Adhyaya 94: The Birth of Mahiṣāsura and the Goddess’s Victory as Mahīṣamardinī

Verse 1

श्रीवराह उवाच । अथ विद्युत्प्रभो दैत्यस्तथा दूतः विसर्जितः । देव्याः सकाशं गत्वाऽसौ तामुवाच सुमध्यमाम् ॥

Śri Waraha rzekł: Wtedy Daitya Widjutprabha, wysłany jako posłaniec, udał się do obecności Bogini i przemówił do niej, o pięknej talii.

Verse 2

एवं सञ्चिन्त्य सा देवी महीषी सम्बभूव ह । सखीभिः सह विश्वेशि तीक्ष्णशृङ्गाग्रधारिणी ॥

Tak rozmyślając, Bogini stała się mahisi, krową bawolą; o Władczyni wszechświata, nosiła ostre końce rogów, w towarzystwie swoich towarzyszek.

Verse 3

तमृषिं भीषितुं ताभिः सह गत्वा वरानना । असौ बिभीषितस्ताभिस्तां ज्ञात्वा ज्ञानचक्षुषा । आसुरीं क्रोधसम्पन्नः शशाप शुभलोचनाम् ॥

Udając się z nimi, by przestraszyć tego mędrca, o pięknej twarzy podeszła. On, zaniepokojony przez nie, rozpoznał ją przez oko wiedzy jako o naturze asuryjskiej; pełen gniewu, przeklął tę o pięknych oczach.

Verse 4

यस्माद्भीषयसे मां त्वं महिषीरूपधारिणी । अतो भव महिष्येव पापकर्मे शतं समाः ॥

Ponieważ mnie przerażasz, ty, która przyjęła postać bawołu, dlatego z powodu tego grzesznego czynu stań się prawdziwie bawołem na sto lat.

Verse 5

एवमुक्ता ततः सा तु सखीभिः सह वेपती । पादयोर्न्यपतत्तस्य शापान्तं कुरु जल्पती ॥

Tak zwrócona, ona, drżąca wraz ze swymi towarzyszkami, upadła u jego stóp, błagając: "Niech klątwa dobiegnie końca."

Verse 6

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिः करुणान्वितः । शापान्तमकरोत्तस्या वाक्यं छेदमुवाच ह ॥

Usłyszawszy jej słowa, mędrzec, przejęty współczuciem, ustanowił koniec jej klątwy i wtedy wypowiedział słowa określające warunek jej ustania.

Verse 7

अनेनैव स्वरूपेण पुत्रमेकं प्रसूय वै । शापान्तो भविता भद्रे मद्वाक्यं न मृषा भवेत् ॥

W tej właśnie postaci, zaprawdę, po urodzeniu jednego syna, klątwa dobiegnie końca, o pomyślna; moje słowo nie okaże się fałszywe.

Verse 8

एवमुक्ता गता सा तु नर्मदातीरमुत्तमम् । यत्र तेपे तपो घोरं सिन्धुद्वीपो महातपाः ॥

Tak pouczona, udała się ona na wyborny brzeg Narmady, gdzie wielki asceta Sindhudwipa praktykował surowe umartwienia.

Verse 9

तत्र चेन्दुमती नाम दैत्यकन्या अतिरूपिणी । सा दृष्टा तेन मुनिना विवस्त्रा मज्जती जले ॥

Była tam dziewica z rodu demonów o imieniu Cendumati, niezwykle piękna; ów mędrzec ujrzał ją, nieodzianą, kąpiącą się w wodzie.

Verse 10

चस्कन्द स मुनिः शुक्रं शिलाद्रोण्यां महातपाः । तच्च माहिष्मती दृष्ट्वा दिव्यगन्धि सुगन्धि च । ततः सखीरुवाचेदं पिबामीदं जलं शुभम् ॥

Ów wielki asceta wytrysnął nasienie do kamiennego koryta. Widząc je, bosko pachnące i słodko wonne, kobieta z Mahiszmati rzekła wtedy do swych towarzyszek: "Wypiję tę pomyślną wodę."

