Adhyaya 157: Praise of the Malayārjuna Sacred Ford and the Mathurā–Yamunā Pilgrimage Cycle

Verse 1

अथ मलयार्जुनतीर्थादिस्नानादिप्रशंसा ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यमुनापारमुल्लङ्घ्य तत्रैव च महामुने ॥ मलयार्जुनकं तीर्थं कुण्डं तत्र च विद्यते ॥

ശ്രീവരാഹൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാമുനേ, യമുനയുടെ അപ്പുറക്കര കടന്ന് അവിടെയേ മലയാർജുന തീർത്ഥം ഉണ്ട്; അവിടെ ഒരു കുണ്ഡവും നിലനിൽക്കുന്നു.

Verse 2

पर्यस्तं तत्र शकटं भिन्नभाण्डकुटीघटम् ॥ तत्र स्नानोपवासाभ्यामनन्तं फलमश्रुते ॥

അവിടെ മറിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ശകടം (വണ്ടി) ഉണ്ട്; പൊട്ടിയ പാത്രങ്ങൾ—കുടി, ഘടം. അവിടെ സ്നാനവും ഉപവാസവും ചെയ്താൽ അനന്തഫലം (പുണ്യം) ലഭിക്കും എന്നു ശ്രുതിയുണ്ട്.

Verse 3

द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य ज्येष्ठमासे वसुन्धरे ॥ तत्र स्नानेन दानेन महापातकनाशनम् ॥

ഹേ വസുന്ധരേ, ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശിയിൽ അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്താൽ മഹാപാതകങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.

Verse 4

ज्येष्ठस्य शुक्लद्वादश्यां स्नात्वा सुनियतेंद्रियः ॥ मथुरायां हरिं दृष्ट्वा प्राप्नोति परमां गतिम् ॥

ജ്യേഷ്ഠ ശുക്ല ദ്വാദശിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നന്നായി നിയന്ത്രിച്ച്, മഥുരയിൽ ഹരിയെ ദർശിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 5

यमुनासलिले स्नातः शुचिर्भूत्वा जितेंद्रियः ॥ समभ्यर्च्याच्युतं सम्यक् प्राप्नोति परमां गतिम् ॥

യമുനാജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി ഇന്ദ്രിയസംയമനത്തോടെ, അച്യുതനെ വിധിപൂർവ്വം ശരിയായി ആരാധിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 6

अपि चास्मत्कुले जातः कालिन्दीसलिले प्लुतः ॥ अर्चयिष्यति गोविन्दं मथुरायामुपोषितः ॥

കൂടാതെ, നമ്മുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനുമെങ്കിലും—കാലിന്ദി (യമുന) ജലത്തിൽ മുങ്ങി, മഥുരയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്—ഗോവിന്ദനെ ആരാധിക്കും.

Verse 7

इति गायन्ति पितरः परलोकगताः सदा ॥ द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु समभ्यर्च्य जनार्दनम् ॥

ഇങ്ങനെ പരലോകഗതരായ പിതൃകൾ സദാ പാടുന്നു—‘ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ദ്വാദശിയിൽ ജനാർദനനെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിച്ച്…’

Verse 8

धन्योऽसौ पिण्डनिर्वापं यमुनायां करिष्यति ॥ तत्रैव तु महातीर्थे वने बहुलसंज्ञके ॥

ധന്യനാകുന്നു അവൻ, യമുനയിൽ പിണ്ഡനിർവാപം (പിതൃതർപ്പണാർത്ഥം പിണ്ഡദാനം) ചെയ്യുന്നവൻ—അവിടെയേ, ആ മഹാതീർത്ഥത്തിൽ, ‘ബഹുലാ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വനത്തിൽ.

