Sukta 39

Mantra 1

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः ॥

ಓ ದೇವ, ಮಂದ್ರ (ಮಧುರ-ಸಮರಸ) ಕವಿಯ—ದಿವ್ಯ ವಹ್ನಿ (ದೇವ-ವಾಹಕ)ಯ—ವಿಪ್ರ-ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಧುರ ವಚನದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಪೋಷಿಸು. ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಸುವ ಗಾಯಕನಿಗಾಗಿ, ದೇವೇಷಃ (ದೈವಿಕ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕಿರಣಗಳು) ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಆ ಸಚನ (ಸಹಚರ್ಯ)ದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು.

Mantra 2

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिॠतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः ॥

ಈ ಇಂದ್ರನು, ಆಸೆಯಿಂದ, ಋತಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಋತಧೀತಿಗಳಿಂದ (ಸತ್ಯದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ) ಅದ್ರಿ/ಶಿಲೆಯ ಸುತ್ತ ಸಂಚರಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು (ಉಸ್ರಾ) ಹೊರತಂದನು. ವಲನ ಆವರಣದ ಅಖಂಡ ಶಿಖರವನ್ನು (ಸಾನು) ಭೇದಿಸಿದನು; ವಚನಬಲದಿಂದ ಪಣಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.

Mantra 3

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार ॥

ಈ ದೀಪ್ತಿಮಂತನು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ರಾತ್ರಿ, ಉಷಸ್ಸು ಮತ್ತು ಋತುಗಳನ್ನು—ಓ ಇಂದು, ಓ ಇಂದ್ರ. ಈ ಕೇತುವನ್ನು (ಧ್ವಜ/ಪ್ರದೀಪ) ದಿನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿವೆ; ಮತ್ತು ಶುಚಿಜನ್ಮ ಉಷಸ್ಸು ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ.

Mantra 4

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः ॥

ಈವನು, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಅಪ್ರಕಾಶವನ್ನೂ ಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಋತದಿಂದ ಪುರಾತನ ರೂಪಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಋತಯುಗ ಅಶ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ (ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪ್ರಕಾಶ)ವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು, ನಾಭಿ (ಕೇಂದ್ರ)ಯ ಮೂಲಕ ಚರ್ಷಣಿಪ್ರಾ—ಜನರನ್ನು—ಮುಂದೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि ॥

ಈಗ, ಗಾಯಕನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನೇ, ಹೇ ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಜನೇ, ವಸು-ದಾತನಿಗಾಗಿ ಆ ಆದಿ ಪ್ರೇರಣಾಧಾರೆಗಳನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸು. ಜಲಗಳನ್ನು, ಔಷಧಿಗಳನ್ನು, ರಸಸಮೃದ್ಧ ವನಗಳನ್ನು ಚಲಿಸು; ಗಾವಃ (ಕಿರಣಗಳು), ಅರ್ವತಃ (ಬಲದ ಅಶ್ವಗಳು) ಮತ್ತು ಮಾನವಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಋಷಿಯ ಋಚಸ್‌ (ಸ್ತೋತ್ರ-ಗಾನ)ಕ್ಕಾಗಿ ವೇಗಗೊಳಿಸು.