Adhyaya 207: Section on the ‘Person’ who Entices Beings within the Cycle of Rebirth

Verse 1

अथ संसारचक्रपुरुषविलोभनप्रकरणम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यन्महाभागान्नारदात्कलहप्रियात् ॥ श्रुतं विप्रा यथा तत्र यमस्य सदसि स्वयम् ॥

Teraz rozpoczyna się część o 'kuszącej osobie koła wędrówki'. Syn Risziego rzekł: 'Od Narady - miłującego budzenie debat, o szczęśliwi - usłyszałem inne opowiadanie: jak to się wydarzyło tam, na własnym zgromadzeniu Jamy.'

Verse 2

तथा च पृच्छतस्तस्य पुरावृत्तं महात्मनः ॥ आख्यानं कथयामास यदुक्तं चित्रभानुना ॥

A gdy on pytał, opowiedział dawne wydarzenie dotyczące tej wielkiej duszy - narrację tak, jak została wypowiedziana przez Citrabhanu.

Verse 3

यथा च जनको राजा कामान्दिव्यानवाप्तवान् ॥ तत्सर्वं कथयिष्यामि श्रूयतां मुनिसत्तमाः ॥

I jak król Dżanaka osiągnął boskie rozkosze - o tym wszystkim będę mówić; słuchajcie, o najlepsi z mędrców.

Verse 4

अयं तत्र महातेजा नारदो मुनिसत्तमः ॥ धर्मराजसभां प्राप्तस्तपसा द्योतितप्रभः ॥

Tam ów potężny i promienny Narada, najlepszy z mędrców, przybył na zgromadzenie Dharmaradży - jego blask rozświetlony mocą ascezy (tapas).

Verse 5

तत्र राजाऽथ वेगेन तं दृष्ट्वा स्वयमागतं ॥ अर्चयित्वा यथान्यायं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ॥

Wtedy król, ujrzawszy go przybywającego osobiście, szybko zbliżył się; uczciwszy go zgodnie z właściwą zasadą, wykonał również pradakszinę - rytualne obchodzenie w prawo.

Verse 6

उवाच च महातेजाः सूर्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ स्वागतम् ते द्विजश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि नारद ॥

Wtedy potężny, promienny syn Słońca, obdarzony męstwem, przemówił: "Witaj ci, najlepszy z dwukrotnie narodzonych. Z szczęściem przybyłeś, Nārada."

Verse 7

सर्वज्ञः सर्वदर्शीं च सर्वधर्मविदां वरः ॥ गान्धर्वस्येतिहासस्य विज्ञाता त्वं महामुने ॥

"Jesteś wszechwiedzący i wszechwidzący, najwybitniejszy wśród tych, którzy znają wszystkie dharmy. Jesteś znawcą tradycji i historii Gandharvów, wielki mędrcze."

Verse 8

वयं पूताश्च मेध्याश्च त्वां दृष्ट्वा ह्यागतं विभो ॥ अयं देशः पुनः पूतः सर्वतो मुनिसत्तम ॥

"Gdy ujrzałem twe przybycie, o potężny, zostaliśmy oczyszczeni i uczynieni godnymi świętych czynów. Ta kraina również została ponownie oczyszczona ze wszystkich stron, o najlepszy z mędrców."

Verse 9

यत्कार्यं येन वा कार्यं यद्वै मनसि वर्तते ॥ प्रब्रूहि भगवन्नाशु यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ॥

"Jakie zadanie masz, przez kogo ma być wykonane i co jest w twym umyśle, oświadczy to szybko, czcigodny, oraz wszystko inne, co jest godne do powiedzenia."

Verse 10

इति धर्मवचः श्रुत्वा नारदः प्राह धर्मवित् ॥ अहं ते कथयिष्यामि यत्पृष्टं संशयास्पदम् ॥

Usłyszawszy te słowa dotyczące dharmy, Nārada, znawca dharmy, rzekł: "Powiem ci to, o co zostałem zapytany, sprawę będącą źródłem wątpliwości."

Verse 11

नारद उवाच ॥ भवान् पाता च गोप्ता च नेता धर्मस्य नित्यशः ॥ सत्येन तपसा क्षान्त्या धैर्येण च न संशयः ॥

Nārada rzekł: "Jesteś wiecznie opiekunem, strażnikiem i przewodnikiem dharmy, przez prawdę, ascezę (tapas), wyrozumiałość i niewzruszoność, bez wątpliwości."