Verse 9

तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते ॥ द्वादश्यां चैत्रमासे तु शुक्लपक्षे वसुन्धरे ॥

ഹേ ദേവീ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ രുദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, ഹേ വസുന്ധരേ, ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശിയിൽ…

Verse 10

दृश्यन्तेऽहरहस्तत्र आदित्याः शुभकारिणः ॥ तत्र चार्कस्थले कुण्डे स्नानं यः कुरुते नरः ॥

അവിടെ ദിനംപ്രതി ശുഭം വരുത്തുന്ന ആദിത്യന്മാർ ദർശനമരുളുന്നു. അവിടെ തന്നെ അർക്കസ്ഥലത്തിലെ കുണ്ടത്തിൽ യാർ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു…

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं व्रजेनरः ॥ तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായി സൂര്യലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. പിന്നെ അവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടാൽ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 12

अर्कस्थलसमीपे तु कूपं तु विमलोदकम् ॥ सप्तसामुद्रिकं नाम देवानामपि दुर्लभम् ॥

അർക്കസ്ഥലത്തിനടുത്ത് നിർമ്മലജലമുള്ള ഒരു കിണർ ഉണ്ട്; അതിന് ‘സപ്തസാമുദ്രികം’ എന്ന നാമം, ദേവന്മാർക്കും ദുർലഭം.

Verse 13

तत्र स्नानेन वसुधे स्वच्छन्दगमनालयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

ഹേ വസുധേ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്‌താൽ തടസ്സമില്ലാത്ത ഗമനത്തിനുള്ള ആശ്രയസ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. പിന്നെ അവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടാൽ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 14

यस्तत्र कुरुते स्नानमेक रात्रोषितो नरः ॥ स मत्प्रसादात्सुश्रोणि वीरलोके महीयते ॥

അവിടെ ഒരു രാത്രി പാർത്ത് ആ സ്ഥലത്ത് സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ, ഹേ സുശ്രോണി! എന്റെ പ്രസാദത്താൽ വീരലോകത്തിൽ മഹിമപ്പെടുന്നു.

Verse 15

अथात्र मुञ्चते प्राणान्ममलोकं स गच्छति ॥ कुशस्थलं च तत्रैव पुण्यं पापहरं शुभम् ॥

അവിടെ ആരെങ്കിലും പ്രാണൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അവിടെയേ കുശസ്ഥലം—പുണ്യകരം, മംഗളം, പാപഹരം.

Verse 16

तत्र स्नातो नरो देवि ब्रह्मलोके महीयते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

ദേവീ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടാൽ അവൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

Verse 17

तत्र वीरस्थलं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम ॥ आसन्नसलिलं चैव पद्मोत्पलविभूषितम् ॥

അവിടെ ‘വീരസ്ഥലം’ എന്നൊരു ക്ഷേത്രഭൂമി ഉണ്ട്—എന്റെ ഗുഹ്യവും പരമവുമായ ധാമം. സമീപത്ത് ജലം ഉണ്ട്; പദ്മവും ഉത്പലവും കൊണ്ട് അലങ്കരിതം.

Verse 18

तत्र पुष्पस्थलं नाम शिवक्षेत्रमनुत्तमम् ॥ तत्र स्नानेन मनुजः शिवलोके महीयते ॥

അവിടെ ‘പുഷ്പസ്ഥലം’ എന്ന പേരിലുള്ള അത്യുത്തമ ശിവക്ഷേത്രം ഉണ്ട്. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 19

तत्र गोपीश्वरो नाम महापातकनाशनः ॥ कृष्णस्य रमणार्थं हि सहस्राणि च षोडश ॥

അവിടെ ‘ഗോപീശ്വരൻ’ എന്ന പേരിലുള്ള (തീർത്ഥം/ലിംഗം) ഉണ്ട്; അത് മഹാപാതകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതായി പ്രസിദ്ധം. കൃഷ്ണന്റെ രമണാർത്ഥമായി സത്യത്തിൽ പതിനാറായിരം (രൂപങ്ങൾ) ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 20

गोप्यो रूपाणि चक्रे च तत्र क्रीडनके हरिः ॥ यदा बालेन कृष्णेन भग्नार्जुनयुगं तथा ॥

അവിടെ കളിയുടെ ഇടയിൽ ഹരി ഗോപിമാരുടെ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു. അതുപോലെ ബാലകൃഷ്ണൻ അർജുനവൃക്ഷങ്ങളുടെ ഇരട്ടയെ തകർത്തപ്പോൾ…

Verse 21

शकटं च तदा भिन्नं घटभाण्डकुटीरकम् ॥ ताभिस्तत्रैव गोविन्दं क्रीडन्तं च यदृच्छया ॥

അപ്പോൾ വണ്ടി തകർന്നു; ഘടങ്ങളും പാത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്ന കുടിലും കേടുപറ്റി. അവിടെ തന്നെയായി യാദൃശ്ചികമായി അവർ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഗോവിന്ദനെ കണ്ടു.

