Opening the text

Malayārjuna-tīrtha-prāśaṃsā tathā Mathurā-Yamunā-māhātmya
Ritual-Manual; Sacred Geography (Tīrtha-māhātmya)
अस्मिन्नध्याये वराहः पृथिवीं प्रति यमुनातटे मथुरायां च मलयार्जुनतीर्थादीनां सरित्सरांसि वनानि च वर्णयति। स्नानोपवासार्चनदानपिण्डदानश्राद्धादयः महापापहराः सन्ति, तेषां फलरूपेण सूर्यलोक-रुद्रलोक-ब्रह्मलोक-‘मम लोक’प्राप्तिश्च निर्दिश्यते। ज्येष्ठशुक्लद्वादशी च चैत्रशुक्लद्वादशी विशेषकालौ कथ्येते। शकटभङ्गार्जुनयुगललीलाभिः कृष्णबाल्यकथाभिः देशः स्थिरीकृतः, मातलिना गोपीश्वरप्रतिष्ठा चोक्ता। पृथिव्याः भूमितीर्थपालनरूपा भूमिका, नियमाचारः जलपरिसरस्य सावधानोपयोगश्च धर्म्यतीर्थपर्यावरणरूपेण प्रतिपाद्यते।
Verse 1
अथ मलयार्जुनतीर्थादिस्नानादिप्रशंसा ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यमुनापारमुल्लङ्घ्य तत्रैव च महामुने ॥ मलयार्जुनकं तीर्थं कुण्डं तत्र च विद्यते ॥
यमुनापारमुल्लङ्घ्य तत्रैव च महामुने। मलयार्जुनकं तीर्थं कुण्डं तत्र च विद्यते॥
Verse 2
पर्यस्तं तत्र शकटं भिन्नभाण्डकुटीघटम् ॥ तत्र स्नानोपवासाभ्यामनन्तं फलमश्रुते ॥
पर्यस्तं तत्र शकटं भिन्नभाण्डकुटीघटम्। तत्र स्नानोपवासाभ्यामनन्तं फलमश्रुते॥
Verse 3
द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य ज्येष्ठमासे वसुन्धरे ॥ तत्र स्नानेन दानेन महापातकनाशनम् ॥
द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य ज्येष्ठमासे वसुन्धरे। तत्र स्नानेन दानेन महापातकनाशनम्॥
Verse 4
ज्येष्ठस्य शुक्लद्वादश्यां स्नात्वा सुनियतेंद्रियः ॥ मथुरायां हरिं दृष्ट्वा प्राप्नोति परमां गतिम् ॥
ज्येष्ठस्य शुक्लद्वादश्यां स्नात्वा सुनियतेंद्रियः। मथुरायां हरिं दृष्ट्वा प्राप्नोति परमां गतिम्॥
Verse 5
यमुनासलिले स्नातः शुचिर्भूत्वा जितेंद्रियः ॥ समभ्यर्च्याच्युतं सम्यक् प्राप्नोति परमां गतिम् ॥
यमुनाजले स्नातः शुचिर्भूत्वा जितेन्द्रियः। सम्यग् अच्युतं समभ्यर्च्य परमां गतिं प्राप्नोति॥
Verse 6
अपि चास्मत्कुले जातः कालिन्दीसलिले प्लुतः ॥ अर्चयिष्यति गोविन्दं मथुरायामुपोषितः ॥
अपि चास्मत्कुले जातः कालिन्दीजले प्लुतः। मथुरायामुपोषितः गोविन्दं अर्चयिष्यति॥
Verse 7
इति गायन्ति पितरः परलोकगताः सदा ॥ द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु समभ्यर्च्य जनार्दनम् ॥
इति गायन्ति पितरः परलोकगताः सदा। ज्येष्ठमासे द्वादश्यां तु जनार्दनं समभ्यर्च्य॥
Verse 8
धन्योऽसौ पिण्डनिर्वापं यमुनायां करिष्यति ॥ तत्रैव तु महातीर्थे वने बहुलसंज्ञके ॥
धन्योऽसौ यः यमुनायां पिण्डनिर्वापं करिष्यति। तत्रैव महातीर्थे वने बहुलसंज्ञके॥
Verse 9
तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते ॥ द्वादश्यां चैत्रमासे तु शुक्लपक्षे वसुन्धरे ॥
तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते। चैत्रमासे शुक्लपक्षे द्वादश्यां तु वसुन्धरे॥
Verse 10
दृश्यन्तेऽहरहस्तत्र आदित्याः शुभकारिणः ॥ तत्र चार्कस्थले कुण्डे स्नानं यः कुरुते नरः ॥
