Sukta 22

Mantra 1

यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति ॥

इंद्र आमच्याकडून जे स्वीकारतो आणि जे तो इच्छितो—ते महान् तो आमच्यासाठी सिद्ध करतो, आपल्या शुष्म (उग्र वेग-शक्ती) नेही. तो मगवा (दानशील) ब्रह्म, स्तोम, सोम, उक्थ—हे सर्व धारण करतो; तोच जो बळाने अश्मान (दाब-पत्थर) उचलून पुढे जातो.

Mantra 2

वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये ॥

वृषभ—चार-धार, दृढ-संधि (अस्त्र) फेकणारा; उग्र, नृतम (अतिवीर), शचीवान्—भुजाबळाने परिपूर्ण। तो श्री (तेज/समृद्धी) साठी परुष्णी (बहुधारा नदी) ला लोकरासारखे पांघरतो; जिची पर्वे (सांधे) त्याने सख्यासाठी विणून ठेवली आहेत.

Mantra 3

यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम ॥

जो देव जन्मताच देवांमध्ये परम देवतुल्य आहे—महान् बलसमृद्धी व प्रचंड शुष्म (पराक्रम) यांनी महान—तो आपल्या बाहूंमध्ये अभिलषित वज्र धारण करून द्यौ (आकाश) कंपित करतो आणि भूमीला उचंबळून पुढे उसळवितो.

Mantra 4

विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौॠष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः ॥

सर्व अडथळे आणि प्राचीन उतार—उच्च जन्मस्थानापासून द्यौ (आकाश) थरथरला, आणि क्षा (पृथ्वी)ही। तो शुष्मयुक्त प्रकाशासह त्या दोन मातांना पुढे आणतो; मनुष्याप्रमाणे परिभ्रमण करणारे वारे पुढे ढकलत नेतात.

Mantra 5

ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः ॥

हे इंद्रा, हीच तुझी—महानाची—महान कर्मे आहेत, जी प्रत्येक सवनात (सोमपेषणात) उच्चारण्यास योग्य आहेत। कारण हे शूर, धृष्णु—धृषता बलाने धिटाईने धाडसी, सर्वथा निर्भय—तू आपल्या पराक्रमाने वज्राने अहि (सर्प)ला घाव घालून ठार केलेस.

Mantra 6

ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त ॥

हीच तुझी सत्य, महापुरुषार्थाने परिपूर्ण अशी पराक्रमशक्ती आहे; वृषभाच्या ऊधातून सर्व धेनू धारांसारख्या वाहू लागतात. मग तुझ्या उग्र वेगवान बळाने प्रेरित होऊन नद्या देखील, जणू तुझ्या भयाने, झपाट्याने पुढे धाव घेतात.

Mantra 7

अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै ॥

इथे, हरिवान् (हरी-युक्त) स्वामी! हे इंद्रा, दिव्य भगिनी (नद्या) आपल्या सहाय्यांसह तुझे स्तवन करतात—जेव्हा तू त्याच्या मागोमाग जाऊन बांधलेल्याला मुक्त करतोस, तेव्हा दीर्घ पसरलेली प्रवाहधारा वाहू लागते.

Mantra 8

पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः ॥

सोम-अंशु मदिरा-नदीसारखा परिपूर्ण होऊन फुलला आहे; तो तुझ्याकडे येतो—ही यत्नाने साधना करणाऱ्या साधकाची शक्ती आहे. आणि तो आमच्याकडे ज्वलंत तेजाच्या युग्मनाला ओढून आणतो—महाबलवान् गायीच्या वेगवान रश्मीसारखा.

Mantra 9

अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य ॥

आमच्यात तुझ्या अतिवर्षिणी, तुझ्या ज्येष्ठ शक्ती प्रस्थापित कर—सतत संग्रामात जिंकणारी वीर-शक्ती. हे वृत्रहन्, आमच्यासाठी शुभ-वधांची व्यवस्था कर; घाव घालू पाहणाऱ्या मर्त्याचे वध-शस्त्र ठेचून पाड.

Mantra 10

अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः ॥

हे इंद्रा, फक्त आमचेच ऐक; चित्रवर्ण, बहुविध वाज-समृद्धी आमच्याजवळ आण. आमच्यासाठी सर्व प्रेरणा आणि पुरंधी (पूर्णता) प्रवर्तित कर; हे मघवन्, आमच्यासाठी गोदाः—प्रकाश (गौ) देणारा—जागृत हो.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

आता स्तुत, हे इंद्रा—आता गान केलेला—तू स्तोत्यामध्ये इष (प्रेरक वेग) नद्यांप्रमाणे फुगव. हे हरिवः, तुझ्यासाठी नव्य ब्रह्म (नव-रचित स्तुति-वचन) घडविले आहे; धिया (दृष्टी)ने आम्ही सदा रथ्य—रथमार्गास योग्य—सदासाः (नित्य सहचर) होऊ.