഇവർ മോചിതരാകട്ടെ.

Verse 7

आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥

സൗഭാഗ്യത്തിലും വിപത്തിലും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ—അസൂയരഹിതർ—അനേകം കല്പങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

Verse 8

बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥

ആദ്യാവസ്ഥയിൽ, അതിസുന്ദരിയായ സ്ത്രീയുടെ മടിയിലിരുന്നാലും അവൻ പരമധാർമ്മികൻ. കലിയുഗത്തിൽ ഇത് മനുഷ്യരൂപം പ്രാപിക്കട്ടെ—ഇവിടെ ധർമ്മത്തിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാകട്ടെ.

Verse 9

त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥

ത്രിവിഷ്ടപം (സ്വർഗം) ൽ ക്ലേശമുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ വാസം അക്ഷയമായിരിക്കും. ഈ മനുഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ വധിച്ച് നിശ്ചയമായി മരണത്തെ പ്രാപിച്ചു.

Verse 10

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥

അവിടെ വൈമാനികൻ (ദിവ്യ വിമാനം സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ) ആയി അവൻ ഒരു കല്പം വസിക്കും. അതുപോലെ ഈ മഹാഭാഗ്യൻ—ധർമ്മാത്മാവും ധർമ്മവത്സലനും—(ആദരണീയൻ).

Verse 11

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥

നിത്യവും മഹാദാനത്തിൽ രതനും സർവ്വഭൂതങ്ങളോടും കരുണയുള്ളവനുമായ അവനെ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാലും മാലകളാലും शीഘ്രം പൂജിക്കുവിൻ।

Verse 12

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥

ഈ മഹാത്മാവിന് ഞാൻ നിർദേശിച്ചതുപോലെ പൂജ അർപ്പിക്കപ്പെടണം. അവനെ ചാമരങ്ങളാൽ വീശുക; അവന് ഒരു രഥം ദാനമായി നൽകുക।

Verse 13

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥

പ്രേതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായി അവൻ ത്രിവിഷ്ടപം (സ്വർഗ്ഗം) പ്രാപിക്കട്ടെ. ധീമാനായ ദേവദേവന്റെ അധീനത്തിൽ അവന് ഇന്ദ്രന്റെ ഐശ്വര്യ/അധികാരത്തിന്റെ അർദ്ധഭാഗവും ലഭിക്കട്ടെ।

Verse 14

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥

അവിടെ ശംഖ-തൂര്യങ്ങളുടെ നിനാദത്തോടെയും വിജയത്തോടെയും കൂടി; അവിടെ പൂജ ചെയ്ത് അവൻ സാധാരണയായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 15

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥

ഈ മനുഷ്യൻ—മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ—പ്രാപിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ. ഈ കീർത്തിമാനാൽ സർവ്വലോകവും നിശ്ചയമായും അലങ്കൃതം (ഉന്നതം) ആയിരിക്കുന്നു।

Verse 16

गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥

നൂറുകളായി എണ്ണപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങളാൽ സമന്വിതനായ അവനെ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ ത്രിവിഷ്ടപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം ധർമ്മാത്മാവ് അവിടെതന്നെ വസിക്കും.

Verse 17

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥

അവന്റെ ധർമ്മം (പുണ്യം) അളക്കപ്പെട്ടു ക്ഷയിക്കുന്നത്ര കാലം അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. പിന്നെ കാലക്രമത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് ച്യുതനായി മനുഷ്യലോകത്തിൽ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 18

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥

രത്നവേണു (രത്നം പതിപ്പിച്ച വംശി) ദാനം ചെയ്യുന്നവനായി, സർവ്വധർമ്മങ്ങളാൽ അലങ്കൃതനായി, അവനെ അശ്വിനികളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കുവിൻ—അത് സർവ്വസൗഖ്യസമന്വിതമാണ്.