Verse 11

एवमुक्त्वा तु सा पीत्वा तच्छुक्रं मुनिसंभवम् । प्राप्ता गर्भं मुनेर्बीजात् सुषाव च तदा सतः ॥

Tak rzekłszy, wypiła ona to nasienie, pochodzące od mędrca; z nasienia mędrca poczęła i wówczas urodziła godnego potomka.

Verse 12

प्रणम्य प्रयतो भूत्वा कुमारिशतसंकुलाम् । आस्थाने विनयापन्नस्ततो वचनमब्रवीत् ॥

Po oddaniu pokłonu i skupieniu się, przyjmując postawę pokory, przemówił w sali zgromadzeń pełnej setek dziewic.

Verse 13

तस्याः पुत्रोऽभवद् धीमान् महाबलपराक्रमः । महिषेति स्मृतो नाम्ना ब्रह्मवंशविवर्धनः । स त्वां वरयते देवि देवसैन्यविमर्दनः ॥

Jej syn się narodził, rozumny, o wielkiej sile i męstwie, znany pod imieniem Mahisza, ten, który pomnaża ród Brahmy. On, zmiażdżyciel zastępów bogów, pragnie cię za żonę, o bogini.

Verse 14

स सुरानपि जित्वाजौ त्रैलोक्यं च तवानघे । दास्यते देवि सुप्रोतस्तव सर्वं महासुरः ॥ तस्यात्मोपप्रदानेन कुरु देवि महत्कृतम् ॥

Pokonawszy nawet bogów w bitwie i zdobywszy trzy światy, o bezgrzeszna bogini, ten wielki asura Suprota odda ci wszystko. Ofiarując samego siebie, o Devi, prosi cię o dokonanie wielkiego czynu, mianowicie przyjęcia jego oświadczyn.

Verse 15

एवमुक्ता तदा देवी तेन दूतेन शोभना । जहास परमा देवी वाक्यं नोवाच किञ्चन ॥

Tak zwrócona do niej wówczas przez posłańca, promienna bogini jedynie się zaśmiała; najwyższa bogini nie wypowiedziała ani jednego słowa.

Verse 16

तस्या हसन्त्या दूतोऽसौ त्रैलोक्यं सचराचरम् । ददर्श कुक्षौ संभ्रान्तस्तत्क्षणात् समपद्यत ॥

Gdy ona się śmiała, ten posłaniec ujrzał w jej łonie trzy światy wraz ze wszystkim, co się porusza i nie porusza; przytłoczony, upadł w tej samej chwili.

Verse 17

ततो देव्याः प्रतीहारी जया नामातितेजना । देव्याः हृदि स्थितं वाक्यमुवाच तनुमध्यमा ॥

Wtedy dworska dama bogini, o imieniu Jayā, niezwykle promienna i o smukłej talii, wypowiedziała słowa, które stały w sercu bogini.

Verse 18

जया उवाच । कन्यार्थी वदते यद्धि तत्त्वया समुदीरितम् । यदि नाम व्रतं चास्याः कौमारं सार्वकालिकम् । अपि चान्याः कुमार्योऽत्र सन्ति देव्याः पदानुगाः ॥

Jayā rzekła: To, co powiedziałeś, jest tym, co powiedziałby ktoś szukający panny. Jednakże, nawet jeśli jej ślub panieństwa jest wieczny, są tu również inne panny, służki podążające w orszaku bogini.

Verse 19

तासामेकापि नो लभ्या किमु देवी स्वयं शुभा । याहि दूत त्वरण् मा ते किञ्चिदन्यद् भविष्यति ॥

Nawet jedna z tych panien jest niedostępna, co dopiero mówić o samej bogini, pomyślnej z samej swojej natury. Idź, posłanku, szybko; nic innego z tego nie wyniknie dla ciebie.

Verse 20

एवमुक्तो गतो दूतस्तावद् व्योम्नि महामुनिः । आयातो नारदस्तूर्णं नृत्यन्नुच्चैर्महातपाः ॥

Tak zwrócony, posłaniec odszedł. Tymczasem na niebie przybył szybko wielki mędrzec Nārada, tańcząc i wołając głośno, on, wielki asceta.

