Sukta 2

Mantra 1

कुमारं माता युवतिः समुब्धं गुहा बिभर्ति न ददाति पित्रे । अनीकमस्य न मिनज्जनासः पुरः पश्यन्ति निहितमरतौ ॥

Młoda Matka nosi Chłopca ukrytego i dobrze zachowanego w tajemnej jaskini; nie oddaje go Ojcu. Jego oblicze nie jest pomniejszone; jednak ludzie widzą go postawionego z przodu, umieszczonego w działających rękach: ukryty Ogień jest zarazem tajny wewnątrz i widoczny w działaniu.

Mantra 2

कमेतं त्वं युवते कुमारं पेषी बिभर्षि महिषी जजान । पूर्वीर्हि गर्भः शरदो ववर्धापश्यं जातं यदसूत माता ॥

Kto jest ten Chłopiec, który ty, o młoda, nosisz w swoim kształtującym ciele, ten, którego wielka Matka wydała na świat? Przez wiele pór roku embrion rósł; widziałem go narodzonego, gdy Matka wydała go na świat: dawno ukryty płomień wreszcie ukazuje się wzrokowi.

Mantra 3

हिरण्यदन्तं शुचिवर्णमारात्क्षेत्रादपश्यमायुधा मिमानम् । ददानो अस्मा अमृतं विपृक्वत्किं मामनिन्द्राः कृणवन्ननुक्थाः ॥

Z daleka, z pola, widziałem go, o złotych zębach, czystego w barwie, mierzącego swoje bronie. Daje mu nieśmiertelną istotę, wyciskając ją naprzód; co mogą mi zrobić moce bez Indry, bez hymnów?

Mantra 4

क्षेत्रादपश्यं सनुतश्चरन्तं सुमद्यूथं न पुरु शोभमानम् । न ता अगृभ्रन्नजनिष्ट हि षः पलिक्नीरिद्युवतयो भवन्ति ॥

Z pola ujrzałem go kroczącego naprzód, jak radosne stado lśniące na wiele sposobów. Nie pochwycili go, zaprawdę nie narodził się dla nich; siwowłosi stają się znów młodzi: przez jego obecność wyczerpane moce odnawiają się w młodości.

Mantra 5

के मे मर्यकं वि यवन्त गोभिर्न येषां गोपा अरणश्चिदास । य ईं जगृभुरव ते सृजन्त्वाजाति पश्व उप नश्चिकित्वान् ॥

Kto rozproszył moją młodzieńczą moc z promieni, krów, które nie miały prawdziwego pasterza, choć nawet niewinny mógłby nim być? Ci, którzy ją pochwycili, niech ją uwolnią w dół; niech znający przyniesie nam z powrotem wzrost siły życiowej i bogactwo istnienia.

Mantra 6

वसां राजानं वसतिं जनानामरातयो नि दधुर्मर्त्येषु । ब्रह्माण्यत्रेरव तं सृजन्तु निन्दितारो निन्द्यासो भवन्तु ॥

Króla mieszkań, dom ludów, wrogowie uwięzili pośród śmiertelników. Niech święte słowa Atriego go uwolnią; niech obwiniający staną się godni nagany: niech moc więżąca wewnętrzny Ogień podlegnie własnemu sądowi.

Mantra 7

शुनश्चिच्छेपं निदितं सहस्राद्यूपादमुञ्चो अशमिष्ट हि षः । एवास्मदग्ने वि मुमुग्धि पाशान्होतश्चिकित्व इह तू निषद्य ॥

Nawet Śunaḥśepę, choć związanego, uwolniłeś z ofiarnego słupa, on zaprawdę osiągnął swoje pragnienie. W ten sam sposób, o Agni, rozluźnij dla nas więzy, które nas trzymają; o znający Hotṛ, usiądź tu w nas i zajmij swoje miejsce.

Mantra 8

हृणीयमानो अप हि मदैयेः प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

Zawstydzony, odwróciłem się od własnego upojenia; strażnik prawa bogów przemówił do mnie wyraźnie. Indra Wiedzący zaprawdę cię dostrzegł; prowadzony tym widzeniem, o Agni, przychodzę tu pouczony.

Mantra 9

वि ज्योतिषा बृहता भात्यग्निराविर्विश्वानि कृणुते महित्वा । प्रादेवीर्मायाः सहते दुरेवाः शिशीते शृङ्गे रक्षसे विनिक्षे ॥

Agni lśni rozległym światłem i przez swoją wielkość czyni wszystkie rzeczy jawnymi. Przezwycięża niedivine oszustwa i złe ścieżki; ostrzy swoje dwa rogi, by uderzyć Rakṣasa, który się osadza.

Mantra 10

उत स्वानासो दिवि षन्त्वग्नेस्तिग्मायुधा रक्षसे हन्तवा उ । मदे चिदस्य प्र रुजन्ति भामा न वरन्ते परिबाधो अदेवीः ॥

I niech jego ryczące moce będą w niebie, ostre bronie Agniego, by zabić Rakṣasa. Nawet w swoim uniesieniu jego blaski wybuchają; niedivine przeszkodziciele nie powstrzymują otaczającego nacisku.

Mantra 11

एतं ते स्तोमं तुविजात विप्रो रथं न धीरः स्वपा अतक्षम् । यदीदग्ने प्रति त्वं देव हर्याः स्वर्वतीरप एना जयेम ॥

Ten hymn dla ciebie, o szeroko zrodzony Agni, natchniony ukształtował jak rydwan, mądry twórca. Jeśli ty, o bóstwo, przyjmiesz go z rozkoszą, wtedy przez niego możemy zdobyć wody niosące słońce, te luminiczne strumienie urzeczywistnienia.

Mantra 12

तुविग्रीवो वृषभो वावृधानोऽशत्र्वर्यः समजाति वेदः । इतीममग्निममृता अवोचन्बर्हिष्मते मनवे शर्म यंसद्धविष्मते मनवे शर्म यंसत् ॥

Mocnoszyi, byk rosnący coraz silniejszy, szlachetny bez wrogości, zna wspólne narodziny. Tak Nieśmiertelni mówili o tym Agnim: 'Niech udzieli pokoju i schronienia człowiekowi, który rozpościera święte siedzenie, niech udzieli pokoju i schronienia człowiekowi, który niesie ofiarę.'