Verse 12

भावज्ञश्च कृतज्ञश्च त्वदन्यो न हि विद्यते ॥ संशयं सुमहत्प्राप्तस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥

"Nikt inny poza tobą nie jest znaleziony, taki co zna intencje i taki co jest wdzięczny. Popadłem w wielką wątpliwość, dlatego wyjaśnij mi to, o obdarzony doskonałymi ślubami."

Verse 13

अमरत्वं कथं याति व्रतेन नियमेन च ॥ केन वा दानधर्मेण तपसा वा सुरोत्तम ॥

"Jak osiąga się nieśmiertelność przez ślub i przez zdyscyplinowane praktyki? Lub przez którą praktykę szczodrości, lub przez jaką ascezę (tapas), o najlepszy wśród bogów?"

Verse 14

अतुलां च श्रियं लोके कीर्तिं च सुमहत्फलम् ॥ लभन्ते शाश्वतं स्थानं दुर्लभं विगतज्वराः ॥

"(Jakim sposobem) uzyskują niezrównaną pomyślność na świecie i sławę, której owoc jest niezwykle wielki? (Jakim sposobem) osiągają wieczną siedzibę, trudną do uzyskania, wolną od cierpienia?"

Verse 15

केन गच्छन्ति नरकं पापिष्ठं लोकगर्हणम् ॥ सर्वमाख्याहि तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे ॥

"Przez co (czyny) ludzie udają się do piekła, najbardziej grzesznego i potępianego przez świat? Wyjaśnij wszystko zgodnie z prawdą, albowiem wielka ciekawość powstała we mnie."

Verse 16

यम उवाच ॥ गच्छन्ति हि नराः घोराः बहवोऽधर्मनिर्मितम् ॥ बन्धान्श्च सुबहूंस्तत्र प्राप्नुवन्ति तपोधन ॥

Jama rzekł: Zaprawdę, wielu straszliwych mężów udaje się do owej sfery stworzonej przez nieprawość; i tam, o skarbie ascezy, ponoszą oni liczne więzy i kary.

Verse 17

विस्तरेण तु तत्सर्वं ब्रवीमि मुनिसत्तम ॥ श्रूयतां तन्महाभाग श्रुत्वा चैवोपधारय ॥

Lecz opowiem o tym wszystkim szczegółowo, o najlepszy z mędrców. Wysłuchaj tego, o dostojny; a usłyszawszy, rozważ to uważnie.

Verse 18

नाग्निचिन्नरकं याति न पुत्री न च भूमिदः ॥ शूरश्च शतवर्षी च वेदानां चैव पारगः ॥

Ten, kto podtrzymuje święte ognie, nie idzie do piekła; ani ten, kto ma córkę, ani ten, kto darowuje ziemię. Podobnie bohater, ten, kto przeżył sto lat, oraz ten, kto zgłębił Wedy, nie idzie tam.

Verse 19

अहिंसका न गच्छन्ति ब्रह्मचर्यव्यवस्थिताः ॥ पतिव्रता दानवन्तो द्विजभक्ताश्च ये नराः ॥

Niestosujący przemocy nie idą tam, ani ci, którzy trwają w dyscyplinie brahmaćarji. Oddani swym małżonkom, hojni oraz oddani dwukrotnie urodzonym - tacy ludzie nie idą do owego miejsca.

Verse 20

स्वदारनिरताः दान्ताः परदारविवर्जकाः ॥ सर्वभूतात्मभूताश्च सर्वभूतानुकम्पकाः ॥

Oddani własnej małżonce, powściągliwi, unikający cudzych małżonek, utożsamiający siebie ze wszystkimi istotami i współczujący wszystkim istotom - tacy ludzie nie idą do owego miejsca.

Verse 21

न गच्छन्ति तु तं देशं पापिष्ठं तमसावृतम् ॥ यातनास्थानसंपूर्णं हाहाकारभयाकुलम् ॥

Nie idą do owego regionu - najbardziej grzesznego, spowitego ciemnością - wypełnionego miejscami udręki i przytłoczonego krzykami bólu i strachu.

Verse 22

ज्ञानवन्तो द्विजा ये च ये च विद्यां पराङ्गताः ॥ उदासीना न गच्छन्ति स्वाम्यर्थे च हता नराः ॥

Wiedzący dwukrotnie urodzeni oraz ci, którzy osiągnęli doskonałość w nauce, nie idą tam. Ani nie idą ci niezależni; ani ci, którzy polegli w wiernym oddaniu dla sprawy swego pana.

Verse 23

न गच्छन्त्यत्र दातारः सर्वभूतहिते रताः ॥ शुश्रूषका मातृपित्रोर्न गच्छन्ति च ये नराः ॥

Do owego miejsca nie idą dający, którzy radują się w dobru wszystkich istot. Ani nie idą ci, którzy z troską służą swojej matce i ojcu.