Verse 21

दिष्ट्या दिष्ट्येति वदतस्तां देवीं शुभलोचनाम् । उपविष्टो जगादाथ आसने परमेऽर्चितः ॥

Mówiąc: Szczęście, szczęście! zwrócił się do bogini o pięknych oczach; następnie, usiadłszy i uhonorowany na doskonałym siedzeniu, przemówił.

Verse 22

प्रणम्य देवीं सर्वेशीमुवाच च महातपाः । देवि देवैरहं प्रीतैः प्रेषितोऽस्मि तवान्तिकम् ॥

Oddawszy pokłon bogini, władczyni wszystkiego, wielki asceta rzekł: O bogini, zostałem posłany przez zadowolonych bogów do twojej obecności.

Verse 23

विद्युत्प्रभा उवाच । देवि पूर्वमृषिस्त्वासीदादिसर्गे कसंभवः । सखा सारस्वतो जातः सुपार्श्वो नाम वै विभुः ॥

Vidyutprabhā rzekła: O bogini, dawniej, w pierwotnym stworzeniu, był mędrzec o imieniu Kasaṃbhava. Jego towarzysz, narodzony przez związek z Sarasvatī, był potężnym imieniem Supārśva.

Verse 24

विजिता देवि दैत्येन महिषाख्येन निर्जराः । त्वां गृहीतुं प्रयत्नं स कृतवान् देवि दैत्यराट् ॥

O Bogini, nieśmiertelni zostali pokonani przez demona zwanego Mahiṣą; a ten król demonów, o Bogini, podjął wtedy wysiłek, aby cię pochwycić.

Verse 25

एवमुक्तोऽस्मि देवैस्त्वां बोधयामि वरानने । स्थिरीभूता महादेवि तं दैत्यं प्रतिघातय ॥

Tak poinstruowany przez bogów, zwracam się do ciebie, o o pięknotwarzna: stań się niewzruszona, o wielka Bogini, i powal tego demona.

Verse 26

उक्त्वैवान्तरहितः सद्यो नारदः स्वेच्छया ययौ । देवी च कन्यास्ताः सर्वाः सन्नह्यन्तामुवाच ह ॥

Po wypowiedzeniu tych słów Nārada natychmiast zniknął i odszedł zgodnie ze swoją wolą. A Bogini rzekła do wszystkich tych dziewcząt: "Uzbrójcie się i przygotujcie się do walki."

Verse 27

ततः कन्या महाभागाः सर्वास्ता देविशासनात् । बभूवुर्घोररूपिण्यः खङ्गचर्मधनुर्धराः । सङ्ग्रामहेतोः सन्तस्थुर्दैत्यविध्वंसनाय ताः ॥

Wtedy wszystkie te najszczęśliwsze dziewczęta, zgodnie z rozkazem Bogini, przybrały groźne postacie, niosąc miecze, tarcze i łuki; dla bitwy zajęły swoje pozycje, zdecydowane na zniszczenie demonów.

Verse 28

तावद् दैत्यबलं सर्वं मुक्त्वा देवचमूं द्रुतम् । आययौ यत्र तद् देव्याः सन्नद्धं स्त्रीबलं महत् ॥

Tymczasem cała armia demonów, szybko porzucając wojsko bogów, przybyła tam, gdzie stało przygotowane wielkie, w pełni uzbrojone wojsko kobiet Bogini.

Verse 29

ततस्ताः युयुधुः कन्या दानवैः सह दर्पिताः । क्षणेन तद् बलं ताभिश्चतुरङ्गं निपातितम् ॥

Wtedy te dziewczęta, przepełnione bojowym zapałem, walczyły razem z Dānavami; w jednej chwili przez nie ten czteroczęściowy zastęp został pokonany.