Verse 22

परिष्वज्य हि धर्मेण व्याजेन च सुगोपितम् ॥ मातलिस्तत्र चागत्य देवैरुक्तं यथोदितम् ॥

ധർമ്മപ്രകാരം ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ഒരു വ്യാജകാരണം കൊണ്ടു കാര്യം നന്നായി മറച്ചു. തുടർന്ന് മാതലി അവിടെ എത്തി; ദേവന്മാർ പറഞ്ഞതുപോലെ വാക്ക് പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 23

गोपीमण्डलपातेन स्नापितो हेमकुण्डलः ॥ गोप्यो गायन्ति नृत्यन्ति कृष्ण कृष्ण इति ब्रुवन् ॥

ഗോപിമണ്ഡലത്തിന്റെ പ്രവാഹം/പതനം കൊണ്ടു സ്വർണ്ണകുണ്ഡലധാരി (കൃഷ്ണൻ) സ്നാനിച്ചവണ്ണം ആയി. ഗോപിമാർ ‘കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ’ എന്നു പറഞ്ഞു പാടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.

Verse 24

तत्र गोपीश्वरं देवं मातलिः स्थाप्य पूजितम् ॥ कूपं च स्थापयामास माङ्गल्यैः कलशैः शुभैः ॥

അവിടെ മാതലി ഗോപീശ്വര ദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പൂജിച്ചു. കൂടാതെ മംഗളകരമായ ശുഭകലശങ്ങളോടെ ഒരു കിണറും സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 25

सप्तसामुद्रिकं नाम कूपं तु विमलोदकम् ॥ देवस्याग्रे तु वसुधे गोपा यस्य महात्मनः ॥

‘സപ്തസാമുദ്രിക’ എന്ന പേരിലുള്ള നിർമ്മലജലമുള്ള കിണർ ദേവന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു—ഹേ വസുധേ—ഗോപബന്ധമുള്ള ആ മഹാത്മാവിന്റേത്.

Verse 26

गोपीवेषधरं देवं अभिषेकं चकार ह ॥ आनीय सप्त कलशान् रत्नौषधिपरिप्लुतान् ॥

അവൻ ഗോപവേഷധാരിയായ ദേവനു അഭിഷേകം നടത്തി; രത്നങ്ങളും ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും കലർന്ന ഏഴ് കലശങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.

Verse 27

पितरश्चापि नन्दन्ति पानीयं पिण्डमेव च ॥ सप्तसामुद्रिके कूपे यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति ॥

‘സപ്തസാമുദ്രിക’ കിണറ്റിൽ ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ചാൽ, ജലതർപ്പണവും പിണ്ഡദാനവും മൂലം പിതൃകൾക്കും ആനന്ദം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 28

पितरस्तस्य तृप्यन्ति कोटिवर्षशतान्यलम् ॥ गोविन्दस्य च देवस्य तथा गोपीश्वरस्य च ॥

അവന്റെ പിതൃകൾ കോടിവർഷങ്ങളുടെ നൂറുനൂറു കാലം പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരാകും; ഇത് ഗോവിന്ദദേവനും ഗോപീശ്വരനും സംബന്ധിച്ചും പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 29

मध्ये तु मरणं यस्य शक्रस्यैति सलोकताम् ॥ तथा बहुलरुद्रस्य गोविन्दस्यैव मध्यतः ॥

ഈ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ശക്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഗോവിന്ദന്റെ അതിമദ്ധ്യത്തിൽ (മരണം സംഭവിച്ചാൽ) ബഹുലരുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 30

तद्वद्ब्रह्माणमाशास्य गोपीशस्यैव मध्यतः ॥ एतेषु स्नानदानेन पिण्डपातेन भामिनि ॥

അതുപോലെ ബ്രഹ്മാവിനെ സംബന്ധിച്ചും ഗോപീശന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഹേ സുന്ദരീ! ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്ത്, പിണ്ഡപ്രദാനം ചെയ്താൽ—