Verse 24

तिलान् गां च हिरण्यं च पृथिवीं चापि शाश्वतीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति न गच्छन्ति न संशयः ॥

Ci, którzy dają sezam, krowę, złoto oraz trwałą ziemię braminom, nie idą do owego miejsca - o tym nie ma wątpliwości.

Verse 25

यथोक्तं यजमानाश्च सत्रयाजिन एव च ॥ चातुर्मास्यकरा ये च ये द्विजा आहिताग्नयः ॥

Oraz ci składający ofiary, którzy wykonują rytuały zgodnie z przepisami, jak również wykonawcy ofiar satra; ci, którzy podejmują rytuały Czaturmasja; oraz ci dwukrotnie urodzeni, którzy ustanowili święte ognie - takie osoby również nie idą tam.

Verse 26

गुरुचित्तानुपालाश्च कृतिनो मौनयन्त्रिताः ॥ नित्यस्वाध्यायिनो दान्ताः सदा सभ्याश्च ये नराः

Ci ludzie, którzy podążają za intencją swego nauczyciela, są zdyscyplinowani w postępowaniu, powściągliwi dzięki milczeniu, nieustannie oddani samokształceniu, opanowani i zawsze uprzejmi

Verse 27

मां न पश्यन्ति ते चैव स्वात्मभावेन भाविताः ॥ अपर्वमैथुना ये च न गच्छन्ति जितेन्द्रियाः

oni nie oglądają mnie, to znaczy nie podlegają bezpośredniemu osądowi Jamy, ukształtowani przez usposobienie własnego ja; a ci, którzy są samokontrolowani, którzy nie oddają się stosunkom cielesnym w niewłaściwym czasie, nie idą do tego stanu.

Verse 28

न गच्छन्ति हि तद्दोरं यत्र ते पापकर्मिणः

Zaprawdę, nie udają się oni do tej straszliwej siedziby, do której trafiają ci, którzy popełniają grzeszne czyny.

Verse 29

नारद उवाच ॥ किं दानं श्रेय आहोस्वित्पात्रेण फलमुच्यते ॥ किं वा कर्म महत्कृत्वा स्वर्गलोके महीयते

Narada rzekł: Który dar uchodzi za najbardziej zbawienny? Czy owoc dawania zależy od tego, kto go otrzymuje? Lub wykonując jaki wielki czyn zyskuje się chwałę w świecie niebiańskim?

Verse 30

रूपं वा धनधान्यं वा ह्यायुश्च कुलमेव वा ॥ प्राप्यते येन दानेन तन्ममाचक्ष्व सुव्रत

Lub piękno, lub bogactwo i zboże, lub długowieczność, a nawet szlachetne pochodzenie, poprzez jaki rodzaj dawania osiąga się te dobra? Powiedz mi to, o pełniący szlachetne śluby.

Verse 31

यम उवाच ॥ न शक्यं विस्तरेणेह वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ शुभाशुभानां गतयो द्रष्टुं वा प्रष्टुमेव वा

Jama rzekł: Nie jest możliwe opisanie tego tutaj w pełni, nawet przez setki lat, ani całkowite ujrzenie, ani nawet pytanie o drogi pomyślnych i niepomyślnych skutków karmicznych.

Verse 32

किञ्चिन्मात्रं प्रवक्ष्यामि येन यत्प्राप्यते नरैः ॥ विविधानि च सौख्यानि प्रायशस्तु गुणागुणैः

Przedstawię jedynie niewielką część, w jaki sposób i co osiągają ludzie; a różnorodne przyjemności osiągane są w większości zgodnie z zasługami i przewinieniami.

Verse 33

रहस्यमिदमाख्यानं श्रूयतां मुनिसत्तम ॥ या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे न संशयः

Wysłuchaj tego opowiadania, poufnej nauki, o najlepszy z mędrców: dzięki niemu osiąga się przeznaczenie w stanie po śmierci, nie ma w tym wątpliwości.

Verse 34

तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ॥ आयुःप्रकर्षो भोगाश्च भवति तपसैव तु

Poprzez ascezę osiąga się niebiosa; poprzez ascezę osiąga się sławę. Przedłużenie życia i rozkosze również pochodzą jedynie z ascezy.

Verse 35

ज्ञानविज्ञानमारोग्यं रूपसौभाग्यसंपदः ॥ तपसा प्राप्यते भोगो मनसा नोपदिश्यते

Wiedza i wnikliwe zrozumienie, zdrowie oraz bogactwo piękna i pomyślności, rozkosz osiąga się poprzez ascezę; nie jest ona udzielana jedynie przez intencję umysłu.