Verse 30

शिरांसि तत्र केषाञ्चिच्छिन्नानि पतितानि च । अपरेषां विदार्योरः क्रव्यादाः पान्ति शोणितम् ॥

Tam niektóre głowy zostały odcięte i spadły na ziemię; u innych, gdy ich piersi zostały rozdarte, pożeracze ciał pili krew.

Verse 31

अन्ये कबन्धभूतास्तु ननृतुर्दैत्यनायकाः । एवं क्षणेन ते सर्वे विध्वस्ताः पापचेतसः । अपरे विद्रुताः सर्वे यत्रासौ महिषासुरः ॥

Inni, stając się bezgłowymi tułowiami, tańczyli, ci przywódcy demonów. Tak w jednej chwili wszyscy oni, o złych sercach, zostali zniszczeni; a reszta wszystkich uciekła tam, gdzie był ten Mahiṣāsura.

Verse 32

ततो हाहाकृतं सर्वं यथा दैत्यबलं महत् । एवं तदाकुलं दृष्ट्वा महिषो वाक्यमब्रवीत् । सेनापते किमेतद्धि बलं भग्नं ममाग्रतः ॥

Wtedy cała wielka armia demonów podniosła krzyk lamentu. Widząc ją taką w zamieszaniu, Mahiṣa przemówił: "Dowódco, cóż to jest: moja armia rozbita na moich własnych oczach?"

Verse 33

ततो यज्ञहनुर्नामा दैत्यो हस्तिस्वरूपवान् । उवाच भग्नमेतद्धि कुमारिभिः समन्ततः ॥

Wtedy demon o imieniu Yajñahanu, o postaci słonia, rzekł: "Zaprawdę, to zostało rozbite ze wszystkich stron przez te dziewczęta."

Verse 34

तस्याभवन्महातेजाः सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् । स हि तीव्रं तपस्तेपे माहिष्मत्यां पुरोत्तमे ॥

Z niego powstał Sindhudvīpa, obdarzony wielką świetnością i potęgą. Zaprawdę, on podejmował surowe pokuty w Māhiṣmatī, najwznioślejszym z miast.

Verse 35

ततो दुद्राव महिषस्ताः कन्याः शुभलोचनाः । गदामादाय तरसा कन्या दुद्राव वेगवान् ॥

Wtedy bawół (asura) ruszył w stronę tych dziewcząt o błogich oczach. Chwyciwszy maczugę (gadā) z siłą, dziewczyna pobiegła naprzód szybko.

Verse 36

यत्र तिष्ठति सा देवी देवगन्धर्वपूजिता । तत्रैव सोऽसुरः प्रायाद् यत्र देवी व्यवस्थिताः । सा च दृष्ट्वा तमायान्तं विंशद्धस्ता बभूव ह ॥

Gdziekolwiek ta Bogini, czczona przez bogów i gandharvów, przebywała, tam właśnie ów asura udał się, do samego miejsca, gdzie ona się znajdowała. A widząc go zbliżającego się, ona stała się dwudziestoręka.

Verse 37

धनुः खङ्गं तथा शक्तिं शरान् शूलं गदां तथा । परशुं डमरुं चैव तथा घण्टां विशालिनीम् । शतघ्नीं मुद्गरं घोरं भुशुण्डीं कुन्तमेव च ॥

Ona dzierżyła łuk, miecz, włócznię, strzały, trójząb i maczugę; topór, bęben ḍamaru, a także wielki dzwon; broń śataghnī, straszliwy młot, bhuśuṇḍī oraz oszczep.

Verse 38

मुसलं च तथा चक्रं भिन्दिपालं तथैव च । दण्डं पाशं ध्वजं चैव पद्मं चेति च विंशतिः ॥

A także tłuczek (musala), dysk (cakra) i broń bhindipāla; laskę (daṇḍa), pętla (pāśa), sztandar (dhvaja) i lotos (padma), co czyni dwadzieścia.

Verse 39

भूत्वा विंशभुजा देवी सिंहमास्थाय दंशिता । सस्मार रुद्रं देवेशं रौद्रं संहारकारणम् ॥

Stawszy się dwudziestoręką, Bogini wsiadła na lwa, gotowa do walki; ona przywołała w pamięci Rudrę, Pana bogów, Rudrę, groźną zasadę rozpuszczenia.

