Opening the text

Mahīṣadaitya-devāsura-yuddhaḥ
Mythic-Historiography (Devāsura Warfare Narrative)
W ramach ramy instrukcyjnej Waraha, Prithiwi, ten rozdział opowiada o wielkiej wojnie dewa-asura jako ostrzeżeniu przed siłą destabilizującą i jej konsekwencjami dla porządku kosmicznego. Mahiśadaitya, potężny asura potrafiący zmieniać kształt, dosiada szalonego słonia, zmierza ku Meru i napada na miasto Indry. Dewowie uzbrajają się i wsiadają na swoje wozów, a wybuchwa gwałtowna bitwa. Nazwane oddziały daitjów kolejno atakują Wasu, Aditjów i Rudrów, podczas gdy Mahiśa sam rzuca się na Indrę, dodany otuchy błogosławieństwem Brahmy niemal niezniszczalności. Choć dewowie zadają asurom ciężkie straty, sami też są okładani, a w kryzysie wycofują się do Brahmaloki, co sygnalizuje tymczasowe załamanie ochronnej równowagi zagrażające stabilności Prithiwi.
Verse 1
श्रीवराह उवाच । ततो महिषदैत्यस्तु कामरूपी महाबलः । मत्तहस्तिनमारुह्य यियासुर्मेरुपर्वतम् ॥
Śrī Varāha rzekł: Wtedy bawoł-demon, zdolny przybierać dowolne postacie i obdarzony wielką siłą, dosiadł pijanego słonia, zamierzając udać się na Górę Meru.
Verse 2
कालः कृतान्तो रक्ताक्षो हरणो मित्रहाऽनिलः । यज्ञहा ब्रह्महा गोग्घ्नः स्त्रीघ्नः संवर्त्तकस्तथा ॥
Kāla, Kṛtānta, Raktākṣa, Haraṇa, Mitrahā, Anila; Yajñahā, Brahmahā, Goghna, Strīghna oraz Saṃvarttaka, ci byli imionami przywódców daityów.
Verse 3
इत्येते दश चैकाश्च दैत्येन्द्रा युद्धदुर्मदाः । यथासंख्येन रुद्रांस्तु दुद्रुवुर्भीमविक्रमाः ॥
Tak więc tych dziesięciu i jeden wodzów daityów, rozdętych pychą bitwy, zaatakowało Rudry w odpowiednim porządku, posiadając przerażającą waleczność.
Verse 4
शेषान् देवान् शेषदैत्या यथायोगमुपाद्रवन् । स्वयं महिषदैत्यस्तु इन्द्रं दुद्राव वेगितः ॥
Pozostali daityowie zaatakowali pozostałych dewów stosownie do ich przeciwników; a bawoł-demon sam, szybki w naporze, ruszył na Indrę.
Verse 5
स चापि बलवान् दैत्यो ब्रह्मणो वरदर्पितः । अवध्यः पुरुषेणाजौ यद्यपि स्यात् पिनाकधृक् ॥
Tamten daitya również był potężny, uczyniony pysznym przez błogosławieństwo Brahmā; w walce nie mógł być zabity przez żadnego mężczyznę, nawet gdyby obecny był noszący Pinākę (Śiwa).
Verse 6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यै रुद्रैश्च निहता भृशम् । असुरा यातुधानाश्च संख्यापूरणकेवलाः ॥
Przez Ādityów, Vasus, Sādhyów i Rudrów, Asurowie i Yātudhāny zostali zabici w ogromnych liczbach, jakby służyli jedynie do wypełnienia rachunku poległych.
Verse 7
देवानामपि सैन्यानि निहतान्यसुरैर्युधि । एवं भूते तदा भग्ने देवेन्द्रे विद्रुताः सुराः ॥
Nawet armie dewów zostały zabite przez asurów w walce. Gdy sprawy miały się tak i Devendra (Indra) został pokonany, Surowie uciekli.
Verse 8
अर्दिता विविधैः शस्त्रैः शूलपट्टिशमुद्गरैः । गतवन्तो ब्रह्मलोकमसुरैरर्दिताः सुराः ॥
Trapieni różnorodnymi orężami, włóczniami, toporami i maczugami, Surowie, nękani przez Asurów, udali się do Brahmaloki.
Verse 9
तत्रेन्द्रं पुरमासाद्य देवैः सह शतक्रतुम् । अभिदुद्राव दैत्येन्द्रस्ततो देवाः क्रुधान्विताः ॥
Tam, docierając do miasta Indry, władca daityów zaatakował Śatakratu (Indrę), który był z dewami; wtedy dewowie napełnili się gniewem.
