Sukta 104

Mantra 1

योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि तमा नि षीद स्वानो नार्वा । विमुच्या वयोऽवसायाश्वान्दोषा वस्तोर्वहीयसः प्रपित्वे ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા નિવાસ માટે વિશ્રામનું યોનિ-સ્થાન રચાયું છે; હે સ્વાન (ઘોડા સમે હિહિનતો), આવ, ત્યાં બેસ. પ્રાણશક્તિઓને મુક્ત ગતિ માટે છોડીને, સાંજ અને પ્રભાતે—સમીપના સાન્નિધ્યમાં—ઘોડાઓને આરામ માટે ઉકેલ.

Mantra 2

ओ त्ये नर इन्द्रमूतये गुर्नू चित्तान्त्सद्यो अध्वनो जगम्यात् । देवासो मन्युं दासस्य श्चम्नन्ते न आ वक्षन्त्सुविताय वर्णम् ॥

ઓ તે નર-વીરો ઇન્દ્રને સહાય માટે પોકારે છે; હમણાં જ તે માર્ગ પરથી સીધો તેમની પાસે આવી પહોંચે. દેવો દાસના મન્યુ (ક્રોધ)ને કચડીને અમને સુવિતાય—સુગમ ગતિ માટે—તેજસ્વી વર્ણ, શુભ પ્રકાશ, અર્પે; ધર્મગતિનો ખુલ્લો માર્ગ પ્રગટાવે.

Mantra 3

अव त्मना भरते केतवेदा अव त्मना भरते फेनमुदन् । क्षीरेण स्नातः कुयवस्य योषे हते ते स्यातां प्रवणे शिफायाः ॥

અવ ત્મના ભરતે કેતવેદા; અવ ત્મના જળ ઉપરનો ફેન પણ વહે છે. ક્ષીરે સ્નાત, હે કુયવની યોષે, તે બન્ને હણાઈ જાય અને શિફાયાઃના પ્રવણે ઢળી પડે; મિથ્યા તેજ પોતાનાં અવતરણમાં જ નાશ પામે.

Mantra 4

युयोप नाभिरुपरस्यायोः प्र पूर्वाभिस्तिरते राष्टि शूरः । अञ्जसी कुलिशी वीरपत्नी पयो हिन्वाना उदभिर्भरन्ते ॥

ઉપરના ધાતુ-કાર્યની નાભિ ગતિમાન થઈ છે; શૂર વીર પ્રાચીન શક્તિઓ સાથે દંડને આગળ વિસ્તારે છે. સીધી છે કુલિશી—વજ્રાયુધ—વીરપત્ની સમ બળવતી; પયઃને પ્રેરતી, ઉદભિઃ—જળો સાથે—તે તેને વહન કરી લાવે છે, અસ્તિત્વની ધારાઓ દ્વારા પોષણ લાવવામાં આવે છે.

Mantra 5

प्रति यत्स्या नीथादर्शि दस्योरोको नाच्छा सदनं जानती गात् । अध स्मा नो मघवञ्चर्कृतादिन्मा नो मघेव निष्षपी परा दाः ॥

જ્યારે માર્ગદર્શક નેતૃત્વ પાછું વળેલું દેખાય અને દસ્યુનું નિવાસસ્થાન નજીક ન જવામાં આવે, ત્યારે, હે દાનવીર ઇન્દ્ર, વાંકાં (કુટિલ) લોકોના કલહ-કોલાહલથી અમને બચાવ; દાન આપી પછી પાછું ખેંચનાર જેવો અમને દૂર ન ફેંક; અમારો યોગ્ય ભાગ ત્યજી ન દે.

Mantra 6

स त्वं न इन्द्र सूर्ये सो अप्स्वनागास्त्व आ भज जीवशंसे । मान्तरां भुजमा रीरिषो नः श्रद्धितं ते महत इन्द्रियाय ॥

હે ઇન્દ્ર, સૂર્યમાં પણ તું અમારો આશ્રય બન; જળોમાં પણ તું અમારો આશ્રય બન—જીવવાની આશા માટે તારી નિર્દોષ રક્ષા અમને વહેંચી આપ. મધ્યસ્થ પકડમાં અમને ઘાયલ ન કર; હે ઇન્દ્ર, તારા મહાન ઇન્દ્રિય (શક્તિ) પર અમે શ્રદ્ધા સ્થાપી છે.

Mantra 7

अधा मन्ये श्रत्ते अस्मा अधायि वृषा चोदस्व महते धनाय । मा नो अकृते पुरुहूत योनाविन्द्र क्षुध्यद्भ्यो वय आसुतिं दाः ॥

ત્યારે મને લાગે છે કે તેની માટે તારા માં શ્રદ્ધા સ્થાપિત થઈ છે; હે વૃષભ, અમને મહાન ધન તરફ પ્રેર. હે પુરુહૂત, અકૃત (અનિર્મિત) યોનિમાં અમને ન છોડ; હે ઇન્દ્ર, ભૂખ્યા બળોને વય (જીવશક્તિ) અને સુતિ (સોમ-પિષણ/પ્રેસિંગ)—અર્પણનું પોષણ—આપ.

Mantra 8

मा नो वधीरिन्द्र मा परा दा मा नः प्रिया भोजनानि प्र मोषीः । आण्डा मा नो मघवञ्छक्र निर्भेन्मा नः पात्रा भेत्सहजानुषाणि ॥

હે ઇન્દ્ર, અમને ન વધ કર; અમને દૂર ન ફેંક; અમારા પ્રિય પોષણોને અમાથી ન છીનવી લે. હે મઘવન્ શક્ર, અમારા અંડા—ઉદ્ભવના બીજોને—ન ચકનાચૂર કર; અને અમારા સહજાનુષ—જન્મથી સાથ આપતાં આધારરૂપ પાત્રોને—ન તોડી નાખ.

Mantra 9

अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय । उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः ॥

અર્વાક્ આવ, હે સોમકામ—તને તેઓ બોલાવે છે; આ સોમ પિષાયેલો છે, આનંદ (મદ) માટે તેનો પાન કર. હે ઉરુવ્યચા, જઠરમાં વિસ્તરીને બળવાન થા; પિતા જેમ, અમે હૂંકારીએ ત્યારે અમારું સાંભળ—અમારા આહ્વાનને પ્રતિઉત્તર આપ.