Verse 40

ततो वृषध्वजः साक्षाद् रुद्रस्तत्रैव आययौ । तया प्रणम्य विज्ञप्तः सर्वान् दैत्यान् जयाम्यहम् ॥

Wtedy Vṛṣadhvaja, sam Rudra, przybył tam bezpośrednio. Oddawszy mu pokłon, ona zwróciła się do niego: "Ja podbiję wszystkich daityów."

Verse 41

त्वयि सन्निधिमात्रे तु देवदेव सनातन । एवमुक्त्वाऽसुरान् सर्वान् जिगाय परमेश्वरी ॥

"Przy samej tylko twojej obecności, o Boże bogów, Wieczny" - tak rzekłszy, Najwyższa Bogini pokonała wszystkich asurów.

Verse 42

मुक्तवा तमेेकं महिषं शेषं हत्वा तमभ्ययात् । यावद् देवी ततः साऽपि तां दृष्ट्वा सोऽपि दुद्रुवे ॥

Uwolniwszy tego jednego bawołu (demona) i zabiwszy resztę, ona ruszyła w jego stronę. Gdy Bogini poszła dalej, on również, widząc ją, uciekł.

Verse 43

क्वचिद् युध्यति दैत्येन्द्रः क्वचिच्चैव पलायति । क्वचित् पुनर्मृधं चक्रे क्वचित् पुनरुपारमत् ॥

W jednej chwili pan daityów walczy, w innej zaś ucieka. W jednej chwili podejmuje walkę ponownie, w innej zaś zaprzestaje znowu.

Verse 44

एवं वर्षसहस्राणि दश तस्य तया सह । दिव्यानि विगतानि स्युर्युध्यतस्तस्य शोभने । बभ्राम सकलं त्वाजौ ब्रह्माण्डं भीतमानसम् ॥

Tak oto, o piękna, dziesięć tysięcy boskich lat minęło dla niego, gdy walczył razem z nią; a w tej bitwie cały wszechświat drżał, jego umysł ogarnięty lękiem.

Verse 45

कुर्वतस्तु तपो घोरं निराहारस्य शोभने । आद्या तु विप्रचित्तेस्तु सुता सुरसुतोपमा । माहिष्मतीति विख्याता रूपेणासदृशी भुवि ॥

Gdy on praktykował surową ascezę, poszcząc, o piękna, pierwsza córka Vipracittiego - porównywalna z córką bogów - była znana pod imieniem Māhiṣmatī, nie mająca równej sobie na ziemi w piękności.

Verse 46

ततः कालेन महता शतशृङ्गे महागिरौ । पद्भ्यामाक्रम्य शूलेन निहतो दैत्यसत्तमः ॥

Wtedy po długim czasie na wielkiej górze zwanej Śataśṛṅga najprzedniejszy z daitjów został zabity - zdeptany stopami i ugodowany trójzębem.

Verse 47

शिरश्चिच्छेद खङ्गेन तत्र चान्तःस्थितः पुमान् । निर्गत्य विगतः स्वर्गं देव्याः शस्त्रनिपातनात् ॥

Mieczem odcięła głowę; a istota, która była wewnątrz niej, wyszedłszy, odeszła do nieba - przez uderzenie bronią bogini.

Verse 48

ततो देवगणाः सर्वे महिषं वीक्ष्य निर्जितम् । सब्रह्मका स्तुतिं चक्रुर्देव्यास्तुष्टेन चेतसा ॥

Wtedy wszystkie zastępy bogów, widząc Mahīṣę pokonanego, razem z Brahmą złożyli hymn uwielbienia bogini, ich umysły zadowolone.

Verse 49

देवा ऊचुः । नमो देवि महाभागे गम्भीरे भीमदर्शने । जयस्ते स्थितिसिद्धान्ते त्रिनेत्रे विश्वतोमुखि ॥

Bogowie rzekli: Pozdrowienie Tobie, o Bogini - najbardziej szczęśliwa, głęboka, o budzącym lęk wyglądzie. Zwycięstwo Tobie, której doktryną jest niezachwiana stałość; o Trzyoka, o Ta, której oblicza zwrócone są we wszystkich kierunkach.