तत्राह्न्यह्नि शुभकारिणोऽदित्याः दृश्यन्ते। तत्रैवार्कस्थले कुण्डे यो नरः स्नानं करोति॥
Verse 11
सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं व्रजेनरः ॥ तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तो नरः सूर्यलोकं व्रजेत्। तत्र प्राणान् विमुच्य स मम लोकं गच्छति॥
Verse 12
अर्कस्थलसमीपे तु कूपं तु विमलोदकम् ॥ सप्तसामुद्रिकं नाम देवानामपि दुर्लभम् ॥
अर्कस्थलसमीपे तु कूपो विमलोदकः। ‘सप्तसामुद्रिक’ इति नाम, देवानामपि दुर्लभः॥
Verse 13
तत्र स्नानेन वसुधे स्वच्छन्दगमनालयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥
तत्र स्नानेन वसुधे स्वच्छन्दगमनालयो भवति। अथात्र प्राणान् विमुच्य स मम लोकं गच्छति॥
Verse 14
यस्तत्र कुरुते स्नानमेक रात्रोषितो नरः ॥ स मत्प्रसादात्सुश्रोणि वीरलोके महीयते ॥
यस्तत्र स्नानं करोत्येक रात्रोषितो नरः। स मत्प्रसादात् सुश्रोणि वीरलोके महीयते॥
Verse 15
अथात्र मुञ्चते प्राणान्ममलोकं स गच्छति ॥ कुशस्थलं च तत्रैव पुण्यं पापहरं शुभम् ॥
अथात्र यः प्राणान् मुञ्चति स मम लोकं गच्छति। तत्रैव कुशस्थलं नाम पुण्यं पापहरं शुभं च।
Verse 16
तत्र स्नातो नरो देवि ब्रह्मलोके महीयते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥
तत्र स्नातो नरो देवि ब्रह्मलोके महीयते। अथात्र यः प्राणान् मुञ्चति स मम लोकं गच्छति।
Verse 17
तत्र वीरस्थलं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम ॥ आसन्नसलिलं चैव पद्मोत्पलविभूषितम् ॥
तत्र वीरस्थलं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम। आसन्नसलिलं चैव पद्मोत्पलविभूषितम्।
Verse 18
तत्र पुष्पस्थलं नाम शिवक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ तत्र स्नानेन मनुजः शिवलोके महीयते ॥
तत्र पुष्पस्थलं नाम शिवक्षेत्रमनुत्तमम्। तत्र स्नानेन मनुजः शिवलोके महीयते।
Verse 19
तत्र गोपीश्वरो नाम महापातकनाशनः ॥ कृष्णस्य रमणार्थं हि सहस्राणि च षोडश ॥
तत्र गोपीश्वर इति नाम महापातकनाशनः। कृष्णस्य रमणार्थं हि षोडशसहस्राणि (रूपाणि) आसन्।
Verse 20
गोप्यो रूपाणि चक्रे च तत्र क्रीडनके हरिः ॥ यदा बालेन कृष्णेन भग्नार्जुनयुगं तथा ॥
गोप्यः स्वस्वरूपाणि चक्रुः, तत्र क्रीडनके हरिः तासां रूपाणि धारयामास। यदा च बालकृष्णेन तथैव अर्जुनयुगं भग्नम्॥
Verse 21
शकटं च तदा भिन्नं घटभाण्डकुटीरकम् ॥ ताभिस्तत्रैव गोविन्दं क्रीडन्तं च यदृच्छया ॥
तदा शकटं भिन्नं, घटभाण्डकुटीरकं च भग्नम्। ताभिः तत्रैव यदृच्छया गोविन्दः क्रीडमानो दृष्टः॥
Verse 22
परिष्वज्य हि धर्मेण व्याजेन च सुगोपितम् ॥ मातलिस्तत्र चागत्य देवैरुक्तं यथोदितम् ॥
धर्मेण परिष्वज्य, व्याजेन च तत् सुगोपितम्। तत्र मातलिः आगत्य, देवैर्यथोदितं वचनं प्रोक्तम्॥
Verse 23
गोपीमण्डलपातेन स्नापितो हेमकुण्डलः ॥ गोप्यो गायन्ति नृत्यन्ति कृष्ण कृष्ण इति ब्रुवन् ॥
गोपीमण्डलपातेन स्नापितो हेमकुण्डलः। गोप्यो गायन्ति नृत्यन्ति ‘कृष्ण कृष्ण’ इति ब्रुवन्त्यः॥
Verse 24