Verse 36

एवं प्राप्नोति पुण्येन मौनेनाज्ञां महामुने ॥ उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥

W ten sposób, poprzez zasługę (puṇya), osiąga się władzę poprzez zachowanie milczenia, o wielki mędrcze. Poprzez dawanie (dāna) zyskuje się przyjemności, a poprzez dyscyplinę brahmacarya zyskuje się witalność życia.

Verse 37

पयोभक्ष्या दिवं यान्ति जायते द्रविणाढ्यता ॥ गुरुशुश्रूषया नित्यं श्राद्धदानॆन सन्ततिः ॥

Ci, którzy żywią się mlekiem, idą do nieba; z takiej dyscypliny rodzi się obfitość bogactwa. Poprzez stałą służbę nauczycielowi oraz poprzez ofiary składane w rytuałach śrāddha, uzyskuje się potomstwo.

Verse 38

गवाद्याः कालदीक्षाभिर्ये तु वा तृणशायिनः ॥ स्वयं त्रिषवणाद्ब्रह्म त्वपः पीत्वेष्टलोकभाक् ॥

Ci, którzy podejmują czasowe praktyki inicjacyjne, żyjąc jak bydło i podobni, albo ci, którzy śpią na trawie - poprzez dyscyplinę triṣavaṇa podejmowaną z własnej woli oraz poprzez picie samej wody, staje się się uczestnikiem pożądanego świata.

Verse 39

क्रतुयष्टा दिवं याति चोपहारं च सुव्रत ॥ कृत्वा तु दशवर्षाणि नीरपानाद्विशिष्यते ॥

Ten, kto wykonał ofiary (yajña), idzie do nieba i otrzymuje również ofiary, o ty o dobrych ślubowaniach. Lecz dyscyplina picia samej wody, praktykowana przez dziesięć lat, jest powiedziana, że przewyższa.

Verse 40

रसानां प्रतिसंहारात् सौभाग्यमनुजायते ॥ आमिषस्य प्रतीहाराद्भवत्यायुष्मती प्रजा ॥

Z powodu powstrzymania się od przyjemności smaku powstaje dobre szczęście. Z powodu powstrzymania się od mięsa, potomstwo człowieka staje się długowieczne.

Verse 41

गन्धमाल्यनिवृत्त्या तु मूर्तिर्भवति पुष्कला ॥ अन्नदानेन च नरः स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥

Poprzez powstrzymanie się od perfum i girland, forma ciała staje się pełna i krzepka. A poprzez dar jedzenia, człowiek osiąga pamięć i inteligencję.

Verse 42

छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं रथं ह्युपानद्युगसम्प्रदानात् ॥ वस्त्रप्रदानेन सुरूपता च धनैश्च पुत्रैश्च भृताः भवन्ति ॥

Poprzez darowanie parasola, otrzymuje się doskonały dom; poprzez darowanie pary obuwia, otrzymuje się rydwan. Poprzez darowanie szat, zyskuje się piękno formy; i staje się wspieranym przez bogactwo oraz przez synów.

Verse 43

पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति शाश्वती ॥ अन्नपानप्रदानेन कामभोगैस्तु तृप्यते ॥

Poprzez dawanie wody do picia, zadowolenie staje się trwałe. Poprzez dawanie jedzenia i napojów, człowiek zostaje zadowolony poprzez spełnienie pożądanych przyjemności.

Verse 44

पुष्पोपगन्धं च फलोपगन्धं यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय ॥ स स्त्रीसमृद्धं हि सुरत्नपूर्णं गृहं हि सर्वोपचितं लभेत ॥

Ktokolwiek ofiaruje osobie dwukrotnie urodzonej (dvija) drzewo obdarzone wonią kwiatów i zapachem owoców, otrzymuje dom pełen dobrobytu rodzinnego, wypełniony pięknymi klejnotami i obficie wyposażony we wszystkie potrzeby.

Verse 45

वस्त्रान्नपानीय-रसप्रदानात् प्राप्नोति तानेव रसप्रदानात् ॥ स्रग्धूपगन्धान्यनुलेपनानि पुष्पाणि गृह्याणि मनोरमाणि ॥

Z darowania szat, jedzenia, wody do picia i orzeźwiających napojów, osiąga się odpowiednie nagrody poprzez takie dawanie smaków. Otrzymuje się girlandy, kadzidła i wonie, maści, kwiaty oraz rozkoszne przedmioty domowe.