Verse 31

नरस्तारयते पुंसां दश पूर्वान्दशापरान् ॥ एषु स्नातो नरो देवि देवैश्च सह मोदते ॥

ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ മുമ്പിലുള്ള പത്ത് തലമുറകളെയും പിന്നിലുള്ള പത്ത് തലമുറകളെയും ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഹേ ദേവീ! ഈ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 32

तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ वसुपत्रं महातीर्थं पुण्यं परममुत्तमम् ॥

അപ്പോൾ അവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടാൽ അവൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ‘വസുപത്രം’ എന്ന മഹാതീർത്ഥം അത്യന്തം പുണ്യവും പരമോത്തമവും ആകുന്നു.

Verse 33

मथुरादक्षिणे पार्श्वे क्षेत्रं फाल्गुनकं तथा ॥ तत्र स्नात्वा च पीत्वा च परलोके महीयते ॥

മഥുരയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത് ‘ഫാൽഗുനകം’ എന്ന പുണ്യക്ഷേത്രവും ഉണ്ട്. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് (ആ ജലം) പാനം ചെയ്താൽ, പരലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 34

तत्र फाल्गुनके चैव तीर्थे परमदुर्लभे ॥ वृषभाञ्जनकं नाम क्षेत्रं मे दुर्लभं महत्

അവിടെ ‘ഫാൽഗുനകം’ എന്ന അത്യന്തം ദുർലഭമായ തീർത്ഥത്തിൽ ‘വൃഷഭാഞ്ജനകം’ എന്ന പേരിലുള്ള എന്റെ മഹത്തായ പുണ്യക്ഷേത്രം ഉണ്ട്; അതിനെ പ്രാപിക്കുക ദുർലഭം.

Verse 35

तत्राभिषेकं यः कुर्यात्स देवैः सह मोदते ॥ तत्र यो मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

അവിടെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു; അവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടവൻ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 36

अस्ति तालवनं नाम धेनुकासुररक्षितम् ॥ मथुरापश्चिमे भागे अदूरादर्धयोजनम्

ധേനുകാസുരൻ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ‘താലവനം’ എന്നൊരു വനമുണ്ട്; അത് മഥുരയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, ദൂരമല്ല—ഏകദേശം അർധ യോജന അകലെയുണ്ട്.

Verse 37

अस्ति संपिठकं नाम अस्मिन् क्षेत्रे परं मम ॥ तत्र कुण्डं विशालाक्षि प्रसन्नसलिलं शुभम्

എന്റെ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ‘സംപീഠകം’ എന്ന പരമസ്ഥാനമുണ്ട്. അവിടെ, ഹേ വിശാലാക്ഷി, നിർമ്മലവും ശാന്തവുമായ ജലമുള്ള ഒരു ശുഭകുണ്ഡം ഉണ്ട്.

Verse 38

तत्र स्नानं च ये कुर्युरेकरात्रोषिता नराः ॥ अग्निष्टोमफलं चैव लभन्ते नात्र संशयः

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ഒരു രാത്രി താമസിക്കുന്നവർ അഗ്നിഷ്ടോമ യാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 39

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ देवकीगर्भसंभूतो वसुदेवगृहे शुभे

ഇവിടെ പ്രാണൻ വിട്ടവൻ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. (ഇവിടെ നിന്ന് വൃത്താന്തം:) ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച്, വസുദേവന്റെ ശുഭഗൃഹത്തിൽ…

Verse 40

तत्र पुण्येन हि मया रविराराधितः शुभः ॥ लब्धः प्राज्ञो मया पुत्रो रूपवांश्च गुणान्वितः

അവിടെ ഞാൻ പുണ്യബലത്താൽ ശുഭനായ രവി (സൂര്യൻ)നെ ആരാധിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി ജ്ഞാനിയും സുന്ദരനും ഗുണസമ്പന്നനുമായ പുത്രനെ ഞാൻ പ്രാപിച്ചു.

