Anuvaka 2
Pomyślność paustika zapewniona przez boskie natchnienie, autorytet społeczny, płodność i deszcz, stabilizująca sukces domowy i publiczny. Sarasvatī jako dawczyni pożywienia i skarbów. Satjasawa (prawdziwe natchnienie) Sawitara kierujące intencją i przyciągające dobra. Sukces w zgromadzeniu (sabha, samiti) dzięki przekonującej chronionej mowie. Warcas (blask) i przewaga nad rywalami. Stabilizacja domu przez kosmicznych „ustanawiających na miejscu” (Dhatr, Pradźapati itd.). Sprowadzanie deszczu przez otwarcie naczynia chmur. Anumati jako boska zgoda zatwierdzająca ofiary i plany. Dla zdobywania pomyślności i reputacji, pewnego wchodzenia do zgromadzeń, zapewnienia potomstwa i stabilności domu, wymuszania deszczu w odpowiednim czasie, pokonywania rywali i zapewnienia, że rytuały i plany otrzymają boskie zatwierdzenie.
Suktas in Anuvaka 2
Sukta 11
Ten jednowersowy hymn paustika przyzywa Sarasvatī jako niewyczerpaną, pożywną pierś, z której wzrastają i kwitną "wyborne skarby" (vāryāṇi). Poprzez wychwalanie jej jako dającej rozkosz, szukającej łaski, łatwej do wezwania i hojnej, mantra ma na celu zapewnienie stałego wzrostu cenności, pomyślności i dobrostanu poprzez jej płynącą obfitość.
Sukta 12
Atharwaweda 7.12 to zaklęcie sukcesu społecznego, służące do wejścia do sabhy (zgromadzenia) i samiti (rady) z ochroną, akceptacją i przekonującą mową. Utrzymuje Sabhę i Samiti jako zgodne „córki” Prajapatiego, wzywa Indrę o uznaną część w szczęściu rady i stosuje formułę odwracającą umysły, by przyciągnąć uwagę i zgodę słuchaczy ku mówcy.
Sukta 13
Ten krótki atarwiczny hymn niszczenia wrogów działa poprzez analogię słoneczną: jak Surja przyćmiewa i „zabiera” światło gwiazd o świcie, tak praktykujący rytualnie przywłaszcza sobie warczas (blask, skuteczność, prestiż) wrogich rywali. Jest to dwumantrowy czar mający na celu ujawnienie zbliżających się sapatnów (rywali/wrogów) i pozbawienie ich mocy, pozostawienie ich „uśpionych”, podczas gdy recytujący stoi w zwycięskim blasku.
Sukta 14
Ten czteromantrowy hymn do Savitara wykorzystuje „prawdziwe natchnienie” (satyasava) Bóstwa, aby ukierunkować intencję (mati) czciciela na pomyślną ścieżkę i przyciągnąć pożądane dobra (vāryāṇi), zwłaszcza bydło oraz trwały dobrobyt. Przypominając pierwotny czyn Savitara, który nadał wzniosłość i przestronność „pierwszemu ojcu”, hymn ujmuje obecny dobrobyt jako prawowitą kontynuację porządku kosmicznego (dharma) oraz pomyślności przodków.
Sukta 15
Ten jednomantrowy hymn paustika zwraca się do Savitara z prośbą o "prawdziwie pobudzający" (satyasavā) dar, który jest piękny, roztropny i powszechnie pożyteczny. Ujmuje dobrobyt jako coś, co można "wydoić" w obfitości - tysiącem strumieni - aby Bhaga mógł go rozdzielić jako należny udział, przynosząc dobrostan i pożądaną pomyślność.
Sukta 16
Ten jednomantrowy hymn Paustika błaga Savitara i Bṛhaspatiego o rozszerzenie witalności, jasności umysłu oraz społeczno-lśniącego "dobrego losu" (saubhāgya) beneficjenta. Prosi, aby dana osoba stała się w pełni "ukierunkowana na sukces", zdolna do przezwyciężenia przeszkód i przyjęta za zgodą oraz łaską wszystkich bogów jako potwierdzające boskie zgromadzenie.
Sukta 17
Ten krótki hymn paustika błaga boskich "ustanawiających" porządku i wzrostu, Dhātṛ, Savitṛ, Prajāpati, Agni, Tvaṣṭṛ i Viṣṇu, aby przyjęli ofiarę i ustabilizowali pomyślność domową składającego ofiarę. Jego moc polega na zapewnieniu podtrzymującego życie mieszkania, najwyborniejszych dóbr w domu i naczelnego celu potomstwa, ujętego jako jednomyślna zgoda wielu bóstw. Sukta pieczętuje dobrobyt jako coś "umieszczonego" (dhā-) w życiu jajamāny: mieszkanie, bogactwo (draviṇa) i ród razem.
Sukta 18
AV 7.18 to zwięzły hymn wymuszający deszcz, który traktuje chmurę jako zapieczętowany pojemnik i nakazuje ją rozszczepić, aby wody niebiańskie mogły spłynąć dla społeczności. Angażuje Ziemię jako przyjmujące pole-ciało oraz Dhātṛa jako kosmicznego regulatora, który „otwiera bukłak z wodą”, zapewniając deszcz, który jest pożywny, a nie niszczycielski. Druga zwrotka poszerza cel z samego opadu deszczu o zrównoważoną pogodę, wolną od palącej suszy i zabójczego mrozu, aby dobrobyt i płodność panowały tam, gdzie przebywa Soma (pomyślna witalność/porządek rytualny).
Sukta 19
Ten jednozwrotkowy hymn paustika koncentruje twórcze i stabilizujące siły Prajāpatiego i Dhātṛ, aby zapewnić potomstwo, które jest mocno „ustanowione na swoim miejscu” i dobrze usposobione. Hymn dąży dalej do spójności domowej, krewnych „w zgodzie, o jednym umyśle, o jednym łonie/pochodzeniu”, i osiąga punkt kulminacyjny w darze Puṣṭipatiego trwałego, kwitnącego wzrostu skoncentrowanego na patronie.
Sukta 20
Ten sześciowersowy hymn zwraca się do Anumati, boskiej Zgody i aprobującej Opatrzności, z prośbą, by „dobrze myślała” o składającym ofiarę i ratyfikowała ofiarę wśród bogów. Poprzez uzyskanie przyzwolenia ma na celu uczynienie jaźni nieprzeszkodzoną i owocną: dobrobyt, dobre pola, silni synowie i dobrze zrodzone potomstwo. Moc hymnu polega na przekształceniu rytualnego działania w zaakceptowaną, chronioną skuteczność, aprobata staje się bramą do pomyślności i ciągłości domowej.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.