Sukta 5.2
हिरण्यदन्तं शुचिवर्णमारात्क्षेत्रादपश्यमायुधा मिमानम् । ददानो अस्मा अमृतं विपृक्वत्किं मामनिन्द्राः कृणवन्ननुक्थाः ॥
hiraṇyá-dantaṃ śúci-varṇam ārā́t kṣétrād apaśyam ā́yudhā mimā́nam | dadā́nō asmai amṛ́taṃ vipṛ́kvat kíṃ mām anindrā́ḥ kṛṇavann anukthā́ḥ ||
Z daleka, z pola, widziałem go, o złotych zębach, czystego w barwie, mierzącego swoje bronie. Daje mu nieśmiertelną istotę, wyciskając ją naprzód; co mogą mi zrobić moce bez Indry, bez hymnów?
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.