Sukta 22

Mantra 1

यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति ॥

ఇంద్రుడు మాతో ఏది స్వీకరిస్తాడో, ఏది కోరుకుంటాడో—అదిని మహానైన వాడు మనకొరకు సిద్ధం చేస్తాడు, తన శుష్మ (ఉగ్ర వేగ-శక్తి) చేత కూడా. మఘవా (దానశీలుడు) అయిన అతడు బ్రహ్మ, స్తోమ, సోమ, ఉక్థ—ఇవన్నీ ధరిస్తాడు; బలంతో అశ్మాన్ (పిండిపట్టు రాయి) ను మోసుకుంటూ సాగేవాడూ అతడే.

Mantra 2

वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये ॥

వృషభుడు—నాలుగు-ముఖ, దృఢ-సంధి (ఆయుధం) ను విసిరేవాడు; ఉగ్రుడు, నృతమ (అత్యంత వీరుడు), శచీవాన్—బాహుబలంతో పరిపూర్ణుడు. అతడు శ్రీ (కాంతి/సంపద) కొరకు పరుష్ణీ (బహుధారా నది) ని ఊనిలా కప్పుకుంటాడు; ఆమె పర்வాణి (సంధులు) సఖ్యార్థం అతడు నేసివేశాడు.

Mantra 3

यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम ॥

పుట్టిన వెంటనే దేవులలో అత్యంత దేవతుల్యుడైన ఆ దేవుడు—మహత్తర బలసంపదలతోను, ప్రబల శుష్మ (పరాక్రమ)ంతోను మహానై—తన భుజాలలో అభిలషిత వజ్రాన్ని ధరించి, ద్యౌను కంపింపజేసి, భూమిని ఉప్పొంగి ముందుకు ఉద్భవింపజేస్తాడు.

Mantra 4

विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौॠष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः ॥

అన్ని అడ్డంకులు, ప్రాచీన వాలుదారులు—ఎత్తైన జన్మస్థానంనుండి ద్యౌ (ఆకాశం) కంపించింది; క్షా (భూమి) కూడా. ఆయన శుష్మమయమైన కాంతితో రెండు మాతృలను ముందుకు తెస్తాడు; మనుష్యసదృశంగా పరిభ్రమించే వాయువులు ముందుకు నడిపిస్తాయి.

Mantra 5

ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः ॥

హే ఇంద్రా, ఇవే మహానైన నీ మహత్తర కృత్యాలు—ప్రతి సవనంలో (సోమపీడనంలో) ప్రకటించదగినవి. ఎందుకంటే హే శూరా, ధృష్ణూ—ధృషతా బలంతో ధైర్యవంతుడై, పూర్తిగా నిర్భయుడై—నీవు నీ శక్తితో వజ్రం ద్వారా అహి (సర్పం)ను కొట్టి సంహరించావు.

Mantra 6

ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त ॥

ఇవే నీ సత్యమైన, మహాపౌరుషంతో నిండిన పరాక్రమాలు; వృషభుని ఊదరము నుండి సమస్త ధేనువులు ధారలై ప్రవహిస్తాయి. ఆపై నీ ఉగ్రవేగబలంతో ప్రేరితమై నదులు కూడా, నిన్ను భయపడినట్లుగా, వేగంగా ముందుకు పరుగెడతాయి.

Mantra 7

अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै ॥

ఇక్కడ, హరివాన్ (హరి-యుక్త) ప్రభూ! హే ఇంద్రా, దివ్య సోదరీమణులు (నదులు) తమ సహాయాలతో నిన్ను స్తుతిస్తాయి—నీవు అతని వెంట వెళ్లి బంధింపబడినదాన్ని విడిపించగా, దీర్ఘంగా విస్తరించిన ప్రవాహధార ప్రవహించునట్లు చేస్తావు.

Mantra 8

पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः ॥

సోమ-అంశు మత్తు నదిలా పరిపూర్ణమై పొంగింది; అది నీ వద్దకు వస్తుంది—ఇది యత్నించి అన్వేషించే సాధకుని శక్తి. అలాగే అది మా వైపు దహించే తేజస్సు యొక్క యోగాన్ని లాగి తెస్తుంది—మహాబలవంతమైన గోవు యొక్క శీఘ్ర రశ్మిలా.

Mantra 9

अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य ॥

మాలో నీ అత్యధిక-వర్షిణి, నీ జ్యేష్ఠ శక్తులను స్థాపించు—నిత్య సంగ్రామంలో జయించే వీరబలాలు. హే వృత్రహన్, మా కొరకు శుభ-వధాలను ప్రసాదించు; గాయపరచదలచిన మర్త్యుని వధాయుధాన్ని కొట్టి పడగొట్టు.

Mantra 10

अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥

హే ఇంద్రా, మమ్మల్నే విను; చిత్రవర్ణమైన, బహువిధ వాజ-సంపదలను మా దగ్గరకు తీసుకురా. మా కొరకు సమస్త ప్రేరణలను, పురంధి (పూర్తి-సిద్ధులను) ప్రవహింపజేయి; హే మఘవన్, మా కొరకు గోదాః—ప్రకాశ (గో) దాత—జాగ్రత్తగా ఉండు.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ఇప్పుడు స్తుతింపబడినవాడా, హే ఇంద్రా—ఇప్పుడు గానముచేయబడినవాడా—స్తుతికర్తలో ఇష్ (ప్రేరణా వేగం) నదులవలె పొంగిపొర్లేలా చేయి. హే హరివః, నీ కొరకు నవ్య బ్రహ్మ (నూతన స్తోత్రవాక్యం) నిర్మించబడింది; ధియా (దర్శనం) ద్వారా మేము సదా రథ్య—రథపథానికి యోగ్యులు—సదాసాః (నిత్య సహచరులు) కావలెను.