Sukta 104

Mantra 1

योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि तमा नि षीद स्वानो नार्वा । विमुच्या वयोऽवसायाश्वान्दोषा वस्तोर्वहीयसः प्रपित्वे ॥

Łono spoczynku zostało przygotowane dla ciebie, o Indro, abyś mógł osiąść; przyjdź, zajmij swoje miejsce, jak rżący rumak. Uwalniając moce życia dla ich swobodnego biegu, odpocznij konie o zmierzchu i o świcie, w bliższej zażyłości istnienia.

Mantra 2

ओ त्ये नर इन्द्रमूतये गुर्नू चित्तान्त्सद्यो अध्वनो जगम्यात् । देवासो मन्युं दासस्य श्चम्नन्ते न आ वक्षन्त्सुविताय वर्णम् ॥

Te bohaterskie moce wezwały Indrę o pomoc; niech przybędzie do nich niezwłocznie z drogi. Bogowie, miażdżąc gniew Dāsy, przyniosą nam świetlistą barwę dla szczęśliwej wędrówki, otwartą drogę prawego ruchu.

Mantra 3

अव त्मना भरते केतवेदा अव त्मना भरते फेनमुदन् । क्षीरेण स्नातः कुयवस्य योषे हते ते स्यातां प्रवणे शिफायाः ॥

W dół, z własnej natury, porusza się Ketavedā; w dół, z własnej natury, porusza się piana na wodach. Obmyta w mleku, o żono Kuyavy, niech ci dwaj zostaną powaleni i spadną na zboczu Śiphā, niech fałszywy blask zginie we własnym upadku.

Mantra 4

युयोप नाभिरुपरस्यायोः प्र पूर्वाभिस्तिरते राष्टि शूरः । अञ्जसी कुलिशी वीरपत्नी पयो हिन्वाना उदभिर्भरन्ते ॥

Pępek górnego dzieła metalu został poruszony; bohater wyciąga pręt z pradawnymi siłami. Prosta jest broń piorunu, silna małżonka bohatera; pobudzając mleko obfitości, niosą je z wodami, pożywienie niesione przez strumienie istnienia.

Mantra 5

प्रति यत्स्या नीथादर्शि दस्योरोको नाच्छा सदनं जानती गात् । अध स्मा नो मघवञ्चर्कृतादिन्मा नो मघेव निष्षपी परा दाः ॥

Gdy wiodący przewodnik zostaje odwrócony, a siedziba Dasyu nie jest osiągana, wtedy, o hojny Indro, zachowaj nas od zgiełku krzywych; nie odrzucaj nas jak ten, który daje i potem cofa, nie opuszczaj naszego słusznego udziału.

Mantra 6

स त्वं न इन्द्र सूर्ये सो अप्स्वनागास्त्व आ भज जीवशंसे । मान्तरां भुजमा रीरिषो नः श्रद्धितं ते महत इन्द्रियाय ॥

Bądź tym dla nas, o Indro, w słońcu; bądź tym dla nas w wodach, podziel się z nami twoją bez-skazną ochroną dla nadziei życia. Nie ranić nas w połowicznym uścisku; złożyliśmy nasze zaufanie w twojej wielkiej mocy Indry.

Mantra 7

अधा मन्ये श्रत्ते अस्मा अधायि वृषा चोदस्व महते धनाय । मा नो अकृते पुरुहूत योनाविन्द्र क्षुध्यद्भ्यो वय आसुतिं दाः ॥

Wtedy postrzegam, że wiara została złożona w tobie dla niego; o Byku, popychaj nas ku wielkiemu skarbowi. Nie zostawiaj nas, o często-wzywany, w nie-stworzonym łonie; o Indro, daj głodnym moce siłę życia i wycisk, pożywienie ofiary.

Mantra 8

मा नो वधीरिन्द्र मा परा दा मा नः प्रिया भोजनानि प्र मोषीः । आण्डा मा नो मघवञ्छक्र निर्भेन्मा नः पात्रा भेत्सहजानुषाणि ॥

Nie uderzaj nas, o Indro; nie odrzucaj nas; nie odbieraj nam naszych drogich pożywień. Nie krusz naszych nasion stawania się, o hojny Shakra; nie łam naszych naczyń, podpór z nami zrodzonych, naszych wrodzonych narzędzi podróży.

Mantra 9

अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय । उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः ॥

Przybądź tutaj, o miłośniku Somy, wzywają cię; ten Soma został wyciśnięty, pij go dla ekstazy. O wszech-przenikający, wzmacniaj się w brzuchu; jak ojciec, wysłuchaj nas, gdy wołamy, odpowiedz na głos poszukującego.