Verse 46

स स्त्रीसमृद्धं गजवाजिपूर्णं लभेदधिष्ठानवरं वरिष्ठम् ॥ धूपप्रदानेन तथा गवां च लोकानाप्नोति नरो वसूनाम्

Dzięki temu zasłużonemu czynowi człowiek osiąga najwyższą i wspaniałą siedzibę, obfitującą w kobiety i pełną słoni oraz koni. Podobnie, przez ofiarowanie kadzidła oraz przez darowiznę krów, człowiek osiąga światy związane z Wasu.

Verse 47

गजं तथा गोवृषभप्रदानैः स्वर्गे सुखं शाश्वतमामनन्ति ॥ घृतेन तेजः सुकुमारतां च प्राणद्युतिः स्निग्धता चापि तैलैः

Głosi się, że przez darowanie słonia, a także przez darowanie krów i byków, osiąga się trwałe szczęście w niebie. Przez ofiarowanie masła klarowanego zyskuje się blask i delikatność ciała; przez oleje, witalność i jasność życia, a także natłuszczenie.

Verse 48

क्षौद्रेण नानारसतृप्ततां च दीपप्रदानाद् द्युतिमाप्नुवन्ति

Przez ofiarowanie miodu osiąga się zadowolenie poprzez liczne smaki; a przez darowanie lampy osiągają oni blask.

Verse 49

पायसेन वपुःपुष्टिं कृसरात्स्निग्धसौम्यताम् ॥ फलैस्तु लभते पुत्रं पुष्पैः सौभाग्यमेव च

Przez ofiarowanie pāyasa zyskuje się cielesne odżywienie i pełnię; z kṛsara, łagodną i przyjemną tłustość. Przez owoce osiąga się syna; a przez kwiaty, zaprawdę, również dobre szczęście.

Verse 50

रथैर्दिव्यं विमानं तु शिबिकां चैव मानवः ॥ प्रेक्षणैरपि सौभाग्यं प्राप्नोतीह न संशयः

Przez darowanie rydwanów człowiek osiąga boski pojazd powietrzny (vimāna), a także lektykę. Nawet przez zapewnianie widowisk lub przedstawień, osiąga się tutaj dobre szczęście, nie ma wątpliwości.

Verse 51

अभयस्य प्रदानॆन सर्वकामानवाप्नुयात्

Przez darowanie nieustraszoności, ochrony i zapewnienia, osiąga się wszystkie upragnione cele.

Verse 52

दुर्ल्लभं त्रिषु लोकेषु यच्च प्रियतरं तव ॥ तपोमयानां सर्वेषां द्विजातीनां च सुव्रत

O ty o dobrych ślubowaniach, to, co trudno osiągnąć w trzech światach, i to, co jest ci najdroższe, to jest nauczane dla wszystkich oddanych ascezie (tapas) oraz dla dwukrotnie urodzonych (dvija) również.

Verse 53

पतिव्रता न गच्छन्ति सत्यवाक्याश्च ये नराः ॥ अजिताश्चाशठाश्चैव स्वामिभक्ताश्च ये नराः

Ci oddani swemu małżonkowi nie upadają z właściwej ścieżki; podobnie mężczyźni, którzy mówią prawdę, którzy są niezłomni i niezwyciężeni, i nie zwodniczy, oraz mężczyźni wierni swemu panu, ci są tutaj chwaleni.

Verse 54

ब्राह्मणा अमरत्वं च प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ निवृत्ताः सर्वकामेभ्यो निराशाः सुजितेन्द्रियाः

Brāhmaṇowie osiągają nieśmiertelność, bez wątpliwości, mianowicie ci, którzy odwrócili się od wszystkich pragnień, są bez oczekiwań i dobrze opanowali swoje zmysły.

Verse 55

अहिंसया परं रूपं दीक्षया कुलजन्म च ॥ फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत्

Przez niestosowanie przemocy (ahiṃsā) osiąga się doskonałą formę; przez dyscyplinę inicjacyjną (dīkṣā), szlachetne narodziny w dobrym rodzie. Dla tych, którzy żywią się owocami i korzeniami, rezultatem jest królestwo; dla tych, którzy żywią się liśćmi, rezultatem będzie niebo.

Verse 56

दत्त्वा द्विजेभ्यः स भवेत्सुरूपो रोगांश्च कांश्चिल्लभते न जातु ॥ बीजैरशून्यैः शयनाभिरामं दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय

Dając jałmużnę dwukrotnie zrodzonym, człowiek staje się piękny postacią i nigdy nie zapada na żadną chorobę. Ktokolwiek ofiaruje braminowi dom, dobrze zaopatrzony w ziarno siewne i wyposażony w przyjemne łoża, osiąga taką zasługę.