
Sukta 4.22
Vāmadeva Gautama
Triṣṭubh (probable; confirm in critical edition)
Ten hymn Vāmadevy wychwala Indrę jako potężnego wykonawcę, który przyjmuje modlitwę, Somę i uwielbienie, a następnie mocno wypełnia cele czciciela. Przypomina on przepełnioną witalność Indry i siłę porządkującą świat, uwalniając obfitość jak mleko z wymienia byka i popychając rzeki naprzód, jednocześnie prosząc, aby natchnienie poety i skuteczność rosły jak rzeki pod łaską Indry.
Mantra 1
यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति ॥
Cokolwiek Indra od nas przyjmuje i czego pragnie, to Potężny dla nas dokonuje - nawet swoją gwałtowną mocą. On, hojny, podtrzymuje słowo, śpiew, Somę, hymn: ten, który idzie niosąc kamień z siłą.
Mantra 2
वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये ॥
Byk, miotający czworościenną, silnie złączoną broń, zacny, najbardziej męski, pełen mocy swymi ramionami - on, dla blasku, owija wielostrumieniową rzekę jak wełnę; jej stawy utkał dla przyjaźni.
Mantra 3
यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम ॥
On, który rodząc się, jest bogiem najbardziej boskim, wielki z wielkimi obfitościami siły i z potężnymi gwałtownościami, niosąc pożądany piorun w swych ramionach, sprawił, że niebo zadrżało, a ziemia wytrysnęła naprzód.
Mantra 4
विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौॠष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः ॥
Wszystkie zapory i pradawne zbocza, niebo od swego wysokiego narodzin wstrząsnęło, i ziemia. On przynosi dwie Matki naprzód z gwałtownym światłem; wiatry, podobne do ludzi w swym krążącym ruchu, pędzą dalej.
Mantra 5
ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः ॥
Te zaiste, o Indro, są twoimi wielkimi czynami Wielkiego, do głłoszenia w każdym wyciskaniu. Ty bowiem, o bohaterze, śmiały ze śmiałą siłą, całkowicie odważny, uderzyłeś węża piorunem swą potęgą.
Mantra 6
ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त ॥
Te zaiste są twoimi prawdziwymi mocami rozległego męstwa: wszystkie krowy mleczne wypływają z wymienia Byka. Wtedy rzeki, poruszone twoją gwałtowną potęgą, biegną naprzód w szybkości, jakby w bojaźni przed tobą.
Mantra 7
अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै ॥
Tutaj, o panie płowych koni, boskie Siostry chwalą cię swą pomocą, o Indro, gdy, podążając za nim, uwalniasz związanego, aby długie rozlanie mogło popłynąć.
Mantra 8
पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः ॥
Łodyga Somy, jak upajająca rzeka, napełniła się; do ciebie przychodzi, ta siła szukającego, który się stara. I pociąga ku nam zaprzęg płonącej energii, jak szybki promień Krowy, o rozległej potędze.
Mantra 9
अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य ॥
W nas uczyń swoje najbardziej deszczowe, swoje najstarsze moce, bohaterskie siły, które zwyciężają w ciągłej walce. Dla nas, o zabójco Vṛtry, użycz dobrych pokonań; uderz broń śmiertelnika, który chce zranić.
Mantra 10
अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥
Słuchaj tylko nas, o Indro; przynieś nam blisko wielobarwne obfitości siły. Dla nas wprowadź w ruch wszystkie natchnienia i wypełnienia; dla nas, o szczodry, przebudź się jako dawca Światła, krów.
Mantra 11
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥
Teraz chwalony, o Indro, teraz śpiewany, niech zwiększysz pęd w chwalącym, jak rzeki zwiększają. Nowe formujące słowo zostało stworzone dla ciebie, o panie płowych koni; przez wizję bądźmy zawsze gotowi na drogę rydwanu.
Indra’s willing acceptance of the worshipper’s offerings and his capacity to accomplish what he accepts and desires.
Praise expands to Indra as sustainer of sacred speech and Soma, then to his cosmic potency—abundance streaming like milk and forces moving under his awe-inspiring drive.
The vision of Indra’s true, vast manhood: rivers surge forward in speed, and the world’s flows are released and set in motion by his power.
A new brahman is fashioned; the poet asks that inspiration swell like rivers and that the singers remain ever fit for Indra’s chariot-path—effective partners in his onward action.
यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति ॥ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त ॥nadyo na pīpeḥ
It praises Indra as the mighty power who accepts the worshipper’s prayer and Soma and then makes results happen—releasing abundance and driving the world’s energies into motion.
These are Vedic images for “flow” and abundance: Indra’s strength makes nourishment stream forth and makes the rivers surge, symbolizing the removal of blockage and the return of prosperity.
It means the poet fashions a fresh, inspired formulation of sacred speech—an original hymn/insight—so that Indra is invoked more effectively and the praiser’s inspiration grows strong.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.