Sukta 39

Mantra 1

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः ॥

ഹേ ദേവാ, മന്ദ്ര (മധുര-സമരസ) കവിയുടെ—ദിവ്യ വഹ്നി (ദേവ-വാഹകൻ)യുടെ—വിദ്യുത്മനസ്സാൽ നിറഞ്ഞ മധുരവചനത്തിന്റെ പ്രചോദനങ്ങളെ ഞങ്ങൾക്കായി പോഷിപ്പിക്കേണമേ. സ്തുതിക്കുന്ന ഗായകനുവേണ്ടി, ദേവേഷഃ (ദൈവിക തേജസ്സിന്റെ കിരണങ്ങൾ) മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കട്ടെ; ആ സചന (സഹചാര്യം)ത്തിന്റെ ശക്തികളെ വർധിപ്പിക്കേണമേ.

Mantra 2

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिॠतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः ॥

ഈ ഇന്ദ്രൻ, ആഗ്രഹത്തോടെ, ഋതത്തോട് യുക്തനായി, ഋതധീതികളാൽ (സത്യദർശനങ്ങളാൽ) അദ്രി/ശിലയെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു, ദീപ്തമായ കിരണങ്ങളെ (ഉസ്രാ) പുറപ്പെടുവിച്ചു. വലന്റെ ആവരണത്തിലെ അഖണ്ഡമായ ശിഖരം (സാനു) അവൻ തകർത്തു; വാക്കിന്റെ ശക്തിയാൽ പണികളോടു യുദ്ധം ചെയ്തു.

Mantra 3

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार ॥

ഈ ദീപ്തൻ രാത്രികളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു—രാത്രിയും ഉഷസ്സും ഋതുക്കളും—ഹേ ഇന്ദു, ഹേ ഇന്ദ്ര. ഈ കേതുവിനെ (ധ്വജം/ദീപം) ദിവസങ്ങൾ ഇന്നും സ്ഥാപിച്ചു; ശുചിജന്മയായ ഉഷസ്സു അതിനെ നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 4

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः ॥

ഇവൻ, പ്രകാശത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, പ്രകാശമില്ലാത്തതെയും ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; ഋതത്താൽ പുരാതന രൂപങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു. ഋതയുഗ അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു; സ്വർ (സ്വർഗീയ പ്രകാശം) കണ്ടെത്തുന്നവൻ, നാഭി (കേന്ദ്രം) വഴി ചർഷണിപ്രാ—ജനങ്ങളെ—മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.

Mantra 5

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि ॥

ഇപ്പോൾ, ഗായകൻ സ്തുതിക്കുന്നവനേ, ഹേ പ്രാചീന രാജാവേ, വസു-ദാതാവിനായി ആ ആദി പ്രേരണാധാരകളെ ഉന്മേഷിപ്പിക്ക. ജലങ്ങളെ, ഔഷധികളെ, രസസമൃദ്ധമായ വനങ്ങളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്ക; ഗാവഃ (കിരണങ്ങൾ), അർവതഃ (ബലത്തിന്റെ അശ്വങ്ങൾ), മനുഷ്യശക്തികൾ എന്നിവയെ ഋഷിയുടെ ഋചസ്‌ (സ്തുതിഗാനം)ക്കായി ഉണർത്തുക.