तत्र गोपीश्वरं देवं मातलिः स्थाप्य पूजितम् ॥ कूपं च स्थापयामास माङ्गल्यैः कलशैः शुभैः ॥
तत्र मातलिः गोपीश्वरं देवं स्थाप्य पूजयामास। माङ्गल्यैः शुभैः कलशैः कूपं च स्थापयामास॥
Verse 25
सप्तसामुद्रिकं नाम कूपं तु विमलोदकम् ॥ देवस्याग्रे तु वसुधे गोपा यस्य महात्मनः ॥
सप्तसामुद्रिकं नाम कूपं विमलोदकं देवस्याग्रे स्थितम्। हे वसुधे, यस्य महात्मनः गोपस्वरूपसम्बन्धोऽस्ति तस्य॥
Verse 26
गोपीवेषधरं देवं अभिषेकं चकार ह ॥ आनीय सप्त कलशान् रत्नौषधिपरिप्लुतान् ॥
गोपिवेषधरं देवं स अभिषेकं चकार। रत्नौषधिपरिप्लुतान् सप्त कलशान् आनीय॥
Verse 27
पितरश्चापि नन्दन्ति पानीयं पिण्डमेव च ॥ सप्तसामुद्रिके कूपे यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति ॥
पितरश्चापि नन्दन्ति पानीयेन पिण्डेन च। सप्तसामुद्रिके कूपे यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति॥
Verse 28
पितरस्तस्य तृप्यन्ति कोटिवर्षशतान्यलम् ॥ गोविन्दस्य च देवस्य तथा गोपीश्वरस्य च ॥
तस्य पितरः कोटिवर्षशतान्यलम् तृप्यन्ति। गोविन्ददेवस्य तथा गोपीश्वरस्य च सम्बन्धेन॥
Verse 29
मध्ये तु मरणं यस्य शक्रस्यैति सलोकताम् ॥ तथा बहुलरुद्रस्य गोविन्दस्यैव मध्यतः ॥
मध्ये यस्य मरणं स शक्रस्य सलोकताम् एति। तथा गोविन्दस्यैव मध्यतः बहुलरुद्रस्य सलोकताम्॥
Verse 30
तद्वद्ब्रह्माणमाशास्य गोपीशस्यैव मध्यतः ॥ एतेषु स्नानदानेन पिण्डपातेन भामिनि ॥
तथैव ब्रह्माणमाशास्य गोपीशस्यैव मध्यतः। एतेषु तीर्थेषु स्नानदानेन पिण्डपातेन च, भामिनि—
Verse 31
नरस्तारयते पुंसां दश पूर्वान्दशापरान् ॥ एषु स्नातो नरो देवि देवैश्च सह मोदते ॥
नरः पुंसां दश पूर्वान् दशापरान् तारयति। एषु तीर्थेषु स्नातो नरो देवि देवैः सह मोदते॥
Verse 32
तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ वसुपत्रं महातीर्थं पुण्यं परममुत्तमम् ॥
तत्र प्राणान् मुञ्चन् मम लोकं स गच्छति। वसुपत्रं महातीर्थं पुण्यं परममुत्तमम्॥
Verse 33
मथुरादक्षिणे पार्श्वे क्षेत्रं फाल्गुनकं तथा ॥ तत्र स्नात्वा च पीत्वा च परलोके महीयते ॥
मथुरादक्षिणपार्श्वे क्षेत्रं फाल्गुनकं तथा। तत्र स्नात्वा च पीत्वा च परलोके महीयते॥
Verse 34
तत्र फाल्गुनके चैव तीर्थे परमदुर्लभे ॥ वृषभाञ्जनकं नाम क्षेत्रं मे दुर्लभं महत्
तत्र फाल्गुनके तीर्थे परमदुर्लभे च। वृषभाञ्जनकं नाम क्षेत्रं मे दुर्लभं महत्॥
Verse 35
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्स देवैः सह मोदते ॥ तत्र यो मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति
तत्राभिषेकं यः कुर्यात् स देवैः सह मोदते । तत्र यः प्राणान् मुञ्चति स मम लोकं गच्छति ॥
Verse 36
अस्ति तालवनं नाम धेनुकासुररक्षितम् ॥ मथुरापश्चिमे भागे अदूरादर्धयोजनम्
अस्ति तालवनं नाम धेनुकासुररक्षितम् । मथुरापश्चिमे भागे अदूरादर्धयोजनम् ॥
Verse 37
अस्ति संपिठकं नाम अस्मिन् क्षेत्रे परं मम ॥ तत्र कुण्डं विशालाक्षि प्रसन्नसलिलं शुभम्
अस्ति संपिठकं नाम अस्मिन् क्षेत्रे परं मम । तत्र कुण्डं विशालाक्षि प्रसन्नसलिलं शुभम् ॥
Verse 38