Verse 19

सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥

സ്വശക്തിയനുസരിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക് അർപ്പിക്കണം; പ്രത്യേകിച്ച് ശുചികളായ ബ്രാഹ്മണർക്കു ധാരാളം അന്നദാനം നൽകുന്നത് വിശേഷമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 20

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥

ആ പുണ്യഫലത്താൽ അവർ മനോഹരമായ രുദ്രസദൃശ ലോകങ്ങളിൽ ഒരു കല്പകാലം വസിക്കും. അവിടെ ചെന്നു ഒരു കല്പം വസിച്ചാൽ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു—സംശയമില്ല.

Verse 21

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥

അവൻ ദ്വിജന്മാർക്കു തേൻ, കൽക്കണ്ടി മുതലായവ ദാനമായി നൽകി; അത് നാനാരസങ്ങളാൽ യുക്തവും സർവ്വസുഗന്ധങ്ങളാൽ മനോഹരവും ആയിരുന്നു।

Verse 22

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥

ഈ മഹാത്മാവ് ക്ഷീരസമ്പന്നമായ, ശുഭമായ, സ്വർണ്ണസഹിതമായ യുവഗാവിനെ കിടാവോടുകൂടിയും സ്വർണ്ണവസ്ത്രങ്ങളോടുകൂടിയും ദാനമായി നൽകി।

Verse 23

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥

അവനെക്കുറിച്ചുള്ള രേഖ ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു—ത്രിവിഷ്ടപത്തിൽ അവന് മൂന്നു കോടി (പുണ്യം) ഉണ്ട്; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പതിച്ചാലും അവൻ ഋഷികുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു।

Verse 24

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥

സ്വർണ്ണദാനം ചെയ്തവനെ ത്രിദശ ദേവന്മാർക്ക് അറിയിക്കണം; ദേവന്മാരുടെ അനുമതി നേടി ദിവ്യനായ ഉമാപതിയെ സമീപിക്കട്ടെ।

Verse 25

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥

അവിടെ ഈ മഹാതേജസ്വി ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെയേ ഈ മഹാതപസ്വിയും പ്രേതഗണഭക്തനായി നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 26

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥

യാരുടെ തർപ്പണത്താൽ പൂർവ്വജർ തൃപ്തരായോ, അവൻ പിതൃകളോടൊപ്പം പ്രയാണം ചെയ്യട്ടെ. ദാനവ്രതന്മാർ അനേകം ലോകങ്ങളുടെ നമസ്കാരങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.

Verse 27

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥

ഈ ഭദ്രപുരുഷൻ സർവ്വഭൂതഹിതത്തിൽ രതനാണ്; അതിനാൽ മഹാകാമത്തിന് യോഗ്യൻ. എല്ലാ ഇഷ്ടവസ്തുക്കളാലും ഇദ്ദേഹത്തെ പൂജിക്കണം; ഈ നരൻ സർവ്വകാമപ്രദൻ.

Verse 28

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥

വിവിധ കാമഭോഗങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്ന ആ നരോത്തമൻ, മഹർഷിമാർ പൂജിക്കുമ്പോൾ, അക്ഷയവും അജരവും ആയ സ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 29

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥

ബ്രാഹ്മണാർത്ഥത്തിന്നോ, ഗോവാർത്ഥത്തിന്നോ, രാഷ്ട്രാർത്ഥത്തിന്നോ വേണ്ടി മരണം പ്രാപിച്ചവനെ—അമരാവതിയിലെ ശക്രനോട് വൈകാതെ അറിയിക്കുവിൻ.

Verse 30

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥

ഈ മഹാഭാഗൻ ദേവദേവനായ സനാതനനിലേക്കു പോകട്ടെ—അവൻ പുരാകാലത്തിൽ യഥോക്തമായി സുഖദായകമായ വിധികളെ പ്രസിദ്ധമാക്കിയവൻ.

Verse 31

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥

ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭൂമിദാനം നൽകിയതിനാൽ ഇദ്ദേഹം ത്രിവിഷ്ടപം (സ്വർഗ്ഗം) പ്രാപിക്കട്ടെ. ആ വീരൻ അവിടെയേ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ അനുചരന്മാരോടുകൂടെ വസിക്കട്ടെ.