Verse 50

विद्याविद्ये जये याज्ये महिषासुरमर्दिनि । सर्वगे सर्वदेवेशि विश्वरूपिणि वैष्णवि ॥

O Wiedzo i Niewiedzo; o Zwycięstwo; o Godna uwielbienia; o Zabójczyni demona Mahīṣāsury; o Wszechprzenikająca; o Władczyni wszystkich bogów; o Ta, której formą jest wszechświat; o Vaiṣṇavī.

Verse 51

वीतशोके ध्रुवे देवि पद्मपत्रशुभेक्षणे । शुद्धसत्त्वव्रतस्थे च चण्डरूपे विभावरि ॥

O Bogini, wolna od smutku, niezachwiana; o Ta, której błogi wzrok jest jak płatki lotosu; o Ustanowiona w ślubie czystego sattvy; a jednak, o Ta o groźnej formie, o Promienna.

Verse 52

ऋद्धिसिद्धिप्रदे देवि विद्याविद्येऽमृते शिवे । शांकरी वैष्णवी ब्राह्मी सर्वदेवनमस्कृते ॥

O Bogini, dająca pomyślność i spełnienie; o Wiedzo i Niewiedzo; o Nieśmiertelna, o Pomyślna; o Śāṁkarī, o Vaiṣṇavī, o Brāhmī - o Tobie, która jesteś czczona przez wszystkich bogów.

Verse 53

घण्टाहस्ते त्रिशूलास्त्रे महामहिषमर्दिनि । उग्ररूपे विरूपाक्षि महामायेऽमृतस्त्रवे ॥

o Ta, która dzierżysz dzwon w swojej dłoni; o Ta, której bronią jest trójząb; o Wielka zabójczyni potężnego Mahīṣy; o Ta o przerażającej formie; o Dziwnooka; o Wielka Māyā; o Strumieniu nieśmiertelności.

Verse 54

सर्वसत्त्वहिते देवि सर्वसत्त्वमये ध्रुवे । विद्यापुराणशिल्पानां जननी भूतधारिणी ॥

O Bogini, oddana dobru wszystkich istot, niewzruszona i przenikająca wszystkie istoty, matko wiedzy, Puran i sztuk, podtrzymująca stworzone istoty.

Verse 55

सर्वदेवरहस्यानां सर्वसत्त्ववतां शुभे । त्वमेव शरणं देवि विद्येऽविद्ये श्रियेऽम्बिके । विरूपाक्षि तथा क्षान्ति क्षोभितान्तरजलेऽविले ॥

O pomyślna, jesteś tajemnicą wszystkich bogów i wszystkich czujących istot. Tyś jedyną ucieczką, o Bogini, o Wiedzo i Niewiedzo, o Pomyślności, o Matko; o Szerokooka i o Cierpliwości, niezawodna nawet gdy wewnętrzne wody są poruszone.

Verse 56

सा सखीभिः परिवृता विहरन्ती यदृच्छया । आगता मन्दरद्रोणीं तत्रापश्यत्तपोवनम् । मुनेरम्बरसंज्ञस्य विविधद्रुममालिनम् ॥

Otoczona przez swoje towarzyszki, wędrując wedle woli, przybyła do doliny Mandara; tam ujrzała leśną pustelnię mędrca o imieniu Ambara, przystrojoną różnorodnymi drzewami.

Verse 57

नमोऽस्तु ते महादेवि नमोऽस्तु परमेश्वरि । नमस्ते सर्वदेवानां भावनित्येऽक्षयेऽव्यये ॥

Pozdrowienia Tobie, o Wielka Bogini; pozdrowienia Tobie, o Najwyższa Władczyni. Pozdrowienia Tobie, wiecznie trwającemu źródłu stawania się dla wszystkich bogów, wiecznej, niezniszczalnej i niezmiennej.