तत्र स्नानं च ये कुर्युरेकरात्रोषिता नराः ॥ अग्निष्टोमफलं चैव लभन्ते नात्र संशयः
तत्र स्नानं च ये कुर्युरेकरात्रोषिता नराः । अग्निष्टोमफलं चैव लभन्ते नात्र संशयः ॥
Verse 39
अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ देवकीगर्भसंभूतो वसुदेवगृहे शुभे
अथात्र यः प्राणान् मुञ्चति स मम लोकं गच्छति । देवकीगर्भसंभूतो वसुदेवगृहे शुभे ॥
Verse 40
तत्र पुण्येन हि मया रविराराधितः शुभः ॥ लब्धः प्राज्ञो मया पुत्रो रूपवांश्च गुणान्वितः
तत्र पुण्यप्रभावेन मया शुभो रविराराधितः। तेन मम प्राज्ञः पुत्रो लब्धो रूपवान् गुणान्वितश्च॥
Verse 41
तत्रैवं तु ततो दृष्टः पद्महस्तो दिवाकरः ॥ मासि भाद्रपदे देवी तिग्मतेजा विभावसुः
ततः तत्रैव एवं दृष्टो दिवाकरः पद्महस्तः। भाद्रपदमासि देवि तिग्मतेजा विभावसुः प्रादुरभवत्॥
Verse 42
सप्तम्यां कृष्णपक्षस्य रविस्तिष्ठति सर्वदा ॥ तस्मिन्नहनि यः स्नानं कुर्यात्कुण्डे समाहितः
कृष्णपक्षस्य सप्तम्यां रविव्रतं सदा स्थितम्। तस्मिन्नहनि यः कुण्डे समाहितः स्नानं कुर्यात्॥
Verse 43
न तस्य दुर्लभं लोके सर्वदाता दिवाकरः ॥ आदित्येऽहनि संप्राप्ते सप्तम्यां तु वसुन्धरे
तस्य लोके न दुर्लभं किञ्चित्, सर्वदाताऽस्ति दिवाकरः। आदित्येऽहनि संप्राप्ते सप्तम्यां तु वसुन्धरे॥
Verse 44
नरो वाप्यथवा नारी प्राप्नोत्यविकलं फलम् ॥ तत्रैव तु तपस्तप्तं राज्ञा शन्तनुना पुरा ॥
नरो वा नारी वा अविकलं फलं प्राप्नोति। तत्रैव पुरा राजा शन्तनुना तपस्तप्तम्॥
Verse 45
आदित्यं तु पुरः स्थाप्य प्राप्तो भीष्मो महाबलः ॥ शन्तनुः प्राप्य तं पुत्रं गतोऽसौ हस्तिनापुरम् ॥
आदित्यं पुरतः स्थाप्य पूज्यभावेन महाबलः भीष्मः प्राप्तः। शन्तनुः तं पुत्रं प्राप्य हस्तिनापुरं गतवान्॥
Verse 46
तत्र स्नातो नरो याति मम लोकं न संशयः ॥ अस्ति भाण्डह्रदं नाम परपारेषु दुर्लभम् ॥
तत्र स्नातो नरो मम लोकं याति न संशयः। भाण्डह्रदं नाम ह्रदः अस्ति परपारेषु दुर्लभः॥
Verse 47
ख्याता एते पञ्च देशा महापापविनाशनाः ॥ तेषु स्नानेषु वसुधे ब्रह्मणा सह मोदते ॥
एते पञ्च देशाः ख्याताः महापापविनाशनाः। वसुधे, तेषु स्नानेन ब्रह्मणा सह मोदते॥
Verse 48
पितरस्तारितास्तेन कुलानां सप्तसप्ततिः ॥ सोमवारे त्वमायां वै पिण्डदानं करोति यः ॥
तेन पितरः तारिताः, कुलानां सप्तसप्ततिः। सोमवारेऽमावास्यायां यः पिण्डदानं करोति स फलमाप्नोति॥
Verse 49
तत्र कुण्डं स्वच्छजलṃ नीलोत्पलविभूषितम् ॥ तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥
तत्र कुण्डं स्वच्छजलं नीलोत्पलविभूषितम्। तत्र स्नानेन दानेन च वाञ्छितं फलमाप्नुयात्॥
Verse 50
तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥
तत्र स्नानेन दानेन च वाञ्छितं फलम् अवाप्नुयात्।
Pṛthivī, as steward of terrestrial sacred places, queries Varāha about the purificatory power and proper use of Yamunā–Mathurā tīrthas; Varāha begins mapping a disciplined pilgrimage ecology centered on water-bodies, groves, and Śiva–Viṣṇu markers.
