Sukta 39

Mantra 1

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः ॥

હે દેવ, મન્દ્ર (મધુર-સુમેળ) કવિના—દિવ્ય વહ્નિ (દેવ-વાહક)ના—મધુભર્યા વચનનાં, જે વિપ્ર-મનસ (પ્રકાશમાન બુદ્ધિ)થી પરિપૂર્ણ છે, તે પ્રેરણાઓ અમારે માટે પોષ. અને જે ગાયક સ્તુતિ કરે છે, તેના માટે દેવેષઃ (દૈવી તેજ-કિરણો) અગ્રમાં રાખીને, તે સચન (સહચર્ય)ની શક્તિઓ વધાર.

Mantra 2

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिॠतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः ॥

આ ઇન્દ્ર, ઇચ્છાપૂર્વક, ઋત સાથે જોડાયેલો, ઋત-ધીતિઓ (સત્યદૃષ્ટિઓ) વડે પથ્થર/અદ્રિની પરિભ્રમણા કરી, અને ઉજ્જ્વલ કિરણો (ઉસ્રા) પ્રગટ કર્યાં. તેણે વલના આવરણની અખંડિત કાંઠી (સાનુ) તોડી નાખી; વાણીના બળથી તેણે પણિઓ સામે યુદ્ધ કર્યું.

Mantra 3

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार ॥

આ તેજસ્વી (ઇન્દ્ર) રાત્રિઓને પ્રકાશિત કરે છે—રાત અને ઉષા અને ઋતુઓને—હે ઇન્દુ, હે ઇન્દ્ર. આ કેતુ (ધ્વજ/પ્રદીપ) ને દિવસોએ આજેય સ્થાપિત કર્યો છે; અને શુચિ-જન્મા ઉષાએ તેને ઘડી કાઢ્યો છે.

Mantra 4

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः ॥

આ (ઇન્દ્ર), તેજથી તેજમાન, અપ્રકાશને પણ પ્રજ્વલિત કરે છે; ઋત દ્વારા તે પ્રાચીન રચનાઓને વિસ્તારે છે. ઋત-યુગ ઘોડાઓ સાથે તે ગતિ કરે છે; સ્વર (સ્વર્ગીય પ્રકાશ) શોધનાર, નાભિ (કેન્દ્ર) દ્વારા તે ચર્ષણિપ્રા—જનસમુદાયોને—આગળ ધપાવે છે.

Mantra 5

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि ॥

હવે, ગાયક દ્વારા સ્તુત થતો, હે પ્રાચીન રાજન્, વસુ-દાતા માટે પ્રાચીન પ્રેરણાધારાઓને ઉછાળો. જળોને, ઔષધિઓને, રસસભર વનોને પ્રવર્તિત કર; ગાઓ (કિરણો), અર્વતો (બળના અશ્વો) અને માનવીય શક્તિઓને ઋષિના ઋચસ્ (સ્તુતિ-ગાન) માટે પ્રેરિત કર.