Verse 10
आदाय स्वानि शस्त्राणि वाहनानि विशेषतः । अधिष्ठायासुरानाजौ दुद्रुवुर्मुदिता भृशम् ॥
Pobierając swoje własne bronie i w szczególności wsiadając na swoje pojazdy, Asurowie ruszyli na pole bitwy, niezwykle podnieceni.
Verse 11
तेषां प्रववृत्ते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । घोरं प्रचण्डयोधानामन्योन्यमभिगर्जताम् ॥
Gdy się zaangażowali, powstała głośna bitwa, która przerazała i była straszna, podczas gdy groźni wojownicy ryczeli na siebie nawzajem.
Verse 12
तत्राञ्जनो नीलकुक्षिर्मेघवर्णो बलाहकः । उदराक्षो ललाटाक्षः सुभीमो भीमविक्रमः । स्वर्भानुश्चेति दैत्याष्टौ वसून् दुद्रुवुराहवे ॥
Tam Ańdżana, Nilakukśi, Meghawarna, Balahaka, Udarakśa, Lalaṭakśa, Subhima, Bhimawikrama oraz Swarbhanu, tych ośmiu Daityów, ruszyło przeciwko Wasu w bitwie.
Verse 13
यथासंख्येन तद्वच्च दैत्याः द्वादश चापरे । आदित्यान् दैत्यवर्यास्तु तेषां प्राधान्यतः शृणु ॥
Podobnie, we właściwej kolejności, było dwunastu innych Daityów, najwybitniejszych wśród Daityów, którzy zaatakowali Aditjów; posłuchaj o nich według ich znaczenia.
Verse 14
भीमो ध्वङ्क्षो ध्वस्तकर्णः शङ्कुकर्णस्तथैव च । वज्रकायोऽतिवीर्यश्च विद्युन्माली तथैव च ॥
Bhima, Dhwańkśa, Dhwastakarna, Śańkukarna, Wadżrakaja, Atiwirja oraz Widjunmali, ci są wśród nich.
Verse 15
रक्ताक्षो भीमदंष्ट्रस्तु विद्युज्जिह्वस्तथैव च । अतिकायो महाकायो दीर्घबाहुः कृतान्तकः ॥
Raktakśa, Bhimadamśtra, Widjudżdżihwa; podobnie Atikaja, Mahakaja, Dirghabahu oraz Krytantaka, ci tutaj dopełniają resztę listy.
Verse 16
एते द्वादश दैत्येन्द्रा आदित्यान् युधि दुद्रुवुः । स्वकं सैन्यमुपादाय तद्वदन्येऽपि दानवाः । रुद्रान् दुद्रुवुरव्यग्रा यथासंख्येन कोपिताः ॥
Ci dwunastu władcy Daityów ruszyli na Aditjów w bitwie. Pobierając swoje własne armie, inni Danawowie podobnie, bez wahania, zaatakowali Rudry, we właściwej kolejności, zapalczywi z gniewu.
Within the Varāha–Pṛthivī upadeśa frame, the narrative turns to a devāsura episode that illustrates how cosmic governance can be shaken when adharma gains temporary ascendancy through brute force and boon-backed pride.
Mahiṣadaitya—shape-shifting, boon-emboldened, and riding a maddened elephant—advances toward Meru and assaults Indra’s city; the devas mobilize with their vāhanas and weapons, and an ordered, large-scale battle unfolds with named daitya contingents assigned against the Vasus, Ādityas, and Rudras.
Despite severe asura losses inflicted by the devas, the devas themselves are battered; Mahiṣa presses Indra directly under the confidence of near-invulnerability, and the crisis culminates in the devas retreating to Brahmaloka—signaling a temporary collapse of protective balance rather than a final victory.
Meru-parvata; Indra-pura (Indra’s city); Brahmaloka.
The narrative frames how power amplified by boons (vara) can produce destabilizing violence, requiring restoration of order; the episode implicitly treats unchecked martial aggression as a threat to the sustaining equilibrium that protects Pṛthivī.
No explicit tithi, lunar calendrics, or seasonal markers are stated in the provided verses; the chapter is structured by battle sequence and troop assignments rather than ritual timing.
Although not a direct ecological instruction, the text uses a cosmic-war scenario—Indra’s city threatened, devas driven to Brahmaloka—to signal disruption of the protective governance of the world, indirectly foregrounding Pṛthivī’s vulnerability when cosmic order is militarily destabilized.
The chapter references cosmological offices rather than human lineages: Indra (Śatakratu), Brahmā (as grantor of the boon), and the divine collectives (Vasus, Ādityas, Rudras), alongside named daityas and dānavas; no royal or sage genealogies appear in the provided passage.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.