Verse 58

शरणं त्वां प्रपद्यन्ते ये देवि परमेश्वरि । न तेषां जायते किञ्चिदशुभं रणसङ्कटे ॥

Ci, którzy szukają ucieczki w Tobie, o Bogini, o Najwyższa Władczyni, dla nich nie powstaje żadne nieszczęście w niebezpieczeństwach bitwy.

Verse 59

यश्च व्याघ्रभये घोरे चौरराजभये तथा । स्तबवमेनं सदा देवि पठिष्यति यतात्मवान् ॥

I ktokolwiek, w straszliwej bojaźni przed tygrysem lub podobnie w bojaźni przed złodziejami czy władcą, będzie zawsze recytował ten hymn, o Bogini, będąc opanowanym, ten jest chroniony.

Verse 60

निगडस्थोऽपि यो देवि त्वां स्मरिष्यति मानवः । सोऽपि बन्धैर्विमुक्तस्ते सुसुखं वसते सुखी ॥

Nawet człowiek, który jest w kajdanach, o Bogini, jeśli będzie pamiętał o Tobie, również on zostaje uwolniony z więzów i żyje w wielkiej łatwości, zadowolony.

Verse 61

श्रीवराह उवाच । एवं स्तुता तदा देवी देवैः प्रणतिपूर्वकम् । उवाच देवान् सुश्रोणी वृणुध्वं वरमुत्तमम् ॥

Śrī Varāha rzekł: Tak wychwalana wtedy przez bogów z wcześniejszymi pokłonami, Bogini, ta o pięknych biodrach, zwróciła się do bogów: Wybierzcie wspaniałą łaskę.

Verse 62

देवा ऊचुः । देवि स्तोत्रमिदं ये हि पठिष्यन्ति तवानघे । सर्वकामसमापन्नान् कुरु देवि स नो वरः ॥

Bogowie rzekli: O Bogini, o nieskalana, tych, którzy będą recytować ten Twój hymn, uczyń obdarzonymi spełnieniem wszystkich pragnień. O Bogini, niech to będzie nasza łaska.

Verse 63

एवमस्त्विति तान् देवानुक्त्वा देवी पराऽपरा । विससर्ज ततो देवान् स्वयं तत्रैव संस्थिता ॥

Mówiąc tym bogom: Niech tak się stanie, Bogini, zarówno transcendentna jak i immanentna, wtedy odprawiła bogów, podczas gdy sama pozostała tam.

Verse 64

एतद्द्वितीयं यो जन्म वेद देव्याः धराधरे । स वीतशोको विरजाः पदं गच्छत्यनामयम् ॥

Ktokolwiek pozna to drugie narodzenie Bogini na górze podtrzymującej Ziemię, ten staje się wolny od smutku i nieczystości, i osiąga stan wolny od chorób.

Verse 65

लतागृहैस्तु विविधैर्वकुलैर्लकुचैस्तथा । चन्दनैः स्पन्दनैः शालैः सरलैरुपशोभितम् । विचित्रवनखण्डैश्च भूषितं तु महात्मनः ॥

Było ono przyozdobione licznymi altanami z pnączy, drzewami bakula i lakuca, upiększone drzewami sandałowymi, spandana, śāla i sarala, a ponadto zdobione różnorodnymi gajami, pustelnia tego wielkodusznego mędrca.

Verse 66

दृष्ट्वाश्रमपदं रम्यं सासुरी कन्यका शुभम् । माहिष्मती वरारोहा चिन्तयामास भामिनी ॥

Ujrzawszy zachwycające miejsce pustelni, pomyślna dziewczyna o asuryckim rodowodzie, Māhiṣmatī, szlachetna niewiasta, zaczęła rozmyślać.

Verse 67

भीषयित्वाहमेनं तु तापसं त्वाश्रमे स्वयम् । तिष्ठामि क्रीडती सार्धं सखीभिः परमर्चिता ॥

Po przestraszeniu tego ascety tutaj w pustelni osobiście, pozostaję, bawiąc się razem z moimi towarzyszkami, głęboko czczona.