Verse 41

तत्रैवं तु ततो दृष्टः पद्महस्तो दिवाकरः ॥ मासि भाद्रपदे देवी तिग्मतेजा विभावसुः

അതിനുശേഷം അവിടെ അങ്ങനെ തന്നെ പദ്മഹസ്തനായ ദിവാകരൻ (സൂര്യൻ) ദർശനമായി. ദേവീ, ഭാദ്രപദ മാസത്തിൽ തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള വിഭാവസു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

Verse 42

सप्तम्यां कृष्णपक्षस्य रविस्तिष्ठति सर्वदा ॥ तस्मिन्नहनि यः स्नानं कुर्यात्कुण्डे समाहितः

കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ സപ്തമിയിൽ രവി-വ്രതം എപ്പോഴും സ്ഥാപിതമാണ്. ആ ദിവസം ഏകാഗ്രചിത്തനായി കുണ്ടത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ…

Verse 43

न तस्य दुर्लभं लोके सर्वदाता दिवाकरः ॥ आदित्येऽहनि संप्राप्ते सप्तम्यां तु वसुन्धरे

അവനു ലോകത്തിൽ ഒന്നും ദുർലഭമല്ല; കാരണം ദിവാകരൻ (സൂര്യൻ) സർവ്വദാതാവാണ്. വസുന്ധരേ, സപ്തമിയിൽ ആദിത്യദിനം വന്നപ്പോൾ…

Verse 44

नरो वाप्यथवा नारी प्राप्नोत्यविकलं फलम् ॥ तत्रैव तु तपस्तप्तं राज्ञा शन्तनुना पुरा ॥

പുരുഷനായാലും സ്ത്രീയായാലും, അവൻ/അവൾ ക്ഷയമില്ലാത്ത ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അതേ സ്ഥലത്ത് പുരാതനകാലത്ത് രാജാവ് ശന്തനു തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 45

आदित्यं तु पुरः स्थाप्य प्राप्तो भीष्मो महाबलः ॥ शन्तनुः प्राप्य तं पुत्रं गतोऽसौ हस्तिनापुरम् ॥

ആദിത്യനെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ച് (ആരാധ്യകേന്ദ്രമാക്കി) മഹാബലനായ ഭീഷ്മൻ ലഭിച്ചു. ശന്തനു ആ പുത്രനെ പ്രാപിച്ച് ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് പോയി.

Verse 46

तत्र स्नातो नरो याति मम लोकं न संशयः ॥ अस्ति भाण्डह्रदं नाम परपारेषु दुर्लभम् ॥

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ സംശയമില്ലാതെ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. അവിടെ ‘ഭാണ്ഡഹ്രദം’ എന്നൊരു തടാകമുണ്ട്; അപ്പുറത്തീരങ്ങളിൽ അത് ദുർലഭമാണ്.

Verse 47

ख्याता एते पञ्च देशा महापापविनाशनाः ॥ तेषु स्नानेषु वसुधे ब्रह्मणा सह मोदते ॥

ഈ അഞ്ചു ദേശങ്ങളും മഹാപാപനാശകരങ്ങളായി പ്രസിദ്ധമാണ്. ഹേ വസുധേ, അവിടങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 48

पितरस्तारितास्तेन कुलानां सप्तसप्ततिः ॥ सोमवारे त्वमायां वै पिण्डदानं करोति यः ॥

ഇതിലൂടെ പിതൃകൾ തരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; എഴുപത്തേഴു കുലങ്ങൾക്കും ഉപകാരം ലഭിക്കുന്നു. അമാവാസി ദിനത്തിൽ, തിങ്കളാഴ്ച പിണ്ഡദാനം ചെയ്യുന്നവൻ നിശ്ചയമായി ഈ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 49

तत्र कुण्डं स्वच्छजलṃ नीलोत्पलविभूषितम् ॥ तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥

അവിടെ നിർമ്മലജലമുള്ള, നീലോത്പലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കുളം ഉണ്ട്. അവിടെ സ്നാനവും ദാനവും ചെയ്താൽ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കും.

Verse 50

तत्र स्नानेन दानेन वाञ्छितं फलमाप्नुयात् ॥

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ദാനം ചെയ്താൽ അഭിലഷിത ഫലം ലഭിക്കും.