Varāha enumerates a network of named sites around Kālindī (Yamunā) and Mathurā—Malayārjunaka-tīrtha and its kuṇḍa, Bhāṇḍa-hrada, Arka-sthala, Saptasāmudrika-kūpa, Bahula-vana, Vīrasthala, Kuśasthala, Puṣpasthala (Śiva-kṣetra), Gopīśvara, Vasupatra-mahātīrtha, Phālgunaka-kṣetra, Vṛṣabhāñjanaka-kṣetra, Tālavanā, Saṃpīṭhaka—linking each to snāna, upavāsa, arcana, dāna, and piṇḍa-dāna/śrāddha, with tithi-specific observances (notably Jyeṣṭha and Caitra śukla-dvādaśī; Bhādrapada kṛṣṇa saptamī).
The geography is narratively ‘sealed’ by Vraja/Kṛṣṇa-līlā anchors (śakaṭa-bhaṅga motif; the paired arjuna trees) and by Mātali’s consecratory acts (installation of Gopīśvara; establishment of the Saptasāmudrika well), culminating in explicit post-mortem destinations (Sūryaloka, Rudraloka, Brahmaloka, and Varāha’s ‘mama loka’) as the ethical-ritual payoff of regulated conduct at these waterscapes.
A phala-logic closes the instruction: correctly timed bathing, fasting, worship, gifting, and ancestral offerings at the enumerated tīrthas destroy major sins, satisfy pitṛs, and confer graded heavenly attainments up to Varāha’s own loka; negligent or undisciplined engagement is implicitly discouraged by the emphasis on niyama and tithi.
Yamunā (Kālindī) river; Mathurā; Malayārjunaka-tīrtha and its kuṇḍa; Bhāṇḍa-hrada; Arka-sthala (kuṇḍa); Saptasāmudrika-kūpa (vimalodaka well); Bahula-vana (forest); Vīrasthala-kṣetra; Kuśasthala; Puṣpasthala (Śiva-kṣetra); Gopīśvara; Vasupatra-mahātīrtha; Phālgunaka-kṣetra (south of Mathurā); Vṛṣabhāñjanaka-kṣetra; Tālavanā (west of Mathurā, associated with Dhenukāsura); Saṃpīṭhaka (site with kuṇḍa).
The chapter frames pilgrimage as disciplined, socially ordered conduct: bodily restraint (niyama, jitendriya), responsible ritual use of water sites (kuṇḍa/kūpa/hrada), and reciprocal obligations to ancestors through piṇḍa-dāna/śrāddha. The narrative logic links ethical self-regulation and careful engagement with terrestrial places to purification and communal continuity.
Key timings include Jyeṣṭha-māsa śukla-dvādaśī (noted for bathing, gifting, and seeing Hari in Mathurā), Caitra-māsa śukla-pakṣa dvādaśī (bathing linked to attaining Varāha’s loka), and Bhādrapada-māsa kṛṣṇa-pakṣa saptamī (a Sūrya-focused bathing observance). The text also mentions a Monday (somavāra) context for piṇḍa-dāna in connection with ancestral satisfaction.
By presenting multiple named water bodies and groves as morally charged landscapes, the chapter encourages regulated access—bathing, drinking, and offerings performed with restraint and timing—implicitly promoting preservation of shared freshwater resources. Pṛthivī’s presence as interlocutor positions these tīrthas as Earth’s managed ecologies, where correct practice functions as a cultural mechanism for protecting and sustaining sacred hydroscapes.
The narrative references Kṛṣṇa’s childhood setting in Mathurā/Vraja motifs (including the broken śakaṭa and arjuna pair), the charioteer Mātali (who installs and consecrates Gopīśvara and establishes the Saptasāmudrika well), and royal genealogy motifs involving King Śantanu and Bhīṣma in connection with Sūrya worship and tapas.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.